ப்ரஹ்மபுராணம்

தேவாஶ் ச ரு'ஷயஃ ஸர்வே நிவ்ரு'த்தே மகவிஸ்தரே துஷ்டாஃ ப்ரோசுர் வஸிஷ்டம் தம் யஜமாநம் ப்ரியவ்ரதம்

அந்த பெரிய யாகம் முடிந்ததும், எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் வசிஷ்டரையும், யாகம் செய்த பிரியவரதனையும் பார்த்து பேசினர்.

தாம்ஶ் ச வ்ரு'க்ஷாம்ஸ் தாம் ச கங்காம் முதா யுக்தாஃ புநஃ புநஃ ஹயமேதஸ்ய நிஷ்பத்த்யை ஏதே யாதா இதஸ் ததஃ

அந்த மரங்களும், கங்கை நதியும், மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும் வந்தனர்; அசுவமேத யாகம் நிறைவேற அந்த இடங்களை அடைந்தனர்.

ஹயமேதபலம் தத்யுஸ் தீர்தாநீத்ய் அவதந் ஸுராஃ தஸ்மாத் ஸ்நாநேந தாநேந தேஷு தீர்தேஷு நாரத ஹயமேதபலம் புண்யம் ப்ராப்நோதி ந ம்ரு'ஷா வசஃ

அந்த தீர்த்தங்களில், தேவர்கள் அசுவமேத யாகத்தின் பலனை வழங்கும் என்று கூறினர். ஆகவே, நாரதா, அந்த தீர்த்தங்களில் स्नானம் செய்து தானம் செய்தால், அசுவமேத யாகத்தின் புனித பலன் கிடைக்கும்; இது பொய்யல்ல.

விஶ்வாமித்ரம் ஹரிஶ்சந்த்ரம் ஶுநஃஶேபம் ச ரோஹிதம் வாருணம் ப்ராஹ்மம் ஆக்நேயம் ஐந்த்ரம் ஐந்தவம் ஐஶ்வரம்

விசுவாமித்திரர், ஹரிச்சந்திரர், சுனஷ்சேபர், ரோஹிதர், வாருண தீர்த்தம், ப்ராஹ்ம தீர்த்தம், ஆக்னேய தீர்த்தம், ஐந்திர தீர்த்தம், ஐந்தவ தீர்த்தம், ஐஸ்வர தீர்த்தம்—

மைத்ரம் ச வைஷ்ணவம் சைவ யாம்யம் ஆஶ்விநம் ஔஶநம் ஏதேஷாம் புண்யதீர்தாநாம் நாமதேயம் ஶ்ரு'ணுஷ்வ மே

மைத்ர தீர்த்தம், வைஷ்ணவ தீர்த்தம், யாம்ய தீர்த்தம், ஆஷ்வின தீர்த்தம், ஔஷண தீர்த்தம்—இந்த புனித தீர்த்தங்களின் பெயர்களை என்னிடம் இருந்து கேள்.

ஹரிஶ்சந்த்ர இதி த்வ் ஆஸீத் இக்ஷ்வாகுப்ரபவோ ந்ரு'பஃ தஸ்ய க்ரு'ஹே முநீ ப்ராப்தௌ நாரதஃ பர்வதஸ் ததா க்ரு'த்வாதித்யம் தயோஃ ஸம்யக் கரிஶ்சந்த்ரோ ऽப்ரவீத் ரு'ஷீ

ஹரிச்சந்திரர் என்பவர் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த மன்னர்; அவருடைய இல்லத்திற்கு நாரதரும் பர்வதரும் வந்தனர். அவர்களை முறையாக வரவேற்று மரியாதை செய்த பின், ஹரிச்சந்திரர் அந்த முனிவர்களிடம் பேசினார்.

புத்ரார்தம் க்லிஶ்யதே லோகஃ கிம் புத்ரேண பவிஷ்யதி ஜ்ஞாநீ வாப்ய் அதவாஜ்ஞாநீ உத்தமோ மத்யமோ ऽதவா ஏதம் மே ஸம்ஶயம் நித்யம் ப்ரூதாம் ரு'ஷிவராவ் உபௌ

மக்கள் மகனுக்காக பாடுபடுகிறார்கள்; மகன் இருந்தால் என்ன பயன்? அவன் ஞானியாவா, அறியாதவனாவா, சிறந்தவனாவா, நடுவிலானவனாவா, வேறு வகையிலானவனாவா? இந்த என் எப்போதும் உள்ள சந்தேகத்தை இருவரும் சொல்லுங்கள், மதிப்பிற்குரிய முனிவர்களே.

தாவ் ஊசதுர் ஹரிஶ்சந்த்ரம் பர்வதோ நாரதஸ் ததா

பர்வதரும் நாரதரும் ஹரிச்சந்திரரிடம் இப்படிச் சொன்னார்கள்.

ஏகதா தஶதா ராஜஞ் ஶததா ச ஸஹஸ்ரதா உத்தரம் வித்யதே ஸம்யக் ததாப்ய் ஏதத் உதீர்யதே

மன்னா, இது ஒருமுறை, பத்து முறை, நூறு முறை, ஆயிரம் முறை பலனை தரும்; மிக உயர்ந்த பயன் கிடைக்கும், ஆனால் இது இவ்வாறு கூறப்படுகிறது.

நாபுத்ரஸ்ய பரோ லோகோ வித்யதே ந்ரு'பஸத்தம ஜாதே புத்ரே பிதா ஸ்நாநம் யஃ கரோதி ஜநாதிப

மன்னர்களில் சிறந்தவரே, மகன் இல்லாதவருக்கு பரலோகம் இல்லை; மகன் பிறந்தவுடன், தந்தை ஸ்நானம் செய்தால் அந்த உலகை அடைவார்.

தஶாநாம் அஶ்வமேதாநாம் அபிஷேகபலம் லபேத் ஆத்மப்ரதிஷ்டா புத்ராத் ஸ்யாஜ் ஜாயதே சாமரோத்தமஃ

பத்து அசுவமேத யாகத்தின் அபிஷேக பலன் கிடைக்கும்; மகனால் தந்தைக்கு நிலை கிடைக்கும், சிறந்த கீர்த்தியும் பிறக்கும்.

அம்ரு'தேநாமரா தேவாஃ புத்ரேண ப்ராஹ்மணாதயஃ த்ரிரு'ணாந் மோசயேத் புத்ரஃ பிதரம் ச பிதாமஹாந்

தேவர்கள் அமுதால் அமரர்களானார்கள்; பிராமணர்கள் முதலியோர் மகன்களால் உயர்ந்தார்கள். மகன் தந்தையையும், தாத்தாவையும் மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுவிப்பான்.

கிம் து மூலம் கிம் உ ஜலம் கிம் து ஶ்மஶ்ரூணி கிம் தபஃ விநா புத்ரேண ராஜேந்த்ர ஸ்வர்கோ முக்திஃ ஸுதாத் ஸ்ம்ரு'தாஃ

எது வேராகும், எது நீராகும், எது மீசையாகும், எது தவமாகும்? மகன் இல்லாமல், மன்னா, சொர்க்கமும், விடுதலையும் மகனால்தான் கிடைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

புத்ர ஏவ பரோ லோகோ தர்மஃ காமோ ऽர்த ஏவ ச புத்ரோ முக்திஃ பரம் ஜ்யோதிஸ் தாரகஃ ஸர்வதேஹிநாம்

மகனே உயர்ந்த உலகம், தர்மம், ஆசை, பொருள்; மகனே விடுதலும், பரமான ஒளியும், எல்லா உயிர்களுக்கும் தாரகனும் ஆவான்.

விநா புத்ரேண ராஜேந்த்ர ஸ்வர்கமோக்ஷௌ ஸுதுர்லபௌ புத்ர ஏவ பரோ லோகே தர்மகாமார்தஸித்தயே

மகன் இல்லாமல், மன்னா, சொர்க்கமும் முக்தியும் மிகவும் கடினம்; தர்மம், ஆசை, பொருள் ஆகியவற்றை அடைவதற்கு மகனே உலகில் உயர்ந்தவன்.

விநா புத்ரேண யத் தத்தம் விநா புத்ரேண யத் துதம் விநா புத்ரேண யஜ் ஜந்ம வ்யர்தம் தத் அவபாதி மே

மகன் இல்லாமல் கொடுக்கப்படும் தானமும், மகன் இல்லாமல் செய்யப்படும் யாகமும், மகன் இல்லாமல் பெறப்படும் பிறப்பும்—all இவை எல்லாம் எனக்குத் தோற்றுவது பயனில்லாதவைபோல் தான்.

தஸ்மாத் புத்ரஸமம் கிம்சித் காம்யம் நாஸ்தி ஜகத்த்ரயே தச் ச்ருத்வா விஸ்மயவாம்ஸ் தாவ் உவாச ந்ரு'பஃ புநஃ

அதனால், இந்த மூன்று உலகங்களிலும் மகனைப்போல் விரும்பத்தக்கது வேறொன்றும் இல்லை. இதைக் கேட்டு, ஆச்சரியமடைந்த அரசன் மீண்டும் பேசினான்.

கதம் மே ஸ்யாத் ஸுதோ ப்ரூதாம் யத்ர க்வாபி யதாததம் யேந கேநாப்ய் உபாயேந க்ரு'த்வா கிம்சித் து பௌருஷம் மந்த்ரேண யாகதாநாப்யாம் உத்பாத்யோ ऽஸௌ ஸுதோ மயா

எப்படி எனக்கு ஒரு மகன் பிறக்க முடியும், எங்கு, எப்படி, எந்த வழியில்? எந்த முறையிலாவது, முயற்சி செய்து, மந்திரம், யாகம், தானம் ஆகியவற்றால் நான் மகனைப் பெற வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.

தாவ் ஊசதுர் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டம் ஹரிஶ்சந்த்ரம் ஸுதார்திநம் த்யாத்வா க்ஷணம் ததா ஸம்யக் கௌதமீம் யாஹி மாநத

அவர்கள் இருவரும் மகனுக்காக விரும்பும் அரசர்களில் சிறந்த ஹரிச்சந்திரனை நோக்கி, 'நன்கு சிந்தித்து ஒரு கணம் தியானம் செய்து, பிறகு கௌதமி நதிக்கரைக்கு செல், மதிப்பளிப்பவரே,' என்று கூறினர்.

தத்ராபாம்பதிர் உத்க்ரு'ஷ்டம் ததாதி மநஸீப்ஸிதம் வருணஃ ஸர்வதாதா வை முநிபிஃ பரிகீர்திதஃ

அங்கே நீரின் அதிபதி வருணன், மனதில் விரும்பிய உயர்ந்த ஆசையை அளிப்பார்; வருணன் எல்லாவற்றையும் கொடுப்பவராக முனிவர்களால் புகழப்படுகிறார்.

ஸ து ப்ரீதஃ ஶநைஃ காலே தவ புத்ரம் ப்ரதாஸ்யதி ஏதச் ச்ருத்வா ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டோ முநிவாக்யம் ததாகரோத்

அவர் திருப்தியடைந்தால், காலத்திற்குப் பிறகு உனக்கு ஒரு மகனை அளிப்பார். இதைக் கேட்ட அரசன் முனிவர்களின் வார்த்தையைப் போலவே நடந்தான்.

தோஷயாம் ஆஸ வருணம் கௌதமீதீரம் ஆஶ்ரிதஃ ததஶ் ச துஷ்டோ வருணோ ஹரிஶ்சந்த்ரம் உவாச ஹ

அவன் கௌதமி நதிக்கரையில் தங்கி வருணனை மகிழ்வித்தான். பின்னர் திருப்தியடைந்த வருணன் ஹரிச்சந்திரனை நோக்கி பேசினார்.

புத்ரம் தாஸ்யாமி தே ராஜம்ல் லோகத்ரயவிபூஷணம் யதி யக்ஷ்யஸி தேநைவ தவ புத்ரோ பவேத் த்ருவம்

மன்னா, நான் உனக்கு மூன்று உலகங்களுக்கும் அலங்காரமான மகனை வழங்குவேன்; அவனுடன் யாகம் செய்தால், உனக்கு மகன் உறுதியாக பிறப்பான்.

ஹரிஶ்சந்த்ரோ ऽபி வருணம் யக்ஷ்யே தேநேத்ய் அவோசத ததோ கத்வா ஹரிஶ்சந்த்ரஶ் சரும் க்ரு'த்வா து வாருணம்

ஹரிச்சந்திரனும் வருணனை நோக்கி, 'அவனுடன் யாகம் செய்வேன்' என்று சொன்னான்; பின்னர் ஹரிச்சந்திரன் சென்று வருணனுக்கான சருவைத் தயாரித்தான்.

பார்யாயை ந்ரு'பதிஃ ப்ராதாத் ததோ ஜாதஃ ஸுதோ ந்ரு'பாத் ஜாதே புத்ரே அபாம் ஈஶஃ ப்ரோவாச வததாம் வரஃ

அரசன் அதைத் தன் மனைவிக்கு கொடுத்தான்; அதன் பிறகு அரசனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான். மகன் பிறந்ததும், நீரின் இறைவன், பேச்சில் சிறந்தவர், பேசினார்.

அத்யைவ புத்ரோ யஷ்டவ்யஃ ஸ்மரஸே வசநம் புரா

இன்றே அந்த மகனை யாகத்தில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; முன்பு கூறிய வாக்குறுதியை நினைவில் வைத்துள்ளாயா?

ஹரிஶ்சந்த்ரோ ऽபி வருணம் ப்ரோவாசேதம் க்ரமாகதம்

அதற்குப் பின்னர் ஹரிச்சந்திரன் வருணனை முறையோடு பேசினான்.

நிர்தஶோ மேத்யதாம் யாதி பஶுர் யக்ஷ்யே ததோ ஹ்ய் அஹம்

பத்து நாட்கள் ஆனதும், அந்தப் பசு தூய்மையாகும்; அப்போதுதான் நான் அவனை யாகத்தில் அர்ப்பணிப்பேன்.

தச் ச்ருத்வா வசநம் ராஜ்ஞோ வருணோ ऽகாத் ஸ்வம் ஆலயம் நிர்தஶே புநர் அப்யேத்ய யஜஸ்வேத்ய் ஆஹ தம் ந்ரு'பம்

அரசனின் வார்த்தையை கேட்ட வருணன் தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; பத்து நாட்கள் ஆனதும், மீண்டும் வந்து, 'இப்போது யாகம் செய்' என்று அரசனைச் சொன்னார்.