ஏகேந ஹயமேதேந தத்ர ஸ்நாநேந வா புநஃ ஸேத்ஸ்யந்தி தத்ர யஜ்ஞாஶ் ச தஶமேதாநி வாஜிநஃ
அங்கே ஒரு அசுவமேத யாகம் செய்தாலோ, அல்லது அங்கே நீராடினாலோ, பத்து அசுவமேத யாகங்களும் வெற்றிபெறும்.
தச் ச்ருத்வா பௌவநோ ராஜா கௌதமீதீரம் அப்யகாத் கஶ்யபேந ஸஹாயேந ஹயமேதாய தீக்ஷிதஃ
இதை கேட்ட பௌவனர், கஶ்யபருடன் சேர்ந்து, அசுவமேத யாகம் செய்ய கௌதமி நதிக்கரைக்கு சென்றார்.
ததஃ ப்ரவ்ரு'த்தே யஜ்ஞேஶே ஹயமேதே மஹாக்ரதௌ ஸம்பூர்ணே து ததா ராஜா ப்ரு'திவீம் தாதும் உத்யதஃ
பின்னர், அந்த பெரிய அசுவமேத யாகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நிறைவு பெற்றதும், அரசன் பூமியை வழங்கத் தயாரானான்.
ததோ ऽந்தரிக்ஷே வாக் உச்சைர் உவாச ந்ரு'பஸத்தமம் பூஜயித்வா ஸ்திதம் விப்ராந் ரு'த்விஜோ ऽத ஸதஸ்பதீந்
அப்போது, அரசன் பிராமணர்களையும், யாகக்குருக்களையும், சபையின் தலைவர்களையும் மதித்து நிற்கும் போது, ஆகாயத்தில் இருந்து ஒரு குரல் தெளிவாக ஒலித்தது.
புரோதஸே கஶ்யபாய ஸஶைலவநகாநநாம் ப்ரு'திவீம் தாதுகாமேந தத்தம் ஸர்வம் த்வயா ந்ரு'ப
'அரசே, மலைகளும் காடுகளும் உடைய இந்த பூமியை கஶ்யபர் ஆசாரியருக்கு வழங்க விரும்பி, நீ ஏற்கனவே அனைத்தையும் கொடுத்துவிட்டாய்' என்றது.
பூமிதாநஸ்ப்ரு'ஹாம் த்யக்த்வா அந்நம் தேஹி மஹாபலம் நாந்நதாநஸமம் புண்யம் த்ரிஷு லோகேஷு வித்யதே
'பூமி வழங்கும் ஆசையை விட்டுவிட்டு, பெரும் பலன் தரும் உணவை வழங்கு; மூன்று உலகங்களிலும் உணவளிப்புக்கு சமமான புண்ணியம் இல்லை' என்றது.
விஶேஷதஸ் து கங்காயாஃ ஶ்ரத்தயா புலிநே முநே த்வயா து ஹயமேதோ ऽயம் க்ரு'தஃ ஸபஹுதக்ஷிணஃ க்ரு'தக்ரு'த்யோ ऽஸி பத்ரம் தே நாத்ர கார்யா விசாரணா
முனிவரே, குறிப்பாக கங்கை கரையில் நீ நம்பிக்கையுடன் பல பரிசுகளுடன் அசுவமேத யாகம் செய்துள்ளாய். உன் கடமை நிறைவேறியுள்ளது; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். இனி வேறு யோசனை தேவையில்லை.
ததாபி தாதுகாமம் தம் மஹீ ப்ரோவாச பௌவநம்
அப்போதும், கொடுக்க விரும்பிய பௌவனனிடம் பூமி பேசினாள்.
விஶ்வகர்மஜ ஸார்வபௌம மா மாம் தேஹி புநஃ புநஃ நிமஜ்ஜே ऽஹம் ஸலிலஸ்ய மத்யே தஸ்மாந் ந தீயதாம்
விச்வகர்மாவின் மகனே, உலகின் அரசனே, என்னை மீண்டும் மீண்டும் கொடுக்காதே; நான் எப்போதும் நீரில் மூழ்கிக்கொண்டே இருக்கிறேன். அதனால் என்னை கொடுக்க வேண்டாம்.
ததஶ் ச பௌவநோ பீதஃ கிம் தேயம் இதி சாப்ரவீத் புநஶ் சோவாச ஸா ப்ரு'த்வீ பௌவநம் ப்ராஹ்மணைர் வ்ரு'தம்
அதை கேட்ட பௌவனன் பயந்தவனாய், 'எதை கொடுக்க வேண்டும்?' என்று கேட்டான். மறுபடியும் அந்த பூமி, பண்டிதர்கள் சூழ்ந்தவளாய், பௌவனனிடம் பேசினாள்.
திலா காவோ தநம் தாந்யம் யத் கிம்சித் கௌதமீதடே ஸர்வம் தத் அக்ஷயம் தாநம் கிம் மாம் பௌவந தாஸ்யஸி
எந்தவொரு எள், பசு, செல்வம், தானியம், எதுவாக இருந்தாலும் கௌதமி கரையில் கொடுக்கப்படும் அனைத்தும் அழியாத தானமாகும்; பௌவனனே, நீ என்னை என்ன கொடுப்பாய்?
கங்காதீரம் ஸமாஶ்ரித்ய க்ராஸம் ஏகம் ததாதி யஃ தேநாஹம் ஸகலா தத்தா கிம் மாம் பௌவந தாஸ்யஸி
கங்கை கரையில் ஒருவன் ஒரு ஊட்டுக்கூட கொடுத்தால், அவனால் என்னை முழுவதுமாகவே கொடுத்ததாக ஆகிவிடும்; பௌவனனே, நீ என்னை என்ன கொடுப்பாய்?
தத் புவோ வசநம் ஶ்ருத்வா பௌவநஃ ஸார்வபௌவநஃ ததேதி மத்வா விப்ரேப்யோ ஹ்ய் அந்நம் ப்ராதாத் ஸுவிஸ்தரம்
பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட பௌவனன், உலகின் அரசன், 'அப்படியே' என்று எண்ணி, பிராமணர்களுக்கு விரிவாக உணவு வழங்கினான்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத் தீர்தம் தஶாஶ்வமேதிகம் விதுஃ தஶாநாம் அஶ்வமேதாநாம் பலம் ஸ்நாநாத் அவாப்யதே
அந்த நாளிலிருந்து அந்தத் தீர்த்தம் 'பத்து அசுவமேத யாகம் நடந்த இடம்' என்று அறியப்பட்டது; அங்கே நீராடினால் பத்து அசுவமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.
பைஶாசம் தீர்தம் அபரம் பூஜிதம் ப்ரஹ்மவாதிபிஃ தஸ்ய ஸ்வரூபம் வக்ஷ்யாமி கௌதம்யா தக்ஷிணே தடே
வேதம் அறிந்தவர்கள் போற்றும் மற்றொரு தீர்த்தம் 'பைசாசம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதன் தன்மையை நான் சொல்கிறேன்—அது கௌதமியின் தெற்கு கரையில் உள்ளது.
கிரிர் ப்ரஹ்மகிரேஃ பார்ஶ்வே அஞ்ஜநோ நாம நாரத தஸ்மிஞ் ஶைலே முநிவர ஶாபப்ரஷ்டா வராப்ஸரா
பிரம்மகிரி மலையின் பக்கத்தில், நாரதா, அஞ்சன என்றொரு மலை உள்ளது. அந்த மலையில், முனிவர்களில் சிறந்தவளே, ஒரு தேவகன்னிகை சாபத்தால் விழுந்தவளாய் இருந்தாள்.
அஞ்ஜநா நாம தத்ராஸீத் உத்தமாங்கேந வாநரீ கேஸரீ நாம தத்பர்தா அத்ரிகேதி ததாபரா
அங்கே அஞ்சனா என்றொரு குரங்கு பெண் இருந்தாள்; அவள் கணவர் கேசரி என்பவன், மற்றொருவர் அத்ரிகா என்பவள்.
ஸாபி கேஸரிணோ பார்யா ஶாபப்ரஷ்டா வராப்ஸரா உத்தமாங்கேந மார்ஜாரீ ஸாப்ய் ஆஸ்தே ऽஞ்ஜநபர்வதே
அவள் கேசரியின் மனைவியும், சாபத்தால் விழுந்த தேவகன்னிகையும்; சிறந்த உருவத்தால் பூனை வடிவில் அஞ்சனமலையில் வாழ்ந்தாள்.
தக்ஷிணார்ணவம் அப்யாகாத் கேஸரீ லோகவிஶ்ருதஃ ஏதஸ்மிந்ந் அந்தரே ऽகஸ்த்யோ ऽஞ்ஜநம் பர்வதம் அப்யகாத்
உலகில் புகழ்பெற்ற கேசரி தெற்குக் கடலை நோக்கிப் புறப்பட்டான். அந்த நேரத்தில் அகத்தியர் அஞ்சனமலையை அடைந்தார்.
அஞ்ஜநா சாத்ரிகா சைவ அகஸ்த்யம் ரு'ஷிஸத்தமம் பூஜயாம் ஆஸதுர் உபே யதாந்யாயம் யதாஸுகம்
அஞ்சனாவும் அத்ரிகாவும், முனிவரில் சிறந்த அகத்தியரை வழக்கப்படி, மகிழ்ச்சியுடன் வழிபட்டார்கள்.
ததஃ ப்ரஸந்நோ பகவாந் ஆஹோபே வ்ரியதாம் வரஃ தே ஆஹதுர் உபே ऽகஸ்த்யம் புத்ரௌ தேஹி முநீஶ்வர
பின்னர், திருப்தியடைந்த பகவான் இருவரிடமும், 'ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு' என்றார். இருவரும் அகத்தியரிடம், 'முனிவரனே, எங்களுக்கு மகன்கள் பிறக்கட்டும்' என்று வேண்டினார்கள்.
ஸர்வேப்யோ பலிநௌ ஶ்ரேஷ்டௌ ஸர்வலோகோபகாரகௌ ததேத்ய் உக்த்வா முநிஶ்ரேஷ்டோ ஜகாமாஶாம் ஸ தக்ஷிணாம்
அனைவரிலும் வலிமைமிக்க, உலகுக்கு நன்மை செய்யும் மகன்கள் பிறக்கட்டும் என்று முனிவர் ஒப்புக்கொண்டு, தெற்குத் திசையை நோக்கி சென்றார்.
ததஃ கதாசித் தே காலே அஞ்ஜநா சாத்ரிகா ததா கீதம் ந்ரு'த்யம் ச ஹாஸ்யம் ச குர்வத்யௌ கிரிமூர்தநி
அப்போது, ஒருநாள், அஞ்சனாவும் அத்ரிகாவும் மலையின் உச்சியில் பாடி, நடனமாடி, சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
வாயுஶ் ச நிர்ரு'திஶ் சாபி தே த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஸ்மிதௌ ஸுரௌ காமாக்ராந்ததியௌ சோபௌ ததா ஸத்வரம் ஈயதுஃ
அப்போது வாயுவும் நிருத்தியும், அவர்களை சிரித்துக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து, ஆசையால் மனம் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, விரைவாக அருகில் வந்தார்கள்.
பார்யே பவேதாம் உபயோர் ஆவாம் தேவௌ வரப்ரதௌ தே அப்ய் ஊசதுர் அஸ்த்வ் ஏதத் ரேமாதே கிரிமூர்தநி
நாம் இருவரும் கணவன்-மனைவியாக இருந்து, வரங்களை வழங்கும் தெய்வங்களாக ஆக வேண்டும் என்று வேண்டினர். அந்த தெய்வங்களும், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி, மலையின் உச்சியில் மறைந்தனர்.
அஞ்ஜநாயாம் ததா வாயோர் ஹநுமாந் ஸமஜாயத அத்ரிகாயாம் ச நிர்ரு'தேர் அத்ரிர் நாம பிஶாசராட்
அஞ்சனாவுக்கும் வாயுவுக்கும் ஹனுமான் பிறந்தார்; அதேபோல், அத்ரிகாவுக்கும் நிருத்திக்கும் அத்ரி என்ற பெயருடைய, பிசாசர்களின் தலைவன் பிறந்தான்.
புநஸ் தே ஆஹதுர் உபே புத்ரௌ ஜாதௌ முநேர் வராத் ஆவயோர் விக்ரு'தம் ரூபம் உத்தமாங்கேந தூஷிதம்
மறுபடியும் அவர்கள் இருவரும், 'முனிவரின் வரத்தால் எங்களுக்கு இரு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; ஆனால் எங்கள் உருவம் கெட்டுவிட்டது, தலை அழுக்காகி விட்டது' என்று கூறினர்.
ஶாபாச் சசீபதேஸ் தத்ர யுவாம் ஆஜ்ஞாதும் அர்ஹதஃ ததஃ ப்ரோவாச பகவாந் வாயுஶ் ச நிர்ரு'திஸ் ததா
சசியின் கணவரின் சாபத்தால், நீங்கள் இருவரும் இவ்வாறு அறியப்பட வேண்டும். பின்னர், புனிதமான வायु மற்றும் நிருத்தி இருவரும் பேசினர்.
கௌதம்யாம் ஸ்நாநதாநாப்யாம் ஶாபமோக்ஷோ பவிஷ்யதி இத்ய் உக்த்வா தாவ் உபௌ ப்ரீதௌ தத்ரைவாந்தரதீயதாம்
கௌதமி நதியில் स्नானம் செய்து, தானம் செய்தால் சாபம் நீங்கும் என்று கூறி, அவர்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கேயே மறைந்தனர்.
ததோ ऽஞ்ஜநாம் ஸமாதாய அத்ரிஃ பைஶாசமூர்திமாந் ப்ராதுர் ஹநுமதஃ ப்ரீத்யை ஸ்நாபயாம் ஆஸ மாதரம்
பின்னர் அத்ரி, பிசாச உருவத்தில், அஞ்சனாவை அழைத்து, தன் சகோதரன் ஹனுமானுக்காக அன்புடன் அவளை குளிக்க வைத்தான்.