தாப்யோ வாக்யம் க்ரு'த்திகாப்யஃ கார்த்திகேயோ ऽநுமந்ய ச கௌதமீம் யாந்து ஸர்வாஶ் ச ஸ்நாத்வாபூஜ்ய மஹேஶ்வரம்
கார்த்திகேயன், கார்த்திகைகளின் வார்த்தையை ஏற்று, "நீங்கள் எல்லாரும் கௌதமி நதிக்கு சென்று, நீராடி, மகேசுவரனை வழிபடுங்கள்" என்று சொன்னான்.
ஏஷ்யாமி சாஹம் தத்ரைவ யாஸ்யாமி ஸுரமந்திரம் ததேத்ய் உக்த்வா க்ரு'த்திகாஶ் ச ஸ்நாத்வா கங்காம் ச கௌதமீம்
"நானும் அங்கே வந்து, பிறகு தேவர்களின் இல்லத்திற்கு செல்வேன்" என்று கூறி, கார்த்திகைகள் கங்கை மற்றும் கௌதமி நதிகளில் நீராடினார்கள்.
தேவேஶ்வரம் ச ஸம்பூஜ்ய கார்த்திகேயாநுஶாஸநாத் தேவேஶ்வரப்ரஸாதேந ப்ரயயுஃ ஸுரமந்திரம்
தேவர்களின் இறைவனை வழிபட்டு, கார்த்திகேயனின் உத்தரவின்படி, அந்த இறைவனின் அருளால், அவர்கள் தேவர்களின் இல்லத்திற்கு சென்றார்கள்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத் தீர்தம் க்ரு'த்திகாதீர்தம் உச்யதே கார்த்திக்யாம் க்ரு'த்திகாயோகே தத்ர யஃ ஸ்நாநம் ஆசரேத்
அந்த நாளிலிருந்து, அந்தத் தீர்த்தம் 'கார்த்திகை தீர்த்தம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; கார்த்திகை நட்சத்திரமும் கார்த்திகை மாதமும் சேர்ந்த போது அங்கு யார் நீராடினாலும்—
ஸர்வக்ரதுபலம் ப்ராப்ய ராஜா பவதி தார்மிகஃ தத்தீர்தஸ்மரணம் வாபி யஃ கரோதி ஶ்ரு'ணோதி ச ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ தீர்கம் ஆயுர் அவாப்நுயாத்
அனைத்து யாகங்களின் பலனும் பெற்று, தர்மமான அரசனாகிறார்; அந்தத் தீர்த்தத்தை நினைத்தாலோ, கேட்டாலோ, எல்லா பாவங்களும் நீங்கி, நீண்ட ஆயுள் பெறுவார்.
தஶாஶ்வமேதிகம் தீர்தம் தச் ச்ரு'ணுஷ்வ மஹாமுநே யஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண ஹயமேதபலம் லபேத்
இப்போது, மகா முனிவரே, 'தசாஷ்வமேதிக தீர்த்தம்' பற்றி கேளுங்கள்; அதை பற்றி கேட்பவருக்கு கூட அஸ்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.
விஶ்வகர்மஸுதஃ ஶ்ரீமாந் விஶ்வரூபோ மஹாபலஃ தஸ்யாபி ப்ரதமஃ புத்ரஸ் தத்புத்ரோ பௌவநோ விபுஃ
விஸ்வகர்மாவின் மகனாகப் பிறந்த, புகழ்பெற்ற, வலிமைமிக்க விஸ்வரூபன் அவருடைய முதற்பிறந்த மகன்; அவருக்கு பௌவனன் என்ற மகனும் இருந்தான்.
புரோதாஃ கஶ்யபஸ் தஸ்ய ஸர்வஜ்ஞாநவிஶாரதஃ தம் அப்ரு'ச்சந் மஹாபாஹுர் பௌவநஃ ஸார்வபௌவநஃ
அவருக்கு புரோகிதராக எல்லா அறிவிலும் தேர்ந்த கசியபர் இருந்தார்; அந்தப் பௌவனன், பெரிய அரசன், அவரிடம் கேள்வி கேட்டான்.
யக்ஷ்யே ऽஹம் ஹயமேதைஶ் ச யுகபத் தஶபிர் முநே இத்ய் அப்ரு'ச்சத் குரும் விப்ரம் க்வ யக்ஷ்யாமி ஸுராந் இதி
முனிவரே, ஒரே நேரத்தில் பத்து அசுவமேத யாகங்கள் செய்ய வேண்டும் என்று விரும்பிய அரசன், தனது மதிப்பிற்குரிய ஆசானான learned பிராமணரை நோக்கி, 'தேவர்களுக்கு யாகம் செய்ய எங்கு இடம் உள்ளது?' என்று கேட்டான்.
ஸோ ऽவதத் தேவயஜநம் தத்ர தத்ர ந்ரு'போத்தம யத்ர யத்ர த்விஜஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ராவர்தந்த மஹாக்ரதூந்
அப்போது அந்த ஆசான், 'அரசர்களில் சிறந்தவரே, எங்கு எங்கு சிறந்த பிராமணர்கள் பெரிய யாகங்களை ஆரம்பித்திருக்கிறார்களோ, அங்கேயே யாகவெளியை அமைக்கலாம்' என்று பதிலளித்தார்.
தத்ராபவந்ந் ரு'ஷிகணா ஆர்த்விஜ்யே மகமண்டலே யுகபத் தஶமேதாநி ப்ரவ்ரு'த்தாநி புரோதஸா
அங்கே பல முனிவர்கள் யாகவெளியில் குருக்களாக ஆனார்கள்; பிரதான ஆசாரியர் ஒரே நேரத்தில் பத்து அசுவமேத யாகங்களை ஆரம்பித்தார்.
பூர்ணதாம் நாயயுஸ் தாநி த்ரு'ஷ்ட்வா சிந்தாபரோ ந்ரு'பஃ விஹாய தேவயஜநம் புநர் அந்யத்ர தாந் க்ரதூந்
அந்த யாகங்கள் முழுமை பெறச் செய்தார்கள். ஆனால் இதைக் கண்ட அரசன் கவலையடைந்து, அந்த யாகவெளியை விட்டு விட்டு வேறு இடத்தில் மீண்டும் அந்த யாகங்களை தொடங்கினான்.
உபாக்ராமத் ததா தத்ர விக்நதோஷாஸ் தம் ஆயயுஃ த்ரு'ஷ்ட்வாபூர்ணாம்ஸ் ததோ யஜ்ஞாந் ராஜா குரும் அபாஷத
அதேபோல் அங்கேயும் யாகத்தை ஆரம்பித்தபோது தடைகள் மற்றும் குறைகள் வந்தன; யாகங்கள் முடிவடையாமல் இருப்பதை பார்த்த அரசன், ஆசானை நோக்கி பேசினான்.
தேஶதோஷாத் காலதோஷாந் மம தோஷாத் தவாபி வா பூர்ணதாம் நாப்நுவந்தி ஸ்ம தஶமேதாநி வாஜிநஃ
'இடத்தின் குறை, காலத்தின் குறை, என்னுடைய குறை, அல்லது உங்களுடைய குறையாலும், இந்த பத்து அசுவமேத யாகங்கள் நிறைவு பெறவில்லை' என்றான்.
ததஶ் ச துஃகிதோ ராஜா கஶ்யபேந புரோதஸா கீஷ்பதேர் ப்ராதரம் ஜ்யேஷ்டம் கத்வா ஸம்வர்தம் ஊசதுஃ
பின்னர், துக்கமடைந்த அரசன் மற்றும் பிரதான ஆசாரியர் கஶ்யபர், கீதைகளின் அதிபதியின் மூத்த சகோதரரான ஸம்வர்த்தரை நாடி சென்று அவரிடம் கூறினார்கள்.
பகவந் யுகபத் கார்யாண்ய் அஶ்வமேதாநி மாநத தஶ ஸம்பூர்ணதாம் யாந்தி தம் தேஶம் தம் குரும் வத
'பெரியவரே, ஒரே நேரத்தில் பத்து அசுவமேத யாகங்கள் முழுமை பெறும் இடமும், அந்த ஆசானும் யார் என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்' என்று கேட்டார்கள்.
ததோ த்யாத்வா ரு'ஷிஶ்ரேஷ்டஃ ஸம்வர்தோ பௌவநம் ததா அப்ரவீத் கச்ச ப்ரஹ்மாணம் குரும் தேஶம் வதிஷ்யதி
அப்போது முனிவர்களில் சிறந்தவரான ஸம்வர்த்தர் தியானித்து, 'பிரம்மாவை ஆசானாக நாடுங்கள்; அவர் அந்த இடம் எது என்று சொல்வார்' என்றார்.
பௌவநோ ऽபி மஹாப்ராஜ்ஞஃ கஶ்யபேந மஹாத்மநா ஆகத்ய மாம் அப்ரவீச் ச குரும் தேஶாதிகம் ச யத்
பெரிய ஞானியுமான பௌவனரும், உயர்ந்த மனம் கொண்ட கஶ்யபருடன் என்னை வந்து, ஆசானும் இடமும் பற்றிய அனைத்தையும் எனக்குச் சொன்னார்.
ததோ ऽஹம் அப்ரவம் புத்ர பௌவநம் கஶ்யபம் ததா கௌதமீம் கச்ச ராஜேந்த்ர ஸ தேஶஃ க்ரதுபுண்யவாந்
அப்போது நான் என் மகன் பௌவனருக்கும் கஶ்யபருக்கும், 'கௌதமி நதிக்கரையை நாடுங்கள்; அரசர்களில் தலைவனே, அந்த நிலம் யாகத்தால் புனிதமானது' என்று கூறினேன்.
அயம் ஏவ குருஃ ஶ்ரேஷ்டஃ கஶ்யபோ வேதபாரகஃ குரோர் அஸ்ய ப்ரஸாதேந கௌதம்யாஶ் ச ப்ரஸாததஃ
'அங்கே வேதங்களில் தேர்ந்த கஶ்யபர் சிறந்த ஆசானாக இருக்கிறார்; அவரின் அருளாலும், கௌதமியின் புனிதத்தாலும், உங்களுக்கு ஆசீர்வாதம் கிடைக்கும்' என்றேன்.
ஏகேந ஹயமேதேந தத்ர ஸ்நாநேந வா புநஃ ஸேத்ஸ்யந்தி தத்ர யஜ்ஞாஶ் ச தஶமேதாநி வாஜிநஃ
அங்கே ஒரு அசுவமேத யாகம் செய்தாலோ, அல்லது அங்கே நீராடினாலோ, பத்து அசுவமேத யாகங்களும் வெற்றிபெறும்.
தச் ச்ருத்வா பௌவநோ ராஜா கௌதமீதீரம் அப்யகாத் கஶ்யபேந ஸஹாயேந ஹயமேதாய தீக்ஷிதஃ
இதை கேட்ட பௌவனர், கஶ்யபருடன் சேர்ந்து, அசுவமேத யாகம் செய்ய கௌதமி நதிக்கரைக்கு சென்றார்.
ததஃ ப்ரவ்ரு'த்தே யஜ்ஞேஶே ஹயமேதே மஹாக்ரதௌ ஸம்பூர்ணே து ததா ராஜா ப்ரு'திவீம் தாதும் உத்யதஃ
பின்னர், அந்த பெரிய அசுவமேத யாகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நிறைவு பெற்றதும், அரசன் பூமியை வழங்கத் தயாரானான்.
ததோ ऽந்தரிக்ஷே வாக் உச்சைர் உவாச ந்ரு'பஸத்தமம் பூஜயித்வா ஸ்திதம் விப்ராந் ரு'த்விஜோ ऽத ஸதஸ்பதீந்
அப்போது, அரசன் பிராமணர்களையும், யாகக்குருக்களையும், சபையின் தலைவர்களையும் மதித்து நிற்கும் போது, ஆகாயத்தில் இருந்து ஒரு குரல் தெளிவாக ஒலித்தது.
புரோதஸே கஶ்யபாய ஸஶைலவநகாநநாம் ப்ரு'திவீம் தாதுகாமேந தத்தம் ஸர்வம் த்வயா ந்ரு'ப
'அரசே, மலைகளும் காடுகளும் உடைய இந்த பூமியை கஶ்யபர் ஆசாரியருக்கு வழங்க விரும்பி, நீ ஏற்கனவே அனைத்தையும் கொடுத்துவிட்டாய்' என்றது.
பூமிதாநஸ்ப்ரு'ஹாம் த்யக்த்வா அந்நம் தேஹி மஹாபலம் நாந்நதாநஸமம் புண்யம் த்ரிஷு லோகேஷு வித்யதே
'பூமி வழங்கும் ஆசையை விட்டுவிட்டு, பெரும் பலன் தரும் உணவை வழங்கு; மூன்று உலகங்களிலும் உணவளிப்புக்கு சமமான புண்ணியம் இல்லை' என்றது.
விஶேஷதஸ் து கங்காயாஃ ஶ்ரத்தயா புலிநே முநே த்வயா து ஹயமேதோ ऽயம் க்ரு'தஃ ஸபஹுதக்ஷிணஃ க்ரு'தக்ரு'த்யோ ऽஸி பத்ரம் தே நாத்ர கார்யா விசாரணா
முனிவரே, குறிப்பாக கங்கை கரையில் நீ நம்பிக்கையுடன் பல பரிசுகளுடன் அசுவமேத யாகம் செய்துள்ளாய். உன் கடமை நிறைவேறியுள்ளது; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். இனி வேறு யோசனை தேவையில்லை.
ததாபி தாதுகாமம் தம் மஹீ ப்ரோவாச பௌவநம்
அப்போதும், கொடுக்க விரும்பிய பௌவனனிடம் பூமி பேசினாள்.
விஶ்வகர்மஜ ஸார்வபௌம மா மாம் தேஹி புநஃ புநஃ நிமஜ்ஜே ऽஹம் ஸலிலஸ்ய மத்யே தஸ்மாந் ந தீயதாம்
விச்வகர்மாவின் மகனே, உலகின் அரசனே, என்னை மீண்டும் மீண்டும் கொடுக்காதே; நான் எப்போதும் நீரில் மூழ்கிக்கொண்டே இருக்கிறேன். அதனால் என்னை கொடுக்க வேண்டாம்.
ததஶ் ச பௌவநோ பீதஃ கிம் தேயம் இதி சாப்ரவீத் புநஶ் சோவாச ஸா ப்ரு'த்வீ பௌவநம் ப்ராஹ்மணைர் வ்ரு'தம்
அதை கேட்ட பௌவனன் பயந்தவனாய், 'எதை கொடுக்க வேண்டும்?' என்று கேட்டான். மறுபடியும் அந்த பூமி, பண்டிதர்கள் சூழ்ந்தவளாய், பௌவனனிடம் பேசினாள்.