அம்ஶுமாந் இதி விக்யாதஃ புத்ரஸ் தஸ்யாஸமஞ்ஜஸஃ ஆநாய்ய பாலகம் ராஜா கார்யம் தஸ்மை ந்யவேதயத்
அசமஞ்சனுக்கு அம்ʼஷுமான் என்ற பெயர் கொண்ட மகன் இருந்தான்; அரசர் அந்த பையனை அழைத்து, அவனிடம் பணியை ஒப்படைத்தார்.
கபிலம் ச ஸமாராத்ய அம்ஶுமாந் அபி பாலகஃ ஸகராய ஹயம் ப்ராதாத் ததஃ பூர்ணோ ऽபவத் க்ரதுஃ
அம்ʼஷுமான் அந்தக் குழந்தை, கபிலரை வழிபட்டு, குதிரையை மீண்டும் சகரருக்கு கொண்டு வந்தான்; அதன் மூலம் யாகம் நிறைவு பெற்றது.
தஸ்யாபி புத்ரஸ் தேஜஸ்வீ திலீப இதி தார்மிகஃ தஸ்யாபி புத்ரோ மதிமாந் பகீரத இதி ஶ்ருதஃ
அம்ʼஷுமானுக்கு, தெய்வீக ஒளியுடன் தர்மமான திலீபன் என்ற மகன் பிறந்தான்; திலீபனுக்கு புத்திசாலியான பகீரதன் என்ற மகன் இருந்தான்.
பிதாமஹாநாம் ஸர்வேஷாம் கதிம் ஶ்ருத்வா ஸுதுஃகிதஃ ஸகரம் ந்ரு'பஶார்தூலம் பப்ரச்ச விநயாந்விதஃ
தன் முன்னோர்களின் நிலைமையை கேட்டு, பகீரதன் மிகுந்த துயரத்தில், அரசர்களில் சிறந்தவரான சகரரிடம் பணிவுடன் கேட்டான்.
ஸாகராணாம் து ஸர்வேஷாம் நிஷ்க்ரு'திஸ் து கதம் பவேத் பகீரதம் ந்ரு'பஃ ப்ராஹ கபிலோ வேத்தி புத்ரக
சாகரர்களுக்கெல்லாம் எப்படி பரிகாரம் செய்யலாம் என்று பகீரதன் அரசரிடம் கேட்டான்; அரசர், 'கபிலர் அதை அறிவார், மகனே' என்று சொன்னார்.
தஸ்ய தத் வசநம் ஶ்ருத்வா பாலஃ ப்ராயாத் ரஸாதலம் கபிலம் ச நமஸ்க்ரு'த்வா ஸர்வம் தஸ்மை ந்யவேதயத்
அந்த வார்த்தையை கேட்ட பையன் பாதாளத்திற்குச் சென்று, கபிலருக்கு வணங்கி, எல்லாவற்றையும் அவரிடம் தெரிவித்தான்.
ஸ முநிஸ் து சிரம் த்யாத்வா தபஸாராத்ய ஶம்கரம் ஜடாஜலேந ஸ்வபித்ரூ'ந் ஆப்லாவ்ய ந்ரு'பஸத்தம
அந்த முனிவர், நீண்ட நாட்கள் தியானம் செய்து, தவத்தால் சங்கரரை மகிழ்வித்து, அவருடைய ஜடைகளிலிருந்து வந்த நீரால் முன்னோர்களைத் தூய்மைப்படுத்தினார், அரசர்களில் சிறந்தவரே.
ததஃ க்ரு'தார்தோ பவிதா த்வம் ச தே பிதரஸ் ததா ததா கரோமீதி முநிம் ப்ரணம்ய புநர் அப்ரவீத்
பின்னர், வணக்கமிட்ட முனிவர் மீண்டும், 'இவ்வாறு நீயும் உன் முன்னோர்களும் பூரணமடைவீர்கள்; நான் அப்படியே செய்வேன்' என்று கூறினார்.
க்வ கச்சே ऽஹம் முநிஶ்ரேஷ்ட கர்தவ்யம் சாபி தத் வத
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நான் எங்கே போக வேண்டும்? என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் சொல்லுங்கள்.
கைலாஸம் தம் நரஶ்ரேஷ்ட கத்வா ஸ்துஹி மஹேஶ்வரம் தபஃ குரு யதாஶக்தி ததஶ் சேப்ஸிதம் ஆப்ஸ்யஸி
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நீங்கள் கைலாசம் சென்று மகேசுவரனைப் புகழ்ந்து, உங்களால் முடிந்த தபசு செய்து, பிறகு விருப்பம் நிறைவேறும்.
தச் ச்ருத்வா ஸ முநேர் வாக்யம் முநிம் நத்வா த்வ் அகாந் நகம் கைலாஸம் ஸ ஶுசிர் பூத்வா பாலோ பாலக்ரியாந்விதஃ தபஸே நிஶ்சயம் க்ரு'த்வா உவாச ஸ பகீரதஃ
அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவனை வணங்கி, கைலாசம் சென்றான். தூய்மையுடன், குழந்தைபோல் இருந்தும், தபசு செய்ய உறுதியுடன், அந்த பகீரதன் பேசினான்.
பாலோ ऽஹம் பாலபுத்திஶ் ச பாலசந்த்ரதர ப்ரபோ நாஹம் கிமபி ஜாநாமி ததஃ ப்ரீதோ பவ ப்ரபோ
நான் குழந்தை, என் அறிவும் குழந்தைபோல் தான். பிறைச்சந்திரனைத் தாங்கும் பிரபுவே, எனக்கு எதுவும் தெரியவில்லை; எனவே, தயவு செய்து திருப்தியடைந்திருங்கள்.
வாக்பிர் மநோபிஃ க்ரு'திபிஃ கதாசிந் மமோபகுர்வந்தி ஹிதே ரதா யே தேப்யோ ஹிதார்தம் த்வ் இஹ சாமரேஶ ஸோமம் நமஸ்யாமி ஸுராதிபூஜ்யம்
என் நன்மைக்காக மனம், வார்த்தை, செயலில் உதவும் நல்லவர்களுக்கு இங்கு நன்மை வேண்டி, உயிர்களின் ஆண்டவரே, தேவர்களால் வணங்கப்படும் சோமனை நான் வணங்குகிறேன்.
உத்பாதிதோ யைர் அபிவர்திதஶ் ச ஸமாநகோத்ரஶ் ச ஸமாநதர்மா தேஷாம் அபீஷ்டாநி ஶிவஃ கரோது பாலேந்துமௌலிம் ப்ரணதோ ऽஸ்மி நித்யம்
என்னைப் பெற்றும் வளர்த்தும், என் குலமும் பழக்கமும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பவர்களுக்கு, சிவன் அவர்கள் விரும்பியதை அருள வேண்டும். பிறைச்சந்திரனைத் தாங்கும் அவரை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.
ஏவம் து ப்ருவதஸ் தஸ்ய புரஸ்தாத் அபவச் சிவஃ வரேண ச்சந்தயாநோ வை பகீரதம் உவாச ஹ
அவன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், சிவன் அவனுக்கு முன்னால் தோன்றி, விருப்பமான வரம் தருவதாக பகீரதனை நோக்கி கூறினார்.
யந் ந ஸாத்யம் ஸுரகணைர் தேயம் தத் தே மயா த்ருவம் வதஸ்வ நிர்பயோ பூத்வா பகீரத மஹாமதே
தேவர்கள் கூட செய்ய முடியாததை நான் உனக்கு நிச்சயம் அருளுவேன். பயப்படாமல் சொல், பகீரதா, அறிவாளியே.
பகீரதஃ ப்ரணம்யேஶம் ஹ்ரு'ஷ்டஃ ப்ரோவாச ஶம்கரம்
பகீரதன் ஆண்டவரை வணங்கி, மகிழ்ச்சியுடன் சங்கரனை நோக்கி கூறினான்.
ஜடாஸ்திதாம் பித்ரூ'ணாம் மே பாவநாய ஸரித்வராம் தாம் ஏவ தேஹி தேவேஶ ஸர்வம் ஆப்தம் ததோ பவேத்
தேவர்களின் ஆண்டவரே, உங்கள் ஜடையில் தங்கியுள்ள அந்தப் பரம நதியை என் முன்னோர்களைத் தூய்மைப்படுத்த எனக்கு அருளுங்கள்; அப்பொழுது எல்லாம் நிறைவேறும்.
மஹேஶோ ऽபி விஹஸ்யாத பகீரதம் உவாச ஹ
மகேசன் சிரித்தபடி பகீரதனை நோக்கி பேசினார்.
தத்தா மயேயம் தே புத்ர புநஸ் தாம் ஸ்துஹி ஸுவ்ரத
மகனே, இந்த நதியை நான் உனக்கு கொடுத்துள்ளேன். இப்போது நீ அவளை மீண்டும் புகழ்ந்து பாடு, உறுதியுடன் இரு.
தத் தேவவசநம் ஶ்ருத்வா ததர்தம் து தபோ மஹத் ஸ்துதிம் சகார கங்காயா பக்த்யா ப்ரயதமாநஸஃ
அந்த தேவனின் வார்த்தையை கேட்டவுடன், அந்த நோக்குக்காக பெரும் தவம் செய்து, பக்தி மற்றும் ஒருமனதுடன் கங்கையைப் புகழ்ந்து பாடினான்.
தஸ்யா அபி ப்ரஸாதம் ச ப்ராப்ய பாலோ ऽப்ய் அபாலவத் கங்காம் மஹேஶ்வராத் ப்ராப்தாம் ஆதாயாகாத் ரஸாதலம்
அவளுடைய அருளை பெற்றதும், குழந்தையாக இருந்தும், குழந்தை அல்லாதவனாக, மகேசுவரனிடமிருந்து பெற்ற கங்கையை எடுத்துக்கொண்டு பாதாளத்திற்குச் சென்றான்.
ந்யவேதயத் ஸ முநயே கபிலாய மஹாத்மநே யதோதிதப்ரகாரேண கங்காம் ஸம்ஸ்தாப்ய யத்நதஃ
கங்கையை விதிப்படி நிறுவி, அதை மகாத்மா கபில முனிவருக்கு கவனமாக தெரிவித்தான்.
ப்ரதக்ஷிணம் அதாவர்த்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ ऽப்ரவீத்
பிறகு, வலம் வந்து, கைகூப்பி பேசினான்.
தேவி மே பிதரஃ ஶாபாத் கபிலஸ்ய மஹாமுநேஃ ப்ராப்தாஸ் தே விகதிம் மாதஸ் தஸ்மாத் தாந் பாதும் அர்ஹஸி
தேவியே, என் முன்னோர்கள் மகாமுனி கபிலரின் சாபத்தால் அழிந்துவிட்டார்கள். அதனால், தாயே, அவர்களை நீர் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.
ததேத்ய் உக்த்வா ஸுரநதீ ஸர்வேஷாம் உபகாரிகா லோகாநாம் உபகாரார்தம் பித்ரூ'ணாம் பாவநாய ச
"அப்படியே" என்று கூறி, எல்லோருக்கும் நன்மை செய்யும் அந்தத் தெய்வீக நதி, உலகங்களுக்குப் பயன் அளிக்கவும், முன்னோர்களைத் தூய்மைப்படுத்தவும் ஒப்புக்கொண்டாள்.
அகஸ்த்யபீதஸ்யாம்போதேஃ பூரணாய விஶேஷதஃ ஸ்மரணாத் ஏவ பாபாநாம் நாஶாய ஸுரநிம்நகா
அகஸ்தியர் அருந்திய கடலை மீண்டும் நிரப்பும் பொருட்டாக, அந்த தெய்வீக நதியை நினைத்தாலே பாவங்கள் அழிகின்றன.
பகீரதோதிதம் சக்ரே ரஸாதலதலே ஸ்திதாந் பஸ்மீபூதாந் ந்ரு'பஸுதாந் ஸாகராம்ஶ் ச விஶேஷதஃ
பகீரதன் அந்த நதியை புனிதமாக்கினார்; குறிப்பாக பாதாளத்தில் இருந்த ராஜகுமாரர்களின் புழுதியும், கடலின் பகுதிகளும் அவரால் தூய்மையாக்கப்பட்டன.
விநிர்தக்தாந் அதாப்லாவ்ய காதபூரம் அதாகரோத் ததோ மேரும் ஸமாப்லாவ்ய ஸ்திதாம் பாலோ ऽப்ரவீந் ந்ரு'பஃ
அந்தப் புழுதியில் இருந்தவர்களைத் தூய்மையாக்கி, ஒரு வாய்க்காலை உருவாக்கினார்; பின்னர் மேரு மலையை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து, அந்த சிறு அரசன் பேசினான்.
கர்மபூமௌ த்வயா பாவ்யம் ததேத்ய் ஆகாத் திமாலயம் ஹிமவத்பர்வதாத் புண்யாத் பாரதம் வர்ஷம் அப்யகாத்
நீ செயல் செய்யும் பூமியில் இதை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்றார்; அதன்படி, அவள் இமயமலைக்கு சென்றாள், அப்புனிதமான மலையிலிருந்து பாரத நாட்டிற்குள் நுழைந்தாள்.