யஷ்டா க்ரதுர் யாந்ய் அபி ஸாதநாநி ரு'த்விக்ப்ரதேஶம் பலதேஶகாலாஃ த்வம் ஏவ ஶம்போ பரமார்ததத்த்வம் வதந்தி யஜ்ஞாங்கமயம் வபுஸ் தே
யஜமானன், யாகம், எல்லா சாதனங்களும், ஹோதாரின் இடம், பலனின் இடம், காலங்கள்—இவை அனைத்தும் நீயே, சாம்போ; உன்னுடைய உடல் யாகத்தின் உறுப்புகளால் ஆனது என்று கூறுகின்றனர்.
கர்தா ப்ரதாதா ப்ரதிபூஃ ப்ரதாநம் ஸர்வஜ்ஞஸாக்ஷீ புருஷஃ பரஶ் ச ப்ரத்யாத்மபூதஃ பரமார்தரூபஸ் த்வம் ஏவ ஸர்வம் கிம் உ வாக்விலாஸைஃ
செய்யும்வன், கொடுப்பவன், உத்தரவாதம் அளிப்பவன், கொடை, எல்லாம் அறிந்த சாட்சி, பரமபுருஷன், ஒவ்வொரு உயிரிலும் இருப்பவன், பரமார்த்த வடிவம்—இவை அனைத்தும் நீயே; வார்த்தைகளின் விளையாட்டு எதற்கு?
ந வேதஶாஸ்த்ரைர் குருபிஃ ப்ரதிஷ்டோ ந நாஸி புத்த்யாதிபிர் அப்ரத்ரு'ஷ்யஃ அஜோ ऽப்ரமேயஃ ஶிவஶப்தவாச்யஸ் த்வம் அஸ்தி ஸத்யம் பகவந் நமஸ் தே
வேதங்களாலும், ஆசான்களாலும், அறிவாலும் grasp செய்ய முடியாதவர் நீர்; பிறப்பற்றவர், அளவிட முடியாதவர், 'சிவன்' என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படுபவர். இது உண்மை, பரமபிரான், உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
ஆத்மைகதாம் ஸ்வப்ரக்ரு'திம் கதாசித் ஐக்ஷச் சிவஃ ஸம்பத் இயம் மமேதி ப்ரு'தக் ததைவாபவத் அப்ரதர்க்ய அசிந்த்யப்ரபாவோ பஹுவிஶ்வமூர்திஃ
ஒரு காலத்தில் சிவன் தன் தனித்துவமான ஆன்மா ஒன்றாக இருப்பதை பார்த்தார். 'இது எனது, இது எனக்கு இல்லை' என்ற எண்ணங்கள் அப்போது தோன்றின. உடனே அவர் எண்ணிக்க முடியாத, புரிய முடியாத வல்லமை கொண்டவராகவும், பல உலக வடிவங்களாகவும் ஆனார்.
பாவே ऽபிவ்ரு'த்தா ச பவே பவே ச ஸ்வகாரணம் காரணம் ஆஸ்திதா ச நித்யா ஶிவா ஸர்வஸுலக்ஷணா வா விலக்ஷணா விஶ்வகரஸ்ய ஶக்திஃ
அவள் எல்லா உயிர் பிறப்பிலும், வளர்ச்சியிலும், தானே தன் காரணமாக இருப்பவளாக நிலைத்திருக்கிறாள்; என்றும் நிலையானவள், மங்களமானவள், எல்லா நல்ல இலக்கணங்களும் உடையவளோ, அவற்றை மீறியவளோ, உலகை உருவாக்கும் இறைவனின் சக்தி அவளே.
உத்பாதநம் ஸம்ஸ்திதிர் அந்நவ்ரு'த்தி லயாஃ ஸதாம் யத்ர ஸநாதநாஸ் தே ஏகைவ மூர்திர் ந ஸமஸ்தி கிம்சித் அஸாத்யம் அஸ்யா தயிதா ஹரஸ்ய
உலகில் உயிர்கள் தோன்றுதல், நிலைபெறுதல், உணவு பெருகுதல், அழிதல் — இவை எல்லாம் என்றும் அவளிடமே இருக்கின்றன; அவளுக்கு முடியாதது எதுவும் இல்லை, ஹரனுக்குப் பிரியமானவள்.
யதர்தம் அந்நாநி தநாநி ஜீவா யச்சந்தி குர்வந்தி தபாம்ஸி தர்மாந் ஸாபீயம் அம்பா ஜகதோ ஜநித்ரீ ப்ரியா து ஸோமஸ்ய மஹாஸுகீர்திஃ
உணவு, செல்வம், உயிர் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிப்பதும், தவம் செய்வதும், தர்மங்களைச் செயல்படுத்துவதும் யாருக்காக என்றால், அவளுக்காகத்தான். அவளே உலகிற்கு தாயும், சோமனுக்குப் பிரியமானவளும், பெரும் புகழுடையவளும் ஆவாள்.
யத் ஈக்ஷிதம் காங்க்ஷதி வாஸவோ ऽபி யந்நாமதோ மங்கலம் ஆப்நுயாச் ச யா வ்யாப்ய விஶ்வம் விமலீகரோதி ஸோமா ஸதா ஸோமஸமாநரூபா
இந்திரனும் காண விரும்பும், அவளது பெயரைச் சொன்னால் மங்களம் கிடைக்கும், அவள் உலகை முழுவதும் ஊடுருவி தூய்மைப்படுத்துகிறாள்; அவளே எப்போதும் சோமனைப் போலவே வடிவம் கொண்டவள்.
ப்ரஹ்மாதிஜீவஸ்ய சராசரஸ்ய புத்த்யக்ஷிசைதந்யமநஃஸுகாநி யஸ்யாஃ ப்ரஸாதாத் பலவந்தி நித்யம் வாகீஶ்வரீ லோககுரோஃ ஸுரம்யா
பிரம்மா முதலிய எல்லா உயிர்களுக்கும், அசைவும் அசையாதவைகளுக்கும் அறிவு, உணர்ச்சி, மனம், மகிழ்ச்சி ஆகியவை அவளது அருளால் பலனடைகின்றன; அவளே வாகீஸ்வரி, உலகாசாரியரின் அழகான துணை.
சதுர்முகஸ்யாபி மநோ மலீநம் கிம் அந்யஜந்தோர் இதி சிந்த்ய மாதா கங்காவதாரம் விவிதைர் உபாயைஃ ஸர்வம் ஜகத் பாவயிதும் சகார
நான்முகன் பிரம்மாவின் மனமே மலினமாக இருந்தால், பிற உயிர்கள் எப்படி இருக்கும்? இதை எண்ணி, தாய் கங்கை பல வழிகளில் உலகைத் தூய்மைப்படுத்த தன் அவதாரத்தை எடுத்தாள்.
ஶ்ருதீஃ ஸமாலக்ஷ்ய ஹரப்ரபுத்வம் விஶ்வஸ்ய லோகஃ ஸகலைஃ ப்ரமாணைஃ க்ரு'த்வா ச தர்மாந் புபுஜே ச போகாந் விபூதிர் ஏஷா து ஸதாஶிவஸ்ய
வேதங்களை, ஹரனின் ஆட்சி, உலகம் ஆகியவற்றை எல்லா சான்றுகளாலும் ஆராய்ந்து, தர்மங்களைச் செய்து, இன்பங்களையும் அனுபவித்தாள்; இதுவே சதாசிவனின் மகிமை.
கார்யக்ரியாகாரகஸாதநாநாம் வேதோதிதாநாம் அத லௌகிகாநாம் யத் ஸாத்யம் உத்க்ரு'ஷ்டதமம் ப்ரியம் ச ப்ரோக்தா ச ஸா ஸித்திர் அநாதிகர்துஃ
வேதங்களில் கூறப்பட்டவையோ, உலக வழக்கில் உள்ளவையோ, எல்லா செயல், கருவி, காரணங்களில் மிக உயர்ந்ததும், சிறந்ததும், இன்பமானதும், ஆதியில்லாத செயற்கர்த்தாவின் சித்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது.
த்யாத்வா வரம் ப்ரஹ்ம பரம் ப்ரதாநம் யத் ஸாரபூதம் யத் உபாஸிதவ்யம் யத் ப்ராப்ய முக்தா ந புநர் பவந்தி ஸத்யோகிநோ முக்திர் உமாபதிஃ ஸஃ
சிரேஷ்டமான பரம்பொருளை, தெய்வீகத்தை, தத்துவத்தின் சாரத்தை தியானித்து, அதை அடைந்தால் உண்மையான யோகிகள் மீண்டும் பிறவாமலிருப்பார்கள்; அந்த விடுதலை கொடுப்பவர் உமாபதி.
யதா யதா ஶம்புர் அமேயமாயா ரூபாணி தத்தே ஜகதோ ஹிதாய தத்யோகயோக்யாநி ததைவ தத்ஸே பதிவ்ரதாத்வம் த்வயி மாதர் ஏவம்
எப்படி அளவிட முடியாத மாயையுடன் சம்பு உலக நலனுக்காக பல வடிவங்கள் எடுக்கிறாரோ, அதுபோல், அம்மா, நீயும் அவருடன் இணைந்து, அவரது விருப்பத்திற்கு ஏற்ப பத்தினித் தன்மையை ஏற்கிறாய்.
இத்ய் ஏவம் ஸ்துவதஸ் தஸ்ய புரஸ்தாத் வ்ரு'ஷபத்வஜஃ உமயா ஸஹிதஃ ஶ்ரீமாந் கணேஶாதிகணைர் வ்ரு'தஃ
இவ்வாறு அவர் புகழ்ந்து கொண்டிருக்கையில், அவருக்கு முன்பாக நந்திக்கொடியைத் தாங்கிய பெருமான், உமையுடன், கணேசன் முதலிய கணங்களுடன் தோன்றினார்.
ஸாக்ஷாத் ஆகத்ய தம் ஶம்புஃ ப்ரஸந்நோ வாக்யம் அப்ரவீத்
சம்பு நேரில் வந்து, அருளுடன் அவரிடம் பேசினார்.
கிம் தே கௌதம தாஸ்யாமி பக்திஸ்தோத்ரவ்ரதைஃ ஶுபைஃ பரிதுஷ்டோ ऽஸ்மி யாசஸ்வ தேவாநாம் அபி துஷ்கரம்
‘கௌதமா, உனக்கு என்ன தர வேண்டும்? உன் பக்தி, ஸ்தோத்திரம், நல்ல விரதங்கள் எனக்கு மகிழ்ச்சி அளித்துள்ளன. தேவர்களுக்கே கடினமானது என்றாலும், நீ விரும்புவதை கேள்.’
இதி ஶ்ருத்வா ஜகந்மூர்தேர் வாக்யம் வாக்யவிஶாரதஃ ஹர்ஷபாஷ்பபரீதாங்கோ கௌதமஃ பர்யசிந்தயத்
உலகத்தின் இறைவனின் வார்த்தைகளை கேட்ட கௌதமன், பேச்சில் நிபுணனாக, ஆனந்தக் கண்ணீரால் உடல் நனைந்து, ஆழமாக சிந்தித்தான்.
அஹோ தைவம் அஹோ தர்மோ ஹ்ய் அஹோ வை விப்ரபூஜநம் அஹோ லோககதிஶ் சித்ரா அஹோ தாதர் நமோ ऽஸ்து தே
‘அஹோ, விதி என்னும் அதிர்ஷ்டம்! அஹோ, தர்மம்! அஹோ, பிராமணர்களை வணங்குதல்! அஹோ, உலகத்தின் விசித்திரமான போக்கு! அஹோ, படைத்தவனே, உமக்கு வணக்கம்!’
ஜடாஸ்திதாம் ஶுபாம் கங்காம் தேஹி மே த்ரிதஶார்சித யதி துஷ்டோ ऽஸி தேவேஶ த்ரயீதாம நமோ ऽஸ்து தே
‘முடியில் தங்கும், மங்களமான, தேவர்கள் வணங்கும் கங்கையை எனக்கு அருள்வாயாக. நீர் திருப்தியடைந்தால், தேவர்களின் தலைவனே, மூன்று வேதங்களின் ஆதாரமே, உமக்கு வணக்கம்!’
த்ரயாணாம் உபகாரார்தம் லோகாநாம் யாசிதம் த்வயா ஆத்மநஸ் தூபகாராய தத் யாசஸ்வாகுதோபயஃ
மூன்று உலகங்களுக்காக நீ கேட்டாய்; இப்போது, உனக்காக பயமின்றி ஒரு வரம் கேள்.
ஸ்தோத்ரேணாநேந யே பக்தாஸ் த்வாம் ச தேவீம் ஸ்துவந்தி வை ஸர்வகாமஸம்ரு'த்தாஃ ஸ்யுர் ஏதத் தி வரயாம்ய் அஹம்
இந்த ஸ்தோத்திரத்தால் உன்னை பக்தியுடன் பாடும் பக்தர்கள் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; இந்த வரத்தை நான் தருகிறேன்.
ஏவம் அஸ்த்வ் இதி தேவேஶஃ பரிதுஷ்டோ ऽப்ரவீத் வசஃ அந்யாந் அபி வராந் மத்தோ யாசஸ்வ விகதஜ்வரஃ
இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவாதிபதி மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னான்: 'மற்றும் எந்த வரங்களும் என்னிடம் இருந்து தயங்காமல் கேள்.'
ஏவம் உக்தஸ் து ஹர்ஷேண கௌதமஃ ப்ராஹ ஶம்கரம்
இவ்வாறு கேட்டதும், மகிழ்ச்சியுடன் கவுதமர் சங்கரனை நோக்கி பேசினார்.
இமாம் தேவீம் ஜடாஸம்ஸ்தாம் பாவநீம் லோகபாவநீம் தவ ப்ரியாம் ஜகந்நாத உத்ஸ்ரு'ஜ ப்ரஹ்மணோ கிரௌ
உலகநாதா, உன் ஜடையில் தங்கியுள்ள, உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் உன் பிரியமான தேவியை, அந்த ப்ரஹ்மகிரியில் விடுவாய்.
ஸர்வாஸாம் தீர்தபூதா து யாவத் கச்சதி ஸாகரம் ப்ரஹ்மஹத்யாதிபாபாநி மநோவாக்காயிகாநி ச
அனைத்து தீர்த்தங்களின் சாராம்சமான அவள் கடலுக்குச் செல்லும் வரை, மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக நிகழும் பாபங்கள், ப்ரஹ்மஹத்தி போன்ற பாவங்கள்,
ஸ்நாநமாத்ரேண ஸர்வாணி விலயம் யாந்து ஶம்கர சந்த்ரஸூர்யோபராகே ச அயநே விஷுவே ததா
ஓ சங்கரா, குளிப்பதாலேயே அனைத்தும் அழியட்டும்; சந்திர-சூரிய கிரகணங்கள், அயனங்கள், விஷுவுகள் போன்ற நேரங்களில் இது சிறப்பாகும்.
ஸம்க்ராந்தௌ வைத்ரு'தௌ புண்யதீர்தேஷ்வ் அந்யேஷு யத் பலம் அஸ்யாஸ் து ஸ்மரணாத் ஏவ தத் புண்யம் ஜாயதாம் ஹர
புண்ணிய தீர்த்தங்களில் அல்லது பிற புனித இடங்களில் சம்பாதிக்கப்படும் புண்ணியம், அவளை நினைத்தாலே கிடைக்கட்டும், ஓ ஹரா.
ஶ்லாக்யம் க்ரு'தே தபஃ ப்ரோக்தம் த்ரேதாயாம் யஜ்ஞகர்ம ச த்வாபரே யஜ்ஞதாநே ச தாநம் ஏவ கலௌ யுகே
கிருதயுகத்தில் தவம் சிறந்தது; திரேதாயுகத்தில் யாகம்; துவாபரயுகத்தில் யாகமும் தானமும்; கலியுகத்தில் தானமே முக்கியம்.
யுகதர்மாஶ் ச யே ஸர்வே தேஶதர்மாஸ் ததைவ ச தேஶகாலாதிஸம்யோகே யோ தர்மோ யத்ர ஶஸ்யதே
யுகங்களுக்கான தர்மங்களும், நாடுகளுக்கான தர்மங்களும் நிலைபெற்றுள்ளன; அந்த இடம், காலம் மற்றும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற தர்மமே செய்யப்பட வேண்டும்.