ததோத்பந்நா ஜகத்தாத்ரீ கௌரீ ஹிமவதோ க்ரு'ஹே ஶிவத்யாநரதா நித்யம் தந்நிஷ்டா தந்மநோகதா
அவ்வாறு, உலகைத் தாங்கும் கௌரி, ஹிமவானின் இல்லத்தில் பிறந்தாள்; அவள் எப்போதும் சிவனைத் தியானித்து, அதில் நிலைத்தும், மனதையும் அதில் வைத்தும் இருந்தாள்.
தாம் வை ப்ரோசுஃ ஸுரகணா ஈஶார்தே தப ஆவிஶ ததா ஹிமவதஃ ப்ரு'ஷ்டே கௌரீ தேபே தபோ மஹத்
அவளிடம் தேவர்கள் கூறினார்கள்: "ஈஸ்வரனுக்காக தவம் செய்" என்று. அதன்படி, ஹிமவானின் சிகரத்தில் கௌரி பெரிய தவம் செய்தாள்.
புநஃ ஸம்மந்த்ரயாம் ஆஸுர் ஈஶோ த்யாயதி தாம் ஶிவாம் ஆத்மாநம் வா ததாந்யத் வா ந ஜாநீமஃ கதம் பவஃ
மீண்டும் அவர்கள் ஆலோசித்தார்கள்: "ஈஸ்வரன் அவளை, அல்லது தன்னை, அல்லது வேறு எதையாவது தியானிக்கிறாரா என்று நாங்கள் அறியவில்லை; பவனின் எண்ணம் எப்படியென்று தெரியவில்லை."
மேநகாயாஃ ஸுதாயாம் து சித்தம் தத்யாத் ஸுரேஶ்வரஃ தத்ர நீதிர் விதாதவ்யா ததஃ ஶ்ரைஷ்ட்யம் அவாப்ஸ்யத ததஃ ப்ராஹ மஹாபுத்திர் வாசஸ்பதிர் உதாரதீஃ
சுரேஸ்வரன் மேனாகையின் மகளிடம் மனதை வைத்திருக்க வேண்டும்; அதற்காக ஒரு திட்டம் வகுக்க வேண்டும்; அப்போதுதான் உங்களுக்கு மேன்மை கிடைக்கும். பின்னர், அறிவில் முதன்மை பெற்ற வாகிஸ்வரன் பேசினார்.
யஸ் த்வ் அயம் மதநோ தீமாந் கந்தர்பஃ புஷ்பசாபத்ரு'க் ஸ வித்யது ஶிவம் ஶாந்தம் பாணைஃ புஷ்பமயைஃ ஶுபைஃ
இந்த புத்திசாலியான மதனன், கந்தர்ப்பன், மலர்க் கூரையுடன் இருப்பவன், அவன் மலர்களால் ஆன நன்மை தரும் அம்புகளை எடுத்து அமைதியான சிவனைத் தள்ளட்டும்.
தேந வித்தஸ் த்ரிநேத்ரோ ऽபி ஈஶாயாம் புத்திம் ஆததேத் பரிணேஷ்யத்ய் அஸௌ நூநம் ததா தாம் கிரிஜாம் ஹரஃ
அவனால் அம்பு எய்யப்பட்டால், மூன்று கண்கள் உடைய இறைவனும் அந்த தேவியை நினைத்து மனதை வைத்துக்கொள்வார்; அப்பொழுது ஹரன் நிச்சயமாக கிரிஜையை மணப்பார்.
ஜயிநஃ பஞ்சபாணஸ்ய ந பாணாஃ க்வாபி குண்டிதாஃ ததோடாயாம் ஜகத்தாத்ர்யாம் ஶம்போஃ புத்ரோ பவிஷ்யதி
ஐந்து அம்புகளைக் களையவனின் அம்புகள் எங்கும் மங்குவதில்லை; அதனால் உலகத்தைத் தாங்கும் தேவியின் கருவில், சிவபெருமானுக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான்.
ஜாதஃ புத்ரஸ் த்ரிநேத்ரஸ்ய தாரகம் ஸ ஹநிஷ்யதி வஸந்தம் ச ஸஹாயார்தம் ஶோபிஷ்டம் குஸுமாகரம்
மூன்று கண்கள் உடையவரின் மகனாகப் பிறந்து, அவன் தாரகனை அழிப்பான்; உதவிக்காக மலர்களைத் தரும் வசந்த காலமும் அங்கு இருப்பதாகட்டும்.
ஆஹ்லாதநம் ச மநஸா காமாயைநம் ப்ரயச்சத
மகிழ்ச்சியுடன் இதை மன்மதனுக்காக அர்ப்பணியுங்கள்.
ததேத்ய் உக்த்வா ஸுரகணா மதநம் குஸுமாகரம் ப்ரேஷயாம் ஆஸுர் அவ்யக்ராஃ ஶிவாந்திகம் அரிம்தமாஃ
‘அப்படியே’ என்று கூறி, பகைவரை வெல்வோர் ஆன தேவர்கள் மன்மதனையும் மலர்காலத்தையும் அச்சமின்றி சிவனிடம் அனுப்பினர்.
ஸ ஜகாம த்வரா காமோ த்ரு'தசாபோ ஸமாதவஃ ரத்யா ச ஸஹிதஃ காமஃ கர்தும் கர்ம ஸுதுஷ்கரம்
மன்மதன் விரைவாக அம்பும் வில்லும் எடுத்துக் கொண்டு, ரதியுடன் சேர்ந்து, மிகவும் கடினமான அந்த செயலைச் செய்யச் சென்றான்.
க்ரு'ஹீத்வா ஸஶரம் சாபம் இதம் தஸ்ய மநோ ऽபவத் மயா வேத்யஸ் த்வ் அவேத்யோ வை ஶம்புர் லோககுருஃ ப்ரபுஃ
அம்புகளுடன் வில்லைக் கையில் எடுத்தபோது, அவனுக்கு மனதில் வந்தது: ‘நான் எல்லோரையும் வெல்ல முடியும்; ஆனால் உலகாசிரியர் சிவனை வெல்ல முடியாது.’
த்ரைலோக்யஜயிநோ பாணாஃ ஶம்பௌ மே கிம் த்ரு'டா ந வா தேநாஸௌ சாக்நிநேத்ரேண பஸ்மஶேஷஸ் ததா க்ரு'தஃ
மூவுலகையும் வெல்வதற்கான என் அம்புகள் சிவனிடம் பலமுள்ளதா இல்லையா? அப்போது சிவன் தனது அக்னி கண் கொண்டு மன்மதனை புழுதியாக்கினான்.
தத் ஏவ கர்ம ஸுத்ரு'டம் ஈக்ஷிதும் ஸுரஸத்தமாஃ ஆஜக்முஸ் தத்ர யத் வ்ரு'த்தம் ஶ்ரு'ணு விஸ்மயகாரகம்
அந்த அதிசயமான செயலைப் பார்க்க, சிறந்த தேவர்கள் அங்கு கூடியனர்; அங்கு நடந்ததை, அதிசயத்தை உன்னால் கேள்.
ஶம்பும் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரகணா யாவத் பஶ்யந்தி மந்மதம் தாவச் ச பஸ்மஸாத்பூதம் காமம் த்ரு'ஷ்ட்வா பயாதுராஃ துஷ்டுவுஸ் த்ரிதஶேஶாநம் க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடாஃ ஸுராஃ
தேவர்கள் சிவனைப் பார்த்தபோது, மன்மதன் புழுதியாக ஆனதையும் கண்டனர்; அச்சத்தில் அவர்கள் கரங்களை கூப்பி, தேவர்களின் தலைவனைப் புகழ்ந்தனர்.
தாரகாத் பயம் ஆபந்நம் குரு பத்நீம் கிரேஃ ஸுதாம்
தாரகனால் ஏற்பட்ட பயத்தை நீக்க, மலைமகளான அவளை மணந்துகொள்.
வித்தசித்தோ ஹரோ ऽப்ய் ஆஶு மேநே வாக்யம் ஸுரோதிதம் அருந்ததீம் வஸிஷ்டம் ச மாம் து சக்ரதரம் ததா
மனது புண்பட்ட ஹரனும், தேவர்கள் சொன்ன வார்த்தையை விரைவில் ஏற்றார்; அருந்ததி, வசிஷ்டர், நானும், சக்கரதாரியும் அப்படியே ஒப்புக்கொண்டோம்.
ப்ரேஷயாம் ஆஸுர் அமரா விவாஹாய பரஸ்பரம் ஸம்பந்தோ ऽபி ததாப்ய் ஆஸீத் திமவல்லோகநாதயோஃ
அமரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் திருமணத்திற்காக செய்தி அனுப்பினர்; இவ்வாறு இமவான் நாட்டின் இருவருக்கும் உறவு ஏற்படுத்தப்பட்டது.
ஹிமவத்பர்வதே ஶ்ரேஷ்டே நாநாரத்நவிசித்ரிதே நாநாவ்ரு'க்ஷலதாகீர்ணே நாநாத்விஜநிஷேவிதே
பல்வேறு ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவகை மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்தும், பலவகை பறவைகள் வாழும் சிறந்த இமவான் மலையில்—
நதீநதஸரஃகூபதடாகாதிபிர் ஆவ்ரு'தே தேவகந்தர்வயக்ஷாதிஸித்தசாரணஸேவிதே
ஆறுகள், ஓடைகள், ஏரிகள், கிணறுகள், குளங்கள் முதலியவைகளால் சூழப்பட்டு, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், யட்சர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோர் சேவிக்கும் இடத்தில்—
ஶுபமாருதஸம்பந்நே ஹர்ஷோத்கர்ஷைககாரணே மேருமந்தரகைலாஸமைநாகாதிநகைர் வ்ரு'தே
நல்ல காற்று வீசும், பேரின்பம் தரும் அந்த இடம், மேரு, மந்தர, கைலாசம், மைனாகம் போன்ற மலைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது—
வஸிஷ்டாகஸ்த்யபௌலஸ்த்யலோமஶாதிபிர் ஆவ்ரு'தே மஹோத்ஸவே வர்தமாநே விவாஹஃ ஸமஜாயத
வசிஷ்டர், அகத்தியர், புலஸ்தியர், லோமசர் மற்றும் பலர் அங்கு கூடியிருந்தனர்; பெரிய திருவிழா நடந்து கொண்டிருந்தபோது திருமணம் நடைபெற்றது.
தத்ர வேதீ ரத்நமயீ ஶோபிதா ஸ்வர்ணபூஷிதா வஜ்ரமாணிக்யவைதூர்யதந்மயஸ்தம்பஶோபிதா
அங்கு மணவெண்பீடம் ரத்தினங்களால் ஆனது; தங்கம் பொலிந்தது; வைரம், மாணிக்கம், வைடூரியம் ஆகியவற்றால் ஆன தூண்கள் அழகாக இருந்தன.
ஜயாலக்ஷ்மீஶுபாக்ஷாந்திகீர்திபுஷ்ட்யாதிஸம்வ்ரு'தா மேருமந்தரகைலாஸரைவதைஃ பரிஶோபிதைஃ
ஜயா, லக்ஷ்மி, சுபா, க்ஷாந்தி, கீர்த்தி, புஷ்டி மற்றும் பலர் சூழ, மேரு, மந்தர, கைலாசம், ரைவதகா ஆகிய மலைகளால் மேலும் அழகுபெற்றது.
பூஜிதோ லோகநாதேந விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா மைநாகஃ பர்வதஶ்ரேஷ்டோ ரேஜே ऽதீவ ஹிரண்மயஃ
உலகங்களின் தலைவரான விஷ்ணுவால் மரியாதை பெற்ற மைனாகம் எனும் மலைகளில் சிறந்தவன், தங்கம் போல் பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தான்.
ரு'ஷயோ லோகபாலாஶ் ச ஆதித்யாஃ ஸமருத்கணாஃ விவாஹே வேதிகாம் சக்ருர் தேவதேவஸ்ய ஶூலிநஃ
முனிவர்கள், உலகத்தை காக்கும் தேவதைகள், ஆதித்யர்கள், மருத்கள் ஆகியோர் எல்லோரும் தேவதைகளின் தலைவனான சூலத்தையுடையவரின் திருமண வேடிக்கையை அமைத்தனர்.
விஶ்வகர்மா ஸ்வயம் த்வஷ்டா வேதீம் சக்ரே ஸதோரணாம் ஸுரபீ நந்திநீ நந்தா ஸுநந்தா காமதோஹிநீ
விசுவகர்மா தானே த்வஷ்டாவுடன் சேர்ந்து வாசல் உடைய வேடிக்கையை அமைத்தார்; சுரபி, நந்தினி, நந்தா, சுனந்தா, காமதோகினி ஆகியோரும் அங்கு இருந்தனர்.
ஆபிஸ் து ஶோபிதேஶாந்யா விவாஹஃ ஸமஜாயத ஸமுத்ராஃ ஸரிதோ நாகா ஓஷத்யோ லோகமாதரஃ
இவர்கள் அலங்கரித்த அந்த இடத்தில் திருமணம் நடைபெற்றது; கடல்கள், நதிகள், நாகர்கள், மூலிகைகள், உலகத்தின் தாய்மார்கள் அனைவரும் அங்கு வந்திருந்தனர்.
ஸவநஸ்பதிபீஜாஶ் ச ஸர்வே தத்ர ஸமாயயுஃ புவஃ கர்ம இலா சக்ரே ஓஷத்யஸ் த்வ் அந்நகர்ம ச
அங்கு எல்லா மரங்களின் விதைகளும் கூடின; நிலத்திற்கான கிரியை இலா செய்தாள், உணவிற்கான கிரியை மூலிகைகள் செய்தன.
வருணஃ பாநகர்மாணி தாநகர்ம தநாதிபஃ அக்நிஶ் சகார தத்ராந்நம் யச் சேஷ்டம் லோகநாதயோஃ
வருணன் பானங்களைத் தயாரித்தான்; செல்வத்தின் அதிபதி தானம் செய்வதைச் செய்தான்; அங்கு அக்கினி, உலகத் தலைவர்களுக்கு விருப்பமான உணவைச் செய்தான்.