ஸேயம் அஸ்மாந் அபாஸ்யேஹ விவஸ்வந் ஸம்புபூஷதி தஸ்யாம் மயோத்யதஃ பாதோ ந து தேஹே நிபாதிதஃ
இங்கே, எங்களை விட்டு விட்டு, விவஸ்வான் இப்போது அவளை அலங்கரிக்க விரும்புகிறார்; என் கால் தூக்கப்பட்டது, ஆனால் அவளது உடலில் பதிக்கப்படவில்லை.
பால்யாத் வா யதி வா லௌல்யாந் மோஹாத் தத் க்ஷந்தும் அர்ஹஸி ஶப்தோ ऽஹம் அஸ்மி லோகேஶ ஜநந்யா தபதாம் வர தவ ப்ரஸாதாச் சரணோ ந பதேந் மம கோபதே
சிறுமை காரணமாகவோ, ஆசை காரணமாகவோ, அறியாமை காரணமாகவோ நடந்தது என்றாலும், உலகத்தின் ஆண்டவனே, இதை மன்னிக்க வேண்டும்; என் தாயால் சபிக்கப்பட்டேன், தீபம் போன்றவர்களுக்குள் சிறந்தவரே, ஆனால் உம்முடைய அருளால் என் கால் கீழே விழாது, மாடுகளை காப்பவரே.
அஸம்ஶயம் புத்ர மஹத் பவிஷ்யத்ய் அத்ர காரணம் யேந த்வாம் ஆவிஶத் க்ரோதோ தர்மஜ்ஞம் ஸத்யவாதிநம்
என் மகனே, நீ தர்மத்தையும் உண்மையையும் அறிந்தவனாக இருந்தும் உன்னுள் கோபம் புகுந்ததற்கு இங்கு ஒரு பெரிய காரணம் இருக்கிறது என்பது சந்தேகமில்லை.
ந ஶக்யம் ஏதந் மித்யா து கர்தும் மாத்ரு'வசஸ் தவ க்ரு'மயோ மாம்ஸம் ஆதாய யாஸ்யந்த்ய் அவநிம் ஏவ ச
உன் தாயின் வார்த்தைகள் பொய்யாக்க முடியாது; புழுக்கள் உன் இறைச்சியை எடுத்துக்கொண்டு பூமிக்குச் செல்வன.
க்ரு'தம் ஏவம் வசஸ் தத்யம் மாதுஸ் தவ பவிஷ்யதி ஶாபஸ்ய பரிஹாரேண த்வம் ச த்ராதோ பவிஷ்யஸி
இதனால் உன் தாயின் சொற்கள் உண்மையாகும்; ஆனால் சாபம் நீங்கினால் நீயும் பாதுகாக்கப்படுவாய்.
ஆதித்யஶ் சாப்ரவீத் ஸம்ஜ்ஞாம் கிமர்தம் தநயேஷு வை துல்யேஷ்வ் அப்யதிகஃ ஸ்நேஹ ஏகஸ்மிந் க்ரியதே த்வயா
அப்போது ஆதித்யன் சஞ்ச்ஞாவை நோக்கி: 'உன் பிள்ளைகள் எல்லோரும் சமமானவர்களாக இருக்க, ஏன் ஒருவரிடம் மட்டும் அதிகமான பாசம் காட்டுகிறாய்?' என்று கேட்டான்.
ஸா தத் பரிஹரந்தீ து நாசசக்ஷே விவஸ்வதே ஸ சாத்மாநம் ஸமாதாய யோகாத் தத்யம் அபஶ்யத
அதைத் தவிர்க்க விரும்பி, அவள் விவஸ்வானிடம் கூறவில்லை; ஆனால் விவஸ்வான் தன்னை யோகத்தால் ஒருமைப்படுத்தி, உண்மையை அறிந்தார்.
தாம் ஶப்துகாமோ பகவாந் நாஶபந் முநிஸத்தமாஃ மூர்தஜேஷு நிஜக்ராஹ ஸ து தாம் முநிஸத்தமாஃ
அவளை சபிக்க விரும்பினும், பகவான் அவளை சபிக்கவில்லை, முனிவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே; ஆனால் அவளது முடியில் பிடித்தார், முனிவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே.
ததஃ ஸர்வம் யதாவ்ரு'த்தம் ஆசசக்ஷே விவஸ்வதே விவஸ்வாந் அத தச் ச்ருத்வா க்ருத்தஸ் த்வஷ்டாரம் அப்யகாத்
பின்னர் நடந்ததை எல்லாம் அவள் விவஸ்வானிடம் சொன்னாள்; அதை கேட்ட விவஸ்வான் கோபத்துடன் த்வஷ்டாரை நோக்கிச் சென்றார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா து தம் யதாந்யாயம் அர்சயித்வா விபாவஸும் நிர்தக்துகாமம் ரோஷேண ஸாந்த்வயாம் ஆஸ வை ததா
அவரை முறையாக பார்த்து, தீபம் போன்றவரை வணங்கி, அவர் கோபத்தால் எரிய விரும்பியபோது, அவள் அவரை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள்.
தவாதிதேஜஸாவிஷ்டம் இதம் ரூபம் ந ஶோபதே அஸஹந்தீ ச ஸம்ஜ்ஞா ஸா வநே சரதி ஶாட்வலே
உன் மிகுந்த ஒளியால் இந்த உருவம் அழகாக இல்லை; அதைத் தாங்க முடியாமல் சஞ்ச்ஞா இப்போது புல்வெளியில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறாள்.
த்ரஷ்டா ஹி தாம் பவாந் அத்ய ஸ்வாம் பார்யாம் ஶுபசாரிணீம் ஶ்லாக்யாம் யோகபலோபேதாம் யோகம் ஆஸ்தாய கோபதே
மாடுகளை காப்பவரே, இன்று நீ உன் தர்மமான, புகழ் பெறத்தக்க, யோக பலம் கொண்ட மனைவியை யோகத்தின் மூலம் காணப்போகிறாய்.
அநுகூலம் து தே தேவ யதி ஸ்யாந் மம ஸம்மதம் ரூபம் நிர்வர்தயாம்ய் அத்ய தவ காந்தம் அரிம்தம
தெய்வமே, உனக்கு ஏற்றதாகவும் எனக்கு சம்மதமாகவும் இருந்தால், இன்று உனக்கு விருப்பமான ஒரு அழகான உருவத்தை நான் உருவாக்குவேன், பகைவரை வெல்வோனே.
ததோ ऽப்யுபகமாத் த்வஷ்டா மார்தண்டஸ்ய விவஸ்வதஃ ப்ரமிம் ஆரோப்ய தத் தேஜஃ ஶாதயாம் ஆஸ போ த்விஜாஃ
அவரது சம்மதத்துடன், த்வஷ்டா மார்த்தாண்டன் விவஸ்வானுக்காக, அவரை சக்கரத்தில் வைத்து, அந்த ஒளியை குறைத்தார், பிராமணர்களே.
ததோ நிர்பாஸிதம் ரூபம் தேஜஸா ஸம்ஹதேந வை காந்தாத் காந்ததரம் த்ரஷ்டும் அதிகம் ஶுஶுபே ததா
பின்னர், அந்த ஒளி ஒன்றாகச் சேர்ந்து, அந்த உருவம் முந்தையதைவிட அழகாகவும், அதிக ஒளியுடனும் பிரகாசமாகவும் தோன்றியது.
ததர்ஶ யோகம் ஆஸ்தாய ஸ்வாம் பார்யாம் வடவாம் ததஃ அத்ரு'ஷ்யாம் ஸர்வபூதாநாம் தேஜஸா நியமேந ச
பின்னர், யோகத்தின் மூலம், அவர் தனது மனைவி வடவையை, எல்லா உயிர்களாலும் எட்ட முடியாதவளாக, தனது ஒளியும் கட்டுப்பாடும் கொண்டு கண்டார்.
வடவாவபுஷா விப்ராஶ் சரந்தீம் அகுதோபயாம் ஸோ ऽஶ்வரூபேண பகவாம்ஸ் தாம் முகே ஸமபாவயத்
முனிவர்கள் அவளை, எதற்கும் அஞ்சாதவளாக, குதிரை உருவில் சுற்றிக்கொண்டிருப்பதை பார்த்தார்கள்; பகவான் குதிரை உருவத்தில் அவளது வாயை அணுகினார்.
மைதுநாய விசேஷ்டந்தீம் பரபும்ஸோ ऽவஶங்கயா ஸா தந் நிரவமச் சுக்ரம் நாஸிகாப்யாம் விவஸ்வதஃ
அவள் வேறு ஆணை சந்தேகித்து, கூடுவதற்கு எதிர்த்தபோது, விவஸ்வானின் விந்து அவளது மூக்கில் ஊடாக வெளியேறியது.
தேவௌ தஸ்யாம் அஜாயேதாம் அஶ்விநௌ பிஷஜாம் வரௌ நாஸத்யஶ் சைவ தஸ்ரஶ் ச ஸ்ம்ரு'தௌ த்வாவ் அஶ்விநாவ் இதி
அவளிடமிருந்து பிறந்தவர்கள் அஶ்வின்கள், எல்லா வைத்தியர்களிலும் சிறந்தவர்கள். அவர்கள் நாசத்யன் மற்றும் தஸ்ரன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இந்த இருவரும் அஶ்வின்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.
மார்தண்டஸ்யாத்மஜாவ் ஏதாவ் அஷ்டமஸ்ய ப்ரஜாபதேஃ தாம் து ரூபேண காந்தேந தர்ஶயாம் ஆஸ பாஸ்கரஃ
இவர்கள் இருவரும் மார்த்தாண்டனின் மகன்கள், எட்டாவது ப்ரஜாபதி. பாஸ்கரன் அவளைக் காந்தமான வடிவில் அவர்களுக்கு காட்டினார்.
ஸா து த்ரு'ஷ்ட்வைவ பர்தாரம் துதோஷ முநிஸத்தமாஃ யமஸ் து கர்மணா தேந ப்ரு'ஶம் பீடிதமாநஸஃ
அவள் தன் கணவரை பார்த்தவுடன் திருப்தியடைந்தாள், முனிவர்களே. ஆனால் யமன் அந்தச் செயலால் மனதில் மிகுந்த கவலையுடன் வாடினான்.
தர்மேண ரஞ்ஜயாம் ஆஸ தர்மராஜ இமாஃ ப்ரஜாஃ ஸ லேபே கர்மணா தேந ஶுபேந பரமத்யுதிஃ
தர்மராஜன் இந்த உயிர்களை நீதியுடன் மகிழ்ச்சியடையச் செய்தான்; அந்த நல்ல செயல் மூலம் அவன் உயர்ந்த மகிமையை அடைந்தான்.
பித்ரூ'ணாம் ஆதிபத்யம் ச லோகபாலத்வம் ஏவ ச மநுஃ ப்ரஜாபதிஸ் த்வ் ஆஸீத் ஸாவர்ணிஃ ஸ தபோதநாஃ
அவன் பித்ருக்களின் தலைமைக்கும் உலகங்களை காத்தல் பொறுப்புக்கும் உரிமையடைந்தான். சாவர்ணியின் மகன் மனு ப்ரஜாபதி ஆனான்; அவன் தவத்தில் சிறந்தவன்.
பாவ்யஃ ஸமாகதே தஸ்மிந் மநுஃ ஸாவர்ணிகே ऽந்தரே மேருப்ரு'ஷ்டே தபோ நித்யம் அத்யாபி ஸ சரத்ய் உத
அந்தக் காலம் வந்தபோது சாவர்ணி மனு ஆள்வான்; இன்று கூட அவன் மேரு மலை உச்சியில் எப்போதும் தவம் செய்கிறான்.
ப்ராதா ஶநைஶ்சரஸ் தஸ்ய க்ரஹத்வம் ஸ து லப்தவாந் த்வஷ்டா து தேஜஸா தேந விஷ்ணோஶ் சக்ரம் அகல்பயத்
அவனுடைய சகோதரன் சனீசுவரன் கிரகமாக ஆனான்; த்வஷ்டா தனது ஒளியால் விஷ்ணுவுக்காக சக்கரத்தை உருவாக்கினான்.
தத் அப்ரதிஹதம் யுத்தே தாநவாந்தசிகீர்ஷயா யவீயஸீ து ஸாப்ய் ஆஸீத் யமீ கந்யா யஶஸ்விநீ
அந்த ஆயுதம் யுத்தத்தில் யாராலும் தடுக்க முடியாதது, தானவர்களை அழிப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டது. இளம் மகள் யமி என்று புகழ்பெற்றவள் ஆனாள்.
அபவச் ச ஸரிச்ச்ரேஷ்டா யமுநா லோகபாவநீ மநுர் இத்ய் உச்யதே லோகே ஸாவர்ண இதி சோச்யதே
அவள் நதிகளில் சிறந்தவளாகிய யமுனை ஆனாள், உலகை தூய்மைப்படுத்துபவள். அவன் மனு என்றும், சாவர்ணி என்றும் உலகில் அழைக்கப்படுகிறான்.
த்விதீயோ யஃ ஸுதஸ் தஸ்ய மநோர் ப்ராதா ஶநைஶ்சரஃ க்ரஹத்வம் ஸ ச லேபே வை ஸர்வலோகாபிபூஜிதஃ
அந்த மனுவின் இரண்டாவது மகன், அவன் சகோதரன் சனீசுவரன், கிரகமாக ஆனான்; எல்லா உலகங்களாலும் மதிக்கப்படுகிறான்.
ய இதம் ஜந்ம தேவாநாம் ஶ்ரு'ணுயாந் நரஸத்தமஃ ஆபதம் ப்ராப்ய முச்யேத ப்ராப்நுயாச் ச மஹத் யஶஃ
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, இந்த தேவர்களின் பிறப்பை யார் கேட்டாலும், அவர்கள் துன்பத்தில் இருந்தால் விடுபடுவார்கள்; மேலும் பெரிய புகழும் பெறுவார்கள்.
மநோர் வைவஸ்வதஸ்யாஸந் புத்ரா வை நவ தத்ஸமாஃ இக்ஷ்வாகுஶ் சைவ நாபாகோ த்ரு'ஷ்டஃ ஶர்யாதிர் ஏவ ச
வைவஸ்வத மனுவுக்கு ஒன்பது மகன்கள் இருந்தனர், அவனுக்கு சமமானவர்கள்: இக்ஷ்வாகு, நாபாகன், த்ரிஷ்டன், சர்யாதி ஆகியோரும்.