மயா ஜந்மாந்ய் அநேகாநி ஸஹஸ்ராண்ய் அயுதாநி ச விவிதாந்ய் அநுபூதாநி ஸம்ஸாரே ऽஸ்மிஞ் ஜநார்தந
ஜனார்த்தனா, இந்த சஞ்சாரத்தில், என்னால் எண்ணற்ற பிறப்புகள்—ஆயிரக்கணக்கிலும் பத்தாயிரக்கணக்கிலும்—பலவகையாக அனுபவிக்கப்பட்டுள்ளன.
வேதாஃ ஸாங்கா மயாதீதாஃ ஶாஸ்த்ராணி விவிதாநி ச இதிஹாஸபுராணாநி ததா ஶில்பாந்ய் அநேகஶஃ
வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும், பல்வேறு சாஸ்திரங்களும், இதிகாச புராணங்களும், பல்வேறு கலைகளும் நான் படித்துள்ளேன்.
அஸம்தோஷாஶ் ச ஸம்தோஷாஃ ஸம்சயாபசயா வ்யயாஃ மயா ப்ராப்தா ஜகந்நாத க்ஷயவ்ரு'த்த்யக்ஷயேதராஃ
அதிருப்தியும் திருப்தியும், சேர்க்கையும் இழப்பும், செலவுகளும், வளர்ச்சியும் குறைவும், அதற்கும் அப்பாற்பட்டவையும், உலகநாதனே, இவை அனைத்தும் என் அனுபவமாகியுள்ளன.
பார்யாரிமித்ரபந்தூநாம் வியோகாஃ ஸம்கமாஸ் ததா பிதரோ விவிதா த்ரு'ஷ்டா மாதரஶ் ச ததா மயா
மனைவி, பகைவர், உறவினர்கள் ஆகியோருடன் பிரிவும் சேர்க்கையும், பல்வேறு தந்தையர்களையும் தாயார்களையும் பார்த்த அனுபவமும் எனக்குண்டு.
துஃகாநி சாநுபூதாநி யாநி ஸௌக்யாந்ய் அநேகஶஃ ப்ராப்தாஶ் ச பாந்தவாஃ புத்ரா ப்ராதரோ ஜ்ஞாதயஸ் ததா
பல துக்கங்களும் அனுபவிக்கப்பட்டுள்ளன; பலவகை ஆனந்தங்களும் கிடைத்துள்ளன; உறவினர்கள், பிள்ளைகள், சகோதரர்கள், மற்ற உறவினர்களும் எனக்குக் கிடைத்துள்ளனர்.
மயோஷிதம் ததா ஸ்த்ரீணாம் கோஷ்டே விண்மூத்ரபிச்சலே கர்பவாஸே மஹாதுஃகம் அநுபூதம் ததா ப்ரபோ
நானும் பெண்களுடன் இருந்தேன்; மலமும் சிறுநீரும் கலந்த கருப்பையில் இருந்தேன்; கருப்பையில் ஏற்பட்ட பெரிய துயரமும் நான் அனுபவித்துள்ளேன், பிரபு.
துஃகாநி யாந்ய் அநேகாநி பால்யயௌவநகோசரே வார்தகே ச ஹ்ரு'ஷீகேஶ தாநி ப்ராப்தாநி வை மயா
கண்ணே, என் சிறுவயது, இளமை, முதுமை ஆகிய எல்லா காலங்களிலும் நான் பல்வேறு துயரங்களை அனுபவித்தேன்.
மரணே யாநி துஃகாநி யமமார்கே யமாலயே மயா தாந்ய் அநுபூதாநி நரகே யாதநாஸ் ததா
மரண வேளையில், யமனின் பாதையில், யமலோகத்தில், நரகத்தில் ஏற்படும் வேதனைகளையும் நான் அனுபவித்தேன்.
க்ரு'மிகீடத்ருமாணாம் ச ஹஸ்த்யஶ்வம்ரு'கபக்ஷிணாம் மஹிஷோஷ்ட்ரகவாம் சைவ ததாந்யேஷாம் வநௌகஸாம்
நான் புழு, பூச்சி, மரம், யானை, குதிரை, மான், பறவை, எருமை, ஒட்டகம், பசு மற்றும் மற்ற வனவிலங்குகளாகவும் பிறந்தேன்.
த்விஜாதீநாம் ச ஸர்வேஷாம் ஶூத்ராணாம் சைவ யோநிஷு தநிநாம் க்ஷத்ரியாணாம் ச தரித்ராணாம் தபஸ்விநாம்
எல்லா இருமுறை பிறந்தவர்களாகவும், சூத்திரர்களாகவும், செல்வர்களாகவும், அரசர்களாகவும், ஏழைகளாகவும், தவமிருப்பவர்களாகவும் பிறந்தேன்.
ந்ரு'பாணாம் ந்ரு'பப்ரு'த்யாநாம் ததாந்யேஷாம் ச தேஹிநாம் க்ரு'ஹேஷு தேஷாம் உத்பந்நோ தேவ சாஹம் புநஃ புநஃ
அரசர்களின் வீடுகளில், அவர்களுடைய பணியாளர்களிடமும், பிற உயிரினங்களிடமும் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்தேன், இறைவா.
கதோ ऽஸ்மி தாஸதாம் நாத ப்ரு'த்யாநாம் பஹுஶோ ந்ரு'ணாம் தரித்ரத்வம் சேஶ்வரத்வம் ஸ்வாமித்வம் ச ததா கதஃ
ஐயா, பலருக்கு அடிமையாகவும், ஏழையாகவும், தலைவராகவும், சொந்தக்காரராகவும் நான் இருந்தேன்.
ஹதோ மயா ஹதாஶ் சாந்யே காதிதோ காதிதாஸ் ததா தத்தம் மமாந்யைர் அந்யேப்யோ மயா தத்தம் அநேகஶஃ
நான் பிறரை கொன்றேன், பிறர் என்னை கொன்றார்கள்; நான் மரணத்தை ஏற்படுத்தினேன், எனக்கும் மரணம் ஏற்பட்டது; பலமுறை பிறருக்கு கொடுத்தேன், பிறரிடமிருந்து பெற்றும் கொண்டேன்.
பித்ரு'மாத்ரு'ஸுஹ்ரு'த்ப்ராத்ரு'கலத்ராணாம் க்ரு'தேந ச தநிநாம் ஶ்ரோத்ரியாணாம் ச தரித்ராணாம் தபஸ்விநாம்
தந்தை, தாய், நண்பர், சகோதரர், மனைவி, செல்வர், அறிஞர், ஏழை, தவமிருப்போர் ஆகியோருடன் நடந்த செயல்கள் மூலம்—
உக்தம் தைந்யம் ச விவிதம் த்யக்த்வா லஜ்ஜாம் ஜநார்தந தேவதிர்யங்மநுஷ்யேஷு ஸ்தாவரேஷு சரேஷு ச
ஓ ஜனார்த்தனா, தேவர்கள், மிருகங்கள், மனிதர்கள், நிலைபெற்றவை, நகரும் உயிர்கள் ஆகியவற்றில், வெவ்வேறு துயரங்களைப் பற்றி நான் வெட்கத்தை விட்டு விவரித்தேன்.
ந வித்யதே ததா ஸ்தாநம் யத்ராஹம் ந கதஃ ப்ரபோ கதா மே நரகே வாஸஃ கதா ஸ்வர்கே ஜகத்பதே
ஐயா, நான் செல்லாத இடம் எதுவும் இல்லை; எப்போது நரகத்தில் வாழ்ந்தேன், எப்போது சொர்க்கத்தில் இருந்தேன், உலகத்துக்குத் தலைவா?
கதா மநுஷ்யலோகேஷு கதா திர்யக்கதேஷு ச ஜலயந்த்ரே யதா சக்ரே கடீ ரஜ்ஜுநிபந்தநா
எப்போது மனிதர்களிடமும், எப்போது மிருகங்களிடமும், நீர் யந்திரத்தில், கயிற்றால் கட்டப்பட்ட குடம் போல் நான் இருந்தேன்?
யாதி சோர்த்வம் அதஶ் சைவ கதா மத்யே ச திஷ்டதி ததா சாஹம் ஸுரஶ்ரேஷ்ட கர்மரஜ்ஜுஸமாவ்ரு'தஃ
அது மேலே, கீழே, நடுவிலும் செல்கிறது; அதுபோல், கர்மத்தின் கட்டில் கட்டப்பட்டவனாக, தேவர்களில் சிறந்தவரே, நானும் இருக்கிறேன்.
அதஶ் சோர்த்வம் ததா மத்யே ப்ரமந் கச்சாமி யோகதஃ ஏவம் ஸம்ஸாரசக்ரே ऽஸ்மிந் பைரவே ரோமஹர்ஷணே
நான் கீழே, மேலே, நடுவிலும் சஞ்சரிக்கிறேன்; யோகத்தின் சக்தியால் இவ்வாறு இந்த பயங்கரமான பிறவி சக்கரத்தில், ரோமஹர்ஷணா, சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறேன்.
ப்ரமாமி ஸுசிரம் காலம் நாந்தம் பஶ்யாமி கர்ஹிசித் ந ஜாநே கிம் கரோம்ய் அத்ய ஹரே வ்யாகுலிதேந்த்ரியஃ
நான் நீண்ட நாட்கள் அலைந்து திரிகிறேன், முடிவை காணவில்லை; இன்று என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தெரியவில்லை, ஹரியே, என் புலன்கள் கலங்கியுள்ளன.
ஶோகத்ரு'ஷ்ணாபிபூதோ ऽஹம் காம்திஶீகோ விசேதநஃ இதாநீம் த்வாம் அஹம் தேவ விஹ்வலஃ ஶரணம் கதஃ
துயரமும் ஆசையும் என்னை ஆட்கொண்டது; மனம் குழப்பமடைந்து, வழிகாட்டாமல் நிற்கிறேன்; இப்போது, இறைவா, நான் துயரமடைந்தவனாக உன்னிடம் சரணாக வந்துள்ளேன்.
த்ராஹி மாம் துஃகிதம் க்ரு'ஷ்ண மக்நம் ஸம்ஸாரஸாகரே க்ரு'பாம் குரு ஜகந்நாத பக்தம் மாம் யதி மந்யஸே
கிருஷ்ணா, துயரத்தில் மூழ்கிய என்னை இரக்கமுடன் காப்பாற்று; உலகத்துக்குத் தலைவா, என்னை உன் பக்தனாக நினைத்தால் தயை செய்.
த்வத்ரு'தே நாஸ்தி மே பந்துர் யோ ऽஸௌ சிந்தாம் கரிஷ்யதி தேவ த்வாம் நாதம் ஆஸாத்ய ந பயம் மே ऽஸ்தி குத்ரசித்
உன்னைத் தவிர எனக்கு பராமரிப்பவர் யாரும் இல்லை; இறைவா, உன்னை என் காப்பாளராக அடைந்தபின், எங்கும் எனக்கு பயம் இல்லை.
ஜீவிதே மரணே சைவ யோகக்ஷேமே ऽதவா ப்ரபோ யே து த்வாம் விதிவத் தேவ நார்சயந்தி நராதமாஃ
வாழ்க்கையிலும், மரணத்திலும், நலனிலும், துன்பத்திலும், உன்னை முறையாக வழிபடாத தாழ்ந்த மனிதர்கள்—
ஸுகதிஸ் து கதம் தேஷாம் பவேத் ஸம்ஸாரபந்தநாத் கிம் தேஷாம் குலஶீலேந வித்யயா ஜீவிதேந ச
இவர்கள் உலகப் பந்தத்தில் கட்டுண்டிருக்க, நல்ல இடம் எங்கே கிடைக்கும்? அவர்களுக்கு குடும்பம், நல்ல பழக்கம், கல்வி, உயிர் — இவை எல்லாம் என்ன பயன் தரும்?
யேஷாம் ந ஜாயதே பக்திர் ஜகத்தாதரி கேஶவே ப்ரக்ரு'திம் த்வ் ஆஸுரீம் ப்ராப்ய யே த்வாம் நிந்தந்தி மோஹிதாஃ
யாரிடம் உலகத்தை படைத்த கேசவனிடம் பக்தி எழவில்லை, யாரெல்லாம் அசுர இயல்பை பெற்று, உம்மை தவறாக நினைத்து பழிக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்களோ —
பதந்தி நரகே கோரே ஜாயமாநாஃ புநஃ புநஃ ந தேஷாம் நிஷ்க்ரு'திஸ் தஸ்மாத் வித்யதே நரகார்ணவாத்
அவர்கள் பயங்கரமான நரகத்தில் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து வீழ்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு அந்த நரகக் கடலிலிருந்து விடுதலை கிடையாது.
யே தூஷயந்தி துர்வ்ரு'த்தாஸ் த்வாம் தேவ புருஷாதமாஃ யத்ர யத்ர பவேஜ் ஜந்ம மம கர்மநிபந்தநாத்
தீய நடத்தை கொண்ட, மனிதர்களில் மிகக் கீழானவர்கள், உம்மை பழிக்கும் போது, என் புண்ணியப் பழி காரணமாக நான் எங்கு பிறந்தாலும் —
தத்ர தத்ர ஹரே பக்திஸ் த்வயி சாஸ்து த்ரு'டா ஸதா ஆராத்ய த்வாம் ஸுரா தைத்யா நராஶ் சாந்யே ऽபி ஸம்யதாஃ
அங்கே, ஹரியே, எப்போதும் உம்மிடம் உறுதியான பக்தி எனக்குக் கிடைக்க வேண்டும்; தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் மற்றும் மற்றவர்கள், உம்மை அடக்கத்துடன் வழிபட்டு, உயர்ந்த Siddhi-யை அடைந்தார்கள்.
அவாபுஃ பரமாம் ஸித்திம் கஸ் த்வாம் தேவ ந பூஜயேத் ந ஶக்நுவந்தி ப்ரஹ்மாத்யாஃ ஸ்தோதும் த்வாம் த்ரிதஶா ஹரே
யார் உம்மை வழிபடாமல் இருப்பார்கள்? உன்னைக் கூட பிரம்மா முதலான தேவர்கள், ஹரியே, போற்ற முடியவில்லை.