ப்ரஹ்மபுராணம்

யஸ் த்வ் இமாம் தாரயேந் நித்யம் ஶ்ரு'ணுயாத் வாப்ய் அபீக்ஷ்ணஶஃ ஸ்வவம்ஶதாரணம் க்ரு'த்வா ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே

யார் இந்த கதையை எப்போதும் மனதில் வைத்துக் கொண்டு அல்லது அடிக்கடி கேட்டாலும், தங்கள் வம்சத்தை பாதுகாத்து, சொர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவார்கள்.

அவ்யக்தம் காரணம் யத் தந் நித்யம் ஸதஸதாத்மகம் ப்ரதாநம் புருஷஸ் தஸ்மாந் நிர்மமே விஶ்வம் ஈஶ்வரஃ

அந்த வெளிப்படாத காரணம் நிலையானது, இருப்பும் இல்லாமையும் கொண்டது; அதிலிருந்து உலகை ஆண்டவன் பிரதானம், புருஷன் என உருவாக்கினான்.

தம் புத்யத்வம் முநிஶ்ரேஷ்டா ப்ரஹ்மாணம் அமிதௌஜஸம் ஸ்ரஷ்டாரம் ஸர்வபூதாநாம் நாராயணபராயணம்

முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, எல்லா உயிர்களையும் படைத்த, அளவிட முடியாத சக்தி கொண்ட பிரம்மாவை, நாராயணனை அடைந்தவனாக அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

அஹம்காரஸ் து மஹதஸ் தஸ்மாத் பூதாநி ஜஜ்ஞிரே பூதபேதாஶ் ச பூதேப்ய இதி ஸர்கஃ ஸநாதநஃ

மகத்திலிருந்து அகங்காரம் தோன்றியது; அதிலிருந்து பஞ்சபூதங்கள் பிறந்தன; பூதங்களில் இருந்து பல உயிர்களின் வேறுபாடுகள் உருவானது—இதுவே சனாதன சிருஷ்டி.

விஸ்தராவயவம் சைவ யதாப்ரஜ்ஞம் யதாஶ்ருதி கீர்த்யமாநம் ஶ்ரு'ணுத்வம் வஃ ஸர்வேஷாம் கீர்திவர்தநம்

உங்களுக்கெல்லாம் புகழ் சேர்க்கும் இந்த விரிவான கதையை, அறிவும், பாரம்பரியமும் போல் சொல்வதை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

கீர்திதம் ஸ்திரகீர்தீநாம் ஸர்வேஷாம் புண்யவர்தநம் ததஃ ஸ்வயம்பூர் பகவாந் ஸிஸ்ரு'க்ஷுர் விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

நிலையான புகழும், புண்ணியமும் எல்லோரிடமும் அதிகரிக்க இது கூறப்பட்டது. அதன் பிறகு, தானாக தோன்றிய ஆண்டவன், பலவகை உயிர்களை உருவாக்க விரும்பினார்.

அப ஏவ ஸஸர்ஜாதௌ தாஸு வீர்யம் அதாஸ்ரு'ஜத் ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நரஸூநவஃ

முதலில் அவர் நீர்களை உருவாக்கினார்; அதில் தன் விதையை வைத்தார். அந்த நீர்களே 'நாரா' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; நீரே நரனின் பிள்ளைகள் என்று கூறப்படுகிறது.

அயநம் தஸ்ய தாஃ பூர்வம் தேந நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ஹிரண்யவர்ணம் அபவத் தத் அண்டம் உதகேஶயம்

அந்த நீர்களே அவருக்கு முதன்மை தங்கும் இடமாக இருந்தன; அதனால் அவர் நாராயணன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார். பொன்னிற முட்டை நீரில் மிதந்து தோன்றியது.

தத்ர ஜஜ்ஞே ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர் இதி நஃ ஶ்ருதம் ஹிரண்யவர்ணோ பகவாந் உஷித்வா பரிவத்ஸரம்

அந்த முட்டையின் உள்ளே தானாகவே பிரம்மா பிறந்தார்; அவர் 'தானாக தோன்றியவன்' என்று நாம் கேட்டுள்ளோம். பொன்னிறமான ஆண்டவன் அங்கே ஒரு முழு வருடம் தங்கி இருந்தார்.

தத் அண்டம் அகரோத் த்வைதம் திவம் புவம் அதாபி ச தயோஃ ஶகலயோர் மத்ய ஆகாஶம் அகரோத் ப்ரபுஃ

அவர் அந்த முட்டையை இரண்டாகப் பிரித்தார்; ஒரு பகுதியை வானாகவும், மற்றொன்றை பூமியாகவும் செய்தார். அந்த இரு பகுதி நடுவில் ஆண்டவன் ஆகாயத்தை உருவாக்கினார்.

அப்ஸு பாரிப்லவாம் ப்ரு'த்வீம் திஶஶ் ச தஶதா ததே தத்ர காலம் மநோ வாசம் காமம் க்ரோதம் அதோ ரதிம்

பூமியை நீரில் முழ்க வைத்தார்; பத்து திசைகளையும் அமைத்தார். அங்கே காலம், மனம், சொல், ஆசை, கோபம், மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றையும் உருவாக்கினார்.

ஸஸர்ஜ ஸ்ரு'ஷ்டிம் தத்ரூபாம் ஸ்ரஷ்டும் இச்சந் ப்ரஜாபதீந் மரீசிம் அத்ர்யங்கிரஸௌ புலஸ்த்யம் புலஹம் க்ரதும்

உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, அதே வடிவில் படைப்பை செய்தார்; பிறகு மரீசி, அத்ரி, அங்கிரசு, புலஸ்தியர், புலஹர், கிரது ஆகிய ப்ரஜாபதிகளை உருவாக்கினார்.

வஸிஷ்டம் ச மஹாதேஜாஃ ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் ஸப்த மாநஸாந் ஸப்த ப்ரஹ்மாண இத்ய் ஏதே புராணே நிஶ்சயம் கதாஃ

பெரும் சக்தியுடையவர் வசிஷ்டரையும் உருவாக்கினார்; இவ்வாறு ஏழு மனதில் பிறந்தவர்களை படைத்தார். இவர்கள் ஏழு பிரம்மாக்கள் எனப் புராணங்களில் உறுதியாக கூறப்பட்டுள்ளது.

நாராயணாத்மகாநாம் து ஸப்தாநாம் ப்ரஹ்மஜந்மநாம் ததோ ऽஸ்ரு'ஜத் புரா ப்ரஹ்மா ருத்ரம் ரோஷாத்மஸம்பவம்

நாராயணன் தன்மையுடைய அந்த ஏழு பிரம்மாவின் பிள்ளைகளில், பழங்காலத்தில் பிரம்மா கோபத்தால் ருத்ரனை உருவாக்கினார்.

ஸநத்குமாரம் ச விபும் பூர்வேஷாம் அபி பூர்வஜம் ஸப்தஸ்வ் ஏதா அஜாயந்த ப்ரஜா ருத்ராஶ் ச போ த்விஜாஃ

சனத்குமாரர் என்ற புகழ்பெற்றவரையும், பழையவர்களிலும் முதல்வராகப் பிறந்தவராகவும் உருவாக்கினார். அந்த ஏழு பேரில், ப்ரஜாபதிகளும் ருத்ரர்களும் பிறந்தார்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஸ்கந்தஃ ஸநத்குமாரஶ் ச தேஜஃ ஸம்க்ஷிப்ய திஷ்டதஃ தேஷாம் ஸப்த மஹாவம்ஶா திவ்யா தேவகணாந்விதாஃ

ஸ்கந்தரும் சனத்குமாரரும் தங்கள் சக்தியை ஒருங்கிணைத்து நிலைத்திருக்கின்றனர்; அவர்களது ஏழு பெரிய வம்சங்கள் தெய்வீகக் கூட்டத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.

க்ரியாவந்தஃ ப்ரஜாவந்தோ மஹர்ஷிபிர் அலம்க்ரு'தாஃ வித்யுதோ ऽஶநிமேகாம்ஶ் ச ரோஹிதேந்த்ரதநூம்ஷி ச

யாகங்களில் ஈடுபட்டு, சந்ததியையும் பெற்றவர்கள்; மகா முனிவர்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டவர்கள். அவர் மின்னல், இடியுடன் கூடிய மேகங்கள், சிவப்புக் குடைவரைகள், இந்திரனின் வில்லையும் உருவாக்கினார்.

வயாம்ஸி ச ஸஸர்ஜாதௌ பர்ஜந்யம் ச ஸஸர்ஜ ஹ ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி நிர்மமே யஜ்ஞஸித்தயே

முதலில் பறவைகளை உருவாக்கினார்; பிறகு மழைதெய்வமான பர்ஜன்யனையும் படைத்தார். யாகம் நிறைவேறுவதற்காக ரிக், யஜூர், சாம வேதங்களை உருவாக்கினார்.

ஸாத்யாந் அஜநயத் தேவாந் இத்ய் ஏவம் அநுஸம்ஜகுஃ உச்சாவசாநி பூதாநி காத்ரேப்யஸ் தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே

சாத்யர்கள் என அழைக்கப்படும் தேவர்களையும் அவர் உருவாக்கினார். உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பல உயிரினங்கள் அவருடைய உடல் உறுப்புகளிலிருந்து பிறந்தன.

ஆபவஸ்ய ப்ரஜாஸர்கம் ஸ்ரு'ஜதோ ஹி ப்ரஜாபதேஃ ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஃ ப்ரஜா நைவ விவர்தந்தே யதா ததா

பிரஜாபதி நீரின் பிள்ளைகளை உருவாக்கும்போது, உருவாக்கப்பட்ட உயிர்கள் அப்போது பெருகவில்லை.

த்விதா க்ரு'த்வாத்மநோ தேஹம் அர்தேந புருஷோ ऽபவத் அர்தேந நாரீ தஸ்யாம் து ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் த்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

தன் உடலை இரண்டாகப் பிரித்தார்; ஒரு பகுதியால் ஆணாகவும், மற்றொன்றால் பெண்ணாகவும் ஆனார். அந்த பெண்ணில் அவர் இருவகை உயிர்களை உருவாக்கினார்.

திவம் ச ப்ரு'திவீம் சைவ மஹிம்நா வ்யாப்ய திஷ்டதி விராஜம் அஸ்ரு'ஜத் விஷ்ணுஃ ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் புருஷம் விராட்

அவர் தன் மகத்தால் வானையும் பூமியையும் ஊடுருவி நிற்கிறார். விஷ்ணு விராட் எனும் பிரபஞ்ச மனிதனை உருவாக்கினார்; அவர் அந்த புருஷனைப் பெற்றார்.

புருஷம் தம் மநும் வித்யாத் தஸ்ய மந்வந்தரம் ஸ்ம்ரு'தம் த்விதீயம் மாநஸஸ்யைதந் மநோர் அந்தரம் உச்யதே

அந்த புருஷனை மனுவாக அறிய வேண்டும்; அவருடைய காலமே மன்வந்தரம் எனப்படுகிறது. இரண்டாவது மனு, மனதில் பிறந்த மனுவின் இடைக்காலம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸ வைராஜஃ ப்ரஜாஸர்கம் ஸஸர்ஜ புருஷஃ ப்ரபுஃ நாராயணவிஸர்கஸ்ய ப்ரஜாஸ் தஸ்யாப்ய் அயோநிஜாஃ

அந்த வையிராஜன், பெரும் ஆளுடையவன், அனைத்து உயிரினங்களையும் படைத்தான்; அவன் நாராயணனின் படைப்பிலிருந்து தோன்றிய பிள்ளைகள், கருவில் பிறந்தவர்கள் அல்ல.

ஆயுஷ்மாந் கீர்திமாந் புண்யப்ரஜாவாம்ஶ் ச பவேந் நரஃ ஆதிஸர்கம் விதித்வேமம் யதேஷ்டாம் சாப்நுயாத் கதிம்

இந்த முதற்படையை அறிந்த மனிதன், நீண்ட ஆயுளும், புகழும், நல்ல பிள்ளைகளும் பெற்று, விரும்பும் நிலையை எளிதில் அடைவான்.

ஸ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா து ப்ரஜாஸ் த்வ் ஏவம் ஆபவோ வை ப்ரஜாபதிஃ லேபே வை புருஷஃ பத்நீம் ஶதரூபாம் அயோநிஜாம்

அவ்வாறு உயிரினங்களை படைத்த பிறகு, ஆபவனாகிய பிரஜாபதி, கருவில் பிறக்காத சதரூபையை தன் மனைவியாக பெற்றான்.

ஆபவஸ்ய மஹிம்நா து திவம் ஆவ்ரு'த்ய திஷ்டதஃ தர்மேணைவ முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஶதரூபா வ்யஜாயத

ஆபவனின் பெருமையால், அவர் விண்ணை முழுவதும் சூழ்ந்து நின்றபோது, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, சதரூபை தர்மத்தால் பிறந்தாள்.

ஸா து வர்ஷாயுதம் தப்த்வா தபஃ பரமதுஶ்சரம் பர்தாரம் தீப்ததபஸம் புருஷம் ப்ரத்யபத்யத

அவள் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடும் தவம் செய்து, தீப்தமான தவத்தால் பிரகாசிக்கும் புருஷனை கணவனாக ஏற்றாள்.

ஸ வை ஸ்வாயம்புவோ விப்ராஃ புருஷோ மநுர் உச்யதே தஸ்யைகஸப்ததியுகம் மந்வந்தரம் இஹோச்யதே

அந்த சுயம்புவான புருஷன், முனிவர்களே, மனு என அழைக்கப்படுகிறார்; அவருடைய எழுபத்து ஒன்று யுகங்கள் இங்கு மன்வந்தரம் எனப்படுகிறது.