தேவாந் ரு'ஷீந் மநுஷ்யாம்ஶ் ச பித்ரூ'ந் ஸம்தர்ப்ய வாக்யதஃ திலோதகேந விதிநா நாமகோத்ரவிதாநவித்
அவர்கள் தேவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்கள், பித்ருக்கள் ஆகிய அனைவரையும் அமைதியாக, எள் கலந்த நீர் கொண்டு, முறையைப் பின்பற்றி, அவரவர் பெயரும் குலமும் அறிந்து திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.
ஸ்நாத்வைவம் விதிவத் தத்ர ஸோ ऽஶ்வமேதபலம் லபேத் க்ரஹோபராகே விஷுவே ஸம்க்ராந்த்யாம் அயநே ததா
அங்கு முறையாக நீராடினால், ஒருவர் அசுவமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவார்; அது சந்திர கிரகணம், சமமான பகல், சூரிய பரிவர்த்தனை அல்லது கால மாற்றம் போன்ற நேரங்களில் மிகுந்த பயனைத் தரும்.
யுகாதிஷு ஷடஶீத்யாம் ததாந்யத்ர ஶுபே திதௌ யே தத்ர தாநம் விப்ரேப்யஃ ப்ரயச்சந்தி தநாதிகம்
யுகாதி நாட்களில், எண்பத்தாறு நாள் மற்றும் பிற நல்ல தினங்களில், அங்கே பிராமணர்களுக்கு செல்வம் போன்ற தானங்கள் வழங்குவோர்,
அந்யதீர்தாச் சதகுணம் பலம் தே ப்ராப்நுவந்தி வை பிண்டம் யே ஸம்ப்ரயச்சந்தி பித்ரு'ப்யஃ ஸரஸஸ் தடே
அவர்கள் வேறு எந்த தீர்த்தத்திலும் பெறும் பலனை விட நூறு மடங்கு அதிகம் பெறுவார்கள்; அந்த ஏரிக்கரையில் பித்ருக்களுக்கு பிண்டம் வழங்குவோர்,
பித்ரூ'ணாம் அக்ஷயாம் த்ரு'ப்திம் தே குர்வந்தி ந ஸம்ஶயஃ ததஃ ஶம்போர் க்ரு'ஹம் கத்வா வாக்யதஃ ஸம்யதேந்த்ரியஃ
அவர்கள் தங்கள் பித்ருக்களுக்கு முடிவில்லா திருப்தியை அளிப்பார்கள் — இதில் சந்தேகம் இல்லை. அதன் பின், சம்பு வின் ஆலயத்திற்குச் சென்று, சொற்களையும் உணர்ச்சிகளையும் கட்டுப்படுத்தி,
ப்ரவிஶ்ய பூஜயேச் சர்வம் க்ரு'த்வா தம் த்ரிஃ ப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'தக்ஷீராதிபிஃ ஸ்நாநம் காரயித்வா பவம் ஶுசிஃ
உள்நுழைந்து, சர்வனை வணங்கி, அவரை மூன்று முறை சுற்றி வணங்கி, நெய், பால் போன்ற தூய பொருட்களால் பவனை அபிஷேகம் செய்து, தூய்மையுடன் இருக்க வேண்டும்.
சந்தநேந ஸுகந்தேந விலிப்ய குங்குமேந ச ததஃ ஸம்பூஜயேத் தேவம் சந்த்ரமௌலிம் உமாபதிம்
பரிமளமிக்க சந்தனம், குங்குமம் ஆகியவற்றால் அபிஷேகம் செய்து, பிறகு சந்திரமௌலி, உமாபதி ஆகிய தேவனை ஆராதிக்க வேண்டும்.
புஷ்பைர் நாநாவிதைர் மேத்யைர் பில்வார்ககமலாதிபிஃ ஆகமோக்தேந மந்த்ரேண வேதோக்தேந ச ஶம்கரம்
பல்வேறு தூய மலர்களால் — வில்வம், எருக்கம், தாமரை முதலியவற்றால், ஆகமம் மற்றும் வேதத்தில் கூறப்பட்ட மந்திரங்களை உபயோகித்து, சங்கரனை வழிபட வேண்டும்.
அதீக்ஷிதஸ் து நாம்நைவ மூலமந்த்ரேண சார்சயேத் ஏவம் ஸம்பூஜ்ய தம் தேவம் கந்தபுஷ்பாநுராகிபிஃ
தீட்சை பெறாதவரும், பெயரால் மற்றும் மூலமந்திரத்தால் அவரை ஆராதிக்கலாம்; இப்படியாக அந்த தேவனை மணமுள்ள மலர்களால் வழிபட்டு,
தூபதீபைஶ் ச நைவேத்யைர் உபஹாரைஸ் ததா ஸ்தவைஃ தண்டவத்ப்ரணிபாதைஶ் ச கீதைர் வாத்யைர் மநோஹரைஃ
தூபம், விளக்கு, நைவேத்யம், பலி, ஸ்தோத்திரம், முழு வணக்கம், பாடல்கள், இனிய இசைக்கருவிகள் ஆகியவற்றால்,
ந்ரு'த்யஜப்யநமஸ்காரைர் ஜயஶப்தைஃ ப்ரதக்ஷிணைஃ ஏவம் ஸம்பூஜ்ய விதிவத் தேவதேவம் உமாபதிம்
நடனம், ஜபம், வணக்கம், ஜெயகோஷம், சுற்றிவலம் ஆகியவற்றால், இப்படியாக முறையாக உமாபதியான தேவாதி தேவனை ஆராதித்து,
ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ரூபயௌவநகர்விதஃ குலைகவிம்ஶம் உத்த்ரு'த்ய திவ்யாபரணபூஷிதாஃ
எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அழகு, இளமை பெருமை பெற்றவனாக, தனது குலத்தில் இருபத்து ஒன்று தலைமுறைகளை உயர்த்தி, தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு,
ஸௌவர்ணேந விமாநேந கிங்கிணீஜாலமாலிநா உபகீயமாநோ கந்தர்வைர் அப்ஸரோபிர் அலம்க்ரு'தஃ
பொன்னால் ஆன விமானத்தில், மணி ஒலிகள் மின்னும் மாலையுடன், கந்தர்வர்கள் பாடி மகிழ, அப்சராஸ்கள் அலங்கரித்து, அவன் உயர்வான பெருமை பெறுகிறான்.
உத்த்யோதயந் திஶஃ ஸர்வாஃ ஶிவலோகம் ஸ கச்சதி புக்த்வா தத்ர ஸுகம் விப்ரா மநஸஃ ப்ரீதிதாயகம்
அவன் எல்லா திசைகளையும் ஒளிரச் செய்து, சிவலோகத்திற்குச் செல்கிறான்; அங்கே மனதை மகிழ்விக்கும் பேரின்பம் அனுபவிக்கிறான், பிராமணர்களே.
தல்லோகவாஸிபிஃ ஸார்தம் யாவத் ஆபூதஸம்ப்லவம் ததஸ் தஸ்மாத் இஹாயாதஃ ப்ரு'திவ்யாம் புண்யஸம்க்ஷயே
அந்த உலகில் வாழும் அனைவருடன் சேர்ந்து, பிரளயம் வரும்வரை அவன் அங்கே இருக்கிறான்; பிறகு, புண்ணியம் தீர்ந்ததும், பூமிக்கு மீண்டும் பிறக்கிறான்.
ஜாயதே யோகிநாம் கேஹே சதுர்வேதீ த்விஜோத்தமாஃ யோகம் பாஶுபதம் ப்ராப்ய ததோ மோக்ஷம் அவாப்நுயாத்
யோகிகள் வாழும் வீட்டில், நான்கு வேதங்களையும் அறிந்த த்விஜராக அவன் பிறக்கிறான்; பசுபத யோகம் அடைந்து, பின்னர் முத்தி பெறுகிறான்.
ஶயநோத்தாபநே சைவ ஸம்க்ராந்த்யாம் அயநே ததா அஶோகாக்யாம் ததாஷ்டம்யாம் பவித்ராரோபணே ததா
படுக்கையிலிருந்து எழும் போது, சூரியன் திசை மாற்றும் சமயத்தில், அயனங்களில், அசோக என்ற அஷ்டமியில், புனிதம் செய்யும் விழாவில்—
யே ச பஶ்யந்தி தம் தேவம் க்ரு'த்திவாஸஸம் உத்தமம் விமாநேநார்கவர்ணேந ஶிவலோகம் வ்ரஜந்தி தே
அந்த உத்தம தேவனை, தோல் போர்த்தியவராக, சூரியனைப் போல் பிரகாசிக்கும் விமானத்தில் காண்போர், சிவலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
ஸர்வகாலே ऽபி தம் தேவம் யே பஶ்யந்தி ஸுமேதஸஃ தே ऽபி பாபவிநிர்முக்தாஃ ஶிவலோகம் வ்ரஜந்தி வை
எந்த நேரத்திலும் அந்த தேவனை காணும் புத்திசாலிகள் கூட, பாவம் எல்லாம் நீங்கி, நிச்சயமாக சிவலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
தேவஸ்ய பஶ்சிமே பூர்வே தக்ஷிணே சோத்தரே ததா யோஜநத்விதயம் ஸார்தம் க்ஷேத்ரம் தத் புக்திமுக்திதம்
அந்த தேவனின் மேற்கு, கிழக்கு, தெற்கு, வடக்கு எல்லைகளிலும், இரண்டு யோஜனைக்கும் அரை தூரம் பரப்பில், அந்த நிலம் both அனுபவத்தையும் முத்தியையும் தருகிறது.
தஸ்மிந் க்ஷேத்ரவரே லிங்கம் பாஸ்கரேஶ்வரஸம்ஜ்ஞிதம் பஶ்யந்தி யே து தம் தேவம் ஸ்நாத்வா குண்டே மஹேஶ்வரம்
அந்த சிறந்த புண்ணிய நிலத்தில், பாஸ்கரேஸ்வரர் என அழைக்கப்படும் லிங்கத்தை, புனிதக் குளத்தில் स्नானம் செய்து பார்த்தால், மகா ஈச்வரனை நேரில் காணலாம்.
ஆதித்யேநார்சிதம் பூர்வம் தேவதேவம் த்ரிலோசநம் ஸர்வபாபவிநிர்முக்தா விமாநவரம் ஆஸ்திதாஃ
மூன்று கண்கள் உடைய தேவதேவனை, முன்பு சூரியன் வழிபட்டான்; அவனைப் பார்த்தவர்கள், பாவம் எல்லாம் நீங்கி, உயர்ந்த விமானத்தில் ஏறுவர்.
உபகீயமாநா கந்தர்வைஃ ஶிவலோகம் வ்ரஜந்தி தே திஷ்டந்தி தத்ர முதிதாஃ கல்பம் ஏகம் த்விஜோத்தமாஃ
கந்தர்வர்கள் பாடி போற்ற, அவர்கள் சிவலோகத்திற்குச் சென்று, அங்கே ஒரு கல்பம் முழுவதும் ஆனந்தமாக வாழ்வார்கள், உயர்ந்த பிராமணர்களே.
புக்த்வா து விபுலாந் போகாஞ் ஶிவலோகே மநோரமாந் புண்யக்ஷயாத் இஹாயாதா ஜாயந்தே ப்ரவரே குலே
சிவலோகத்தில் பெரும் இன்பங்களை அனுபவித்து, புண்ணியம் தீர்ந்ததும், இங்கே வந்து, உயர்ந்த குலத்தில் பிறக்கின்றனர்.
அதவா யோகிநாம் கேஹே வேதவேதாங்கபாரகாஃ உத்பத்யந்தே த்விஜவராஃ ஸர்வபூதஹிதே ரதாஃ
அல்லது, யோகிகள் வீடுகளில், வேதம் மற்றும் வேதாங்கங்களை நன்கு அறிந்த சிறந்த த்விஜர்களாகவும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்வதில் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் பிறக்கிறார்கள்.
மோக்ஷஶாஸ்த்ரார்தகுஶலாஃ ஸர்வத்ர ஸமபுத்தயஃ யோகம் ஶம்போர் வரம் ப்ராப்ய ததோ மோக்ஷம் வ்ரஜந்தி தே
முத்தி ஞான நூல்களின் அர்த்தத்தில் நிபுணராய், எங்கும் சமமான மனம் கொண்டவர்களாய், சாம்புவின் உயர்ந்த யோகம் அடைந்து, பின்னர் முத்திக்கு செல்கின்றனர்.
தஸ்மிந் க்ஷேத்ரவரே புண்யே லிங்கம் யத் த்ரு'ஶ்யதே த்விஜாஃ பூஜ்யாபூஜ்யம் ச ஸர்வத்ர வநே ரத்யாந்தரே ऽபி வா
அந்த சிறந்த புண்ணிய நிலத்தில், எங்கு லிங்கம் காணப்பட்டாலும்—அது வழிபட்டதா இல்லையா, காட்டிலும், சாலையோரத்திலும்—even so, பிராமணர்களே—
சதுஷ்பதே ஶ்மஶாநே வா யத்ர குத்ர ச திஷ்டதி த்ரு'ஷ்ட்வா தல் லிங்கம் அவ்யக்ரஃ ஶ்ரத்தயா ஸுஸமாஹிதஃ
நான்கு வழிச்சந்திப்பிலும், சுடுகாட்டிலும், எங்கு இருந்தாலும், அந்த லிங்கத்தை மனதைத் திருப்பாமல், நம்பிக்கையுடன், ஒருமனதாகக் காண்போர்—
ஸ்நாபயித்வா து தம் பக்த்யா கந்தைஃ புஷ்பைர் மநோஹரைஃ தூபைர் தீபைஃ ஸநைவேத்யைர் நமஸ்காரைஸ் ததா ஸ்தவைஃ
அதை பக்தியுடன், மணம் கமழும் பொருட்கள், அழகான பூக்கள், தூபம், விளக்கு, நைவேத்யம், வணக்கம், பாடல்கள் ஆகியவற்றால் அபிஷேகம் செய்து வழிபட்டால்—
தண்டவத்ப்ரணிபாதைஶ் ச ந்ரு'த்யகீதாதிபிஸ் ததா ஸம்பூஜ்யைவம் விதாநேந ஶிவலோகம் வ்ரஜேந் நரஃ
முழு வணங்கும் பணிபும், நடனம், பாடல் முதலியவற்றோடும், இவ்வாறு பக்தியுடன் அர்ச்சனை செய்தால், மனிதன் சிவலோகத்திற்குச் செல்லுவான்.