யந் மயா ஹிமவச்ச்ரு'ங்கே சரிதம் தப உத்தமம் தேந பாலம் இமம் முஞ்ச க்ராஹராஜ நமோ ऽஸ்து தே
நான் இமயமலையின் சிகரத்தில் செய்த உன்னதமான தவத்தின் பலத்தால், கிரகங்களின் அரசே, இந்தக் குழந்தையை விடுதலை செய்யும்; உமக்கு வணக்கம்.
மா வ்யயஸ் தபஸோ தேவி ப்ரு'ஶம் பாலே ஶுபாநநே யத் ப்ரவீமி குரு ஶ்ரேஷ்டே ததா மோக்ஷம் அவாப்ஸ்யதி
அழகான முகமுள்ள தேவியே, உன் தவப்பலத்தை வீணாக்க வேண்டாம்; நான் சொல்வதைச் சரியாகச் செய், அப்போது நீ முக்தியை அடைவாய்.
க்ராஹாதிப வதஸ்வாஶு யத் ஸதாம் அவிகர்ஹிதம் தத் க்ரு'தம் நாத்ர ஸம்தேஹோ யதோ மே ப்ராஹ்மணாஃ ப்ரியாஃ
கிரகாதிபதியே, நல்லவர்களால் குற்றமற்றதாக ஏது இருக்கிறதோ அதை விரைவாகச் சொல்; அது செய்தாகட்டும், எனக்கு பிராமணர்கள் மிகவும் பிரியமானவர்கள்.
யத் க்ரு'தம் வை தபஃ கிம்சித் பவத்யா ஸ்வல்பம் உத்தமம் தத் ஸர்வம் மே ப்ரயச்சாஶு ததோ மோக்ஷம் அவாப்ஸ்யதி
நீ செய்த தவம் சிறியது என்றாலும், உயர்ந்தது என்றாலும், அதை எல்லாம் எனக்கு உடனே கொடு; பின்னர் நீ முக்தியை அடைவாய்.
ஜந்மப்ரப்ரு'தி யத் புண்யம் மஹாக்ராஹ க்ரு'தம் மயா தத் தே ஸர்வம் மயா தத்தம் பாலம் முஞ்ச மஹாக்ரஹ
பெரிய கிரகனே, நான் பிறந்த நாளிலிருந்து சேர்த்த புண்ணியங்களை அனைத்தும் உனக்கு கொடுக்கிறேன்; அந்தக் குழந்தையை விடுதலை செய்.
ப்ரஜஜ்வால ததோ க்ராஹஸ் தபஸா தேந பூஷிதஃ ஆதித்ய இவ மத்யாஹ்நே துர்நிரீக்ஷஸ் ததாபவத் உவாச சைவம் துஷ்டாத்மா தேவீம் லோகஸ்ய தாரிணீம்
அந்த தவத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கிரகன் அப்போது சூரியன் மதியத்தில் எவ்வாறு பார்க்க முடியாதோ அப்படியே பிரகாசித்தான்; மனம் நிறைந்தவனாக, உலகத்தைத் தாங்கும் தேவியை நோக்கி பேசினான்.
தேவி கிம் க்ரு'த்யம் ஏதத் தே ஸுநிஶ்சித்ய மஹாவ்ரதே தபஸோ ऽப்ய் அர்ஜநம் துஃகம் தஸ்ய த்யாகோ ந ஶஸ்யதே
பெரிய விரதம் கொண்ட தேவியே, நீ இவ்வாறு உறுதியாகச் செய்தது என்ன? தவம் ஈட்டுவதும் கடினம், அதை விட்டுவிடுவதை யாரும் புகழ்வதில்லை.
க்ரு'ஹாண தப ஏவ த்வம் பாலம் சேமம் ஸுமத்யமே துஷ்டோ ऽஸ்மி தே விப்ரபக்த்யா வரம் தஸ்மாத் ததாமி தே ஸா த்வ் ஏவம் உக்தா க்ராஹேண உவாசேதம் மஹாவ்ரதா
இளமையான தேகமுள்ளவளே, நீ செய்த தவத்தையும் இந்தக் குழந்தையையும் நீயே எடுத்துக்கொள்; பிராமணர்களிடம் உன் பக்தியால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், எனவே உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன். கிரகன் இவ்வாறு சொன்னபோது, பெரிய விரதம் கொண்டவள் பதிலளித்தாள்.
தேஹேநாபி மயா க்ராஹ ரக்ஷ்யோ விப்ரஃ ப்ரயத்நதஃ தபஃ புநர் மயா ப்ராப்யம் ந ப்ராப்யோ ப்ராஹ்மணஃ புநஃ
கிரகனே, என் உடலைக் கூட அர்ப்பணித்தாலும், அந்தப் பிராமணரை நான் மிகுந்த கவனத்துடன் காப்பாற்ற வேண்டும்; தவத்தை நான் மீண்டும் பெறலாம், ஆனால் அந்தப் பிராமணனை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.
ஸுநிஶ்சித்ய மஹாக்ராஹ க்ரு'தம் பாலஸ்ய மோக்ஷணம் ந விப்ரேப்யஸ் தபஃ ஶ்ரேஷ்டம் ஶ்ரேஷ்டா மே ப்ராஹ்மணா மதாஃ
பெரிய கிரகனே, குழந்தையை விடுவிக்க உறுதியாக முடிவு செய்து செய்தேன்; பிராமணர்களிடம் சிறந்த தவத்தை மறைக்கக் கூடாது, அவர்கள் எனக்கு மிக உயர்ந்தவர்கள்.
தத்த்வா சாஹம் ந க்ரு'ஹ்ணாமி க்ராஹேந்த்ர விஹிதம் ஹி தே நஹி கஶ்சிந் நரோ க்ராஹ ப்ரதத்தம் புநர் ஆஹரேத்
கிரகர்களின் தலைவனே, நான் கொடுத்ததை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன்; உனக்கு வழங்கியது உன்னுடையதாகும், யாரும் கிரகனுக்குக் கொடுத்ததை மீண்டும் பெறக் கூடாது.
தத்தம் ஏதந் மயா துப்யம் நாததாநி ஹி தத் புநஃ த்வய்ய் ஏவ ரமதாம் ஏதத் பாலஶ் சாயம் விமுச்யதாம்
இதை நான் உனக்கு கொடுத்துவிட்டேன்; மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன். அது உன்னிடமே நிலைத்திருக்கட்டும், இந்தக் குழந்தையை விடுதலை செய்.
ததோக்தஸ் தாம் ப்ரஶஸ்யாத முக்த்வா பாலம் நமஸ்ய ச தேவீம் ஆதித்யாவபாஸஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத
அவள் இவ்வாறு சொன்னபின், அவளைப் புகழ்ந்து, குழந்தையை விடுவித்து, தேவிக்கு வணங்கினான்; அங்கு சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து, மறைந்துவிட்டான்.
பாலோ ऽபி ஸரஸஸ் தீரே முக்தோ க்ராஹேண வை ததா ஸ்வப்நலப்த இவார்தௌகஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத
கிரகன் விடுதலை செய்த குழந்தையும், அந்த ஏரிக்கரையில், கனவில் செல்வம் கிடைத்தது போல, அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்.
தபஸோ ऽபசயம் மத்வா தேவீ ஹிமகிரீந்த்ரஜா பூய ஏவ தபஃ கர்தும் ஆரேபே நியமஸ்திதா
தன் தவப்பலத்தை இழந்ததை நினைத்து, இமயமலையின் மகளான தேவியே, மீண்டும் தவம் செய்ய உறுதியுடன் தொடங்கினாள்.
கர்துகாமாம் தபோ பூயோ ஜ்ஞாத்வா தாம் ஶம்கரஃ ஸ்வயம் ப்ரோவாச வசநம் விப்ரா மா க்ரு'தாஸ் தப இத்ய் உத
அவள் மீண்டும் தவம் செய்ய விரும்புவதை அறிந்து, சங்கரன் தானே வந்து, 'பிராமணியே, நீ தவம் செய்ய வேண்டாம்' என்று சொன்னான்.
மஹ்யம் ஏதத் தபோ தேவி த்வயா தத்தம் மஹாவ்ரதே தத் தேநைவாக்ஷயம் துப்யம் பவிஷ்யதி ஸஹஸ்ரதா
பெரிய விரதம் கொண்ட தேவியே, நீ எனக்குக் கொடுத்த தவம், அதனால் உனக்கு அது ஆயிரமடங்கு தீராததாக அமையும்.
இதி லப்த்வா வரம் தேவீ தபஸோ ऽக்ஷயம் உத்தமம் ஸ்வயம்வரம் உதீக்ஷந்தீ தஸ்தௌ ப்ரீதா முதா யுதா
இவ்வாறு உன்னதமான தீராத தவத்தின் வரம் பெற்ற தேவியே, மகிழ்ச்சியுடன், மனம் நிறைந்தவளாக, தன் விருப்பப்படி மணமகனை எதிர்நோக்கி நின்றாள்.
இதம் படேத் யோ ஹி நரஃ ஸதைவ பாலாநுபாவாசரணம் ஹி ஶம்போஃ ஸ தேஹபேதம் ஸமவாப்ய பூதோ பவேத் கணேஶஸ் து குமாரதுல்யஃ
யார் எப்போதும் இந்தக் குழந்தைபோல் நடந்த சிவபெருமானின் கதையை ஓதுகிறாரோ, அவர்கள் உடலைவிட்டு பிரியும் போது புனிதராகி, கணேசனுக்கு சமமான குமாரனாக உயர்வை அடைவார்கள்.
விஸ்த்ரு'தே ஹிமவத்ப்ரு'ஷ்டே விமாநஶதஸம்குலே அபவத் ஸ து காலேந ஶைலபுத்ர்யாஃ ஸ்வயம்வரஃ
பெரிய இமயமலையின் சரிவுகளில், நூற்றுக்கணக்கான அரண்மனைகள் நிறைந்த இடத்தில், காலம் வந்தபோது மலையரசி மகளின் சுயம்வரம் நடந்தது.
அத பர்வதராஜோ ऽஸௌ ஹிமவாந் த்யாநகோவிதஃ துஹிதுர் தேவதேவேந ஜ்ஞாத்வா தத் அபிமந்த்ரிதம்
அப்போது தியானத்தில் தேர்ந்த இமயமலை அரசன், தன் மகளுக்காக இது தேவபெருமானால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதென்று அறிந்து, அதன்படி நடந்தார்.
ஜாநந்ந் அபி மஹாஶைலஃ ஸமயாரக்ஷணேப்ஸயா ஸ்வயம்வரம் ததோ தேவ்யாஃ ஸர்வலோகேஷ்வ் அகோஷயத்
அந்த பெரிய மலை அரசன் எல்லாம் அறிந்திருந்தும், ஒப்பந்தத்தை காக்க விரும்பி, தேவியின் சுயம்வரத்தை எல்லா உலகங்களிலும் அறிவித்தார்.
தேவதாநவஸித்தாநாம் ஸர்வலோகநிவாஸிநாம் வ்ரு'ணுயாத் பரமேஶாநம் ஸமக்ஷம் யதி மே ஸுதா
எல்லா தேவர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள் மற்றும் உலகில் வாழும் அனைவரிடையிலும், எனது மகள் விரும்பினால், பரமேசுவரனை வெளிப்படையாகத் தேர்ந்தெடுக்கட்டும்.
தத் ஏவ ஸுக்ரு'தம் ஶ்லாக்யம் மமாப்யுதயஸம்மதம் இதி ஸம்சிந்த்ய ஶைலேந்த்ரஃ க்ரு'த்வா ஹ்ரு'தி மஹேஶ்வரம்
‘இது மட்டுமே நல்லதும் புகழ்பெற்றதும், எனக்கு உயர்வைத் தரும்’ என்று சிந்தித்த மலையரசன், மகேசுவரனை தனது மனதில் நிலைநிறுத்தினார்.
ஆப்ரஹ்மகேஷு தேவேஷு தேவ்யாஃ ஶைலேந்த்ரஸத்தமஃ க்ரு'த்வா ரத்நாகுலம் தேஶம் ஸ்வயம்வரம் அசீகரத்
பிரம்மா வரை எல்லா தேவர்களுக்கிடையே, அந்த உயரிய மலையரசன், ரத்தினங்கள் நிறைந்த இடத்தை அமைத்து, தேவிக்காக சுயம்வரத்தை நடத்தினார்.
அதைவம் ஆகோஷிதமாத்ர ஏவ ஸ்வயம்வரே தத்ர நகேந்த்ரபுத்ர்யாஃ தேவாதயஃ ஸர்வஜகந்நிவாஸாஃ ஸமாயயுஸ் தத்ர க்ரு'ஹீதவேஶாஃ
அந்த சுயம்வரம் அறிவிக்கப்பட்டவுடன், எல்லா தேவர்கள் மற்றும் உலகங்களில் வாழும் அனைவரும் பல்வேறு உருவங்களில் வந்து, மலையரசி மகளுக்காக அங்கு கூடினர்.
ப்ரபுல்லபத்மாஸநஸம்நிவிஷ்டஃ ஸித்தைர் வ்ரு'தோ யோகிபிர் அப்ரமேயைஃ விஜ்ஞாபிதஸ் தேந மஹீத்ரராஜ்ஞா ஆகதஸ் ததாஹம் த்ரிதிவைர் உபேதஃ
மலர்ந்த தாமரை ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த நான், எண்ணற்ற சித்தர்கள் மற்றும் யோகிகள் சூழ, அந்த மலையரசனால் அழைக்கப்பட்டு, தேவர்களுடன் அங்கு வந்தேன்.
அக்ஷ்ணாம் ஸஹஸ்ரம் ஸுரராட் ஸ பிப்ரத் திவ்யாங்கஹாரஸ்ரகுதாரரூபஃ ஐராவதம் ஸர்வகஜேந்த்ரமுக்யம் ஸ்ரவந்மதாஸாரக்ரு'தப்ரவாஹம்
ஆயிரம் கண்கள் உடைய தேவர்களின் அரசன், தெய்வீக ஆபரணங்கள், மாலைகள், அழகிய உருவம் கொண்டு, மதம் பாயும் ஐராவதம் என்ற பெரிய யானை மீது ஏறி வந்தார்.
ஆருஹ்ய ஸர்வாமரராட் ஸ வஜ்ரம் பிப்ரத் ஸமாகாத் புரதஃ ஸுராணாம் தேஜஃப்ரபாவாதிகதுல்யரூபீ ப்ரோத்பாஸயந் ஸர்வதிஶோ விவஸ்வாந்
அனைத்து அமரர்களின் அரசன், வஜ்ராயுதம் ஏந்தி, எல்லா தேவர்களுக்குமுன் வந்தார்; அவருடைய ஒளி எல்லாவிதமாக பரவி, சூரியனைப்போல் எல்லா திசைகளையும் பிரகாசப்படுத்தியது.
ஹைமம் விமாநம் ஸவலத்பதாகம் ஆரூட ஆகாத் த்வரிதம் ஜவேந மணிப்ரதீப்தோஜ்ஜ்வலகுண்டலஶ் ச வஹ்ந்யர்கதேஜஃப்ரதிமே விமாநே
பதாகைகளும் கொடிகளும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொன்னரண்மனையில் ஏறி, மணிமுத்து ஜொலிக்கும் குண்டலங்களுடன், தீயும் சூரியனும் போல் பிரகாசமுள்ள உருவத்தில், அவர் வேகமாக வந்தார்.