ப்ரயாமி நிதநம் வக்த்ரே க்ராஹஸ்யாஸ்ய துராத்மநஃ ஶோசாமி ந ஸ்வகம் தேஹம் க்ராஹக்ரஸ்தஃ ஸுதுஃகிதஃ
"இந்த கொடிய முதலை வாயிலே நான் உயிர் இழக்கப் போகிறேன். முதலை பிடித்து, மிகுந்த துயரத்தில் இருந்தாலும், என் உடலைப் பற்றி எனக்கு வருத்தமில்லை."
யதா ஶோசாமி பிதரம் மாதரம் ச தபஸ்விநீம் க்ராஹக்ரு'ஹீதம் மாம் ஶ்ருத்வா ப்ராப்தம் நிதநம் உத்ஸுகௌ
"ஆனால் என் தவமுள்ள அப்பா, அம்மாவைப் பற்றி தான் எனக்கு வருத்தம்; முதலை என்னை பிடித்து, நான் உயிர் இழந்ததை கேட்டு, அவர்கள் துயரத்தில் ஆழ்ந்துவிடுவார்கள்."
ப்ரியபுத்ராவ் ஏகபுத்ரௌ ப்ராணாந் நூநம் த்யஜிஷ்யதஃ அஹோ பத ஸுகஷ்டம் வை யோ ऽஹம் பாலோ ऽக்ரு'தாஶ்ரமஃ அந்தர்க்ராஹேண க்ரஸ்தஸ் து யாஸ்யாமி நிதநம் கில
"அவர்களுக்கு நான் ஒரே பிள்ளை, மிகவும் நேசிக்கும் மகன்; நிச்சயம் அவர்கள் உயிரை விட்டுவிடுவார்கள். அய்யோ, என்ன கடும் துயரம்! நான் இன்னும் ஆசிரமம் செய்யாத சிறுவன்; முதலைக்குள் பிடிபட்டு உயிர் இழக்கப் போகிறேன்."
ஶ்ருத்வா து தேவீ தம் நாதம் விப்ரஸ்யார்தஸ்ய ஶோபநா உத்தாய ப்ரஸ்திதா தத்ர யத்ர திஷ்டத்ய் அஸௌ த்விஜஃ
அந்த சிறுவன் துயரத்துடன் அழும் சத்தத்தை கேட்ட தேவீ, எழுந்து, அந்த பிராமணப் பிள்ளை இருக்கும் இடத்திற்கு சென்றாள்.
ஸாபஶ்யத் இந்துவதநா பாலகம் சாருரூபிணம் க்ராஹஸ்ய முகம் ஆபந்நம் வேபமாநம் அவஸ்திதம்
சந்திரனைப் போல் முகம் கொண்ட தேவீ, அழகான அந்த பிள்ளையை, முதலை வாயில் சிக்கி நடுங்கி நிற்பதைப் பார்த்தாள்.
ஸோ ऽபி க்ராஹவரஃ ஶ்ரீமாந் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீம் உபாகதாம் தம் க்ரு'ஹீத்வா த்ருதம் யாதோ மத்யம் ஸரஸ ஏவ ஹி
அந்த புகழ் பெற்ற முதலை அரசன், தேவியை வருவதைப் பார்த்ததும், அந்த பிள்ளையைப் பிடித்து விரைவாக ஏரியின் நடுவுக்கு சென்றான்.
ஸ க்ரு'ஷ்யமாணஸ் தேஜஸ்வீ நாதம் ஆர்தம் ததாகரோத் அதாஹ தேவீ துஃகார்தா பாலம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரஹாவ்ரு'தம்
அவன் இழுத்துச் செல்லப்படும்போது, அந்த ஒளிவீசும் பிள்ளை துயரத்துடன் அழைத்தான். அப்போது, அந்த பிள்ளை முதலைக்குப் பிடிபட்டதைப் பார்த்த தேவீ, துயரத்தில் பேசினாள்.
க்ராஹராஜ மஹாஸத்த்வ பாலகம் ஹ்ய் ஏகபுத்ரகம் விமுஞ்சேமம் மஹாதம்ஷ்ட்ர க்ஷிப்ரம் பீமபராக்ரம
"முதலை அரசே, பெரிய வலிமையுள்ளவனே, இந்த ஒரே பிள்ளையை விடு! பெரிய பற்கள் கொண்டவனே, பயங்கர சக்தியுள்ளவனே, உடனே அவனை விடு!"
யோ தேவி திவஸே ஷஷ்டே ப்ரதமம் ஸமுபைதி மாம் ஸ ஆஹாரோ மம புரா விஹிதோ லோககர்த்ரு'பிஃ
"தேவீ, ஆறாம் நாளில் யார் முதலில் என்னை அணுகுகிறாரோ, அவரே எனக்கு உணவாக வேண்டும் என்று உலகங்களை உருவாக்கியோர் முன்பே நிர்ணயித்தார்கள்."
ஸோ ऽயம் மம மஹாபாகே ஷஷ்டே ऽஹநி கிரீந்த்ரஜே ப்ரஹ்மணா ப்ரேரிதோ நூநம் நைநம் மோக்ஷ்யே கதம்சந
"மலையரசரின் மகளே, இந்த பிள்ளை ஆறாம் நாளில், நிச்சயம் பிரம்மாவால் எனக்கு அனுப்பப்பட்டவன். நான் அவனை எப்படியும் விடமாட்டேன்."
யந் மயா ஹிமவச்ச்ரு'ங்கே சரிதம் தப உத்தமம் தேந பாலம் இமம் முஞ்ச க்ராஹராஜ நமோ ऽஸ்து தே
நான் இமயமலையின் சிகரத்தில் செய்த உன்னதமான தவத்தின் பலத்தால், கிரகங்களின் அரசே, இந்தக் குழந்தையை விடுதலை செய்யும்; உமக்கு வணக்கம்.
மா வ்யயஸ் தபஸோ தேவி ப்ரு'ஶம் பாலே ஶுபாநநே யத் ப்ரவீமி குரு ஶ்ரேஷ்டே ததா மோக்ஷம் அவாப்ஸ்யதி
அழகான முகமுள்ள தேவியே, உன் தவப்பலத்தை வீணாக்க வேண்டாம்; நான் சொல்வதைச் சரியாகச் செய், அப்போது நீ முக்தியை அடைவாய்.
க்ராஹாதிப வதஸ்வாஶு யத் ஸதாம் அவிகர்ஹிதம் தத் க்ரு'தம் நாத்ர ஸம்தேஹோ யதோ மே ப்ராஹ்மணாஃ ப்ரியாஃ
கிரகாதிபதியே, நல்லவர்களால் குற்றமற்றதாக ஏது இருக்கிறதோ அதை விரைவாகச் சொல்; அது செய்தாகட்டும், எனக்கு பிராமணர்கள் மிகவும் பிரியமானவர்கள்.
யத் க்ரு'தம் வை தபஃ கிம்சித் பவத்யா ஸ்வல்பம் உத்தமம் தத் ஸர்வம் மே ப்ரயச்சாஶு ததோ மோக்ஷம் அவாப்ஸ்யதி
நீ செய்த தவம் சிறியது என்றாலும், உயர்ந்தது என்றாலும், அதை எல்லாம் எனக்கு உடனே கொடு; பின்னர் நீ முக்தியை அடைவாய்.
ஜந்மப்ரப்ரு'தி யத் புண்யம் மஹாக்ராஹ க்ரு'தம் மயா தத் தே ஸர்வம் மயா தத்தம் பாலம் முஞ்ச மஹாக்ரஹ
பெரிய கிரகனே, நான் பிறந்த நாளிலிருந்து சேர்த்த புண்ணியங்களை அனைத்தும் உனக்கு கொடுக்கிறேன்; அந்தக் குழந்தையை விடுதலை செய்.
ப்ரஜஜ்வால ததோ க்ராஹஸ் தபஸா தேந பூஷிதஃ ஆதித்ய இவ மத்யாஹ்நே துர்நிரீக்ஷஸ் ததாபவத் உவாச சைவம் துஷ்டாத்மா தேவீம் லோகஸ்ய தாரிணீம்
அந்த தவத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கிரகன் அப்போது சூரியன் மதியத்தில் எவ்வாறு பார்க்க முடியாதோ அப்படியே பிரகாசித்தான்; மனம் நிறைந்தவனாக, உலகத்தைத் தாங்கும் தேவியை நோக்கி பேசினான்.
தேவி கிம் க்ரு'த்யம் ஏதத் தே ஸுநிஶ்சித்ய மஹாவ்ரதே தபஸோ ऽப்ய் அர்ஜநம் துஃகம் தஸ்ய த்யாகோ ந ஶஸ்யதே
பெரிய விரதம் கொண்ட தேவியே, நீ இவ்வாறு உறுதியாகச் செய்தது என்ன? தவம் ஈட்டுவதும் கடினம், அதை விட்டுவிடுவதை யாரும் புகழ்வதில்லை.
க்ரு'ஹாண தப ஏவ த்வம் பாலம் சேமம் ஸுமத்யமே துஷ்டோ ऽஸ்மி தே விப்ரபக்த்யா வரம் தஸ்மாத் ததாமி தே ஸா த்வ் ஏவம் உக்தா க்ராஹேண உவாசேதம் மஹாவ்ரதா
இளமையான தேகமுள்ளவளே, நீ செய்த தவத்தையும் இந்தக் குழந்தையையும் நீயே எடுத்துக்கொள்; பிராமணர்களிடம் உன் பக்தியால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், எனவே உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன். கிரகன் இவ்வாறு சொன்னபோது, பெரிய விரதம் கொண்டவள் பதிலளித்தாள்.
தேஹேநாபி மயா க்ராஹ ரக்ஷ்யோ விப்ரஃ ப்ரயத்நதஃ தபஃ புநர் மயா ப்ராப்யம் ந ப்ராப்யோ ப்ராஹ்மணஃ புநஃ
கிரகனே, என் உடலைக் கூட அர்ப்பணித்தாலும், அந்தப் பிராமணரை நான் மிகுந்த கவனத்துடன் காப்பாற்ற வேண்டும்; தவத்தை நான் மீண்டும் பெறலாம், ஆனால் அந்தப் பிராமணனை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.
ஸுநிஶ்சித்ய மஹாக்ராஹ க்ரு'தம் பாலஸ்ய மோக்ஷணம் ந விப்ரேப்யஸ் தபஃ ஶ்ரேஷ்டம் ஶ்ரேஷ்டா மே ப்ராஹ்மணா மதாஃ
பெரிய கிரகனே, குழந்தையை விடுவிக்க உறுதியாக முடிவு செய்து செய்தேன்; பிராமணர்களிடம் சிறந்த தவத்தை மறைக்கக் கூடாது, அவர்கள் எனக்கு மிக உயர்ந்தவர்கள்.
தத்த்வா சாஹம் ந க்ரு'ஹ்ணாமி க்ராஹேந்த்ர விஹிதம் ஹி தே நஹி கஶ்சிந் நரோ க்ராஹ ப்ரதத்தம் புநர் ஆஹரேத்
கிரகர்களின் தலைவனே, நான் கொடுத்ததை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன்; உனக்கு வழங்கியது உன்னுடையதாகும், யாரும் கிரகனுக்குக் கொடுத்ததை மீண்டும் பெறக் கூடாது.
தத்தம் ஏதந் மயா துப்யம் நாததாநி ஹி தத் புநஃ த்வய்ய் ஏவ ரமதாம் ஏதத் பாலஶ் சாயம் விமுச்யதாம்
இதை நான் உனக்கு கொடுத்துவிட்டேன்; மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன். அது உன்னிடமே நிலைத்திருக்கட்டும், இந்தக் குழந்தையை விடுதலை செய்.
ததோக்தஸ் தாம் ப்ரஶஸ்யாத முக்த்வா பாலம் நமஸ்ய ச தேவீம் ஆதித்யாவபாஸஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத
அவள் இவ்வாறு சொன்னபின், அவளைப் புகழ்ந்து, குழந்தையை விடுவித்து, தேவிக்கு வணங்கினான்; அங்கு சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து, மறைந்துவிட்டான்.
பாலோ ऽபி ஸரஸஸ் தீரே முக்தோ க்ராஹேண வை ததா ஸ்வப்நலப்த இவார்தௌகஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத
கிரகன் விடுதலை செய்த குழந்தையும், அந்த ஏரிக்கரையில், கனவில் செல்வம் கிடைத்தது போல, அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்.
தபஸோ ऽபசயம் மத்வா தேவீ ஹிமகிரீந்த்ரஜா பூய ஏவ தபஃ கர்தும் ஆரேபே நியமஸ்திதா
தன் தவப்பலத்தை இழந்ததை நினைத்து, இமயமலையின் மகளான தேவியே, மீண்டும் தவம் செய்ய உறுதியுடன் தொடங்கினாள்.
கர்துகாமாம் தபோ பூயோ ஜ்ஞாத்வா தாம் ஶம்கரஃ ஸ்வயம் ப்ரோவாச வசநம் விப்ரா மா க்ரு'தாஸ் தப இத்ய் உத
அவள் மீண்டும் தவம் செய்ய விரும்புவதை அறிந்து, சங்கரன் தானே வந்து, 'பிராமணியே, நீ தவம் செய்ய வேண்டாம்' என்று சொன்னான்.
மஹ்யம் ஏதத் தபோ தேவி த்வயா தத்தம் மஹாவ்ரதே தத் தேநைவாக்ஷயம் துப்யம் பவிஷ்யதி ஸஹஸ்ரதா
பெரிய விரதம் கொண்ட தேவியே, நீ எனக்குக் கொடுத்த தவம், அதனால் உனக்கு அது ஆயிரமடங்கு தீராததாக அமையும்.
இதி லப்த்வா வரம் தேவீ தபஸோ ऽக்ஷயம் உத்தமம் ஸ்வயம்வரம் உதீக்ஷந்தீ தஸ்தௌ ப்ரீதா முதா யுதா
இவ்வாறு உன்னதமான தீராத தவத்தின் வரம் பெற்ற தேவியே, மகிழ்ச்சியுடன், மனம் நிறைந்தவளாக, தன் விருப்பப்படி மணமகனை எதிர்நோக்கி நின்றாள்.
இதம் படேத் யோ ஹி நரஃ ஸதைவ பாலாநுபாவாசரணம் ஹி ஶம்போஃ ஸ தேஹபேதம் ஸமவாப்ய பூதோ பவேத் கணேஶஸ் து குமாரதுல்யஃ
யார் எப்போதும் இந்தக் குழந்தைபோல் நடந்த சிவபெருமானின் கதையை ஓதுகிறாரோ, அவர்கள் உடலைவிட்டு பிரியும் போது புனிதராகி, கணேசனுக்கு சமமான குமாரனாக உயர்வை அடைவார்கள்.
விஸ்த்ரு'தே ஹிமவத்ப்ரு'ஷ்டே விமாநஶதஸம்குலே அபவத் ஸ து காலேந ஶைலபுத்ர்யாஃ ஸ்வயம்வரஃ
பெரிய இமயமலையின் சரிவுகளில், நூற்றுக்கணக்கான அரண்மனைகள் நிறைந்த இடத்தில், காலம் வந்தபோது மலையரசி மகளின் சுயம்வரம் நடந்தது.