தக்ஷஸ் தாஃ ப்ரததௌ கந்யாஃ கஶ்யபாய த்ரயோதஶ அதிதிர் ஜநயாம் ஆஸ தேவாம்ஸ் த்ரிபுவநேஶ்வராந்
தக்ஷன் அந்த பதின்மூன்று பெண்களை கஷ்யபனுக்கு கொடுத்தான்; அதிதி தேவர்களை, மூன்று உலகங்களுக்கும் அதிபதிகளாகப் பெற்றாள்.
தைத்யாந் திதிர் தநுஶ் சோக்ராந் தாநவாந் பலதர்பிதாந் விநதாத்யாஸ் ததா சாந்யாஃ ஸுஷுவுஃ ஸ்தாநுஜங்கமாந்
திதியும் தனுவும் கொடூரமான, பெருமிதம் கொண்ட அசுரர்களை பெற்றார்கள்; வினதா மற்றும் மற்றவர்கள் நிலைபெற்றும் நகரும் பல உயிரினங்களையும் பெற்றார்கள்.
தஸ்யாத புத்ரதௌஹித்ரைஃ பௌத்ரதௌஹித்ரகாதிபிஃ வ்யாப்தம் ஏதஜ் ஜகத் ஸர்வம் தேஷாம் தாஸாம் ச வை முநே
அவ்வாறு, முனிவரே, அவர்களது மகன்கள், பேரர்கள், பிறந்தோர்கள் ஆகியோரால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிரம்பியது.
தேஷாம் கஶ்யபபுத்ராணாம் ப்ரதாநா தேவதாகணாஃ ஸாத்த்விகா ராஜஸாஶ் சாந்யே தாமஸாஶ் ச கணாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
அந்த கஷ்யபனின் மக்களில் முக்கியமான தேவர்கள் சாத்விகர்கள் என அறியப்படுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் ராஜசிக்கள், இன்னும் சிலர் தாமசிக்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
தேவாந் யஜ்ஞபுஜஶ் சக்ரே ததா த்ரிபுவநேஶ்வராந் ஸ்ரஷ்டா ப்ரஹ்மவிதாம் ஶ்ரேஷ்டஃ பரமேஷ்டீ ப்ரஜாபதிஃ
பிரஜாபதி, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன், யாகத்தில் பங்கு பெறும் தேவர்களையும், மூன்று உலகங்களின் அரசர்களையும் உருவாக்கினான்.
தாந் அபாதந்த ஸஹிதாஃ ஸாபத்ந்யாத் தைத்யதாநவாஃ ததோ நிராக்ரு'தாந் புத்ராந் தைதேயைர் தாநவைஸ் ததா
அந்த தெய்தியர்களும் தனவர்களும், தங்கள் சகபத்னிகளுடன் சேர்ந்து எதிர்த்தார்கள்; பின்னர், தெய்தியர்களும் தனவர்களும் அந்த மக்களை துரத்தினார்கள்.
ஹதம் த்ரிபுவநம் த்ரு'ஷ்ட்வா அதிதிர் முநிஸத்தமாஃ ஆச்சிநத் யஜ்ஞபாகாம்ஶ் ச க்ஷுதா ஸம்பீடிதாந் ப்ரு'ஶம்
மூன்று உலகங்களும் அழிந்ததைப் பார்த்து, அதிதி, முனிவர்களில் சிறந்தவளே, யாகப் பங்குகளை வெட்டிக்கொண்டு, கடும் பசிக்காக மிகவும் துயருற்றாள்.
ஆராதநாய ஸவிதுஃ பரம் யத்நம் ப்ரசக்ரமே ஏகாக்ரா நியதாஹாரா பரம் நியமம் ஆஸ்திதா துஷ்டாவ தேஜஸாம் ராஶிம் ககநஸ்தம் திவாகரம்
சவித்ரனை வழிபட மிகுந்த முயற்சியுடன், ஒருமனதாக, உணவை கட்டுப்படுத்தி, கடுமையான விரதம் மேற்கொண்டு, ஆகாயத்தில் உள்ள அந்த ஒளியின் கூட்டத்தைப் போற்றி பாடினாள்.
நமஸ் துப்யம் பரம் ஸூக்ஷ்மம் ஸுபுண்யம் பிப்ரதே ऽதுலம் தாம தாமவதாம் ஈஶம் தாமாதாரம் ச ஶாஶ்வதம்
உயர்ந்த, நுண்ணிய, மிகப் புண்ணியமான, ஒப்பற்ற பிரகாசத்தை உடையவரே, பிரகாசம் உடையவர்களின் இறையவரே, பிரகாசத்தின் நிலையான ஆதாரமே, உமக்கு வணக்கம்.
ஜகதாம் உபகாராய த்வாம் அஹம் ஸ்தௌமி கோபதே ஆததாநஸ்ய யத் ரூபம் தீவ்ரம் தஸ்மை நமாம்ய் அஹம்
உலகங்களுக்கு நன்மை செய்யும் பொருட்டு, நான் உன்னை, மாடுகளை காப்பவரே, போற்றிப் பாடுகிறேன்; எடுக்கும்போது நீ எடுத்துக் கொள்கின்ற அந்தக் கடும் வடிவத்திற்கு நான் வணங்குகிறேன்.
க்ரஹீதும் அஷ்டமாஸேந காலேநாம்புமயம் ரஸம் பிப்ரதஸ் தவ யத் ரூபம் அதிதீவ்ரம் நதாஸ்மி தத்
எட்டு மாத காலத்தில் நீர் சார்ந்த சாரத்தை எடுத்துக் கொள்வதற்காக நீ எடுத்துக் கொள்கின்ற அந்த மிகக் கடும் வடிவத்திற்கு நான் வணங்குகிறேன்.
ஸமேதம் அக்நிஸோமாப்யாம் நமஸ் தஸ்மை குணாத்மநே யத் ரூபம் ரு'க்யஜுஃஸாம்நாம் ஐக்யேந தபதே தவ
அக்னி, சோமனுடன் இணைந்த, குணங்களை உடைய அந்த வடிவத்திற்கு நான் வணங்குகிறேன்; உன்னுடைய அந்த வடிவம், ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களின் ஒற்றுமையால் பிரகாசிக்கிறது.
விஶ்வம் ஏதத் த்ரயீஸம்ஜ்ஞம் நமஸ் தஸ்மை விபாவஸோ யத் து தஸ்மாத் பரம் ரூபம் ௐ இத்ய் உக்த்வாபிஸம்ஹிதம் அஸ்தூலம் ஸ்தூலம் அமலம் நமஸ் தஸ்மை ஸநாதந
மூன்று வேதங்களின் ஆதாரமாக விளங்கும் அந்த நித்திய ஒளியினுக்கு நான் வணங்குகிறேன். அது ஒம் என்ற மந்திரத்தால் அழைக்கப்படுகிறது; அது எல்லாவற்றையும் கடந்தது, நுண்மையானதும், பெரிதுமானதும், தூயதுமானதும் ஆகும். அந்த சனாதன ஒளியினுக்கு வணக்கம்.
ஏவம் ஸா நியதா தேவீ சக்ரே ஸ்தோத்ரம் அஹர்நிஶம் நிராஹாரா விவஸ்வந்தம் ஆரிராதயிஷுர் த்விஜாஃ
அப்படியே அந்த உறுதியான தேவி, உண்ணாமலே இரவு பகலாக ஸ்தோத்திரங்களை படைத்து, விவஸ்வானை மனமார விரும்பி வழிபட்டாள்.
ததஃ காலேந மஹதா பகவாம்ஸ் தபநோ த்விஜாஃ ப்ரத்யக்ஷதாம் அகாத் தஸ்யா தாக்ஷாயண்யா த்விஜோத்தமாஃ
அதன்பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, அந்த மகிமைமிக்க சூரியன், தக்ஷனின் மகளானவளுக்கு நேரில் தோன்றினார்.
ஸா ததர்ஶ மஹாகூடம் தேஜஸோ ऽம்பரஸம்வ்ரு'தம் பூமௌ ச ஸம்ஸ்திதம் பாஸ்வஜ்ஜ்வாலாபிர் அதிதுர்த்ரு'ஶம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ச ததோ தேவீ ஸாத்வஸம் பரமம் கதா
அவள் ஒரு பெரிய ஒளிக்கூட்டத்தை, வானத்தில் ஒளியால் மறைக்கப்பட்டு, பூமியில் நின்று, தீப்பொறிகளால் பளிச்சென்று, பார்க்கவே முடியாத அளவுக்கு பிரகாசமாக இருந்ததைப் பார்த்தாள். அதை கண்டதும் அந்த தேவி மிகுந்த பயத்தில் ஆழ்ந்தாள்.
ஜகதாத்ய ப்ரஸீதேதி ந த்வாம் பஶ்யாமி கோபதே ப்ரஸாதம் குரு பஶ்யேயம் யத் ரூபம் தே திவாகர பக்தாநுகம்பக விபோ த்வத்பக்தாந் பாஹி மே ஸுதாந்
உலகின் ஆதியாகிய கோபாலா, தயை செய்யும்! நான் உன்னை காணவில்லை. தயை செய்து, உன் வடிவத்தை நான் காணும்படி அருள் புரிய வேண்டும். பக்தர்களுக்கு கருணை காட்டும் சூரியனே, என் மக்களைப் பாதுகாப்பாயாக.
ததஃ ஸ தேஜஸஸ் தஸ்மாத் ஆவிர்பூதோ விபாவஸுஃ அத்ரு'ஶ்யத ததாதித்யஸ் தப்ததாம்ரோபமஃ ப்ரபுஃ
அந்த ஒளியிலிருந்து, பிரகாசமான சூரியன் வெளிப்பட்டு, உருகிய செம்பு போல் தோற்றமுடைய பிரபுவாக அவர் தோன்றினார்.
ததஸ் தாம் ப்ரணதாம் தேவீம் தஸ்யாஸம்தர்ஶநே த்விஜாஃ ப்ராஹ பாஸ்வாந் வ்ரு'ணுஷ்வைகம் வரம் மத்தோ யம் இச்சஸி
அப்போது, வணங்கி, அவரை காண முடியாமல் இருந்த அந்த தேவியை நோக்கி, அந்த பிரகாசமானவர், 'நீ விரும்பும் ஒரு வரத்தை என்னிடம் இருந்து தேர்ந்தெடு' என்று சொன்னார்.
ப்ரணதா ஶிரஸா ஸா து ஜாநுபீடிதமேதிநீ ப்ரத்யுவாச விவஸ்வந்தம் வரதம் ஸமுபஸ்திதம்
அவள் தலையை வணங்கி, முழங்காலால் நிலத்தைத் தட்டி, வரங்களை வழங்கும் விவஸ்வானை எதிரில் வந்து நின்றவரை நோக்கி பேசினாள்.
தேவ ப்ரஸீத புத்ராணாம் ஹ்ரு'தம் த்ரிபுவநம் மம யஜ்ஞபாகாஶ் ச தைதேயைர் தாநவைஶ் ச பலாதிகைஃ
தேவனே, தயை செய்! என் மக்களுக்கு மூன்று உலகமும் இழந்துவிட்டது; தெய்தியர்களும், தானவர்கள் எனும் வலிமைமிக்கவர்கள், யாகப் பாகங்களையும் எடுத்துக்கொண்டார்கள்.
தந்நிமித்தம் ப்ரஸாதம் த்வம் குருஷ்வ மம கோபதே அம்ஶேந தேஷாம் ப்ராத்ரு'த்வம் கத்வா தாந் நாஶயே ரிபூந்
இதற்காக, கோபாலா, எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்; உன் ஒரு பகுதியால் என் மக்களுக்கு சகோதரராக இருந்து, அந்த எதிரிகளை அழிக்க வேண்டும்.
யதா மே தநயா பூயோ யஜ்ஞபாகபுஜஃ ப்ரபோ பவேயுர் அதிபாஶ் சைவ த்ரைலோக்யஸ்ய திவாகர
என் மக்கள் மீண்டும் யாகப் பாகங்களைப் பெறவும், மூன்று உலகுக்கும் அரசர்களாகவும் ஆக வேண்டும், சூரியனே.
ததாநுகல்பம் புத்ராணாம் ஸுப்ரஸந்நோ ரவே மம குரு ப்ரஸந்நார்திஹர கார்யம் கர்தா த்வம் உச்யதே
அப்படியே, சூரியனே, என் மக்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்; நீ துக்கங்களை நீக்கும் ஒருவன் என்று அழைக்கப்படுகிறாய்; இந்த காரியத்தை செய்து அருள் புரிய வேண்டும்.
ததஸ் தாம் ஆஹ பகவாந் பாஸ்கரோ வாரிதஸ்கரஃ ப்ரணதாம் அதிதிம் விப்ராஃ ப்ரஸாதஸுமுகோ விபுஃ
அப்போது, இருளை அகற்றும் அந்த புண்ணியமான சூரியன், வணங்கிய அதிதியை அருள்முகத்துடன் நோக்கி, இவ்வாறு பேசினார்.
ஸஹஸ்ராம்ஶேந தே கர்பஃ ஸம்பூயாஹம் அஶேஷதஃ த்வத்புத்ரஶத்ரூந் தக்ஷோ ऽஹம் நாஶயாம்ய் ஆஶு நிர்வ்ரு'தஃ
நான் என் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதியை உன் கர்ப்பத்தில் முழுமையாக சேர்த்து, உன் மக்களின் எதிரிகளை விரைவில் அழித்து, திருப்தியுடன் இருப்பேன்.
இத்ய் உக்த்வா பகவாந் பாஸ்வாந் அந்தர்தாநம் உபாகதஃ நிவ்ரு'த்தா ஸாபி தபஸஃ ஸம்ப்ராப்தாகிலவாஞ்சிதா
இவ்வாறு கூறியபின், அந்த பிரகாசமான பிரபு மறைந்துவிட்டார்; அவளும் தன் தவங்களை நிறுத்தி, எல்லா விருப்பங்களையும் பெற்றாள்.
ததோ ரஶ்மிஸஹஸ்ராத் து ஸுஷும்நாக்யோ ரவேஃ கரஃ ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே தத்காமபூரணாய ஸஃ
பின்னர், சூரியனின் ஆயிரம் கதிர்களில், சுஷும்னா எனும் ஒரு கதிர், ஆண்டின் முடிவில், அவளது விருப்பத்தை நிறைவேற்ற வந்தது.
நிவாஸம் ஸவிதா சக்ரே தேவமாதுஸ் ததோதரே க்ரு'ச்ச்ரசாந்த்ராயணாதீம்ஶ் ச ஸா சக்ரே ஸுஸமாஹிதா
அப்போது, தேவமாதாவின் கர்ப்பத்தில் சூரியன் குடியிருப்பை எடுத்தான்; அவளும், மிகுந்த மனக்குவிப்புடன், கிருச்சிரம், சந்திராயணம் போன்ற கடின விரதங்களை மேற்கொண்டாள்.
ஶுசிநா தாரயாம்ய் ஏநம் திவ்யம் கர்பம் இதி த்விஜாஃ ததஸ் தாம் கஶ்யபஃ ப்ராஹ கிம்சித்கோபப்லுதாக்ஷரம்
நான் தூய்மையுடன் இந்த தெய்வீகக் கருவை சுமக்கிறேன் என்று கூறி, அவள் அந்த தெய்வீகக் கருவை சுமந்தாள். பின்னர், கச்யபர் சிறிது கோபத்துடன் அவளை நோக்கி பேசினார்.