பராஶரஸுதம் ஶாந்தம் பத்மபத்த்ராயதேக்ஷணம் த்ரஷ்டும் அப்யாயயுஃ ப்ரீத்யா முநயஃ ஸம்ஶிதவ்ரதாஃ
பராசரரின் மகன், அமைதியானவர், தாமரை இதழைப் போல அகன்ற கண்கள் உடையவர்; அவரைக் காண, உறுதியான விரதம் கொண்ட முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வந்தார்கள்.
கஶ்யபோ ஜமதக்நிஶ் ச பரத்வாஜோ ऽத கௌதமஃ வஸிஷ்டோ ஜைமிநிர் தௌம்யோ மார்கண்டேயோ ऽத வால்மிகிஃ
கசியபர், ஜமதக்னி, பரத்வாஜ், கவுதமர், வசிஷ்டர், ஜைமினி, தௌம்யர், மார்க்கண்டேயர், வால்மீகர் ஆகியோர் வந்தார்கள்.
விஶ்வாமித்ரஃ ஶதாநந்தோ வாத்ஸ்யோ கார்க்யோ ऽத ஆஸுரிஃ ஸுமந்துர் பார்கவோ நாம கண்வோ மேதாதிதிர் குருஃ
விசுவாமித்திரர், சதானந்தர், வாத்ஸ்யர், கார்க்யர், ஆசுரி, சுமந்து எனும் பார்கவர், கண்வர், மேதாதிதி ஆசான் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.
மாண்டவ்யஶ் ச்யவநோ தூம்ரோ ஹ்ய் அஸிதோ தேவலஸ் ததா மௌத்கல்யஸ் த்ரு'ணயஜ்ஞஶ் ச பிப்பலாதோ ऽக்ரு'தவ்ரணஃ
மாண்டவ்யர், ச்யவனர், தூம்ரர், அசிதர், தேவலர், மௌத்கல்யர், திருணயஜ்ஞர், பிப்பலாதர், அக்ருதவர்ணர் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.
ஸம்வர்தஃ கௌஶிகோ ரைப்யோ மைத்ரேயோ ஹரிதஸ் ததா ஶாண்டில்யஶ் ச விபாண்டஶ் ச துர்வாஸா லோமஶஸ் ததா
சம்வர்த்தன், கௌசிகன், ரைப்யன், மைத்ரேயன், ஹரிதன், சாண்டில்யன், விபாண்டன், துர்வாசு, லோமசன் ஆகிய முனிவர்கள்.
நாரதஃ பர்வதஶ் சைவ வைஶம்பாயநகாலவௌ பாஸ்கரிஃ பூரணஃ ஸூதஃ புலஸ்த்யஃ கபிலஸ் ததா
நாரதர், பர்வதர், வைஶம்பாயனன், காலவன், பாஸ்கரி, பூரணன், சூதன், புலஸ்தியன், கபிலன்.
உலூகஃ புலஹோ வாயுர் தேவஸ்தாநஶ் சதுர்புஜஃ ஸநத்குமாரஃ பைலஶ் ச க்ரு'ஷ்ணஃ க்ரு'ஷ்ணாநுபௌதிகஃ
உலூகன், புலஹன், வாயு, தேவஸ்தானன், சதுர்புஜன், சனத்குமாரன், பைலன், கிருஷ்ணன், கிருஷ்ணானுபவுதிகன்.
ஏதைர் முநிவரைஶ் சாந்யைர் வ்ரு'தஃ ஸத்யவதீஸுதஃ ரராஜ ஸ முநிஃ ஶ்ரீமாந் நக்ஷத்ரைர் இவ சந்த்ரமாஃ
இவர்கள் மற்றும் பிற சிறந்த முனிவர்களால் சூழப்பட்ட சத்யவதியின் மகன், அந்த முனிவர், நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவே சந்திரன் போல் பிரகாசித்தார்.
தாந் ஆகதாந் முநீந் ஸர்வாந் பூஜயாம் ஆஸ வேதவித் தே ऽபி தம் ப்ரதிபூஜ்யைவ கதாம் சக்ருஃ பரஸ்பரம்
வேதங்களை அறிந்தவர், வந்த அனைத்து முனிவர்களையும் மரியாதையுடன் வரவேற்றார்; அவர்கள் அவரையும் மரியாதையுடன் வாழ்த்தி, ஒருவருடன் ஒருவர் உரையாடினர்.
கதாந்தே தே முநிஶ்ரேஷ்டாஃ க்ரு'ஷ்ணம் ஸத்யவதீஸுதம் பப்ரச்சுஃ ஸம்ஶயம் ஸர்வே தபோவநநிவாஸிநஃ
அந்த உரையாடல் முடிவில், தவவனத்தில் வாழும் அந்த சிறந்த முனிவர்கள் அனைவரும், சத்யவதியின் மகன் கிருஷ்ணனை ஒரு சந்தேகத்தைப் பற்றி கேட்டனர்.
முநே வேதாம்ஶ் ச ஶாஸ்த்ராணி புராணாகமபாரதம் பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யம் ச ஸர்வம் ஜாநாஸி வாங்மயம்
முனிவரே, நீர் வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள், புராணங்கள், ஆகமங்கள், மகாபாரதம், கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் என எல்லாவற்றையும், எல்லா மொழியையும் அறிவீர்.
கஷ்டே ऽஸ்மிந் துஃகபஹுலே நிஃஸாரே பவஸாகரே ராகக்ராஹாகுலே ரௌத்ரே விஷயோதகஸம்ப்லவே
இந்த கடினமான, துயரமிக்க, அர்த்தமில்லாத பிறவிப் பெருங்கடலில், ஆசையின் கொடூரமான முதலைகளால் நிரம்பி, விஷயங்களின் நீரால் பெருக்கெடுத்து,
இந்த்ரியாவர்தகலிலே த்ரு'ஷ்டோர்மிஶதஸம்குலே மோஹபங்காவிலே துர்கே லோபகம்பீரதுஸ்தரே
இந்திரியங்களின் சுழலில், காண்பதின் அலைகளால் நிரம்பி, மயக்கத்தின் சதுப்பால் கலங்கி, பேராசையின் ஆழமான கடினமான இடர்ப்பகுதியில்,
நிமஜ்ஜஜ் ஜகத் ஆலோக்ய நிராலம்பம் அசேதநம் ப்ரு'ச்சாமஸ் த்வாம் மஹாபாகம் ப்ரூஹி நோ முநிஸத்தம
உலகம் தாழ்ந்து, ஆதரவில்லாமல், அறிவில்லாமல் இருக்கக் காணும் போது, பெரும் பாக்கியசாலியான உம்மை, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நாங்கள் கேட்கிறோம்.
ஶ்ரேயஃ கிம் அத்ர ஸம்ஸாரே பைரவே லோமஹர்ஷணே உபதேஶப்ரதாநேந லோகாந் உத்தர்தும் அர்ஹஸி
இந்த பயமுறுத்தும், உடம்பில் ரோமஞ்சம் தரும் பிறவிச் சக்கரத்தில், உயர்ந்த நன்மை எது? மக்கள் உய்ய உமக்கு உபதேசம் செய்ய வேண்டும்.
துர்லபம் பரமம் க்ஷேத்ரம் வக்தும் அர்ஹஸி மோக்ஷதம் ப்ரு'திவ்யாம் கர்மபூமிம் ச ஶ்ரோதும் இச்சாமஹே வயம்
மிக அரிதான, உன்னதமான, முக்தி தரும் நிலத்தைப் பற்றியும், பூமியில் உள்ள கர்மபூமியைப் பற்றியும், சொல்ல வேண்டும்; அதை நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்.
க்ரு'த்வா கில நரஃ ஸம்யக் கர்ம பூமௌ யதோதிதம் ப்ராப்நோதி பரமாம் ஸித்திம் நரகம் ச விகர்மதஃ
ஒருவன் பூமியில் உரிய முறையில் கர்மங்களைச் செய்தால், உயர்ந்த Siddhi-யை அடைகிறான்; தவறான செயலால் நரகத்தை அடைகிறான்.
மோக்ஷக்ஷேத்ரே ததா மோக்ஷம் ப்ராப்நோதி புருஷஃ ஸுதீஃ தஸ்மாத் ப்ரூஹி மஹாப்ராஜ்ஞ யத் ப்ரு'ஷ்டோ ऽஸி த்விஜோத்தம
முக்தி தரும் நிலத்திலும், புத்திசாலி முக்தியை அடைகிறான். ஆகவே, பெரிய ஞானியாய், உமக்கு கேட்டதை, சிறந்த பிராமணரே, கூறுங்கள்.
ஶ்ருத்வா து வசநம் தேஷாம் முநீநாம் பாவிதாத்மநாம் வ்யாஸஃ ப்ரோவாச பகவாந் பூதபவ்யபவிஷ்யவித்
அந்த மனம் தூய்மையான முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், கடந்த, நிகழ்காலம், வருங்காலத்தை அறிந்த பாக்யசாலியான வியாசர் பேசினார்.
ஶ்ரு'ணுத்வம் முநயஃ ஸர்வே வக்ஷ்யாமி யதி ப்ரு'ச்சத யஃ ஸம்வாதோ ऽபவத் பூர்வம் ரு'ஷீணாம் ப்ரஹ்மணா ஸஹ
முனிவர்களே, அனைவரும் கேளுங்கள்; நீங்கள் கேட்டதால், முன்பு முனிவர்களும் பிரம்மாவும் நடத்திய உரையாடலை நான் சொல்கிறேன்.
மேருப்ரு'ஷ்டே து விஸ்தீர்ணே நாநாரத்நவிபூஷிதே நாநாத்ருமலதாகீர்ணே நாநாபுஷ்போபஶோபிதே
மெரு மலையின் விசாலமான உச்சியில், பலவகை மாணிக்கங்கள் அலங்கரித்து, பலவகை மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்து, பலவகை மலர்களால் அழகுபெற்ற இடத்தில்,
நாநாபக்ஷிருதே ரம்யே நாநாப்ரஸவநாகுலே நாநாஸத்த்வஸமாகீர்ணே நாநாஶ்சர்யஸமந்விதே
பலவகை பறவைகளின் குரலால் இனிமைமிக்க, பலவகை மலர்கள் மலர்ந்து, பலவகை உயிரினங்கள் நிறைந்து, பலவித அதிசயங்கள் கொண்ட இடத்தில்.
நாநாவர்ணஶிலாகீர்ணே நாநாதாதுவிபூஷிதே நாநாமுநிஜநாகீர்ணே நாநாஶ்ரமஸமந்விதே
பலவகை நிறமுள்ள கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவித உலோகங்கள் கொண்டு அழகுபடுத்தப்பட்டு, பல்வேறு முனிவர்களால் சூழப்பட்டு, பலவகை ஆசிரமங்கள் அமைந்த இடமாக இருந்தது.
தத்ராஸீநம் ஜகந்நாதம் ஜகத்யோநிம் சதுர்முகம் ஜகத்பதிம் ஜகத்வந்த்யம் ஜகதாதாரம் ஈஶ்வரம்
அங்கு உலகத்துக்குத் தலைவனும், எல்லா படைப்புகளுக்குத் தோற்றமான நான்முகனும், உலகத்தின் ஆண்டவரும், அனைவராலும் வணங்கப்படும் பெருமானும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமான இறைவனும் அமர்ந்திருந்தார்.
தேவதாநவகந்தர்வைர் யக்ஷவித்யாதரோரகைஃ முநிஸித்தாப்ஸரோபிஶ் ச வ்ரு'தம் அந்யைர் திவாலயைஃ
அவரைச் சுற்றி தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், பாம்புகள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், அப்சரைகள் மற்றும் மற்ற வானுலக வாசிகள் இருந்தனர்.
கேசித் ஸ்துவந்தி தம் தேவம் கேசித் காயந்தி சாக்ரதஃ கேசித் வாத்யாநி வாத்யந்தே கேசிந் ந்ரு'த்யந்தி சாபரே
அவரைச் சிலர் புகழ்ந்து பாடினர், சிலர் முன்னால் பாடினர், சிலர் இசைக்கருவிகளை வாசித்தனர், மற்றவர்கள் நடனமாடினர்.
ஏவம் ப்ரமுதிதே காலே ஸர்வபூதஸமாகமே நாநாகுஸுமகந்தாட்யே தக்ஷிணாநிலஸேவிதே
அப்போது எல்லா உயிர்களும் ஒன்று கூடிய அந்த மகிழ்ச்சியான நேரத்தில், தெற்காற்று பலவகை மலர்களின் வாசனை கொண்டு வந்தது.
ப்ரு'க்வாத்யாஸ் தம் ததா தேவம் ப்ரணிபத்ய பிதாமஹம் இமம் அர்தம் ரு'ஷிவராஃ பப்ரச்சுஃ பிதரம் த்விஜாஃ
அப்போது ப்ருகு முதலான முனிவர்கள் அந்தப் பெருமானை வணங்கி, தங்கள் தந்தையான பிரமனை மரியாதையுடன் இந்தக் கேள்வியை கேட்டார்கள்.
பகவஞ் ஶ்ரோதும் இச்சாமஃ கர்மபூமிம் மஹீதலே வக்தும் அர்ஹஸி தேவேஶ மோக்ஷக்ஷேத்ரம் ச துர்லபம்
ஐயா, பூமியில் உள்ள கர்ம பூமி பற்றியும், அரிதாகக் கிடைக்கும் மோக்ஷ நிலம் பற்றியும் கேட்க விரும்புகிறோம்; தாங்கள் இவற்றை எங்களுக்குச் சொல்லத் தகுதியுடையவர்.
தேஷாம் வசநம் ஆகர்ண்ய ப்ராஹ ப்ரஹ்மா ஸுரேஶ்வரஃ பப்ரச்சுஸ் தே யதா ப்ரஶ்நம் தத் ஸர்வம் முநிஸத்தமாஃ
அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிரமா, தேவர்களின் தலைவன், அந்த முனிவர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கெல்லாம் முறையாகப் பதில் கூறினார்.