அஜாநதா யஜ்ஞவித்யாம் யத் இஷ்டம் யாஜிதம் ச யத் தேந கர்மவிபாகேந ஸம்பூதோ ப்ரஹ்மராக்ஷஸஃ
யாக வித்யையை அறியாமல், நான் செய்ததும் மற்றவர்களிடம் செய்ய வைத்ததும், அவற்றின் விளைவால் பிரமராட்சசனாக ஆனேன்.
தந் மாம் பாபமஹாம்போதௌ நிமக்நம் த்வம் ஸமுத்தர ப்ரஜாகரே கீதிகைகாம் பஶ்சிமாம் தாதும் அர்ஹஸி
அதனால், இந்த பெரிய பாவக் கடலில் மூழ்கிய என்னை நீயே காப்பாற்ற வேண்டும்; உன் ஜாகரணையில் ஒரு இறுதி பாடலை எனக்காக பாட வேண்டும்.
தம் உவாசாத சாண்டாலோ யதி ப்ராணிவதாத் பவாந் நிவ்ரு'த்திம் குருதே தத்யாம் ததஃ பஶ்சிமகீதிகாம்
அப்போது அந்த சாண்டாளன் அவனை நோக்கி, "நீ உயிரினங்களை கொல்வதை நிறுத்தினால், நான் உனக்கு அந்த இறுதி பாடலை தருவேன்" என்று சொன்னான்.
பாடம் இத்ய் அவதத் ஸோ ऽபி மாதங்கோ ऽபி ததௌ ததா கீதிகாபலம் ஆமந்த்ர்ய முஹூர்தார்தப்ரஜாகரம்
அவன் 'சரி' என்று ஒப்புக்கொண்டான்; உடனே மாதங்கன் அந்த பாடலின் பலனை நினைத்து, அரை கண நேரம் ஜாகரணம் செய்தான்.
தஸ்மிந் கீதிபலே தத்தே மாதங்கம் ப்ரஹ்மராக்ஷஸஃ ப்ரணம்ய ப்ரயயௌ ஹ்ரு'ஷ்டஸ் தீர்தவர்யம் ப்ரு'தூதகம்
அந்த பாடலின் பலன் வழங்கப்பட்டதும், பிரமராட்சசன் மாதங்கனுக்கு வணங்கி, மகிழ்ச்சியுடன் சிறந்த தீர்த்தமான ப்ருதூதகத்திற்கு சென்றான்.
தத்ராநஶநஸம்கல்பம் க்ரு'த்வா ப்ராணாஞ் ஜஹௌ த்விஜாஃ ராக்ஷஸத்வாத் விநிர்முக்தோ கீதிகாபலப்ரு'ம்ஹிதஃ
அங்கே உண்ணாமல் இருப்பதாக உறுதி செய்து, அந்த துவிஜன் உயிரை விட்டான்; ராட்சச நிலையில் இருந்து விடுபட்டு, பாடலின் பலத்தால் உறுதியடைந்தான்.
ப்ரு'தூதகப்ரபாவாச் ச ப்ரஹ்மலோகம் ச துர்லபம் தஶ வர்ஷஸஹஸ்ராணி நிராதங்கோ ऽவஸத் ததஃ
ப்ருதூதகத்தின் மகிமையால், அடைய கடினமான பிரம்மலோகத்தை அடைந்து, பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் கவலையின்றி அங்கே வாழ்ந்தான்.
தஸ்யாந்தே ப்ராஹ்மணோ ஜாதோ பபூவ ஸ்ம்ரு'திமாந் வஶீ தஸ்யாஹம் சரிதம் பூயஃ கதயிஷ்யாமி போ த்விஜாஃ
அதன் முடிவில், அவன் நினைவும் அடக்கமும் கொண்ட பிராமணராக பிறந்தான்; அவனது கதையை மீண்டும் சொல்வேன், ஓ துவிஜர்களே.
மாதங்கஸ்ய கதாஶேஷம் ஶ்ரு'ணுத்வம் கததோ மம ராக்ஷஸே து கதே தீமாந் க்ரு'ஹம் ஏத்ய யதாத்மவாந்
இப்போது நான் கூறும் மாதங்கனின் கதையின் மீதியை நீங்கள் கேளுங்கள். அந்த ராட்சசன் சென்றபின், அந்த அறிவாளி, தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டவன், வீட்டிற்கு திரும்பினார்.
தத்விப்ரசரிதம் ஸ்ம்ரு'த்வா நிர்விண்ணஃ ஶுசிர் அப்ய் அஸௌ புத்ரேஷு பார்யாம் நிக்ஷிப்ய ததௌ பூம்யாஃ ப்ரதக்ஷிணாம்
அந்த பிராமணன் செய்த காரியங்களை நினைத்து, தூய்மையானவராக இருந்தும் மனம் வருந்தினார். தனது மனைவியை மகன்களிடம் ஒப்படைத்து, பூமியைச் சுற்றி வந்தார்.
கோகாமுகாத் ஸமாரப்ய யாவத் வை ஸ்கந்ததர்ஶநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்கந்தம் யயௌ தாராசக்ரே சாபி ப்ரதக்ஷிணம்
கோகாமுகம் முதல் ஸ்கந்தரை காணும் இடம் வரை, ஸ்கந்தரை பார்த்தபின், அவர் தாரா சக்கரத்தையும் சுற்றிப் பார்த்தார்.
ததோ ऽத்ரிவரம் ஆகம்ய விந்த்யம் உச்சஶிலோச்சயம் பாபப்ரமோசநம் தீர்தம் ஆஸஸாத ஸ து த்விஜாஃ
பின்னர், உயர்ந்த சிகரங்கள் கொண்ட சிறந்த மலைவாய்ந்த விந்த்யம் சென்றார். அங்கு பாபபிரமோசனம் எனும் புனிதத் தீர்த்தத்தை அடைந்தார்.
ஸ்நாநம் பாபஹரம் சக்ரே ஸ து சாண்டாலவம்ஶஜஃ விமுக்தபாபஃ ஸஸ்மார பூர்வஜாதீர் அநேகஶஃ
அங்கே, சண்டாள வம்சத்தில் பிறந்தவர் பாவங்களை நீக்கும் நீராடலை செய்தார். பாவங்கள் நீங்கியவுடன், பல பிறவிகளை அவர் நினைவு கூர்ந்தார்.
ஸ பூர்வஜந்மந்ய் அபவத் பிக்ஷுஃ ஸம்யதவாங்மநாஃ யதகாயஶ் ச மதிமாந் வேதவேதாங்கபாரகஃ
முந்தைய பிறவியில், அவர் ஒரு பிக்ஷுவாகவும், சொல் மற்றும் மனதை கட்டுப்படுத்தியவனாகவும், உடலை அடக்கி வாழ்ந்தவனாகவும், புத்திசாலியாகவும், வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவனாகவும் இருந்தார்.
ஏகதா கோஷு நகராத் த்ரியமாணாஸு தஸ்கரைஃ பிக்ஷாவதூதா ரஜஸா முக்தா தேநாத பிக்ஷுணா
ஒரு நாள், திருடர்கள் மாடுகளை நகரத்திலிருந்து எடுத்துச் சென்றபோது, பிக்ஷு பிச்சை கேட்கச் சென்றபோது எழுந்த தூசி அவனை அதிலிருந்து விடுவித்தது.
ஸ தேநாதர்மதோஷேண சாண்டாலீம் யோநிம் ஆகதஃ பாபப்ரமோசநே ஸ்நாதஃ ஸ ம்ரு'தோ நர்மதாதடே
அந்த அதர்ம குற்றத்தால், அவர் சண்டாள குடும்பத்தில் பிறந்தார். பாபபிரமோசனத்தில் நீராடி, நர்மதா நதிக்கரையில் உயிர் விட்டார்.
மூர்கோ ऽபூத் ப்ராஹ்மணவரோ வாராணஸ்யாம் ச போ த்விஜாஃ தத்ராஸ்ய வஸதோ ऽப்தைஸ் து த்ரிம்ஶத்பிஃ ஸித்தபூருஷஃ
அவர் வாரணாசியில் அறிவில்லாதவனாக இருந்தும் சிறந்த பிராமணராக ஆனார், பிராமணர்களே. அங்கே முப்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்தபின், அவர் சித்த புருஷராக ஆனார்.
விரூபரூபீ பப்ராம யோகமாலாபலாந்விதஃ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸோபஹாஸார்தம் அபிவாத்யாப்யுவாச ஹ
அவர் பல்வேறு உருவங்களில் சுற்றி நடந்தார், யோகத்தின் வலிமை பெற்றவராக. அவரைக் கண்ட ஒருவர், அவனை வணங்கி, கேலி செய்து பேசினார்.
குஶலம் ஸித்தபுருஷம் குதஸ் த்வ் ஆகம்யதே த்வயா
"ஓ சித்த புருஷனே, நீ எங்கிருந்து இங்கு வந்தாய்?" என்று கேட்டார்.
ஏவம் ஸம்பாஷிதஸ் தேந ஜ்ஞாதோ ऽஹம் இதி சிந்த்ய து ப்ரத்யுவாசாத வந்த்யஸ் தம் ஸ்வர்கலோகாத் உபாகதஃ
அப்படி அவனால் கேட்டபோது, "இவன் என்னை அறிவான்" என்று எண்ணி, அந்த மதிப்புக்குரியவர், "நான் தேவலோகத்திலிருந்து வந்தேன்" என்று பதிலளித்தார்.
தம் ஸித்தம் ப்ராஹ மூர்கோ ऽஸௌ கிம் த்வம் வேத்ஸி த்ரிவிஷ்டபே நாராயணோருப்ரபவாம் உர்வஶீம் அப்ஸரோவராம்
அந்த அறிவில்லாதவன், அந்த சித்தரிடம், "நீ மூன்று உலகத்திலும் நாராயணனின் பெரும் சக்தியில் பிறந்த வுருவசியை அறிகிறாயா?" என்று கேட்டான்.
ஸித்தஸ் தம் ஆஹ தாம் வேத்மி ஶக்ரசாமரதாரிணீம் ஸ்வர்கஸ்யாபரணம் முக்யம் உர்வஶீம் ஸாதுஸம்பவாம்
அந்த சித்தர், "நான் அவளை அறிகிறேன். இந்திரனுக்கு சாமரம் வீசுபவள், சொர்க்கத்தின் பிரதான அலங்காரம், நல்லவர்களிடமிருந்து பிறந்தவள் வுருவசி" என்று பதிலளித்தார்.
விப்ரஃ ஸித்தம் உவாசாத ரு'ஜுமார்கவிவர்ஜிதஃ தந் மித்ர மத்க்ரு'தே வார்த்தாம் உர்வஶ்யா பவதாதராத்
பின்னர், நேர்மையற்ற அந்த பிராமணன், "நண்பா, என் வேண்டுகோளுக்காக வுருவசியின் செய்தியை நீ கொண்டு வா" என்று கேட்டான்.
கதநீயா யச் ச ஸா தே ப்ரூயாத் ஆக்யாஸ்யதே பவாந் பாடம் இத்ய் அப்ரவீத் ஸித்தஃ ஸோ ऽபி விப்ரோ முதாந்விதஃ
"அவள் உனக்கு என்ன சொன்னாலும், அதை எனக்கு சொல்ல வேண்டும்" என்றான். சித்தர் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டார். அந்த பிராமணன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
பபூவ ஸித்தோ ऽபி யயௌ மேருப்ரு'ஷ்டம் ஸுராலயம் ஸமேத்ய சோர்வஶீம் ப்ராஹ யத் உக்தோ ऽஸௌ த்விஜேந து
அந்த சித்தர், சித்திபெற்றவராக இருந்தும், மேரு மலையின் உச்சியில் உள்ள தேவர்களின் இல்லத்திற்கு சென்றார். அங்கே வுருவசியைச் சந்தித்து, அந்த பிராமணன் சொன்னதை அவளிடம் தெரிவித்தார்.
ஸா ப்ராஹ தம் ஸித்தவரம் நாஹம் காஶிபதிம் த்விஜம் ஜாநாமி ஸத்யம் உக்தம் தே ந சேதஸி மம ஸ்திதம்
அந்த சித்தரிடம் வுருவசி, "நான் காசியின் அரசனான அந்த பிராமணனை அறியேன். நீ சொல்வது உண்மைதான், ஆனால் அவர் என் மனதில் இல்லை" என்று கூறினாள்.
இத்ய் உக்தஃ ப்ரயயௌ ஸோ ऽபி காலேந பஹுநா புநஃ வாராணஸீம் யயௌ ஸித்தோ த்ரு'ஷ்டோ மூர்கேண வை புநஃ
இவ்வாறு கேட்டபின், அவனும் புறப்பட்டு, நீண்ட நாட்கள் கழித்து மீண்டும் வாராணசிக்கு வந்தான்; அப்போது அந்த மந்திரவாதியை அந்த முட்டாள் மீண்டும் பார்த்தான்.
த்ரு'ஷ்டஃ ப்ரு'ஷ்டஃ கில பூயஃ கிம் ஆஹோருபவா தவ ஸித்தோ ऽப்ரவீந் ந ஜாநாமி மாம் உவாசோர்வஶீ ஸ்வயம்
அவனை பார்த்ததும், 'உர்வசி உனக்கு என்ன சொன்னாள்?' என்று மீண்டும் கேட்டான். அந்த மந்திரவாதி, 'எனக்குத் தெரியாது; உர்வசி தான் என்னிடம் நேரில் பேசினாள்' என்றான்.
ஸித்தவாக்யம் ததஃ ஶ்ருத்வா ஸ்மிதபிந்நௌஷ்டஸம்புடஃ புநஃ ப்ராஹ கதம் வேத்ஸீத்ய் ஏவம் வாச்யா த்வயோர்வஶீ
மந்திரவாதியின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், உதட்டில் சிரிப்புடன், 'உனக்கு எப்படி தெரியும் என்று உர்வசியிடம் நீ கேட்க வேண்டும்' என்று அவன் சொன்னான்.
பாடம் ஏவம் கரிஷ்யாமீத்ய் உக்த்வா ஸித்தோ திவம் கதஃ ததர்ஶ ஶக்ரபவநாந் நிஷ்க்ராமந்தீம் அதோர்வஶீம்
'சரி, அப்படியே செய்வேன்' என்று சொல்லி, அந்த மந்திரவாதி விண்ணுலகிற்குப் போனான்; அங்கே இந்திரனின் அரண்மனையிலிருந்து வெளியில் வருகிற உர்வசியை பார்த்தான்.