தே வை மநுஷ்யதாம் யாந்தி யதா காலஸ்ய பர்யயாத் தநரிக்தே குலே ஜந்ம லபந்தே ஸ்வல்பபுத்தயஃ
அவர்கள் காலம் வந்தபோது, மனிதராக பிறந்து, செல்வமில்லாத குடும்பத்தில், குறைந்த அறிவுடன் பிறக்கிறார்கள்.
க்ஷுத்பிபாஸாபரீதாஶ் ச ஸர்வலோகபஹிஷ்க்ரு'தாஃ நிராஶாஃ ஸர்வபோகேப்யோ ஜீவந்த்ய் அதர்மஜீவிகாஃ
அவர்கள் பசி, தாகத்தால் வாடி, எல்லோராலும் தவிர்க்கப்பட்டு, எல்லா இன்பங்களையும் இழந்து, தர்மமற்ற வழியில் வாழ்கிறார்கள்.
அல்பபோககுலே ஜாதா அல்பபோகரதா நராஃ அநேந கர்மணா தேவி பவந்த்ய் அதநிநோ நராஃ
குறைவான இன்பம் உள்ள குடும்பத்தில் பிறந்து, குறைவான இன்பத்தில் மகிழும் மனிதர்கள், இந்தச் செயலால், அம்மையே, ஏழையாகி விடுகிறார்கள்.
அபரே தம்பிநோ நித்யம் மாநிநஃ பரதோ ரதாஃ ஆஸநார்ஹஸ்ய யே பீடம் ந யச்சந்த்ய் அல்பசேதஸஃ
மற்றவர்கள் எப்போதும் பாசாங்கும், பெருமையும் கொண்டவர்கள்; பிறருடைய பொருளில் ஆசை கொண்டவர்கள்; குறைந்த அறிவுடையவர்கள், உரியவருக்கு இருக்கை கொடுக்க மாட்டார்கள்.
மார்கார்ஹஸ்ய ச யே மார்கம் ந ப்ரயச்சந்த்ய் அபுத்தயஃ அர்கார்ஹாந் ந ச ஸம்ஸ்காரைர் அர்சயந்தி யதாவிதி
அறிவில்லாதவர்கள், பாதையில் செல்ல உரியவருக்கு வழி கொடுக்க மாட்டார்கள்; அர்ச்சனைக்கு உரியவர்களை முறையாக மரியாதை செய்ய மாட்டார்கள்.
பாத்யம் ஆசமநீயம் வா ப்ரயச்சந்த்ய் அபிபுத்தயஃ ஶுபம் சாபிமதம் ப்ரேம்ணா குரும் நாபிவதந்தி யே
தவறான எண்ணம் கொண்டவர்கள், பாதம் கழுவ நீர் அல்லது குடிக்க நீர் கொடுக்க மாட்டார்கள்; ஆசையுடன் ஆசானை மரியாதையாக வரவேற்க மாட்டார்கள்.
அபிமாநப்ரவ்ரு'த்தேந லோபேந ஸமம் ஆஸ்திதாஃ ஸம்மாந்யாம்ஶ் சாவமந்யந்தே வ்ரு'த்தாந் பரிபவந்தி ச
அகந்தை மற்றும் பேராசை அதிகமாகி, மற்றவர்களுடன் சேர்ந்திருக்கும்போது, மதிக்கப்படுவோரைக் கவனிக்காமல், மூத்தவர்களை அவமதித்து இழிவுபடுத்துகிறார்கள்.
ஏவம்விதா நரா தேவி ஸர்வே நிரயகாமிநஃ தே சேத் யதி நராஸ் தஸ்மாந் நிரயாத் உத்தரந்தி ச
இப்படிப்பட்ட மனிதர்கள், தேவியே, அனைவரும் நரகத்திற்கு செல்கிறார்கள்; அவர்களில் யாராவது நரகத்திலிருந்து மீண்டு வந்தாலும்,
வர்ஷபூகைஸ் ததோ ஜந்ம லபந்தே குத்ஸிதே குலே ஶ்வபாகபுல்கஸாதீநாம் குத்ஸிதாநாம் அசேதஸாம்
பல ஆண்டுகள் கழித்து, அவமானமான குடும்பத்தில் பிறக்கிறார்கள்; நாயை உண்பவர்கள், தள்ளுபாடானவர்கள் போன்ற மனமில்லாத, இழிவானவர்களிடையே பிறக்கிறார்கள்.
குலேஷு தே ऽபிஜாயந்தே குருவ்ரு'த்தோபதாபிநஃ ந தம்பீ ந ச மாநீ யோ தேவதாதிதிபூஜகஃ
அந்த குடும்பங்களில், அவர்கள் ஆசான்கள் மற்றும் மூத்தவர்களுக்கு தொல்லை கொடுப்பவர்களாக பிறக்கிறார்கள்; பொய்யாளி அல்ல, அகந்தை இல்லாதவர், தெய்வங்களையும் விருந்தினர்களையும் மதிப்பவர்.
லோகபூஜ்யோ நமஸ்கர்தா ப்ரஸூதோ மதுரம் வசஃ ஸர்வகர்மப்ரியகரஃ ஸர்வபூதப்ரியஃ ஸதா
உலகம் மதிக்கும் ஒருவர், அனைவரிடமும் வணக்கம் செலுத்துபவர், இனிமையான வார்த்தைகள் பேசுபவர், எல்லா நற்காரியங்களிலும் மகிழ்ச்சி அடைவவர், எல்லா உயிர்களுக்கும் எப்போதும் பிரியமானவர்.
அத்வேஷீ ஸுமுகஃ ஶ்லக்ஷ்ணஃ ஸ்நிக்தவாணீப்ரதஃ ஸதா ஸ்வாகதேநைவ ஸர்வேஷாம் பூதாநாம் அவிஹிம்ஸகஃ
வெறுப்பு இல்லாதவர், சந்தோஷமான முகம் கொண்டவர், மென்மையானவர், எப்போதும் அன்பாகவும் இனிமையாகவும் பேசுபவர், எல்லா உயிர்களையும் வரவேற்கும் மனம் கொண்டவர், ஒருவருக்கும் தீங்கு செய்யாதவர்.
யதார்தம் ஸத்க்ரியாபூர்வம் அர்சயந்ந் அவதிஷ்டதே மார்கார்ஹாய ததந் மார்கம் குரும் அப்யர்சயந் ஸதா
உண்மையான மரியாதையுடன், முறையாக வழிபடுபவர்; யாருக்கு உரியதோ அவர்களுக்கு வழிகாட்டி, ஆசானை எப்போதும் மதிப்பவர்.
அதிதிப்ரக்ரஹரதஸ் ததாப்யாகதபூஜகஃ ஏவம்பூதோ நரோ தேவி ஸ்வர்கதிம் ப்ரதிபத்யதே
விருந்தினர்களை வரவேற்கும் பணியில் ஈடுபட்டு, வந்தவர்களை மதிப்பவர், இப்படிப்பட்ட மனிதர், தேவியே, சுவர்க்க பாதையை அடைவார்.
ததோ மாநுஷ்யம் ஆஸாத்ய விஶிஷ்டகுலஜோ பவேத் தத்ராஸௌ விபுலைர் போகைஃ ஸர்வரத்நஸமாயுதஃ
பின்னர், மனித பிறவி பெற்று, சிறந்த குடும்பத்தில் பிறந்து, பெரும் இன்பங்களும் எல்லா விலையுயர்ந்த பொருட்களும் பெற்றிருப்பார்.
யதார்ஹதாதா சார்ஹேஷு தர்மசர்யாபரோ பவேத் ஸம்மதஃ ஸர்வபூதாநாம் ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தஃ
யாருக்கு உரியதோ அவர்களுக்கு தக்கபடி கொடுப்பவர், தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவர், எல்லா உயிர்களாலும் மதிக்கப்படுபவர், எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படுபவர்.
ஸ்வகர்மபலம் ஆப்நோதி ஸ்வயம் ஏவ நரஃ ஸதா ஏஷ தர்மோ மயா ப்ரோக்தோ விதாத்ரா ஸ்வயம் ஈரிதஃ
ஒருவர் எப்போதும் தன் செயல்களின் பலனைத் தான் பெறுகிறான்; இதுவே நான் கூறிய தர்மம், படைத்தவரால் சொன்னது.
யஸ் து ரௌத்ரஸமாசாரஃ ஸர்வஸத்த்வபயம்கரஃ ஹஸ்தாப்யாம் யதி வா பத்ப்யாம் ரஜ்ஜ்வா தண்டேந வா புநஃ
ஆனால், கொடூரமான நடத்தை கொண்டவர், எல்லா உயிர்களுக்கும் பயத்தை உண்டாக்குபவர், கையாலும் காலாலும், கயிறு அல்லது கம்பியாலும் துன்புறுத்துபவர்,
லோஷ்டைஃ ஸ்தம்பைர் உபாயைர் வா ஜந்தூந் பாதேத ஶோபநே ஹிம்ஸார்தம் நிஷ்க்ரு'திப்ரஜ்ஞஃ ப்ரோத்வேஜயதி சைவ ஹி
அல்லது கல்லாலும் தூணாலும் வேறு வழிகளாலும் உயிர்களைத் துன்புறுத்தி, வெறுக்கத்தக்க நோக்கில் தீங்கு செய்பவர், தெரிந்தே அவர்களை கலக்கம் படுத்துபவர்,
உபக்ராமதி ஜந்தூம்ஶ் ச உத்வேகஜநநஃ ஸதா ஏவம் ஶீலஸமாசாரோ நிரயம் ப்ரதிபத்யதே
உயிர்களுக்கு எப்போதும் தொல்லை கொடுத்து, கலக்கம் உண்டாக்குபவர், இப்படிப்பட்ட பழக்கமும் நடத்தையும் கொண்டவர் நரகத்தை அடைவார்.
ஸ சேந் மநுஷ்யதாம் கச்சேத் யதி காலஸ்ய பர்யயாத் பஹ்வாபாதாபரிக்லிஷ்டே குலே ஜயதி ஸோ ऽதமே
அவர் காலம் கடந்த பிறகு மனித பிறவி பெற்றாலும், பல துன்பங்களால் சிரமப்பட்டு, கீழான குடும்பத்தில் பிறக்கிறார்.
லோகத்விஷ்டோ ऽதமஃ பும்ஸாம் ஸ்வயம் கர்மக்ரு'தைஃ பலைஃ ஏஷ தேவி மநுஷ்யேஷு போத்தவ்யோ ஜ்ஞாதிபந்துஷு
மக்களால் வெறுக்கப்படுபவர், மனிதர்களில் மிகக் கீழானவர், தன் செயல்களின் பலனை அனுபவிக்கிறார்; தேவியே, இது உறவினர்கள் மற்றும் நெருங்கியவர்களிடையே புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.
அபரஃ ஸர்வபூதாநி தயாவாந் அநுபஶ்யதி மைத்ரீ த்ரு'ஷ்டிஃ பித்ரு'ஸமோ நிர்வைரோ நியதேந்த்ரியஃ
மற்றொருவர் எல்லா உயிர்களையும் இரக்கத்துடன் பார்ப்பவர், நட்புடன் பார்வை செலுத்துபவர், தந்தை போல் நடக்கிறார், பகைமை இல்லாதவர், உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்தியவர்.
நோத்வேஜயதி பூதாநி ந ச ஹந்தி தயாபரஃ ஹஸ்தபாதைஶ் ச நியதைர் விஶ்வாஸ்யஃ ஸர்வஜந்துஷு
அவர் உயிர்களை கலக்கம் செய்யமாட்டார், தீங்கு செய்யமாட்டார், இரக்கத்தில் நிலைத்திருப்பவர், கையும் காலும் கட்டுப்பாட்டுடன், எல்லா உயிர்களிடமும் நம்பிக்கைக்குரியவர்.
ந ரஜ்ஜ்வா ந ச தண்டேந ந லோஷ்டைர் நாயுதேந ச உத்வேஜயதி பூதாநி ஶுபகர்மா தயாபரஃ
கருணையிலும் நற்காரியங்களிலும் மனம் செலுத்தும் ஒருவர், கயிறு, கோல், கல்லு அல்லது ஆயுதம் எதுவாலும் உயிரினங்களைத் தொந்தரவு செய்யமாட்டார்.
ஏவம் ஶீலஸமாசாரஃ ஸ்வர்கே ஸமுபஜாயதே தத்ராஸௌ பவநே திவ்யே முதா வஸதி தேவவத்
இப்படி நல்ல பழக்கமும் ஒழுக்கமும் உடையவர் சுவர்க்கத்தில் பிறந்து, அங்கு தெய்வீகமான இல்லத்தில் தேவனைப் போல மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறார்.
ஸ சேத் ஸ்வர்கக்ஷயாந் மர்த்யோ மநுஷ்யேஷூபஜாயதே அல்பாயாஸோ நிராதங்கஃ ஸ ஜாதஃ ஸுகம் ஏததே
அவர் சுவர்க்கத்தில் பெற்ற புண்ணியம் முடிந்த பிறகு மனிதராக பிறந்தாலும், எளிதாகவும் கவலையில்லாமல் பிறந்து, சந்தோஷமாக வளம் பெறுகிறார்.
ஸுகபாகீ நிராயாஸோ நிருத்வேகஃ ஸதா நரஃ ஏஷ தேவி ஸதாம் மார்கோ பாதா யத்ர ந வித்யதே
அவர் எப்போதும் சுகமாகவும், சிரமமில்லாமல், கவலையின்றி வாழ்கிறார். தேவியே, இது நல்லவர்களின் வழி; இதில் எந்தத் துன்பமும் இல்லை.
இமே மநுஷ்யா த்ரு'ஶ்யந்தே ஊஹாபோஹவிஶாரதாஃ ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநஸம்பந்நாஃ ப்ரஜ்ஞாவந்தோ ऽர்தகோவிதாஃ
இவர்கள் ஊகித்தலும் ஆராய்விலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள்; அறிவும் ஞானமும் நிறைந்தவர்கள்; புத்திசாலிகளும், உலக விஷயங்களில் திறமை உடையவர்களும் ஆவர்.
துஷ்ப்ரஜ்ஞாஶ் சாபரே தேவ ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநவர்ஜிதாஃ கேந கர்மவிபாகேந ப்ரஜ்ஞாவாந் புருஷோ பவேத்
ஆனால் மற்றவர்கள், தேவனே, குறைந்த அறிவும் ஞானமும் இல்லாதவர்களாக இருக்கின்றனர். எந்தக் கர்ம பலனால் ஒருவர் புத்திசாலியாகிறார்?