கேநாயுர் லபதே தீர்கம் கர்மணா புருஷஃ ப்ரபோ தபஸா வாபி தேவேஶ கேநாயுர் லபதே மஹத்
ஓ ஆண்டவனே, மனிதன் எந்த செய்கையால் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான்? அல்லது எந்த தவத்தால் பெரும் ஆயுளை அடைகிறான்?
க்ஷீணாயுஃ கேந பவதி கர்மணா புவி மாநவஃ விபாகம் கர்மணாம் தேவ வக்தும் அர்ஹஸ்ய் அநிந்தித
ஓ குற்றமில்லாதவரே, மனிதன் பூமியில் எந்த செயலால் குறைந்த ஆயுளாளனாகிறான்? கடைசியில் செயல்களின் பலனை நீ கூற வேண்டும்.
அபரே ச மஹாபாக்யா மந்தபாக்யாஸ் ததா பரே அகுலீநாஃ குலீநாஶ் ச ஸம்பவந்தி ததா பரே
சிலர் மிகுந்த அதிர்ஷ்டம் உடையவர்கள், சிலர் குறைந்த அதிர்ஷ்டம் உடையவர்கள்; சிலர் உயர்ந்த குலத்தில் பிறக்கிறார்கள், மற்றவர்கள் அப்படி அல்ல — இப்படிப்பட்ட வேறுபாடுகள் உண்டு.
துர்தர்ஶாஃ கேசித் ஆபாந்தி நராஃ காஷ்டமயா இவ ப்ரியதர்ஶாஸ் ததா சாந்யே தர்ஶநாத் ஏவ மாநவாஃ
சில மனிதர்கள் மரச்சிலை போல பார்ப்பதற்கு கடினமாக இருக்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் அழகாகவும், சிலர் பார்த்தவுடனே மனதை கவரும் வகையில் இருக்கிறார்கள்.
துஷ்ப்ரஜ்ஞாஃ கேசித் ஆபாந்தி கேசித் ஆபாந்தி பண்டிதாஃ மஹாப்ரஜ்ஞாஸ் ததா சாந்யே ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநபாவிநஃ
சிலர் அறிவில் குறைவானவர்கள், சிலர் பண்டிதர்கள்; சிலர் பெரிய ஞானிகள், மற்றவர்கள் அறிவும் விவேகமும் உடையவர்கள்.
அல்பவாசாஸ் ததா கேசிந் மஹாவாசாஸ் ததா பரே த்ரு'ஶ்யந்தே புருஷா தேவ ததோ வ்யாக்யாதும் அர்ஹஸி
சிலர் குறைவாக பேசுவார்கள், மற்றவர்கள் நன்றாகப் பேசுவார்கள்; இப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் காணப்படுகிறார்கள், ஆண்டவனே, இதற்குக் காரணம் நீ விளக்க வேண்டும்.
ஹந்த தே ऽஹம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தேவி கர்மபலோதயம் மர்த்யலோகே நரஃ ஸர்வோ யேந ஸ்வம் பலம் அஶ்நுதே
தேவி, இப்போது நான் உனக்கு செயல்களின் பலன் எப்படி உருவாகிறது என்பதைச் சொல்கிறேன்; அதனால் இம்மானிட உலகில் ஒவ்வொருவரும் தக்க பலனைப் பெறுகிறான்.
ப்ராணாதிபாதீ யோகீந்த்ரோ தண்டஹஸ்தோ நரஃ ஸதா நித்யம் உத்யதஶஸ்த்ரஶ் ச ஹந்தி பூதகணாந் நரஃ
யாராவது உயிரினங்களை கொல்லும் மனிதன், யோகத்தில் தேர்ந்தவன், எப்போதும் கையில் தண்டம் வைத்திருப்பவன், ஆயுதம் எடுத்து உயிர்களை அழிப்பவன்.
நிர்தயஃ ஸர்வபூதேப்யோ நித்யம் உத்வேககாரகஃ அபி கீடபதம்காநாம் அஶரண்யஃ ஸுநிர்க்ரு'ணஃ
அவன் எல்லா உயிர்களிடமும் இரக்கம் இல்லாதவன், எப்போதும் துன்பம் கொடுப்பவன்; பூச்சிகள், பறக்கும் உயிர்களுக்கு கூட அவன் தஞ்சமளிக்காமல் இரக்கமின்றி நடக்கிறான்.
ஏவம்பூதோ நரோ தேவி நிரயம் ப்ரதிபத்யதே விபரீதஸ் து தர்மாத்மா ஸ்வரூபேணாபிஜாயதே
இப்படிப்பட்ட மனிதன், தேவி, நரகத்தை அடைகிறான்; ஆனால் இதற்கு மாறான நற்பண்புள்ளவன் தன் இயல்பான வடிவில் பிறக்கிறான்.
நிரயம் யாதி ஹிம்ஸாத்மா யாதி ஸ்வர்கம் அஹிம்ஸகஃ யாதநாம் நிரயே ரௌத்ராம் ஸக்ரு'ச்ச்ராம் லபதே நரஃ
அடிக்கடி வன்முறையுடன் நடக்கும் மனிதன் நரகத்திற்கு போகிறான்; அஹிம்சை கடைப்பிடிப்பவன் சுவர்க்கத்தை அடைகிறான்; நரகத்தில் மனிதன் கடும் வேதனைகளை அனுபவிக்கிறான்.
யஃ கஶ்சிந் நிரயாத் தஸ்மாத் ஸமுத்தரதி கர்ஹிசித் மாநுஷ்யம் லபதே வாபி ஹீநாயுஸ் தத்ர ஜாயதே
யாராவது ஒருவன் நரகத்திலிருந்து எப்போது வெளியே வருகிறானோ, அவன் மனித பிறவி பெறலாம், ஆனால் குறைந்த ஆயுளோடு பிறக்கிறான்.
பாபேந கர்மணா தேவி யுக்தோ ஹிம்ஸாதிபிர் யதஃ அஹிதஃ ஸர்வபூதாநாம் ஹீநாயுர் உபஜாயதே
தேவி, பாவமான செயல்களால், வன்முறை போன்றவற்றால், எல்லா உயிர்களுக்கும் தீங்கு விளைவிப்பதால், குறைந்த ஆயுளோடு பிறப்பான்.
ஶுபேந கர்மணா தேவி ப்ராணிகாதவிவர்ஜிதஃ ஶுபேந கர்மணா தேவி ப்ராணிகாதவிவர்ஜிதஃ நிக்ஷிப்தஶஸ்த்ரோ நிர்தண்டோ ந ஹிம்ஸதி கதாசந
தேவி, நல்ல செயல்களால், உயிர்களை கொல்லாமல், ஆயுதம் வைக்காமல், தண்டம் இல்லாமல், ஒருபோதும் யாரையும் புண்படுத்தாமல் வாழ்கிறான்.
ந காதயதி நோ ஹந்தி க்நந்தம் நைவாநுமோததே ஸர்வபூதேஷு ஸஸ்நேஹோ யதாத்மநி ததா பரே
அவன் கொல்லமாட்டான், அடிக்கமாட்டான், கொலைக்கு ஒப்புதல் அளிக்கமாட்டான்; எல்லா உயிர்களிடமும் தன் மீது உள்ள பாசம் போல் மற்றவர்களிடமும் பாசம் காட்டுவான்.
ஈத்ரு'ஶஃ புருஷோ நித்யம் தேவி தேவத்வம் அஶ்நுதே உபபந்நாந் ஸுகாந் போகாந் ஸதாஶ்நாதி முதா யுதஃ
இப்படிப்பட்ட மனிதன் எப்போதும் தெய்வீக நிலையை அடைகிறான், தேவி; அவன் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் பொருத்தமான இன்பங்களை அனுபவிக்கிறான்.
அத சேந் மாநுஷே லோகே கதாசித் உபபத்யதே ஏஷ தீர்காயுஷாம் மார்கஃ ஸுவ்ரு'த்தாநாம் ஸுகர்மணாம் ப்ராணிஹிம்ஸாவிமோக்ஷேண ப்ரஹ்மணா ஸமுதீரிதஃ
அவன் ஒருகாலத்தில் மனித உலகில் பிறந்தாலும், இதுவே நீண்ட ஆயுள் உடைய நல்லொழுக்கமும் நற்கர்மங்களும் உடையவர்களின் வழியாகும்; உயிர்களுக்கு தீங்கு செய்யாமல் இருப்பதே பிரம்மா கூறிய வழி.
கிம்ஶீலஃ கிம்ஸமாசாரஃ புருஷஃ கைஶ் ச கர்மபிஃ ஸ்வர்கம் ஸமபிபத்யேத ஸம்ப்ரதாநேந கேந வா
மனிதன் எந்த பண்பும், எந்த நடத்தையும், எந்த செயல்களையும் மேற்கொள்வதால் சுவர்க்கத்தை அடைகிறான்? அல்லது எந்த வகையான தானம் கொடுப்பதால்?
தாதா ப்ராஹ்மணஸத்கர்தா தீநார்தக்ரு'பணாதிஷு பக்ஷபோஜ்யாந்நபாநாநாம் வாஸஸாம் ச மஹாமதிஃ
அவன் ஒரு கொடையாளர், பிராமணர்களை மதிப்பவன், ஏழைமக்கள், துன்பத்திலுள்ளவர்கள் மற்றும் பிறவர்களுக்கு கருணை காட்டுவான்; உணவு, படை, பானங்கள், உடைகள் ஆகியவற்றில் அறிவும் விவேகமும் உடையவன்.
ப்ரதிஶ்ரயாந் ஸபாஃ குர்யாத் ப்ரபாஃ புஷ்கரிணீஸ் ததா நித்யகாதீநி கர்மாணி கரோதி ப்ரயதஃ ஶுசிஃ
அவன் தங்கும் இடங்கள், கூடங்கள், குடிநீர் இடங்கள், குளங்கள் ஆகியவற்றை அமைக்க வேண்டும்; தினசரி மற்றும் பிற கடமைகளை தூய்மையுடன், முயற்சியுடன் செய்கிறான்.
ஆஸநம் ஶயநம் யாநம் க்ரு'ஹம் ரத்நம் தநம் ததா ஸஸ்யஜாதாநி ஸர்வாணி ஸக்ஷேத்ராண்ய் அத யோஷிதஃ
அவன் இருக்கை, படுக்கை, வாகனம், வீடு, ரத்தினம், செல்வம், எல்லா விதமான பயிர்கள், நிலங்கள், பெண்கள் ஆகியவற்றையும் கொடுப்பவன்.
ஸுப்ரஶாந்தமநா நித்யம் யஃ ப்ரயச்சதி மாநவஃ ஏவம்பூதோ நரோ தேவி தேவலோகே ऽபிஜாயதே
எப்போதும் அமைதியான மனதுடன் இப்படிப்பட்டவாறு கொடுப்பவன், அம்மையே, அந்த மனிதன் தேவருலகில் பிறக்கிறான்.
தத்ரோஷ்ய ஸுசிரம் காலம் புக்த்வா போகாந் அநுத்தமாந் ஸஹாப்ஸரோபிர் முதிதோ ரமித்வா நந்தநாதிஷு
அங்கு நீண்ட காலம் வாழ்ந்து, மிக உயர்ந்த இன்பங்களை அனுபவித்து, அப்சரைகளுடன் மகிழ்ச்சியுடன் நந்தனம் போன்ற தோட்டங்களில் விளையாடுகிறான்.
தஸ்மாச் ச்யுதோ மஹேஶாநி மாநுஷேஷூபஜாயதே மஹாபாககுலே தேவி தநதாந்யஸமாசிதே
அங்கே இருந்து வீழ்ந்தபின், பெரிய தேவி, மனிதர்களில் மிகுந்த அதிர்ஷ்டம் உடைய, செல்வமும் தானியமும் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறக்கிறான்.
தத்ர காமகுணைஃ ஸர்வைஃ ஸமுபேதோ முதாந்விதஃ மஹாகார்யோ மஹாபோகோ தநீ பவதி மாநவஃ
அங்கு எல்லா விருப்பமான பொருட்களும் கிடைத்து, மகிழ்ச்சியுடன், பெரிய செயல்கள் செய்யும், பெரும் செல்வம் உடையவனாக மாறுகிறான்.
ஏதே தேவி மஹாபாகாஃ ப்ராணிநோ தாநஶாலிநஃ ப்ரஹ்மணா வை புரா ப்ரோக்தாஃ ஸர்வஸ்ய ப்ரியதர்ஶநாஃ
இவர்கள், அம்மையே, கொடை செய்யும் மகா அதிர்ஷ்டசாலிகள்; இவர்கள் எல்லோருக்கும் இனிமை தருபவர்கள் என்று ப்ரஹ்மா முன்பே கூறியுள்ளார்.
அபரே மாநவா தேவி ப்ரதாநக்ரு'பணா த்விஜாஃ யே ऽந்நாநி ந ப்ரயச்சந்தி வித்யமாநே ऽப்ய் அபுத்தயஃ
மற்ற மனிதர்கள், அம்மையே, கொடையில் கஞ்சத்தனமாக இருப்பவர்கள்; உணவு இருந்தும், அறிவில்லாமல் அதை வழங்காதவர்கள்.
தீநாந்தக்ரு'பணாந் த்ரு'ஷ்ட்வா பிக்ஷுகாந் அதிதீந் அபி யாச்யமாநா நிவர்தந்தே ஜிஹ்வாலோபஸமந்விதாஃ
ஏழைகள், குருடர்கள், துன்பத்திலுள்ளவர்கள், பிச்சைக்காரர்கள், அதிதிகள் ஆகியோரை பார்த்தும், அவர்கள் கேட்டாலும், ருசிக்காக ஆசை கொண்டு முகம் திருப்புகிறார்கள்.
ந தநாநி ந வாஸாம்ஸி ந போகாந் ந ச காஞ்சநம் ந காஶ் ச நாந்நவிக்ரு'திம் ப்ரயச்சந்தி கதாசந
அவர்கள் ஒருபோதும் செல்வம், உடை, இன்பங்கள், பொன், மாடுகள், எந்த வகையான உணவு வகைகளும் கொடுக்கமாட்டார்கள்.
அப்ரலுப்தாஶ் ச யே லுப்தா நாஸ்திகா தாநவர்ஜிதஃ ஏவம்பூதா நரா தேவி நிரயம் யாந்த்ய் அபுத்தயஃ
பொறாமை இல்லாதவர்களாக இருந்தும், பொறாமை கொண்டவர்களாகவும், நம்பிக்கையில்லாதவர்களாகவும், கொடை செய்யாதவர்களாகவும் இருப்பவர்கள், அம்மையே, அறிவில்லாமல் நரகத்திற்கு செல்கிறார்கள்.