புஜ்யமாநைஶ் ச கந்தவ்யம் பாபிஷ்டைர் மதுகாதகைஃ விஶ்வஸ்தம் ஸ்வாமிநம் மித்ரம் ஸ்த்ரியம் வா யஸ் து காதயேத்
தீய செயலாளிகள், தேனைக் கொல்லும் பாவிகளும், நம்பிக்கையுடன் இருக்கும் உரிமையாளர், நண்பர் அல்லது பெண்ணை கொல்வோரும், இந்தப் பாதையிலேயே செல்ல வேண்டும்.
ஶஸ்த்ரைர் நிக்ரு'த்யமாநைஶ் ச கந்தவ்யம் சாதுரைர் நரைஃ காதயந்தி ச யே ஜந்தூம்ஸ் தாடயந்தி நிராகஸஃ
அயுதங்களால் தாக்கப்படுகிற புத்திசாலிகள், உயிரினங்களை கொல்வோரும், குற்றமற்றவர்களை அடிப்போரும், இந்த வழியிலேயே செல்ல வேண்டும்.
ராக்ஷஸைர் பக்ஷ்யமாணாஸ் தே யாந்தி யாம்யபதம் நராஃ யே ஹரந்தி பரஸ்த்ரீணாம் வரப்ராவரணாநி ச
ராட்சசர்கள் விழுங்கும் மனிதர்களும், பிறருடைய மனைவியின் அழகான உடைகளை திருடுகிறவர்களும், யமனின் பாதையில் பயணிக்கிறார்கள்.
தே யாந்தி வித்ருதா நக்நாஃ ப்ரேதீபூதா யமாலயம் வாஸோ தாந்யம் ஹிரண்யம் வா க்ரு'ஹக்ஷேத்ரம் அதாபி வா
அவர்கள் ஓடிக்கொண்டு, நிர்வாணமாக, பேய்களாக யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறார்கள்; அவர்கள் உடை, தானியம், பொன், வீடு, நிலம் எதையாவது எடுத்திருந்தாலும்.
யே ஹரந்தி துராத்மாநஃ பாபிஷ்டாஃ பாபகர்மிணஃ பாஷாணைர் லகுடைர் தண்டைஸ் தாட்யமாநைஸ் து ஜர்ஜரைஃ
தீய மனம் கொண்ட பாவிகள், பாவச் செயலாளிகள் திருடினால், அவர்கள் கற்கள், கம்பிகள், கோல்களால் அடிக்கப்பட்டு உடல் சிதைந்து போகிறார்கள்.
வஹத்பிஃ ஶோணிதம் பூரி கந்தவ்யம் து யமாலயம் ப்ரஹ்மஸ்வம் யே ஹரந்தீஹ நரா நரகநிர்பயாஃ
அவர்கள் நிறைய இரத்தம் சுமந்து, யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; இங்கே ப்ராமணருக்குரிய பொருளை திருடும், நரகத்தைப் பயப்படாத மனிதர்களும்.
தாடயந்தி ததா விப்ராந் ஆக்ரோஶந்தி நராதமாஃ ஶுஷ்ககாஷ்டநிபத்தாஸ் தே சிந்நகர்ணாக்ஷிநாஸிகாஃ
அவர்கள் ப்ராமணர்களை அடித்து, அவமதிப்பவர்கள்; அந்தக் கீழ்மக்கள் உலர்ந்த மரக்கட்டைகளால் கட்டப்பட்டு, காதும் கண்களும் மூக்கும் வெட்டப்படுகிறார்கள்.
பூயஶோணிததிக்தாஸ் தே காலக்ரு'த்ரைஶ் ச ஜம்புகைஃ கிம்கரைர் பீஷணைஶ் சண்டைஸ் தாட்யமாநாஶ் ச தாருணைஃ
அவர்கள் புழுவும் இரத்தமும் பூசப்பட்டு, கருப்பு கழுகுகள், நரி, பயங்கரமான கொடூர ஊழியர்களால் தாக்கப்படுகிறார்கள்.
விக்ரோஶமாநா கச்சந்தி பாபிநஸ் தே யமாலயம் ஏவம் பரமதுர்தர்ஷம் அத்வாநம் ஜ்வலநப்ரபம்
அந்த பாவிகள் கத்திக்கொண்டு, மிகக் கடினமான, தீப்பொலிவான பாதையில், யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
ரௌரவம் துர்கவிஷமம் நிர்திஷ்டம் மாநுஷஸ்ய ச ப்ரதப்ததாம்ரவர்ணாபம் வஹ்நிஜ்வாலாஸ்புலிங்கவத்
ரௌரவம் என்பது மனிதர்களுக்காகக் கூறப்பட்ட கடுமையான, ஆபத்தான இடம்; அது வெந்த தாமிரம் போல் சிவப்பாக, தீயும் நெருப்பும் பளபளப்பாக உள்ளது.
குரண்டகண்டகாகீர்ணம் ப்ரு'துவிகடதாடநைஃ ஶக்திவஜ்ரைஶ் ச ஸம்கீர்ணம் உஜ்ஜ்வலம் தீவ்ரகண்டகம்
அது கூர்மையான முள்ளுகளால் நிரம்பி, கனமான அடிகளால் சிதைக்கப்பட்டு, வேல்கள், இடியுடன் கூடி, பிரகாசமாக, மிகக் கூர்முள்ளாக உள்ளது.
அங்காரவாலுகாமிஶ்ரம் வஹ்நிகீடகதுர்கமம் ஜ்வாலாமாலாகுலம் ரௌத்ரம் ஸூர்யரஶ்மிப்ரதாபிதம்
அங்கு எரியும் நெருப்பும் மணலும் கலந்திருக்கிறது; தீப்புழுக்கள் நிறைந்த கடினமான இடம்; தீயின் வளையத்தால் சூழப்பட்டு, பயங்கரமாக, சூரியனின் கதிரால் எரிகிறது.
அத்வாநம் நீயதே தேஹீ க்ரு'ஷ்யமாணஃ ஸுநிஷ்டுரைஃ யதைவ க்ரந்ததே ஜந்துர் துஃகார்தஃ பதிதஃ க்வசித்
உடலோடு பிறந்த உயிர், மிகக் கொடூரமானவர்களால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறது; எப்போது அந்த உயிர் துன்பத்தில் விழுந்து அழுகிறதோ, அப்போது—
ததைவாஹந்யதே ஸர்வைர் ஆயுதைர் யமகிம்கரைஃ ஏவம் ஸம்தாட்யமாநஶ் ச லுப்தஃ பாபேஷு யோ ऽநயஃ
அந்த நேரத்தில் யமனின் ஊழியர்கள் எல்லா ஆயுதங்களாலும் அவனை அடிக்கிறார்கள்; இப்படிச் சிதைக்கப்படுகிற, பேராசை கொண்ட பாவி, பாவங்களில் தவறாக நடக்கிறான்.
அவஶோ நீயதே ஜந்துர் துர்தரைர் யமகிம்கரைஃ ஸர்வைர் ஏவ ஹி கந்தவ்யம் அத்வாநம் தத் ஸுதுர்கமம்
அந்த உயிர், பயங்கரமான யமனின் ஊழியர்களால் கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்லப்படுகிறான்; அந்த மிகக் கடினமான பாதையில் எல்லோரும் செல்ல வேண்டியதே.
நீயதே விவிதைர் கோரைர் யமதூதைர் அவஜ்ஞயா நீத்வா ஸுதாருணம் மார்கம் ப்ராணிநம் யமகிம்கரைஃ
விவிதமான பயங்கரமான யமதூதர்களால் அவமானத்துடன் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறான்; உயிரினத்தை மிகக் கொடூரமான பாதையில் அழைத்துச் சென்று, யமனின் ஊழியர்கள் கொண்டு செல்கிறார்கள்.
ப்ரவேஶ்யதே புரீம் கோராம் தாம்ராயஸமயீம் த்விஜாஃ ஸா புரீ விபுலாகாரா லக்ஷயோஜநம் ஆயதா
அவனை பயங்கரமான, தாமிர நிறமுள்ள நகருக்குள் கொண்டு செல்கிறார்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களே; அந்த நகரம் பரந்து விரிந்தது, நூறு ஆயிரம் யோஜனை நீளமாக உள்ளது.
சதுரஸ்ரா விநிர்திஷ்டா சதுர்த்வாரவதீ ஶுபா ப்ராகாராஃ காஞ்சநாஸ் தஸ்யா யோஜநாயுதம் உச்ச்ரிதாஃ
அந்த நகரம் சதுரமாக அமைந்தது, நான்கு வாயில்களும் உள்ளது, நன்மை தரும்; அதன் மதில்கள் பொன்னால் ஆனவை, பத்து ஆயிரம் யோஜனை உயரம் கொண்டவை.
இந்த்ரநீலமஹாநீலபத்மராகோபஶோபிதா ஸா புரீ விவிதைஃ ஸம்கைர் கோரா கோரைஃ ஸமாகுலா
இந்த நகரம் நீலம், பெரிய நீலக் கல், பத்மராகம் போன்ற மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பல வகையான பயங்கரமான கூட்டங்களால் நிரம்பி இருந்தது.
தேவதாநவகந்தர்வைர் யக்ஷராக்ஷஸபந்நகைஃ பூர்வத்வாரம் ஶுபம் தஸ்யாஃ பதாகாஶதஶோபிதம்
அந்த நகரத்தின் கிழக்கு வாசல் அழகாக, நூற்றுக்கணக்கான கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பாம்புகள் ஆகியோரால் நிரம்பி இருந்தது.
வஜ்ரேந்த்ரநீலவைதூர்யமுக்தாபலவிபூஷிதம் கீதந்ரு'த்யைஃ ஸமாகீர்ணம் கந்தர்வாப்ஸரஸாம் கணைஃ
அது வஜ்ரம், நீலம், வைடூரியம், முத்து போன்ற மணிகளால் ஒளிர்ந்து, கந்தர்வர் மற்றும் அப்சரைகள் பாடி ஆடும் குழுக்களால் நிரம்பி இருந்தது.
ப்ரவேஶஸ் தேந தேவாநாம் ரு'ஷீணாம் யோகிநாம் ததா கந்தர்வஸித்தயக்ஷாணாம் வித்யாதரவிஸர்பிணாம்
அந்த வாசல் வழியாக தேவர்கள், முனிவர்கள், யோகிகள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், பாம்புகள் ஆகியோர் சென்றனர்.
உத்தரம் நகரத்வாரம் கண்டாசாமரபூஷிதம் சத்த்ரசாமரவிந்யாஸம் நாநாரத்நைர் அலம்க்ரு'தம்
வடக்கு நகர்வாசல் மணி மணி, சாமரம், குடை, பலவகை ரத்தினங்கள் ஆகியவற்றால் அழகுபடுத்தப்பட்டது.
வீணாரேணுரவை ரம்யைர் கீதமங்கலநாதிதைஃ ரு'க்யஜுஃஸாமநிர்கோஷைர் முநிவ்ரு'ந்தஸமாகுலம்
அங்கு வீணை மற்றும் இனிய இசைக்கருவிகளின் ஒலி, மங்களமான பாடல்கள், முனிவர் கூட்டங்கள் வேதங்கள் பாடும் ஒலிகள் முழங்கின.
விஶந்தி யேந தர்மஜ்ஞாஃ ஸத்யவ்ரதபராயணாஃ க்ரீஷ்மே வாரிப்ரதா யே ச ஶீதே சாக்நிப்ரதா நராஃ
அந்த வாசல் வழியாக தர்மத்தை அறிந்தவர்கள், சத்தியவிரதத்தில் நிலைத்தவர்கள், கோடையில் நீர் தருவோர், குளிர்காலத்தில் நெருப்பு தருவோர் ஆகியோர் செல்வர்.
ஶ்ராந்தஸம்வாஹகா யே ச ப்ரியவாதரதாஶ் ச யே யே ச தாநரதாஃ ஶூரா மாதாபித்ரு'பராஶ் ச யே
சோர்ந்தவர்களுக்கு உதவுபவர்கள், இனிய சொற்கள் பேசுவோர், தானம் செய்ய விரும்புவோர், வீர்கள், தாய் தந்தையை விரும்புவோர் ஆகியோரும் அங்கு செல்வர்.
த்விஜஶுஶ்ரூஷணே யுக்தா நித்யம் யே ऽதிதிபூஜகாஃ பஶ்சிமம் து மஹாத்வாரம் புர்யா ரத்நைர் விபூஷிதம்
இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்யும்ோர், எப்போதும் அதிதிகளை மதிப்பவர்கள், அந்த நகரத்தின் மேற்கு பெரிய வாசல் வழியாக, ரத்தினங்கள் அலங்கரித்த வாசல் வழியாக செல்வர்.
விசித்ரமணிஸோபாநம் தோமரைஃ ஸமலம்க்ரு'தம் பேரீம்ரு'தங்கஸம்நாதைஃ ஶங்ககாஹலநாதிதம்
அந்த வாசலில் பலவகை மணிகள் பதிக்கப்பட்ட படிக்கட்டுகள், குத்துவாள்கள், பரிகை, மிருதங்கம், சங்கு, காஹளங்கள் முழங்கின.
ஸித்தவ்ரு'ந்தைஃ ஸதா ஹ்ரு'ஷ்டைர் மங்கலைஃ ப்ரணிநாதிதம் ப்ரவேஶஸ் தேந ஹ்ரு'ஷ்டாநாம் ஶிவபக்திமதாம் ந்ரு'ணாம்
அங்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய சித்தர்கள் மங்கள ஓசை எழுப்பினர்; அந்த வாசல் வழியாக மகிழ்ச்சியுடன் சிவபக்தியில் நிலைத்த மனிதர்கள் செல்வர்.
ஸர்வதீர்தப்லுதா யே ச பஞ்சாக்நேர் யே ச ஸேவகாஃ ப்ரஸ்தாநே யே ம்ரு'தா வீரா ம்ரு'தாஃ காலஞ்ஜரே கிரௌ
எல்லா தீர்த்தங்களிலும் குளித்தவர்கள், ஐந்து அக்கினிகளை வழிபடுவோர், பயணத்தில் இறந்தவர்கள், காலஞ்சர மலை மீது வீராக இறந்தவர்கள்—