இத்தம் வதந் யயௌ ஜிஷ்ணுர் இந்த்ரப்ரஸ்தம் புரோத்தமம் சகார தத்ர ராஜாநம் வஜ்ரம் யாதவநந்தநம்
இவ்வாறு கூறி, ஜிஷ்ணு இந்திரபிரஸ்தம் என்ற சிறந்த நகரத்துக்குச் சென்றான்; அங்கு யாதவ குலத்திற்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவனான வஜ்ரனை அரசனாக அமர்த்தினான்.
ஸ ததர்ஶ ததோ வ்யாஸம் பால்குநஃ காநநாஶ்ரயம் தம் உபேத்ய மஹாபாகம் விநயேநாப்யவாதயத்
அங்கே பாஹ்ல்குனன் காட்டில் தங்கியிருந்த வியாசரை கண்டான்; அந்த மகானை அடைந்து, பணிவுடன் வணங்கினான்.
தம் வந்தமாநம் சரணாவ் அவலோக்ய ஸுநிஶ்சிதம் உவாச பார்தம் விச்சாயஃ கதம் அத்யந்தம் ஈத்ரு'ஶஃ
அவன் காலடியில் வணங்கியதை பார்த்து, வியாசர் உறுதியாகப் பார்த்து, பார்த்தாவிடம் கேட்டார்: 'உன் ஒளி இவ்வளவு குறைந்தது எப்படி?'
அஜாரஜோநுகமநம் ப்ரஹ்மஹத்யாதவா க்ரு'தா ஜயாஶாபங்கதுஃகீ வா ப்ரஷ்டச்சாயோ ऽஸி ஸாம்ப்ரதம்
நீ வயதானவரையோ, கீழ்மக்களையோ பின்தொடர்ந்தாயா? அல்லது பிராமணனை கொன்ற பாவம் செய்தாயா? ஜெயம் பெறும் ஆசை முறிந்த துக்கத்தாலா உன் ஒளி இப்போது இல்லாமல் போயிற்று?
ஸாம்தாநிகாதயோ வா தே யாசமாநா நிராக்ரு'தாஃ அகம்யஸ்த்ரீரதிர் வாபி தேநாஸி விகதப்ரபஃ
அல்லது சாந்தானிகர் முதலியோர் கேட்டதை நீ மறுத்துவிட்டாயா? அல்லது தடைசெய்யப்பட்ட பெண்களில் ஆசை கொண்டாயா? அதனால் தான் உன் பிரபை குறைந்துவிட்டதா?
புங்க்தே ப்ரதாய விப்ரேப்யோ மிஷ்டம் ஏகம் அதோ பவாந் கிம் வா க்ரு'பணவித்தாநி ஹ்ரு'தாநி பவதார்ஜுந
இல்லை என்றால், பிராமணர்களுக்கு இனிப்பான உணவு கொடுத்து நீயே அதை உண்டாயா? அர்ஜுனா, உன் சொற்ப பொருள்கள் யாராவது எடுத்துக்கொண்டார்களா?
கச்சிந் ந ஸூர்யவாதஸ்ய கோசரத்வம் கதோ ऽர்ஜுந துஷ்டசக்ஷுர் ஹதோ வாபி நிஃஶ்ரீகஃ கதம் அந்யதா
அர்ஜுனா, நீ சூரியனோ காற்றோ பார்வைக்கு உட்பட்டாயா? அல்லது தீய கண் பட்டதாலோ, தீயவரை கொன்றதாலோ உன் புகழ் இப்படி குறைந்ததா?
ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ நகாம்பஸா வாபி கடாம்பஃப்ரோக்ஷிதோ ऽபி வா தேநாதீவாஸி விச்சாயோ ந்யூநைர் வா யுதி நிர்ஜிதஃ
நகத்திலிருந்து வந்த நீர் தொட்ந்ததாலோ, குடத்தில் இருந்த நீர் தெளிக்கப்பட்டதாலோ, அல்லது தாழ்ந்தவர்களிடம் போர் தோற்றதாலோ உன் ஒளி இவ்வளவு குறைந்துவிட்டதா?
ததஃ பார்தோ விநிஃஶ்வஸ்ய ஶ்ரூயதாம் பகவந்ந் இதி ப்ரோக்தோ யதாவத் ஆசஷ்ட விப்ரா ஆத்மபராபவம்
அப்பொழுது பார்த்தா ஆழமாக மூச்சுவிட்டு, 'பெரியவரே, கேளுங்கள்' என்று கூறி, தன் தோல்வியை எவ்வாறு நடந்ததோ அப்படியே அந்த முனிவரிடம் சொன்னான்.
யத் பலம் யச் ச நஸ் தேஜோ யத் வீர்யம் யத் பராக்ரமஃ யா ஶ்ரீஶ் சாயா ச நஃ ஸோ ऽஸ்மாந் பரித்யஜ்ய ஹரிர் கதஃ
எங்களிடம் இருந்த வலிமை, ஒளி, வீரியம், தைரியம், செல்வம், சாயல்—இவை எல்லாம் ஹரி விட்டு சென்றபோது நம்மை விட்டு நீங்கின.
இதரேணேவ மஹதா ஸ்மிதபூர்வாபிபாஷிணா ஹீநா வயம் முநே தேந ஜாதாஸ் த்ரு'ணமயா இவ
முன்னதாக சிரித்தபடி பேசிய அந்த மற்றவர் நம்மை விட்டு விலகியதால், முனிவரே, நாம் புல்லைப் போல் பலவீனமாகிவிட்டோம்.
அஸ்த்ராணாம் ஸாயகாநாம் ச காண்டீவஸ்ய ததா மம ஸாரதா யாபவந் மூர்தா ஸ கதஃ புருஷோத்தமஃ
என் ஆயுதங்கள், அம்புகள், காந்தீவம் ஆகியவற்றில் இருந்த வலிமை—allாம் உருவாக இருந்தது; அந்த உத்தம புருஷன் இப்போது போய்விட்டான்.
யஸ்யாவலோகநாத் அஸ்மாஞ் ஶ்ரீர் ஜயஃ ஸம்பத் உந்நதிஃ ந தத்யாஜ ஸ கோவிந்தஸ் த்யக்த்வாஸ்மாந் பகவாந் கதஃ
அவரது ஒரு பார்வையால் நமக்கு செல்வம், வெற்றி, வளம், உயர்வு—allாம் கிடைத்தது; அப்போது கோவிந்தன் நம்மை விட்டு பிரியவில்லை, ஆனால் இப்போது அந்த பகவான் நம்மை விட்டு சென்றுவிட்டான்.
பீஷ்மத்ரோணாங்கராஜாத்யாஸ் ததா துர்யோதநாதயஃ யத்ப்ரபாவேந நிர்தக்தாஃ ஸ க்ரு'ஷ்ணஸ் த்யக்தவாந் புவம்
பீஷ்மர், த்ரோணர், அங்க நாட்டரசர், துரியோதனன் மற்றும் பிறோர்—allாம் அவருடைய வலிமையால் அழிந்தார்கள்; அந்த கிருஷ்ணன் இப்போது பூமியை விட்டு சென்றுவிட்டான்.
நிர்யௌவநா ஹதஶ்ரீகா ப்ரஷ்டச்சாயேவ மே மஹீ விபாதி தாத நைகோ ऽஹம் விரஹே தஸ்ய சக்ரிணஃ
இளமை இல்லாமல், அழகு குன்றி, என் பூமி இன்று ஒளி இழந்த ஒரு பெண்ணைப் போலத் தோன்றுகிறது, என் செல்லம். அந்த சக்கரதாரி பிரிவில் நான் மட்டும் அல்லாமல் அனைவரும் துயரத்தில் இருக்கிறோம்.
யஸ்யாநுபாவாத் பீஷ்மாத்யைர் மய்ய் அக்நௌ ஶலபாயிதம் விநா தேநாத்ய க்ரு'ஷ்ணேந கோபாலைர் அஸ்மி நிர்ஜிதஃ
அவருடைய வலிமையால் பீஷ்மர் போன்றவர்கள் கூட எனக்குள் தீயில் பட்ட பூச்சிகளாக ஆனார்கள். அந்தக் கிருஷ்ணர் இல்லாமல் இன்று நான் மேய்ப்பர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டேன்.
காண்டீவம் த்ரிஷு லோகேஷு க்யாதம் யத் அநுபாவதஃ மம தேந விநாபீரைர் லகுடைஸ் து திரஸ்க்ரு'தம்
மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற காந்தீவம், அவருடைய வலிமையால் பிரபலமானது. இப்போது அவர் இல்லாமல், குச்சியுடன் வந்த மேய்ப்பர்களால் அது இகழப்பட்டது.
ஸ்த்ரீஸஹஸ்ராண்ய் அநேகாநி ஹ்ய் அநாதாநி மஹாமுநே யததோ மம நீதாநி தஸ்யுபிர் லகுடாயுதைஃ
ஓ பெரிய முனிவரே, எண்ணிக்கையற்ற ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள், ஆதரவில்லாமல், நான் காப்பாற்ற முயன்றும், குச்சி பிடித்த கொள்ளையர்களால் கடத்தப்பட்டார்கள்.
ஆநீயமாநம் ஆபீரைஃ ஸர்வம் க்ரு'ஷ்ணாவரோதநம் ஹ்ரு'தம் யஷ்டிப்ரஹரணைஃ பரிபூய பலம் மம
கிருஷ்ணரின் இல்லத்தில் உள்ள அனைத்து பெண்களும், குச்சி பிடித்த ஆபீரர்களால் என் வலிமையை இகழ்ந்து, அவமானப்படுத்தி கடத்தப்பட்டார்கள்.
நிஃஶ்ரீகதா ந மே சித்ரம் யஜ் ஜீவாமி தத் அத்புதம் நீசாவமாநபங்காங்கீ நிர்லஜ்ஜோ ऽஸ்மி பிதாமஹ
என் புகழ் போய்விட்டது என்பது ஆச்சரியமில்லை; இன்னும் நான் உயிரோடு இருப்பது தான் வியப்பாகும். கீழ்த்தரமான அவமானத்தில் முழுகி, வெட்கமில்லாமல் இருக்கிறேன், பெரியப்பா.
ஶ்ருத்வாஹம் தஸ்ய தத் வாக்யம் அப்ரவம் த்விஜஸத்தமாஃ துஃகிதஸ்ய ச தீநஸ்ய பாண்டவஸ்ய மஹாத்மநஃ
அவரது வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், உயர்ந்த பிராமணர்களே, துயரத்தில் தளர்ந்த அந்த மகாத்மா பாண்டவரிடம் நான் பேசினேன்.
அலம் தே வ்ரீடயா பார்த ந த்வம் ஶோசிதும் அர்ஹஸி அவேஹி ஸர்வபூதேஷு காலஸ்ய கதிர் ஈத்ரு'ஶீ
பார்த்தா, உனக்கு வெட்கம் போதும்; நீ துயரப்பட வேண்டியதில்லை. எல்லா உயிர்களுக்கும் இப்படி நேர்வது காலத்தின் இயல்பு என்பதை அறிந்து கொள்.
காலோ பவாய பூதாநாம் அபவாய ச பாண்டவ காலமூலம் இதம் ஜ்ஞாத்வா குரு ஸ்தைர்யம் அதோ ऽர்ஜுந
பாண்டவா, காலம் உயிர்களுக்கு தோற்றமும் அழிவும் தருகிறது. எல்லாம் காலத்தின் அடிப்படையென்று அறிந்து, அர்ஜுனா, மனதை உறுதியாக்கிக்கொள்.
நத்யஃ ஸமுத்ரா கிரயஃ ஸகலா ச வஸும்தரா தேவா மநுஷ்யாஃ பஶவஸ் தரவஶ் ச ஸரீஸ்ரு'பாஃ
நதிகள், கடல்கள், மலைகள், முழு பூமி, தேவர்கள், மனிதர்கள், மிருகங்கள், மரங்கள், பாம்புகள் —
ஸ்ரு'ஷ்டாஃ காலேந காலேந புநர் யாஸ்யந்தி ஸம்க்ஷயம் காலாத்மகம் இதம் ஸர்வம் ஜ்ஞாத்வா ஶமம் அவாப்நுஹி
இவை அனைத்தும் காலத்தால் உருவாக்கப்பட்டவை; மீண்டும் காலத்திலேயே அழிந்து போகும். எல்லாம் காலத்தின் இயல்பென்று அறிந்து, மன அமைதியை அடை.
யதாத்த க்ரு'ஷ்ணமாஹாத்ம்யம் தத் ததைவ தநம்ஜய பாராவதாரகார்யார்தம் அவதீர்ணஃ ஸ மேதிநீம்
நீ கிருஷ்ணரின் பெருமையை எப்படி விவரித்தாயோ, அதுவே உண்மை, தனஞ்சயா; பூமியின் பாரம் குறைக்க அவர் இங்கே வந்தார்.
பாராக்ராந்தா தரா யாதா தேவாநாம் ஸம்நிதௌ புரா ததர்தம் அவதீர்ணோ ऽஸௌ காமரூபீ ஜநார்தநஃ
பூமி பாரத்தில் சிரமப்பட்டு, முன்பு தேவர்களிடம் சென்றபோது, அதற்காகவே, விருப்பமான ரூபம் கொண்ட ஜனார்த்தனன் அவதரித்தார்.
தச் ச நிஷ்பாதிதம் கார்யம் அஶேஷா பூப்ரு'தோ ஹதாஃ வ்ரு'ஷ்ண்யந்தககுலம் ஸர்வம் ததா பார்தோபஸம்ஹ்ரு'தம்
அந்த பணியெல்லாம் நிறைவேறியது; பூமியின் எல்லா அரசர்களும் அழிக்கப்பட்டார்கள்; வ்ருஷ்ணி, அந்தகர்கள், பாண்டவர்கள் எல்லோரும் இப்போது இல்லை.
ந கிம்சித் அந்யத் கர்தவ்யம் அஸ்ய பூமிதலே ऽர்ஜுந ததோ கதஃ ஸ பகவாந் க்ரு'தக்ரு'த்யோ யதேச்சயா
அவரால் பூமியில் இனி செய்யவேண்டியது எதுவும் இல்லை, அர்ஜுனா. ஆகவே, பகவான் தன் கடமை முடித்துவிட்டு விருப்பப்படி பிரிந்தார்.
ஸ்ரு'ஷ்டிம் ஸர்கே கரோத்ய் ஏஷ தேவதேவஃ ஸ்திதிம் ஸ்திதௌ அந்தே தாபஸமர்தோ ऽயம் ஸாம்ப்ரதம் வை யதா க்ரு'தம்
இந்த தேவாதி தேவன் படைப்பு ஆரம்பத்தில் படைக்கிறார், நிலைபேறில் காப்பாற்றுகிறார், முடிவில் எல்லாவற்றையும் திரும்ப அழிக்க வல்லவர்; இப்போது அவர் செய்ததுபோல.