மத்ஸ்யபந்தைஶ் ச மத்ஸ்யோ ऽஸௌ மத்ஸ்யைர் அந்யைஃ ஸஹ த்விஜாஃ காதிதோ ऽஸுரவர்யாய ஶம்பராய நிவேதிதஃ
அந்த மீன் மற்ற மீன்களுடன் மீனவர்களால் பிடிக்கப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு, அசுரர்களில் சிறந்த சாம்பரனிடம் கொடுக்கப்பட்டது.
தஸ்ய மாயாவதீ நாம பத்நீ ஸர்வக்ரு'ஹேஶ்வரீ காரயாம் ஆஸ ஸூதாநாம் ஆதிபத்யம் அநிந்திதா
அவனுடைய மனைவி மாயாவதி, அந்த இல்லத்தில் எல்லாவற்றுக்கும் தலைவியாக, பழியில்லாதவளாக, சமையல்காரர்களுக்குத் தலைவியாக்கப்பட்டாள்.
தாரிதே மத்ஸ்யஜடரே தத்ரு'ஶே ஸாதிஶோபநம் குமாரம் மந்மததரோர் தக்தஸ்ய ப்ரதமாங்குரம்
அந்த மீனின் வயிற்றை வெட்டியபோது, அவள் அழகாகத் திகழும் அந்தக் குழந்தையைப் பார்த்தாள்; அது எரிந்த மன்மத மரத்தின் முதல் முளையாக இருந்தது.
கோ ऽயம் கதம் அயம் மத்ஸ்யஜடரே ஸமுபாகதஃ இத்ய் ஏவம் கௌதுகாவிஷ்டாம் தாம் தந்வீம் ப்ராஹ நாரதஃ
‘இவன் யார்? எப்படி இந்த மீனின் வயிற்றுக்குள் வந்தான்?’ என்று ஆச்சரியத்தில் மூழ்கிய அந்த மெலிந்தவளிடம், அப்போது நாரதர் பேசினார்.
அயம் ஸமஸ்தஜகதாம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸம்ஹாரகாரிணா ஶம்பரேண ஹ்ரு'தஃ க்ரு'ஷ்ணதநயஃ ஸூதிகாக்ரு'ஹாத்
‘இவன் கிருஷ்ணரின் மகன். உலகங்களை உருவாக்கி அழிப்பவன் சாம்பரனால் பிறப்பறையிலிருந்து எடுத்துச் செல்லப்பட்டான்.’
க்ஷிப்தஃ ஸமுத்ரே மத்ஸ்யேந நிகீர்ணஸ் தே வஶம் கதஃ நரரத்நம் இதம் ஸுப்ரு விஶ்ரப்தா பரிபாலய
‘அவன் கடலில் வீசப்பட்டு, ஒரு மீனால் விழுங்கப்பட்டு, இப்போது உன் பாதுகாப்பிற்குள் வந்துள்ளான். அழகான புருவமுள்ளவளே, இந்த மனிதரத்னத்தை தைரியமாக காப்பாற்று.’
நாரதேநைவம் உக்தா ஸா பாலயாம் ஆஸ தம் ஶிஶும் பால்யாத் ஏவாதிராகேண ரூபாதிஶயமோஹிதா
நாரதர் இப்படிச் சொன்னபின், அவள் அந்தக் குழந்தையை பராமரித்தாள்; அவன் சிறு வயதிலிருந்தே அவனுடைய அபூர்வமான அழகால் அவள் மிகவும் கவரப்பட்டாள்.
ஸ யதா யௌவநாபோகபூஷிதோ ऽபூத் த்விஜோத்தமாஃ ஸாபிலாஷா ததா ஸா து பபூவ கஜகாமிநீ
மிகச் சிறந்த பிராமணர்களே, அவன் இளமை வயதில் அழகும் இன்பமும் பெற்றபோது, அவள் ஆசையுடன் யானை போல் மெதுவாக நடந்தாள்.
மாயாவதீ ததௌ சாஸ்மை மாயா ஸர்வா மஹாத்மநே ப்ரத்யும்நாயாத்மபூதாய தந்ந்யஸ்தஹ்ரு'தயேக்ஷணா ப்ரஸஜ்ஜந்தீம் து தாம் ஆஹ ஸ கார்ஷ்ணிஃ கமலலோசநஃ
மாயாவதி, தன் மனமும் பார்வையும் ப்ரத்யும்னன் மீது நிலைத்தவளாக, அவன் தானே தன் ஆத்மாவாகிய மகா மனதுடைய ப்ரத்யும்னனுக்கு எல்லா மாயைகளையும் அளித்தாள். அவள் இவ்வாறு ப்ரேமத்துடன் இருந்தபோது, கமலப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட கிருஷ்ணனின் மகன் அவளிடம் சொன்னான்:
மாத்ரு'பாவம் விஹாயைவ கிமர்தம் வர்தஸே ऽந்யதா
"தாய் என்ற உணர்வை விட்டுவிட்டு, நீ ஏன் வேறு விதமாக நடந்துகொள்கிறாய்?"
ஸா சாஸ்மை கதயாம் ஆஸ ந புத்ரஸ் த்வம் மமேதி வை தநயம் த்வாம் அயம் விஷ்ணோர் ஹ்ரு'தவாந் காலஶம்பரஃ
அவள் அவனிடம், "நீ என் மகன் இல்லை; இந்த காலசம்பரன் விஷ்ணுவின் மகனாகிய உன்னை என்னிடமிருந்து எடுத்துச் சென்றான்" என்று சொன்னாள்.
க்ஷிப்தஃ ஸமுத்ரே மத்ஸ்யஸ்ய ஸம்ப்ராப்தோ ஜடராந் மயா ஸா து ரோதிதி தே மாதா காந்தாத்யாப்ய் அதிவத்ஸலா
"உன்னை கடலில் வீசினர்; நீ ஒரு மீனின் வயிற்றுக்குள் சென்றாய், அங்கேயிருந்து நான் உன்னை பெற்றேன். உன் அழகான, மிகுந்த பாசமுள்ள தாய் இன்னும் உன்னை நினைத்து அழுகிறாள்."
இத்ய் உக்தஃ ஶம்பரம் யுத்தே ப்ரத்யும்நஃ ஸ ஸமாஹ்வயத் க்ரோதாகுலீக்ரு'தமநா யுயுதே ச மஹாபலஃ
இவ்வாறு கேட்ட ப்ரத்யும்னன், கோபத்தால் மனம் கலங்கியவனாக, சம்பரனை யுத்தத்திற்கு அழைத்தான்; அவன் பெரிய வீரனாக அவனுடன் போரிட்டான்.
ஹத்வா ஸைந்யம் அஶேஷம் து தஸ்ய தைத்யஸ்ய மாதவிஃ ஸப்த மாயா வ்யதிக்ரம்ய மாயாம் ஸம்யுயுஜே ऽஷ்டமீம்
அந்த அசுரனின் படையை முழுவதும் அழித்த பின், மாதவனின் மகன் ஏழு மாயைகளை வென்று, எட்டாவது மாயையுடன் போரிட்டான்.
தயா ஜகாந தம் தைத்யம் மாயயா காலஶம்பரம் உத்பத்ய ச தயா ஸார்தம் ஆஜகாம பிதுஃ புரம்
அந்த மாயையால் அவன் காலசம்பரன் என்ற அசுரனை கொன்றான்; பிறகு அவளுடன் சேர்ந்து உயர்ந்து பறந்து தன் தந்தையின் நகரத்திற்கு சென்றான்.
அந்தஃபுரே ச பதிதம் மாயாவத்யா ஸமந்விதம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டஸம்கல்பா பபூவுஃ க்ரு'ஷ்ணயோஷிதஃ ருக்மிணீ சாப்ரவீத் ப்ரேம்ணா ஆஸக்தத்ரு'ஷ்டிர் அநிந்திதா
அவன் மாயாவதியுடன் அந்தப்புரத்தில் நுழைந்தபோது, கிருஷ்ணனின் பெண்கள் அவனைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியில் மனம் நிறைந்தார்கள்; அப்போது ருக்மிணி, பாசமுள்ள பார்வையுடன், குற்றமற்றவளாக, அன்புடன் பேசினாள்:
தந்யாயாஃ கல்வ் அயம் புத்ரோ வர்ததே நவயௌவநே அஸ்மிந் வயஸி புத்ரோ மே ப்ரத்யும்நோ யதி ஜீவதி
"இளமை வயதில் தன் மகன் நிற்கும் அந்த பெண் நிச்சயமாக பாக்கியவளே; இந்த வயதில் என் மகன் ப்ரத்யும்னன் உயிருடன் இருந்தால்..."
ஸபாக்யா ஜநநீ வத்ஸ த்வயா காபி விபூஷிதா அதவா யாத்ரு'ஶஃ ஸ்நேஹோ மம யாத்ரு'க் வபுஶ் ச தே ஹரேர் அபத்யம் ஸுவ்யக்தம் பவாந் வத்ஸ பவிஷ்யதி
"குழந்தா, உன்னால் அலங்கரிக்கப்படும் ஒரு தாய் நிச்சயமாக அதிர்ஷ்டசாலி; அல்லது, எனக்கு உன்னிடம் உள்ள பாசமும், உன் உருவமும் பார்த்தால், நீ ஹரியின் மகனே, குழந்தா, நீ அவ்வாறு இருப்பாய்."
ஏதஸ்மிந்ந் அந்தரே ப்ராப்தஃ ஸஹ க்ரு'ஷ்ணேந நாரதஃ அந்தஃபுரவராம் தேவீம் ருக்மிணீம் ப்ராஹ ஹர்ஷிதஃ
அந்த நேரத்தில், நாரதர் கிருஷ்ணனுடன் வந்து, அந்தப்புரத்தில் சிறந்தவளான ருக்மிணி தேவியிடம் மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார்.
ஏஷ தே தநயஃ ஸுப்ரு ஹத்வா ஶம்பரம் ஆகதஃ ஹ்ரு'தோ யேநாபவத் பூர்வம் புத்ரஸ் தே ஸூதிகாக்ரு'ஹாத்
"அழகான புருவம் கொண்டவளே, இது உன் மகன்; சம்பரனை வென்று திரும்பி வந்தான். முன்னால் உன் பிரசவ அறையிலிருந்து அவனை எடுத்துச் சென்றார்."
இயம் மாயாவதீ பார்யா தநயஸ்யாஸ்ய தே ஸதீ ஶம்பரஸ்ய ந பார்யேயம் ஶ்ரூயதாம் அத்ர காரணம்
"இந்த மாயாவதி உன் மகனின் கல்யாணமான மனைவி; அவள் சம்பரனின் மனைவி அல்ல. இதற்கான காரணத்தை கேள்."
மந்மதே து கதே நாஶம் ததுத்பவபராயணா ஶம்பரம் மோஹயாம் ஆஸ மாயாரூபேண ருக்மிணி
"காமன் அழிந்தபோது, அவளை உருவாக்கியவளாகிய இவள், மாயை உருவம் எடுத்து சம்பரனை மயக்கினாள், ருக்மிணி."
விவாஹாத்யுபபோகேஷு ரூபம் மாயாமயம் ஶுபம் தர்ஶயாம் ஆஸ தைத்யஸ்ய தஸ்யேயம் மதிரேக்ஷணா
"திருமணத்திலும் இன்பத்திலும், அவள் அந்த அசுரனுக்கு அழகான மாயை உருவத்தை காட்டினாள்; இந்த மது போன்ற கண்கள் கொண்டவள் அவளே."
காமோ ऽவதீர்ணஃ புத்ரஸ் தே தஸ்யேயம் தயிதா ரதிஃ விஶங்கா நாத்ர கர்தவ்யா ஸ்நுஷேயம் தவ ஶோபநா
"காமன், உன் மகன், பூமியில் பிறந்திருக்கிறான்; இவள் அவனுடைய அன்பான ரதி. சந்தேகம் வேண்டாம்—இந்த சிறந்தவள் உன் மருமகளே."
ததோ ஹர்ஷஸமாவிஷ்டௌ ருக்மிணீகேஶவௌ ததா நகரீ ச ஸமஸ்தா ஸா ஸாது ஸாத்வ் இத்ய் அபாஷத
அப்போது ருக்மிணியும் கேசவனும் பேரானந்தத்தில் மூழ்கினர். அந்த நகரமெங்கும் மக்கள் 'நன்றாக செய்தீர்கள்! நன்றாக செய்தீர்கள்!' என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறினர்.
சிரம் நஷ்டேந புத்ரேண ஸம்கதாம் ப்ரேக்ஷ்ய ருக்மிணீம் அவாப விஸ்மயம் ஸர்வோ த்வாரவத்யாம் ஜநஸ் ததா
நீண்ட நாட்கள் காணாமல் போன மகனுடன் ருக்மிணி மீண்டும் சேர்ந்ததைப் பார்த்து, துவாரகையில் உள்ள எல்லா மக்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர்.
சாருதேஷ்ணம் ஸுதேஷ்ணம் ச சாருதேஹம் ச ஶோபநம் ஸுஷேணம் சாருகுப்தம் ச பத்ரசாரும் ததாபரம்
ருக்மிணி சாறுதேச்னன், சுதேஷ்னன், சாறு தேஹன் எனும் அழகியவன், சுஷேணன், சாறு குப்தன், மற்றும் பத்ரசாரு ஆகிய மகன்களை பெற்றாள்.
சாருவிந்தம் ஸுசாரும் ச சாரும் ச பலிநாம் வரம் ருக்மிண்ய் அஜநயத் புத்ராந் கந்யாம் சாருமதீம் ததா
அவள் சாறு விந்தன், சுசாரு, வலிமைமிக்க சாறு ஆகிய மகன்களையும், சாறு மதீ என்ற மகளையும் பெற்றாள்.
அந்யாஶ் ச பார்யாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பபூவுஃ ஸப்த ஶோபநாஃ காலிந்தீ மித்ரவிந்தா ச ஸத்யா நாக்நஜிதீ ததா
கிருஷ்ணருக்கு இன்னும் ஏழு சிறந்த பெண்கள் மனைவிகளாக இருந்தனர்: காலிந்தி, மித்ரவிந்தா, சத்யா, நாக்நஜிதி ஆகியோர்.
தேவீ ஜாம்பவதீ சாபி ஸதா துஷ்டா து ரோஹிணீ மத்ரராஜஸுதா சாந்யா ஸுஶீலா ஶீலமண்டலா
தேவி ஜாம்பவதி, எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கும் ரோஹிணி, மதர நாட்டுப் பெண், சுஷீலை, மற்றும் சீலமண்டலா ஆகியோரும் கிருஷ்ணரின் மனைவிகள்.