ப்ரஹ்மபுராணம்

सुपुण्ये नैमिषारण्ये पवित्रे सुमनोहरे नानामुनिजनाकीर्णे नानापुष्पोपशोभिते

மிகப் புனிதமான, அழகான நைமிசாரண்ய வனத்தில், பல்வேறு முனிவர்களால் சூழப்பட்டு, பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

सरलैः कर्णिकारैश् च पनसैर् धवखादिरैः आम्रजम्बूकपित्थैश् च न्यग्रोधैर् देवदारुभिः

அங்கு நேர்த்தியான கர்ணிகாரம், பலா, தவம், கடம்பு, மாம்பழம், நாவல், wood apple, ஆலமரம், தேவதாரு ஆகிய மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.

अश्वत्थैः पारिजातैश् च चन्दनागुरुपाटलैः बकुलैः सप्तपर्णैश् च पुंनागैर् नागकेसरैः

அத்துடன் அசுவத்தா, பாரிஜாதம், சந்தனம், அகில், பாட்டாளம், மகிழம், எழுமிச்சை, புன்னை, நாகப்பூ ஆகிய மரங்களும் இருந்தன.

शालैस् तालैस् तमालैश् च नारिकेलैस् तथार्जुनैः अन्यैश् च बहुभिर् वृक्षैश् चम्पकाद्यैश् च शोभिते

சாலை, பனை, கருவேலம், தெங்காய், மருதம் மற்றும் இன்னும் பல மரங்களும், செம்பகாதி மலர்மரங்களும் அங்கு அழகாக இருந்தன.

नानापक्षिगणाकीर्णे नानामृगगणैर् युते नानाजलाशयैः पुण्यैर् दीर्घिकाद्यैर् अलंकृते

பலவகை பறவைகள் கூடி, பலவகை விலங்குகளும் இருந்தன; புனிதமான நீர்நிலைகளும் நீண்ட குளங்களும் அங்கைக் கலைப்பாக இருந்தன.

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर् वैश्यैः शूद्रैश् चान्यैश् च जातिभिः वानप्रस्थैर् गृहस्थैश् च यतिभिर् ब्रह्मचारिभिः

அங்கு பிராமணர்கள், சத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்கள் மற்றும் பிற ஜாதியினரும், வனவாசிகள், குடும்பஸ்தர்கள், துறவிகள், பிரம்மச்சாரிகள் ஆகியோரும் வாழ்ந்தனர்.

संपन्नैर् गोकुलैश् चैव सर्वत्र समलंकृते यवगोधूमचणकैर् माषमुद्गतिलेक्षुभिः

அங்கெல்லாம் மாடுகள் நிறைந்திருந்தன; யவம், கோதுமை, கடலை, உளுந்து, பச்சை பயறு, எள், கரும்பு ஆகிய பயிர்களும் வளமாக இருந்தன.

चीनकाद्यैस् तथा मेध्यैः सस्यैश् चान्यैश् च शोभिते तत्र दीप्ते हुतवहे हूयमाने महामखे

சீனக்கதிர் போன்ற தூய்மையான பயிர்களும், பலவகை செடிகளும் அங்கு வளர்ந்திருந்தன; அங்கு பிரகாசமாக எரியும் யாகவேள்வியில் மகா யாகம் நடத்தப்பட்டது.

यजतां नैमिषेयाणां सत्त्रे द्वादशवार्षिके आजग्मुस् तत्र मुनयस् तथान्ये ऽपि द्विजातयः

நைமிசாரண்ய வாசிகள் நடத்தும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீண்ட யாகத்தில், பல முனிவர்களும் மற்ற இருமுறை பிறந்தவர்களும் அங்கு கூடினர்.

तान् आगतान् द्विजांस् ते तु पूजां चक्रुर् यथोचिताम् तेषु तत्रोपविष्टेषु ऋत्विग्भिः सहितेषु च

அங்கு வந்தவர்களை அந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் முறையாக மரியாதை செய்தனர்; அவர்கள் யாககாரர்களுடன் சேர்ந்து அமர்ந்தபோது,

तत्राजगाम सूतस् तु मतिमांल् लोमहर्षणः तं दृष्ट्वा ते मुनिवराः पूजां चक्रुर् मुदान्विताः

அப்போது அறிவாளியான சூதர் லோமஹர்ஷணன் அங்கு வந்தார்; அவரைக் கண்ட முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அவரை மரியாதை செய்தனர்.

सो ऽपि तान् प्रतिपूज्यैव संविवेश वरासने कथां चक्रुस् तदान्योन्यं सूतेन सहिता द्विजाः

அவரும் அவர்களை மரியாதை செய்து, சிறப்பான இருக்கையில் அமர்ந்தார்; பின்னர் இருமுறை பிறந்தவர்கள் சூதருடன் சேர்ந்து உரையாடத் தொடங்கினர்.

कथान्ते व्यासशिष्यं ते पप्रच्छुः संशयं मुदा ऋत्विग्भिः सहिताः सर्वे सदस्यैः सह दीक्षिताः

அந்த உரையாடல் முடிவில், யாகத்தில் பங்கேற்றவர்கள், யாககாரர்களும், கூட்டத்தினரும், மகிழ்ச்சியுடன் வியாசரின் சீடரிடம் தங்கள் சந்தேகங்களை கேட்டனர்.

पुराणागमशास्त्राणि सेतिहासानि सत्तम जानासि देवदैत्यानां चरितं जन्म कर्म च

மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நீ புராணங்கள், ஆகமங்கள், சாஸ்திரங்கள், இதிகாசங்கள் அனைத்தையும் அறிவாய்; தேவர்கள், அசுரர்கள் ஆகியோரின் பிறப்பு, செயல், வரலாறு அனைத்தும் உனக்குத் தெரியும்.

न ते ऽस्त्य् अविदितं किंचिद् वेदे शास्त्रे च भारते पुराणे मोक्षशास्त्रे च सर्वज्ञो ऽसि महामते

வேதம், சாஸ்திரம், பாரதம், புராணம், முக்தி சாஸ்திரம் ஆகியவற்றில் உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை; நீ எல்லாம் அறிந்தவன், பெரிய ஞானி.

यथापूर्वम् इदं सर्वम् उत्पन्नं सचराचरम् ससुरासुरगन्धर्वं सयक्षोरगराक्षसम्

முன்புபோல் இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும், தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள் உட்பட அனைத்தும் எவ்வாறு தோன்றின?

श्रोतुम् इच्छामहे सूत ब्रूहि सर्वं यथा जगत् बभूव भूयश् च यथा महाभाग भविष्यति

ஓ சூதா, இந்த உலகம் எவ்வாறு தோன்றியது, மீண்டும் எவ்வாறு உருவாகும் என்பதை முழுவதும் கேட்க விரும்புகிறோம்; தயவு செய்து அனைத்தையும் எங்களுக்கு சொல்.

यतश् चैव जगत् सूत यतश् चैव चराचरम् लीनम् आसीत् तथा यत्र लयम् एष्यति यत्र च

சூதா, இந்த உலகம் எங்கிருந்து தோன்றியது? நிலைபெற்றவை, அசையாதவை எங்கிருந்து மறைந்தன? அவை எங்கு மறையும்? எங்கே அந்த லயம் நிகழும்?

अविकाराय शुद्धाय नित्याय परमात्मने सदैकरूपरूपाय विष्णवे सर्वजिष्णवे

மாறாத, தூய, நிலையான பரமாத்மாவாக எப்போதும் ஒரே உருவில் இருக்கும், எல்லாவற்றையும் வெல்லும் விஷ்ணுவை நாம் வணங்குகிறோம்.

नमो हिरण्यगर्भाय हरये शङ्कराय च वासुदेवाय ताराय सर्गस्थित्यन्तकर्मणे

ஹிரண்யகர்ப்பனுக்கும், ஹரிக்கும், சங்கரனுக்கும், வாசுதேவனுக்கும், உலகை உருவாக்கி காக்கி அழிக்கும் தாரகனுக்கும் வணக்கம்.

एकानेकस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्मात्मने नमः अव्यक्तव्यक्तभूताय विष्णवे मुक्तिहेतवे

ஒரே உருவும், பல உருவும் கொண்டவருக்கு, பெரிதும், சிறிதும் உள்ளவருக்கு, வெளிப்படையாகவும் மறைவாகவும் இருப்பவருக்கு, விடுதலிக்குக் காரணமான விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்.

सर्गस्थितिविनाशाय जगतो यो ऽजरामरः मूलभूतो नमस् तस्मै विष्णवे परमात्मने

உலகின் உருவாக்கம், நிலை, அழிவு ஆகியவற்றுக்கு ஆதாரமாக, வயதாகாத, மரணமில்லாத, பரமாத்மாவான விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்.

आधारभूतं विश्वस्याप्य् अणीयांसम् अणीयसाम् प्रणम्य सर्वभूतस्थम् अच्युतं पुरुषोत्तमम्

இந்த உலகத்தின் அடிப்படையாக, மிகச் சிறியவற்றிலும் சிறியவனாக, எல்லா உயிர்களிலும் உறையும், அசையாத, உயர்ந்த புருஷனாகியவரை வணங்குகிறேன்.

ज्ञानस्वरूपम् अत्यन्तं निर्मलं परमार्थतः तम् एवार्थस्वरूपेण भ्रान्तिदर्शनतः स्थितम्

அறிவின் வடிவாக, முழுமையாக தூய்மையான, உண்மையில் உயர்ந்த அந்த பரமார்த்தம், நம்முடைய பிழைபாடுகள் காரணமாக வேறு விதமாகத் தெரிகிறது.

विष्णुं ग्रसिष्णुं विश्वस्य स्थितौ सर्गे तथा प्रभुम् सर्वज्ञं जगताम् ईशम् अजम् अक्षयम् अव्ययम्

உலகத்தை அழிக்கும் போது அதை உண்டாகும், உருவாக்கம் மற்றும் பாதுகாப்பில் அதற்கு ஆண்டவனாக இருக்கும், அனைத்தும் அறிந்த, உலகங்களின் இறைவன், பிறப்பில்லாத, அழியாத, நிலையான விஷ்ணுவை.

आद्यं सुसूक्ष्मं विश्वेशं ब्रह्मादीन् प्रणिपत्य च इतिहासपुराणज्ञं वेदवेदाङ्गपारगम्

முதன்மையான, மிக நுண்ணிய, உலகின் ஆண்டவனாகியவரை, பிரம்மா முதலானவர்களுக்கு வணங்கி, இதிகாசங்களையும் புராணங்களையும் அறிந்த, வேதங்களையும் அதன் பிரிவுகளையும் முழுமையாகக் கற்றவரை நினைக்கிறேன்.

सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञं पराशरसुतं प्रभुम् गुरुं प्रणम्य वक्ष्यामि पुराणं वेदसंमितम्

அனைத்து சாஸ்திரங்களின் உண்மை பொருளை அறிந்த, பராசரரின் மகனாகிய குருவை வணங்கி, வேதங்களுக்கு ஏற்ப இந்த புராணத்தை நான் கூறுகிறேன்.

कथयामि यथा पूर्वं दक्षाद्यैर् मुनिसत्तमैः पृष्टः प्रोवाच भगवान् अब्जयोनिः पितामहः

தக்ஷன் முதலான முனிவர்கள் கேட்டபோது, அப்பொழுது மலரிலிருந்து பிறந்த பிதாமகன் கூறியது போலவே நான் இப்போது விவரமாகச் சொல்கிறேன்.