இப்போது நான் உங்களுக்கு இந்த ப்ரஹ்மபுராணத்தின் அத்தியாயங்களிலிருந்து வரிசையாக வழங்கப்பட்டுள்ள வெர்ஸ்கள் அடிப்படையில் ஒரு தொடர்ச்சியான, உரைநடையில், மரியாதையுடன், தமிழ் கதையைச் சொல்கிறேன்: இலங்கா அழிந்தது; அசுரர்களின் சேனைகள் அழிக்கப்பட்டது—all இதற்குப் பின்புலம், அந்த தெய்வீகப் பெண்ணை சேவித்ததால்தான். கவுதமர், இறைவனைப் பூஜித்து, அந்த ஜடாமுடி சிவனை அடைந்தார்; அவர் எல்லோருக்கும் புகலிடம் ஆனவர். அந்த தெய்வீகப் பெண், உலகில் அனைத்து ஆசைகளையும் வழங்கும் தாய்; தீமைகளை அழிக்கும் சக்தி; உலகைத் தூய்மை செய்யும் ஒரே நிபுணர்; அனைத்து நதிகளின் வெளிப்பட்ட ஆதாரம்; சாவித்ரி எனும் பெயரில் அறியப்படுகிறார். இப்போது, அரசனின் வார்த்தைகளை கேட்ட குரங்குகள், அந்த தலத்தில் உடனே மூழ்கி, விதிப்படி பூஜை செய்தனர்; பல மலர்களும், உலகங்கள் முழுவதும் இருந்து வந்த பல பொருள்களும் கொண்டு வந்தனர். சர்வனை முறையாக பூஜித்த பிறகு, அரசன், அனைத்து உணர்வுகளுக்கும் ஏற்றவாறு, இறைவனைப் புகழ்ந்தார்; குரங்குகள் மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடி, பாடினரும். அந்த மகாத்மா, அன்பு நிறைந்த தோழர்கள் சூழ, அந்த இரவை மகிழ்ச்சியாக கழித்தார்; எதிரிகளால் ஏற்பட்ட துயரம் முழுவதும் மறைந்தது—கவுதமி சேவிக்கும் ஒருவருக்குத் துயரமென்ன? அவர், தன் சேவகர்களைக் காண ஆச்சரியத்துடன் பார்த்து, கோதாவரி நதியை மகிழ்ச்சியுடன் புகழ்ந்தார்; சேவகர்களை எல்லாம் மதித்து, ராமன், ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தார். “இன்னும் இந்த புனிதத் தலத்தில் மனம் திருப்தியடையவில்லை; நாம் இன்னும் சில நாட்கள் இங்கே தங்கி விடுவோம்; நான்கு நாட்கள் இங்கே இருக்க, பிறகு அயோத்திக்குத் திரும்புவோம்,” என்றார். குரங்குகள், அவரது வார்த்தைகளை ஏற்று, மேலும் நான்கு நாட்கள் உலகின் அதிபதியைப் பூஜித்து, தன் சகோதரனுக்குப் பிடித்த அந்த புனிதத் தலத்திற்கு சென்றனர். அங்கே, உலகில் புகழ்பெற்ற சித்தேஸ்வரர் இருக்கிறார்; அவருடைய சக்தியால், பத்து தலை கொண்ட ராவணன் அடக்கப்பட்டான். அவர்கள் அங்கு ஐந்து நாட்கள் கழித்தனர்; தாங்கள் நிறுவிய லிங்கங்களை முறையாக பூஜித்து வந்தனர். அப்போது, அனுமன், காற்றின் மகன், அரசனைப் பின்தொடர்ந்து சேவை செய்தான்; அவர்கள் புறப்படும்போது, அரசன் அனுமனிடம், “எல்லா லிங்கங்களையும் அகற்றிவிடு,” என்றார். “நான் நிறுவியவை, சிறந்த மந்திரங்களை அறிந்தவர்கள் நிறுவியவை, மற்றும் சங்கரரின் மற்ற சேவகர்கள் நிறுவியவை அகற்றக்கூடாது; பரசங்கரரின் பூஜையை விடக்கூடாது; பவா பூஜையில் வெளிப்படையான சடங்குகளை கலக்கக்கூடாது,” என்று கூறினார். “யார், அசட்டையாக, சிவலிங்க பூஜையை முறையாகச் செய்யாமல் விட்டால்—even though they look fine—they are born among swords and leaves; அந்த நம்பிக்கையில்லாதவர்கள் தங்கள் கடமைகளை நிறைவேற்ற முடியாது.” ராமனின் ஆணைப்படி, அந்த மக்கள், யமனின் சேவகர்களால் பல்வேறு துயரங்களில் சமைக்கப்படுகின்றனர்; அனுமன், காற்றின் மகன், சென்றபோது, தன் கையால் லிங்கத்தை அகற்ற முடியவில்லை. பின்னர், தன் வால் கொண்டு பிடிக்க முயன்றான்; லிங்கத்தை சுற்றி வால் சுழற்றினான், அகற்ற முயன்றான், ஆனால் முடியவில்லை; இது ராமனுக்கும், அனுமானுக்கும் ஒரு ஆச்சரியமான, வியத்தகு நிகழ்வு. மகேஷன் நிறுவிய, மிகப்பெரும் சக்தி கொண்ட லிங்கத்தை யார் நகர்த்த முடியும்? அது அசையாததை பார்த்த அரசன், உடனே புறப்பட்டார். பிறகு, பிராமணர்களை அழைத்து, பூஜை செய்து, சுற்றி வந்து, ராமசந்திரன், மிகத் தூய மனதுடன், தன் தோழர்களுடன் எல்லா லிங்கங்களுக்கும் வணங்கினார். அந்த புனிதத் தலம், கிஷ்கிந்தாவின் சிறந்த வாசிகள் அனைவராலும் பராமரிக்கப்பட்டது; இங்கு குளிப்பதால்—even great sins are destroyed—இதில் சந்தேகம் இல்லை. மீண்டும், அவர், பக்தியுடன் கங்கையை வணங்கி, “அம்மா கவுதமி, எனக்கு தயை செய்யவும்,” என்று கூறினார்; மனம் மீண்டும் மீண்டும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தார்; பார்த்து வணங்கினார். அந்த காலத்திலிருந்து, தேவர்கள், இந்த கிஷ்கிந்தா-தீர்த்தத்தை மிகப்புனிதமானதாகக் கூறுகின்றனர்; யார் இதை பக்தியுடன் பாராயணம் செய்கிறார்கள், நினைக்கிறார்கள், கேட்கிறார்கள், அவர்கள் பாவம் நீங்குகின்றது—அதிலும், இங்கு குளிப்பதும், தானம் செய்வதும் இன்னும் அதிகம். அடுத்து, ப்ரசேதஸின் மகனுக்குச் சொந்தமான, வியாச-தீர்த்தம் உள்ளது; இதைவிடப் புனிதமானதும், எல்லா சாதனைகளையும் வழங்கும் தலமும் இல்லை. எனக்கு பத்து மனம் பிறந்த பிள்ளைகள் இருந்தனர்; அவர்கள் உலகங்களை உருவாக்கும் சக்தி கொண்டவர்கள்; முடிவை அறிய விரும்பி, தங்கள் சக்தியால் பூமியில் எல்லா இடங்களையும் சென்றனர். அவர்கள் மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டு, மீண்டும் சென்றனர்; நான் அவர்களைத் தேடினேன், அவர்கள் திரும்பவில்லை—போனவர்கள் போனவர்களே. பின்னர், அந்த மகா முனிவர்கள், அங்கிரஸின் தெய்வீக சந்ததிகள் பிறந்தனர்; அவர்கள் வேதங்களும், வேதாங்கங்களும் அறிந்தவர்கள்; அனைத்து அறிவிலும் சிறந்தவர்கள். அங்கிரஸை, தங்கள் ஆசானை, அனுமதி பெற்று, வணங்கி, அந்த தவசிகள்—all resolute in austerity—அவர்கள் தாயிடம் கேட்காமல் சென்றனர். “தாயை ஆசானைவிட மேலாக மதிக்க வேண்டும்,” என்று சொல்லப்படுகிறது; அதனால், கோபத்தில், நாரதனின் தாய், தன் பிள்ளைகளை சபித்தாள். “என்னை அசட்டையாக விட்டுவிட்டு, அனைத்து விதமான தவங்களைச் செய்ய சென்ற அந்த பிள்ளைகள்—யாரும் வெற்றியடைய முடியாது,” என்று சபித்தாள். பல இடங்களில் தேடியும், அவர்கள் தவத்தில் Siddhi அடைய முடியவில்லை; தடைகள் அவர்களை தொடர்ந்து, இங்கும் அங்கும் அலைந்தனர். சில இடங்களில், அசுரர்கள் தடையாக வந்தனர்; மற்ற இடங்களில், மனிதர்கள், பெண்கள், அல்லது தங்கள் உடல் குறைபாடுகள் வந்தன. இப்படி அலைந்து, அவர்கள் அனைவரும் அகஸ்தியரை அணுகினர்; அவர் தவத்தின் பொக்கிஷம், தவசிகளில் சிறந்தவர், குடம் பிறந்தவர், உலகின் ஆசானாக விளங்கினார். அங்கிரஸின் சந்ததிகள், தீயின் வம்சத்தில் பிறந்தவர்கள், தெற்குத் திசையின் அதிபதியான அகஸ்தியரை வணங்கி, அமைதியாக, கேட்கத் தயாராக இருந்தனர். “பெரியவர், எங்கள் தவம் பலமில்லாமல் போனது எந்த தவறால்? பல முறைகள் செய்து பார்த்தும் Siddhi கிடைக்கவில்லை?” என்று கேட்டனர். “நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? இங்கு தவம் செய்யும் வழி என்ன? பெரிய பிராமணர், நீர் தவத்தில் முதன்மை பெற்றவர்; வழி சொல்லுங்கள்.” “நீர் ஞானிகள் மத்தியில் அறியப்பட்டவர்; பேச்சில் முதன்மை பெற்றவர்; சுய கட்டுப்பாட்டில் அமைதியுடன், கருணையுடன், நன்மை செய்பவர்.” “நீர் கோபமும், வெறுப்பும் இல்லாதவர்; எனவே, விரும்பியதை சொல்லுங்கள். யார் அகங்காரமுள்ளவர்கள், கருணை இல்லாதவர்கள், ஆசானுக்குச் சேவை செய்யாதவர்கள், பொய் சொல்லும், கொடுமை செய்பவர்கள்—அவர்கள் உண்மை அறிய முடியாது.” அகஸ்தியர், சிறிது தியானித்து, மெதுவாக அனைவருக்கும் சொன்னார்: “நீங்கள் அமைதியான மனம் கொண்டவர்கள்; பிரம்மனால் உலகில் பிறப்பிக்கப்பட்டவர்கள்; ஆனால் உங்கள் தவம் போதுமானதாக இல்லை; உங்கள் வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.” “முன்னர் பிரம்மனால் உருவாக்கப்பட்டவர்கள், சந்தோஷம் அடைந்தவர்கள், மீண்டும் தேட சென்றவர்கள், அவர்கள் அங்கிரஸின் சந்ததிகளாக ஆனார்கள்.” “நீங்களும், பல தடவைகள் மீண்டும் சென்றீர்கள்; சந்தேகமில்லாமல், நீங்கள் பிறப்பிக்கரைவிட பெரியவர்களாக ஆவீர்கள்.” “இப்போது, கங்கையில் தவம் செய்யுங்கள்; அது மூன்று உலகங்களையும் தூய்மை செய்யும்; இந்த உலகில் வேறு வழி இல்லை; சிவனுக்குப் பிடித்த கங்கைதான்.” “அங்கு, புனிதத் தலத்தில், ஞானத்தை வழங்கும் ஆசானை hermitage-இல் பூஜியுங்கள்; அந்த மகாத்மா உங்கள் சந்தேகங்களை எல்லாம் அகற்றுவார்; உண்மையான ஆசானின்றி, எவரும் எங்கும் Siddhi பெற முடியாது.” இவ்வாறு, இந்த புனிதமான, ஆன்மிகமான நிகழ்வுகள், அந்த புனித தீர்த்தங்களில் நிகழ்ந்தன; தெய்வீக அன்பும், பக்தியும், தியாகமும், தவமும், ஆசானுக்குப் பணிவும், தாயை மதிப்பும், உலகை தூய்மை செய்யும் நதிகளும்—all இந்த கதையின் ஊடாக உயிர் பெற்றுள்ளன.