ப்ரஹ்மபுராணம்

ஒரு புனிதமான தரணியில், ராஜா ஷ்வேதன் இறைவனைப் பெருமையாக புகழ்ந்து வணங்கினார். "ஓம், செல்வத்தை உருவாக்கும், செல்வத்திற்கு இடமளிக்கும், யாகத்தின் உருவாகவும், யாகத்தின் நாயகனாகவும், யோகியாகவும் இருக்கும் இறைவா, உமக்கு வணக்கம். துறவையும் யோகத்தையும் ஊக்குவிக்கும் இறைவா, யாகத்தின் உறுப்புகளை ஏந்தும் இறைவா, சங்கர்ஷணாவுக்கும், பிரலம்பனை அழித்தவருக்கும் வணக்கம். மின்னும் மேகத்தின் முழக்கம் விட வேகமுள்ள நந்தியை ஏந்தும் இறைவா, ஞானம் நிறைந்தவராகவும், நாராயணனுக்கு பக்தியுள்ளவராகவும், உமக்கு வணங்குகிறேன். உம்மைத் தவிர, என்னை நரகத்திலிருந்து காப்பாற்றும் நண்பன் யாரும் இல்லை; எனவே என் முழு உள்ளத்துடன், வணங்குபவர்களை நேசிக்கும் உமக்கு நான் வணங்குகிறேன். கேசவா, உடலிலோ மனதிலோ ஏற்படும் அசுத்தத்தை சுத்தம் செய்யும் மற்றொரு வழி இல்லை; தேவர்களின் தலைவா, அச்யுதா, உம்தான் ஒரே சுத்திகாரன். மற்ற எல்லா தொடர்புகளையும் விட்டு, உமக்கே வந்துள்ளேன்; என் தொடர்பு உம்மோடு மட்டும் இருக்கட்டும், ஆத்மாவை அடைய உமக்கு வந்துள்ளேன். கேசவா, இந்த உலக வாழ்க்கை கடும் துன்பமாய், கடந்து செல்ல முடியாததாக உள்ளது; மூன்று விதமான துன்பங்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளேன், உம்மை அடைக்கலம் நாடுகிறேன். ஆசைகளால் உலகம் முழுவதும் உமது மாயையில் மூடப்பட்டிருக்கிறது; பேராசை முதலியவற்றால் இழைக்கப்படுகிறது; எனவே உம்மை அடைக்கலம் நாடுகிறேன். விஷ்ணுவே, சம்சாரத்தில் வாழும் உடல் கொண்டவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி கிடைப்பதில்லை; ஆனால் யாகத்தின் நாயகனே, மனம் உம்மை நோக்கி திரும்பும் போது, பரம ஆனந்தம் கிடைக்கிறது. இவ்வாறு, பயனற்ற பரம ஆனந்தம் கிடைக்கிறது; நான் விவேகமற்றவன், உலகம் முழுவதும் துன்பத்தால் நிறைந்தது என தோன்றுகிறது. கோவிந்தா, சம்சாரத்திலிருந்து என்னை காப்பாற்றுங்கள்; நான் மாயாவின் ஆழமான கடலில் மூழ்கியுள்ளேன், உம்மால் தான் காப்பாற்ற முடியும்; புண்டரீகாக்ஷா, உம்மைத் தவிர வேறு ரட்சகர் இல்லை. இவ்வாறு, ராஜா ஷ்வேதன், அந்த புகழ்பெற்ற, தெய்வீகமான புருஷோத்தம க்ஷேத்திரத்தில், இறைவனைப் புகழ்ந்தார். உலகத்தின் ஆசிரியர், தேவர்களின் தேவர் ஹரி, பக்தியை மனதில் கொண்ட அந்த ராஜாவைச் சூழ்ந்த அனைத்து தேவர்கள் உடனும், அவனை முன் வந்து காட்சியளித்தார். இறைவன் கருப்பு மேகத்தைப் போன்ற வடிவில், தாமரை இதழைப் போன்ற கண்களுடன், Sudarshana சக்கரத்தை விரல்களில் ஜொலிக்கச் சுமந்து, பாண்டிருக்கும் பாறையில் இருந்து பசுமை நீர் போன்ற உருவத்தில், சந்திரனைப் போல ஒளிரும், இடது கையில் பஞ்சஜன்யா சங்கைத் திகழ்த்தும், காகத்வஜம் கொண்டவர், தண்டு, வில், வாள் ஆகியவற்றை ஏந்தி, ராஜாவிடம் பேசினார்: "அருமை, ராஜா! உன் மனம் உயர்ந்தது. நீ விரும்பும் வரத்தை கேள். உனக்கு ஆசீர்வாதம்; நான் உன்னால் மகிழ்கிறேன், பாபமற்றவனே." தேவர்களின் தேவர் கூறிய இந்த அமிர்தமான வார்த்தைகளை கேட்ட ஷ்வேதன், மனதை இறைவனில் முழுமையாக ஈடுபடுத்தி, தலைவணங்கி கூறினார்: "நான் உம்முடைய பக்தன் என்றால், உயர்ந்த, அழியாத வைஷ்ணவ இடத்தை, பிரம்மா லோகத்திற்கும் மேலான இடத்தை எனக்கு வழங்க வேண்டும். உலக பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டு, புனிதமான, கலங்காத, சுத்தமான அந்த இடத்தை உம்முடைய அருளால் அடைய விரும்புகிறேன். அந்த இடம், எல்லா தேவர்கள், முனிவர்கள், யோகிகள் கூட அடைய முடியாத, ஆனந்தமான, உயர்ந்த, துன்பமற்ற இடம். உம்மால் பரம நிலையை அடைந்து, அமிர்தமான ஆட்சியை அனுபவித்து, எல்லா உலகங்களையும் தாண்டி, என் உலகத்தை அடைவாய். ராஜாதி ராஜா, உன் புகழ் மூன்று உலகிலும் பரவும்; என் இருப்பும் உன் அருகில் என்றும் நிலைக்கும். எல்லா தேவர்கள், அசுரர்கள், உன்னை 'ஷ்வேதகங்கா' என பாடுவார்கள்; ஒரு புல் நுனியால் கூட, ராஜா, ஷ்வேதகங்கா நீர் புகழப்படும். என்னைப் பக்தியுடன் தியானித்து, இந்த நீரைத் தொடும் அனைவரும் சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்; சந்திரனைப் போல ஜொலிக்கும், 'மாதவா' என்ற உருவத்தை அணுகும், சங்கம், பசுமை பால் போன்ற வடிவில், பாவங்களை அழிக்கும், தாமரை கண்கள் கொண்ட அவளை ஒருமுறை பக்தியுடன் வணங்கும், அவன் எல்லா உலகங்களையும் விட்டு, என் உலகில் மதியமகள்களால் சூழப்பட்டு, ஒரு மன்வந்தர காலம் முழுவதும் மதிப்புடன் வாழ்வான். அங்கு கந்தர்வர்கள் இனிமையாக புகழ்ந்து, பல சுகங்களை என் உடனும் அனுபவிப்பான். அங்கிருந்து மீண்டும் இங்கு வந்தால், மனிதனாக, பிராமணராக, வேதம் மற்றும் அதன் அங்கங்களை அறிந்தவராக, செல்வம், சுகம், நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்வான். யானை, குதிரை, ரதம், வாகனம், செல்வம், தானியம், தூய்மை, அழகு, அதிர்ஷ்டம், மகன்கள், பேரன்கள் ஆகியவற்றுடன் வாழ்வான். மீண்டும் பரம புருஷனை அடைந்து, ஆலமரம் அல்லது கடல் அருகில், உடலை விட்டு ஹரியை நினைத்து, அமைதியான நிலையை அடைவான். அந்த வெண்மை மாதவாவையும், அருகில், மீனாக உருவான மாதவாவையும் பார்த்து, அந்த முதன்மை கடலில் சிவந்த மீனாக உருவெடுத்த இறைவனை நினைத்து, அந்த நரகத்தில் வேதங்களை மீட்டும், பூமியை சிந்தித்து, அதே இடத்தில் தங்கி இருந்தான். அந்த முதல் அவதாரமான, மீன் வடிவில் உள்ள மாதவாவை வணங்கி, பக்தி கொண்டால், எல்லா துன்பங்களிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். அவன் ஹரி தங்கும் பரம இடத்தை அடைந்து, காலம் வந்தால், மீண்டும் இங்கு வந்து, பூமியில் அரசராக பிறக்கிறான். கன்றாக உருவான மாதவாவை அணுகினால், மனிதன் வெல்ல முடியாதவனாக, தானம் செய்யும், சுகங்களை அனுபவிக்கும், யாகங்களை நடத்தும், விஷ்ணுவுக்கு பக்தியுள்ளவனாக, சத்தியத்தில் நிலையானவனாக ஆகிறான். ஹரியுடன் ஐக்கியம் அடைந்து, மோட்சம் பெறுகிறான். இவ்வாறு, மீன் வடிவில் உள்ள மாதவாவின் மகிமையை முழுமையாக உங்களுக்கு கூறினேன்; அவனை காணும் ஒருவர், ஓ சிறந்த முனிவரே, எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான். "இறைவா, வருணனின் இல்லத்தில் செய்யும் சுத்திகாரத்தைப் பற்றி, குளிக்க, தானம் செய்ய, முழுமையான புண்ணியம் பற்றி கேட்க விரும்புகிறோம்," என முனிவர்கள் கேட்டனர். "ஓ சிறந்த முனிவரே, பக்தியுடன், மனதை ஒருமித்து செய்யும் முறையான சுத்திகாரத்தை கேள்; அவ்வாறு செய்தால் உயர்ந்த புண்ணியம் கிடைக்கும். பழங்காலத்தில் மார்கண்டேய குளத்தில் குளிப்பது மிகப் புகழ்பெற்றது; குறிப்பாக பதினான்காவது நாள், பாவங்களை அழிக்கிறது. அதேபோல், கடலில் குளிப்பதும் எப்போதும் புகழ்பெற்றது; குறிப்பாக பூர்ணமி நாளில், அச்வமேத யாகத்தின் பயனைப் பெறுகிறான்." இவ்வாறு, ராஜா ஷ்வேதன் பக்தியுடன் இறைவனை வணங்கி, அவன் அருளால் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, அந்த புனித தரணியில், இறைவனின் அமோக வடிவங்களைத் தியானித்து, பாவங்கள் நீங்கும் புனித நீர், புனித இடங்கள், அவதாரங்களைப் பற்றிய மகிமையை அறிந்து, உலகில், ஆனந்தம், சுத்தம், உயர்ந்த நிலை, மோட்சம் ஆகியவற்றை அடைந்தான்.