तथेत्य् उक्त्वा जगामाशु गङ्गां नत्वा जनार्दनम् पूजयाम् आस शंभुं च तपस् तेपे यतव्रतः
सहस्रम् एकं वर्षाणां बद्धं पितरम् आत्मनः मोचयाम् आस देवेभ्यः पुना राज्यम् अवाप सः
शिवेशाभ्यां मुक्तपाशो राज्यं प्राप सुतात् स्वकात् अवाप्य विद्यां गान्धर्वीं प्रियश् चासीच् छतक्रतोः
शांभवं वैष्णवं चैव उर्वशीतीर्थम् एव च ततःप्रभृति तत् तीर्थं कैतवं चेति विश्रुतम्
शिवविष्णुसरिन्मातुप्रसादाद् आप्यते न किम् तत्र स्नानं च दानं च बहुपुण्यफलप्रदम् पापपाशविमोक्षं तु सर्वदुर्गतिनाशनम्
सामुद्रं तीर्थम् आख्यातं सर्वतीर्थफलप्रदम् तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि शृणु नारद तन्मनाः
विसृष्टा गौतमेनासौ गङ्गा पापप्रणाशनी लोकानाम् उपकारार्थं प्रायात् पूर्वार्णवं प्रति
आगच्छन्ती देवनदी कमण्डलुधृता मया शिरसा च धृता देवी शंभुना परमात्मना
विष्णुपादात् प्रसूतां तां ब्राह्मणेन महात्मना आनीतां मर्त्यभवनं स्मरणाद् अघनाशनीम्
गुरोर् गुरुतमां सिन्धुर् दृष्ट्वा कृत्यम् अचिन्तयत् या वन्द्या जगताम् ईशा ब्रह्मेशाद्यैर् नमस्कृता
ताम् अहं प्रतिगच्छेयं नो चेत् स्याद् धर्मदूषणम् आगच्छन्तं महात्मानं यो मोहान् नोपतिष्ठते
न तस्य कोपि त्रातास्ति पापिनो लोकयोर् द्वयोः एवं विमृश्य रत्नेशो मूर्तिमान् विनयान्वितः कृताञ्जलिपुटो गङ्गाम् आहेदं सरितांपतिः
रसातलगतं वारि पृथिव्यां यन् नभस्तले तन् माम् एवात्र विशतु नाहं वक्ष्यामि किंचन
मयि रत्नानि पीयूषं पर्वता राक्षसासुराः एतान् अप्य् अखिलान् अन्यान् भीमान् संधारयाम्य् अहम्
ममान्तः कमलायुक्तो विष्णुः स्वपिति नित्यदा ममाशक्यं न किमपि विद्यते सचराचरे
महत्य् अभ्यागते कुर्यात् प्रत्युत्थानं न यो मदात् स धर्मादिपरिभ्रष्टो निरयं तु समाप्नुयात्
न तान् मे बिभ्रतः खेदो विनागस्त्यपराभवात् किं तु त्वं गौरवेणैषाम् अतिरिक्ता ततस् त्व् अहम्
ब्रवीमि देवि गङ्गे मां त्वं साम्यात् संगता भव नैकरूपाम् अहं शक्तः संगन्तुं बहुधा यदि
सङ्गम् एष्यसि देवि त्वं संगच्छे ऽहं न चान्यथा गङ्गे समेष्यसि यदि बहुधा तद् विचारये
तम् एवंवादिनं सिन्धुम् अपाम् ईशं तदाब्रवीत् गङ्गा सा गौतमी देवी कुरु चैतद् वचो मम
सप्तर्षीणां च या भार्या अरुन्धतिपुरोगमाः भर्तृभिः सहिताः सर्वा आनय त्वं तदा त्व् अहम्
अल्पभूता भविष्यामि ततः स्यां तव संगता तथेत्य् उक्त्वा सप्तर्षीणां भार्याभिर् ऋषिभिर् वृतः
आनयाम् आस तां देवी सप्तधा सा व्यभज्यत सा चेयं गौतमी गङ्गा सप्तधा सागरं गता
सप्तर्षीणां तु नाम्ना तु सप्त गङ्गास् ततो ऽभवन् तत्र स्नानं च दानं च श्रवणं पठनं तथा
स्मरणं चापि यद् भक्त्या सर्वकामप्रदं भवेत् नास्माद् अन्यत् परं तीर्थं समुद्राद् भुवनत्रये पापहानौ भुक्तिमुक्तिप्राप्तौ च मनसो मुदे
ऋषिसत्त्रम् इति ख्यातम् ऋषयः सप्त नारद निषेदुस् तपसे यत्र यत्र भीमेश्वरः शिवः
तत्रेदं वृत्तम् आख्यास्ये देवर्षिपितृबृंहितम् शृणु यत्नेन वक्ष्यामि सर्वकामप्रदं शुभम्
सप्तधा व्यभजन् गङ्गाम् ऋषयः सप्त नारद वासिष्ठी दाक्षिणेयी स्याद् वैश्वामित्री तदुत्तरा
वामदेव्य् अपरा ज्ञेया गौतमी मध्यतः शुभा भारद्वाजी स्मृता चान्या आत्रेयी चेत्य् अथापरा
जामदग्नी तथा चान्या व्यपदिष्टा तु सप्तधा तैः सर्वैर् ऋषिभिस् तत्र यष्टुम् इष्टैर् महात्मभिः