किम् अप्य् अन्तर् ध्यायति च निःश्वसत्य् अपि वै मुहुः एतस्मिन्न् अन्तरे प्राप्ता राक्षसा लङ्कवासिनः
सुग्रीवो हनुमांश् चैव अङ्गदो जाम्बवांस् तथा अन्ये च वानराः सर्वे विभीषणपुरःसराः
ते चागत्य नृपं प्राप्ताः सिंहासनम् उपस्थितम् सीताम् अदृष्ट्वा हनुमान् अङ्गदः कनकाङ्गदः
क्व गतायोनिजा माता एको रामो ऽत्र दृश्यते रामेण सा परित्यक्ता इत्य् ऊचुर् द्वारपालकाः
पश्यत्सु लोकपालेषु आर्ये तत्र प्रवादिनि अग्नौ शुद्धिगतां सीतां किं तु राजा निरङ्कुशः
उत्पन्नैर् लौकिकैर् वाक्यै रामस् त्यजति तां प्रियाम् मरिष्याव इति ह्य् उक्त्वा गौतमीं पुनर् ईयतुः
रामस् तौ पृष्ठतो ऽभ्येत्य अयोध्यावासिभिः सह आगत्य गौतमीं तत्र ऽकुर्वंस् ते परमं तपः
स्मारं स्मारं निश्वसन्तस् तां सीतां लोकमातरम् संसारास्थाविरहिता गौतमीसेवनोत्सुकाः
लोकत्रयपतिः साक्षाद् रामो ऽनुजसमन्वितः प्राप्तः स्नात्वा च गौतम्यां शिवाराधनतत्परः
परितापं जहौ सर्वं सहस्रपरिवारितः यत्र चासीत् स वृत्तान्तः सहस्रकुण्डम् उच्यते
दशापराणि तीर्थानि तत्र सर्वार्थदानि च तत्र स्नानं च दानं च सहस्रफलदायकम्
यत्र श्रीगौतमीतीरे वसिष्ठादिमुनीश्वरैः सर्वापत्तारकं होमम् अकारयद् अघान्तकम्
सहस्रसंख्यायुक्तेषु कुण्डेषु वसुधारया सर्वान् अपेक्षितान् कामान् अवापासौ महातपाः
गौतम्याः सरिदम्बायाः प्रसादाद् राक्षसान्तकः सहस्रकुण्डाभिधं तद् अभूत् तीर्थं महाफलम्
कपिलतीर्थम् आख्यातं तद् एवाङ्गिरसं स्मृतम् तद् एवादित्यम् आख्यातं सैंहिकेयं तद् उच्यते
गौतम्या दक्षिणे पारे आदित्यान् मुनिसत्तम अयाजयन्न् अङ्गिरसो दक्षिणां ते भुवं ददुः
अङ्गिरोभ्यस् तदादित्यास् तपसे ऽङ्गिरसो ययुः सा भूमिः सैंहिकी भूत्वा जनान् सर्वान् अभक्षयत्
तत्रसुस् ते जनाः सर्वे अङ्गिरोभ्यो न्यवेदयन् विभीता ज्ञानतो ज्ञात्वा भुवं तां सैंहिकीम् इति
आदित्यान् अनुगत्वाथ वाचम् अङ्गिरसो ऽब्रुवन् भुवं गृह्णन्तु या दत्ता नेत्य् आदित्यास् तदाब्रुवन्
निवृत्तां दक्षिणां नैव प्रतिगृह्णन्ति सूरयः स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत वसुंधराम्
षष्टिर् वर्षसहस्राणि विष्ठायां जायते कृमिः भूमेः स्वपरदत्ताया हरणान् नाधिकं क्वचित्
पापम् अस्ति महारौद्रं न स्वीकुर्मः पुनस् तु ताम् एवं यदा स्वदत्ताया हरणे किं तदा भवेत्
तथापि क्रयरूपेण गृह्णीमो दक्षिणां भुवम् तथेत्य् उक्ते तु ते देवाः कपिलां शुभलक्षणाम्
गङ्गाया दक्षिणे पारे भुवः स्थाने तु तां ददुः भुक्तिमुक्तिप्रदः साक्षाद् विष्णुस् तिष्ठति मूर्तिमान्
कपिलासंगमं तच् च सर्वाघौघविनाशनम् तत्राभवद् दानतोयाद् आपगा कपिलाभिधा
सस्यवत्या अपि भुवो दानाद् गोदानम् उत्तमम् लोकरक्षां चकारासौ कृत्वा विनिमयं मुनिः
यत्र तीर्थे च तद् वृत्तं गोतीर्थं तद् उदाहृतम् पुण्यदं तत्र तीर्थानां शतम् उक्तं मनीषिभिः
तत्र स्नानेन दानेन भूमिदानफलं लभेत् संगता गङ्गया तच् च कपिलासंगमं विदुः
शङ्खह्रदं नाम तीर्थं यत्र शङ्खगदाधरः तत्र स्नात्वा च तं दृष्ट्वा मुच्यते भवबन्धनात्
तत्रेदं वृत्तम् आख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् पुरा कृतयुगस्यादौ ब्रह्मणः सामगायिनः