तत्याज तां स चन्द्रो ऽपि तां तारां जगृहे कविः शुक्रो ऽपि देवान् आहूय ऋषीन् पितृगणांस् तथा
नदीर् नदांश् च विविधान् ओषधीश् च पतिव्रताः ततः संप्रष्टुम् आरेभे तारावृत्तविनिष्क्रयम्
ततः श्रुतिः सुरान् आह गौतम्यां भक्तितस् त्व् इयम् स्नानं करोतु जीवेन तारा पूता भविष्यति
रहस्यम् एतत् परमं न कथ्यं यस्य कस्यचित् सर्वास्व् अपि दशास्व् एह शरणं गौतमी नृणाम्
तथाकरोच् चैव तारा भर्त्रा स्नानं यथाविधि पुष्पवृष्टिर् अभूत् तत्र जयशब्दो व्यवर्तत
पुनर् वै देवा अददुः पुनर् मनुष्या उत राजानः सत्यं कृण्वाना ब्रह्मजायां पुनर् ददुः
पुनर् दत्त्वा ब्रह्मजायां कृतां देवैर् अकल्मषाम् सर्वं क्षेमम् अभूत् तत्र तस्मात् तीर्थं महामुने
पुनर् दत्त्वा ब्रह्मजायां कृतां देवैर् अकल्मषाम् सर्वं क्षेमम् अभूत् तत्र तस्मात् तीर्थं महामुने तद् अभूत् सकलाघौघध्वंसनं सर्वकामदम् आनन्दं क्षेमम् अभवत् सुराणाम् असुरारिणाम्
बृहस्पतेश् च शुक्रस्य तारायाश् च विशेषतः परमानन्दम् आपन्नो गुरुर् गङ्गाम् अभाषत
त्वं गौतमि सदा पूज्या सर्वेषाम् अपि मुक्तिदा विशेषतस् तु सिंहस्थे मयि त्रैलोक्यपावनी
भविष्यसि सरिच्छ्रेष्ठे सर्वतीर्थैः समन्विता यानि कानि च तीर्थानि स्वर्गमृत्युरसातले त्वां स्नातुं तानि यास्यन्ति मयि सिंहस्थिते ऽम्बिके
धन्यं यशस्यम् आयुष्यम् आरोग्यश्रीविवर्धनम् सौभाग्यैश्वर्यजननं तीर्थम् आनन्दनामकम्
तत्र पञ्च सहस्राणि तीर्थान्य् आह स गौतमः स्मरणात् पठनाद् वापि इष्टैः संयुज्यते सदा
शिवस्यात्र निविष्टस्य नन्दी गङ्गातटे ऽनिशम् साक्षाच् चरत्य् असौ धर्मस् तस्मान् नन्दीतटं स्मृतम् आनन्दम् अपि तत् तीर्थं सर्वानन्दविवर्धनात्
भावतीर्थम् इति प्रोक्तं यत्र साक्षाद् भवः स्थितः अशेषजगदन्तस्थो भूतात्मा सच्चिदाकृतिः
तत्रेमां शृणु वक्ष्यामि कथां पुण्यतमां शुभाम् सूर्यवंशकरः श्रीमान् क्षत्रियाणां धुरंधरः
प्राचीनबर्हिर् आख्यातः सर्वधर्मेषु पारगः तिस्रः कोट्यो ऽर्धकोटिश् च वर्षाणां राज्य आस्थितः
तस्येदृशं व्रतं चासीद् यद् अहं यौवनच्युतः भवेयं प्रियया वापि पुत्रैर् वा प्रियवस्तुभिः
वियुज्येयं ततो राज्यं त्यक्ष्ये ऽहं नात्र संशयः विवेकिनां कुलीनानाम् इदम् एवोचितं नृणाम्
स्थीयते विजने क्वापि विरक्तैर् विभवक्षये तस्मिन् प्रशासति महीं न वियोगः प्रियैः क्वचित्
नाधिव्याधी न दुर्भिक्षं न बन्धुकलहो नृणाम् तस्मिञ् शासति राज्यं तु न च कश्चिद् वियुज्यते
ततः पुत्रार्थम् अकरोद् यज्ञं राजा महामतिः ततः प्रसन्नो भगवान् वरं प्रादाद् यथेप्सितम्
गौतमीतीरसंस्थाय राज्ञे देवो महेश्वरः पुत्रं देहीति राजा वै भवं प्राह स भार्यया
भवः प्राह नृपं प्रीत्या पश्य नेत्रं तृतीयकम् ततः पश्यति राजेन्द्रे भवस्याक्षि तु मानद
चक्षुर्दीप्त्याभवत् पुत्रो महिमा नाम विश्रुतः येनाकारि स्तुतिः पुण्या महिम्न इति विश्रुता
किम् अलभ्यं भगवति प्रसन्ने त्रिपुरान्तके यं नित्यम् अनुवर्तन्ते हरिब्रह्मादयः सुराः
प्राप्तपुत्रश् च नृपतिस् तीर्थश्रैष्ठ्यम् अयाचत महापापमहारोगमहाव्यसनिनां नृणाम्
नानाविपद्गणार्तानां सर्वाभिमतलब्धये प्रादाज् ज्यैष्ठ्यं भवश् चापि भावतीर्थं तद् उच्यते
तत्र स्नानेन दानेन सर्वान् कामान् अवाप्नुयात् भवप्रसादाद् अभवत् सुतः प्राचीनबर्हिषः
महिमा गौतमीतीरे भावतीर्थं तद् उच्यते तत्र सप्तति तीर्थानि पुण्यान्य् अखिलदानि च