सर्वत्र गौतमीतीरे पितॄणां दानम् उत्तमम् विशेषतः कोटितीर्थे तद् अनन्तफलप्रदम् अत्रैकन्यूनपञ्चाशत् तीर्थानि मुनयो विदुः
नारसिंहम् इति ख्यातं गङ्गाया उत्तरे तटे तस्यानुभावं वक्ष्यामि सर्वरक्षाविधायकम्
हिरण्यकशिपुः पूर्वम् अभवद् बलिनां वरः तपसा विक्रमेणापि देवानाम् अपराजितः
हरिभक्तात्मजद्वेषकलुषीकृतमानसः आविर्भूय सभास्तम्भाद् विश्वात्मत्वं प्रदर्शयन्
तं हत्वा नरसिंहस् तत्सैन्यम् अद्रावयत् तदा सर्वान् हत्वा महादैत्यान् क्रमेणाजौ महामृगः
रसातलस्थाञ् शत्रूंश् च जित्वा स्वर्लोकम् ईयिवान् तत्र जित्वा भुवं गत्वा दैत्यान् हत्वा नगस्थितान्
समुद्रस्थान् नदीसंस्थान् ग्रामस्थान् वनवासिनः नानारूपधरान् दैत्यान् निजघान मृगाकृतिः
आकाशगान् वायुसंस्थाञ् ज्योतिर्लोकम् उपागतान् वज्रपाताधिकनखः समुद्धूतमहासटः
दैत्यगर्भस्राविगर्जी निर्जिताशेषराक्षसः महानादैर् वीक्षितैश् च प्रलयानलसंनिभैः
चपेटैर् अङ्गविक्षेपैर् असुरान् पर्यचूर्णयत् एवं हत्वा बहुविधान् गौतमीम् अगमद् धरिः
स्वपदाम्बुजसंभूतां मनोनयननन्दिनीम् तत्राम्बर्य इति ख्यातो दण्डकाधिपते रिपुः
देवानां दुर्जयो योद्धा बलेन महतावृतः तेनाभवन् महारौद्रं भीषणं लोमहर्षणम्
शस्त्रास्त्रवर्षणं युद्धं हरिणा दैत्यसूनुना निजघान हरिः श्रीमांस् तं रिपुं ह्य् उत्तरे तटे
गङ्गायां नारसिंहं तु तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् स्नानदानादिकं तत्र सर्वपापग्रहार्दनम्
सर्वरक्षाकरं नित्यं जरामरणवारणम् यथा सुराणां सर्वेषां न कोपि हरिणा समः
तीर्थानाम् अप्य् अशेषाणां तथा तत् तीर्थम् उत्तमम् तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा कुर्यान् नृहरिपूजनम्
स्वर्गे मर्त्ये तले वापि तस्य किंचिन् न दुर्लभम् इत्याद्य् अष्टौ मुने तत्र महातीर्थानि नारद
पृथक् पृथक् तीर्थकोटिफलम् आहुर् मनीषिणः अश्रद्धयापि यन्नाम्नि स्मृते सर्वाघसंक्षयः
भवेत् साक्षान् नृसिंहो ऽसौ सर्वदा यत्र संस्थितः तत् तीर्थसेवासंजातं फलं कैर् इह वर्ण्यते
यथा न देवो नृहरेर् अधिकः क्वापि वर्तते तथा नृसिंहतीर्थेन समं तीर्थं न कुत्रचित्
पैशाचं तीर्थम् आख्यातं गङ्गाया उत्तरे तटे पिशाचत्वात् पुरा विप्रो मुक्तिम् आप महामते
सुयवस्यात्मजो लोके जीगर्तिर् इति विश्रुतः कुटुम्बभारदुःखार्तो दुर्भिक्षेण तु पीडितः
मध्यमं तु शुनःशेपं पुत्रं ब्रह्मविदां वरम् विक्रीतवान् क्षत्रियाय वधाय बहुलैर् धनैः
किं नामापद्गतः पापं नाचरत्य् अपि पण्डितः शमितृत्वे धनं चापि जगृहे बहुलं मुनिः
विदारणार्थं च धनं जगृहे ब्राह्मणाधमः ततो ऽप्रतिसमाधेयमहारोगनिपीडितः
स मृतः कालपर्याये नरकेष्व् अथ पातितः भोगाद् ऋते न क्षयो ऽस्ति प्राक्तनानाम् इहांहसाम्
किंकरैर् यमवाक्येन बहुयोन्यन्तरं गतः ततः पिशाचो ह्य् अभवद् दारुणो दारुणाकृतिः
शुष्ककाष्ठेष्व् अथारण्ये निर्जले निर्जने तथा ग्रीष्मे ग्रीष्मदवव्याप्ते क्षिप्यते यमकिंकरैः
कन्यापुत्रमहीवाजिगवां विक्रयकारिणः नरकान् न निवर्तन्ते यावद् आभूतसंप्लवम्
स्वकृताघविपाकेन दारुणैर् यमकिंकरैः संघाते पच्यमानो ऽसौ रुरोदोच्चैः कृतं स्मरन्