यो ऽहं सो ऽहम् इति ज्ञात्वा न चिन्तां कर्तुम् अर्हसि किं चापो मातरो देव्यो ह्य् अग्निः श्वशुर इत्य् अपि इति बुद्ध्या विनिश्चित्य मा विषण्णा भव स्नुषे
आपो जनन्य इति यद् बभाषे अग्नेर् अहं तव पुत्रस्य भार्या कथं भूत्वा जननी चापि भार्या विरुद्धम् एतज् जलरूपेण नाथ
आदौ तु पत्नी भरणात् तु भार्या जनेस् तु जाया स्वगुणैः कलत्रम् इत्यादिरूपाणि बिभर्षि भद्रे कुरुष्व वाक्यं मदुदीरितं यत्
यो ऽस्यां प्रजातः स तु पुत्र एव सा तस्य मातैव न संशयो ऽत्र तस्माद् वदन्ति श्रुतितत्त्वविज्ञाः सा नैव योषित् तनये ऽभिजाते
श्वशुरस्य तु तद् वाक्यं श्रुत्वात्रेयी तदैव तत् आग्नेयं रूपम् आपन्नम् अम्भसाप्लावयत् पतिम्
उभौ तौ दंपती ब्रह्मन् संगतौ गाङ्गवारिणा शान्तरूपधरौ चोभौ दंपती संबभूवतुः
लक्ष्म्या युक्तो यथा विष्णुर् उमया शंकरो यथा रोहिण्या च यथा चन्द्रस् तथाभून् मिथुनं तदा
भर्तारं प्लावयन्ती सा दधाराम्बुमयं वपुः परुष्णी चेति विख्याता गङ्गया संगता नदी
गोशतार्पणजं पुण्यं परुष्णीस्नानतो भवेत् तत्र चाङ्गिरसाश् चक्रुर् यज्ञांश् च बहुदक्षिणान्
तत्र त्रीणि सहस्राणि तीर्थान्य् आहुः पुराणगाः उभयोस् तीरयोस् तात पृथग् यागफलं विदुः
तेषु स्नानं च दानं च वाजपेयाधिकं मतम् विशेषतस् तु गङ्गायाः परुष्ण्या सह संगमे
स्नानदानादिभिः पुण्यं यत् तद् वक्तुं न शक्यते
मार्कण्डेयं नाम तीर्थं सर्वपापविमोचनम् सर्वक्रतुफलं पुण्यम् अघौघविनिवारणम्
तस्य प्रभावं वक्ष्यामि शृणु नारद यत्नतः मार्कण्डेयो भरद्वाजो वसिष्ठो ऽत्रिश् च गौतमः
याज्ञवल्क्यश् च जाबालिर् मुनयो ऽन्ये ऽपि नारद एते शास्त्रप्रणेतारो वेदवेदाङ्गपारगाः
पुराणन्यायमीमांसाकथासु परिनिष्ठिताः मिथः समूचुर् विद्वांसो मुक्तिं प्रति यथामति
केचिज् ज्ञानं प्रशंसन्ति केचित् कर्म तथोभयम् एवं विवदमानास् ते माम् ऊचुर् उभयं मतम्
मदीयं तु मतं ज्ञात्वा ययुश् चक्रगदाधरम् तस्य चापि मतं ज्ञात्वा ऋषयस् ते महौजसः
पुनर् विवदमानास् ते शंकरं प्रष्टुम् उद्यताः गङ्गायां च भवं पूज्य तम् एवार्थं शशंसिरे
कर्मणस् तु प्रधानत्वम् उवाच त्रिपुरान्तकः क्रियारूपं च तज् ज्ञानं क्रिया सैव तद् उच्यते
तस्मात् सर्वाणि भूतानि कर्मणा सिद्धिम् आप्नुयुः कर्मैव विश्वतोव्यापि तदृते नास्ति किंचन
विद्याभ्यासो यज्ञकृतिर् योगाभ्यासः शिवार्चनम् सर्वं कर्मैव नाकर्मी प्राणी क्वाप्य् अत्र विद्यते
कर्मैव कारणं तस्माद् अन्यद् उन्मत्तचेष्टितम् ऋषीणां यत्र संवादो यत्र देवो महेश्वरः
चकार निर्णयं सर्वं कर्मणावाप्यते नृभिः मार्कण्डं मुख्यतः कृत्वा ततो मार्कण्डम् उच्यते
तीर्थम् ऋषिगणाकीर्णं गङ्गाया उत्तरे तटे पितॄणां पावनं पुण्यं स्मरणाद् अपि सर्वदा
तत्राष्टौ नवतिस् तात तीर्थान्य् आह जगन्मयः वेदेन चापि तत् प्रोक्तम् ऋषयो मेनिरे च तत्
यायातम् अपरं तीर्थं यत्र कालञ्जरः शिवः सर्वपापप्रशमनं तद्वृत्तम् उच्यते मया
ययातिर् नाहुषो राजा साक्षाद् इन्द्र इवापरः तस्य भार्याद्वयं चासीत् कुललक्षणभूषितम्
ज्येष्ठा तु देवयानीति नाम्ना शुक्रसुता शुभा शर्मिष्ठेति द्वितीया सा सुता स्याद् वृषपर्वणः
ब्राह्मण्य् अपि महाप्राज्ञा देवयानी सुमध्यमा ययातेर् अभवद् भार्या सा तु शुक्रप्रसादतः