आर्चीको जनयाम् आस जामदग्न्यं सुदारुणम् सर्वविद्यान्तगं श्रेष्ठं धनुर्वेदस्य पारगम्
रामं क्षत्रियहन्तारं प्रदीप्तम् इव पावकम् और्वस्यैवम् ऋचीकस्य सत्यवत्यां महायशाः
जमदग्निस् तपोवीर्याज् जज्ञे ब्रह्मविदां वरः मध्यमश् च शुनःशेफः शुनःपुच्छः कनिष्ठकः
विश्वामित्रं तु दायादं गाधिः कुशिकनन्दनः जनयाम् आस पुत्रं तु तपोविद्याशमात्मकम्
प्राप्य ब्रह्मर्षिसमतां यो ऽयं ब्रह्मर्षितां गतः विश्वामित्रस् तु धर्मात्मा नाम्ना विश्वरथः स्मृतः
जज्ञे भृगुप्रसादेन कौशिकाद् वंशवर्धनः विश्वामित्रस्य च सुता देवरातादयः स्मृताः
प्रख्यातास् त्रिषु लोकेषु तेषां नामान्य् अतःपरम् देवरातः कतिश् चैव यस्मात् कात्यायनाः स्मृताः
शालावत्यां हिरण्याक्षो रेणुर् जज्ञे ऽथ रेणुकः सांकृतिर् गालवश् चैव मुद्गलश् चैव विश्रुतः
मधुच्छन्दो जयश् चैव देवलश् च तथाष्टकः कच्छपो हारितश् चैव विश्वामित्रस्य ते सुताः
तेषां ख्यातानि गोत्राणि कौशिकानां महात्मनाम् पाणिनो बभ्रवश् चैव ध्यानजप्यास् तथैव च
पार्थिवा देवराताश् च शालङ्कायनबाष्कलाः लोहिता यमदूताश् च तथा कारूषकाः स्मृताः
पौरवस्य मुनिश्रेष्ठा ब्रह्मर्षेः कौशिकस्य च संबन्धो ऽप्य् अस्य वंशे ऽस्मिन् ब्रह्मक्षत्रस्य विश्रुतः
विश्वामित्रात्मजानां तु शुनःशेफो ऽग्रजः स्मृतः भार्गवः कौशिकत्वं हि प्राप्तः स मुनिसत्तमः
विश्वामित्रस्य पुत्रस् तु शुनःशेफो ऽभवत् किल हरिदश्वस्य यज्ञे तु पशुत्वे विनियोजितः
देवैर् दत्तः शुनःशेफो विश्वामित्राय वै पुनः देवैर् दत्तः स वै यस्माद् देवरातस् ततो ऽभवत्
देवरातादयः सप्त विश्वामित्रस्य वै सुताः दृषद्वतीसुतश् चापि वैश्वामित्रस् तथाष्टकः
अष्टकस्य सुतो लौहिः प्रोक्तो जह्नुगणो मया अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि वंशम् आयोर् महात्मनः
आयोः पुत्राश् च ते पञ्च सर्वे वीरा महारथाः स्वर्भानुतनयायां च प्रभायां जज्ञिरे नृपाः
नहुषः प्रथमं जज्ञे वृद्धशर्मा ततः परम् रम्भो रजिर् अनेनाश् च त्रिषु लोकेषु विश्रुताः
रजिः पुत्रशतानीह जनयाम् आस पञ्च वै राजेयम् इति विख्यातं क्षत्रम् इन्द्रभयावहम्
यत्र दैवासुरे युद्धे समुत्पन्ने सुदारुणे देवाश् चैवासुराश् चैव पितामहम् अथाब्रुवन्
आवयोर् भगवन् युद्धे को विजेता भविष्यति ब्रूहि नः सर्वभूतेश श्रोतुम् इच्छाम तत्त्वतः
येषाम् अर्थाय संग्रामे रजिर् आत्तायुधः प्रभुः योत्स्यते ते विजेष्यन्ति त्रींल् लोकान् नात्र संशयः
यतो रजिर् धृतिस् तत्र श्रीश् च तत्र यतो धृतिः यतो धृतिश् च श्रीश् चैव धर्मस् तत्र जयस् तथा
ते देवा दानवाः प्रीता देवेनोक्ता रजिं तदा अभ्ययुर् जयम् इच्छन्तो वृण्वानास् तं नरर्षभम्
स हि स्वर्भानुदौहित्रः प्रभायां समपद्यत राजा परमतेजस्वी सोमवंशविवर्धनः
ते हृष्टमनसः सर्वे रजिं वै देवदानवाः ऊचुर् अस्मज्जयाय त्वं गृहाण वरकार्मुकम्
अथोवाच रजिस् तत्र तयोर् वै देवदैत्ययोः अर्थज्ञः स्वार्थम् उद्दिश्य यशः स्वं च प्रकाशयन्
यदि दैत्यगणान् सर्वाञ् जित्वा वीर्येण वासवः इन्द्रो भवामि धर्मेण ततो योत्स्यामि संयुगे
देवाः प्रथमतो विप्राः प्रतीयुर् हृष्टमानसाः एवं यथेष्टं नृपते कामः संपद्यतां तव