अजेयः क्षत्रियैर् लोके क्षत्रियर्षभसूदनः तवापि पुत्रं कल्याणि धृतिमन्तं तपोधनम्
शमात्मकं द्विजश्रेष्ठं चरुर् एष विधास्यति एवम् उक्त्वा तु तां भार्याम् ऋचीको भृगुनन्दनः
तपस्य् अभिरतो नित्यम् अरण्यं प्रविवेश ह गाधिः सदारस् तु तदा ऋचीकाश्रमम् अभ्यगात्
तीर्थयात्राप्रसङ्गेन सुतां द्रष्टुं नरेश्वरः चरुद्वयं गृहीत्वा सा ऋषेः सत्यवती तदा
चरुम् आदाय यत्नेन सा तु मात्रे न्यवेदयत् माता तु तस्या दैवेन दुहित्रे स्वं चरुं ददौ
तस्याश् चरुम् अथाज्ञानाद् आत्मसंस्थं चकार ह अथ सत्यवती सर्वं क्षत्रियान्तकरं तदा
धारयाम् आस दीप्तेन वपुषा घोरदर्शना ताम् ऋचीकस् ततो दृष्ट्वा योगेनाभ्युपसृत्य च
ततो ऽब्रवीद् द्विजश्रेष्ठः स्वां भार्यां वरवर्णिनीम् मात्रासि वञ्चिता भद्रे चरुव्यत्यासहेतुना
जनयिष्यति हि पुत्रस् ते क्रूरकर्मातिदारुणः भ्राता जनिष्यते चापि ब्रह्मभूतस् तपोधनः
विश्वं हि ब्रह्म तपसा मया तस्मिन् समर्पितम् एवम् उक्ता महाभागा भर्त्रा सत्यवती तदा
प्रसादयाम् आस पतिं पुत्रो मे नेदृशो भवेत् ब्राह्मणापसदस् त्वत्त इत्य् उक्तो मुनिर् अब्रवीत्
नैष संकल्पितः कामो मया भद्रे तथास्त्व् इति उग्रकर्मा भवेत् पुत्रः पितुर् मातुश् च कारणात्
पुनः सत्यवती वाक्यम् एवम् उक्त्वाब्रवीद् इदम् इच्छंल् लोकान् अपि मुने सृजेथाः किं पुनः सुतम्
शमात्मकम् ऋजुं त्वं मे पुत्रं दातुम् इहार्हसि कामम् एवंविधः पौत्रो मम स्यात् तव च प्रभो
यद्य् अन्यथा न शक्यं वै कर्तुम् एतद् द्विजोत्तम ततः प्रसादम् अकरोत् स तस्यास् तपसो बलात्
पुत्रे नास्ति विशेषो मे पौत्रे वा वरवर्णिनि त्वया यथोक्तं वचनं तथा भद्रे भविष्यति
ततः सत्यवती पुत्रं जनयाम् आस भार्गवम् तपस्य् अभिरतं दान्तं जमदग्निं समात्मकम्
भृगोर् जगत्यां वंशे ऽस्मिञ् जमदग्निर् अजायत सा हि सत्यवती पुण्या सत्यधर्मपरायणा
कौशिकीति समाख्याता प्रवृत्तेयं महानदी इक्ष्वाकुवंशप्रभवो रेणुर् नाम नराधिपः
तस्य कन्या महाभागा कामली नाम रेणुका रेणुकायां तु कामल्यां तपोविद्यासमन्वितः
आर्चीको जनयाम् आस जामदग्न्यं सुदारुणम् सर्वविद्यान्तगं श्रेष्ठं धनुर्वेदस्य पारगम्
रामं क्षत्रियहन्तारं प्रदीप्तम् इव पावकम् और्वस्यैवम् ऋचीकस्य सत्यवत्यां महायशाः
जमदग्निस् तपोवीर्याज् जज्ञे ब्रह्मविदां वरः मध्यमश् च शुनःशेफः शुनःपुच्छः कनिष्ठकः
विश्वामित्रं तु दायादं गाधिः कुशिकनन्दनः जनयाम् आस पुत्रं तु तपोविद्याशमात्मकम्
प्राप्य ब्रह्मर्षिसमतां यो ऽयं ब्रह्मर्षितां गतः विश्वामित्रस् तु धर्मात्मा नाम्ना विश्वरथः स्मृतः
जज्ञे भृगुप्रसादेन कौशिकाद् वंशवर्धनः विश्वामित्रस्य च सुता देवरातादयः स्मृताः
प्रख्यातास् त्रिषु लोकेषु तेषां नामान्य् अतःपरम् देवरातः कतिश् चैव यस्मात् कात्यायनाः स्मृताः
शालावत्यां हिरण्याक्षो रेणुर् जज्ञे ऽथ रेणुकः सांकृतिर् गालवश् चैव मुद्गलश् चैव विश्रुतः
मधुच्छन्दो जयश् चैव देवलश् च तथाष्टकः कच्छपो हारितश् चैव विश्वामित्रस्य ते सुताः
तेषां ख्यातानि गोत्राणि कौशिकानां महात्मनाम् पाणिनो बभ्रवश् चैव ध्यानजप्यास् तथैव च