घोरसंसारकान्तारसंचारोद्विग्नचेतसाम् शरीरिणां कृपासिन्धो त्वम् एव शरणं शिव
एवं संस्तुवतस् तस्य पुरतो ऽभूद् वृषध्वजः वरेण च्छन्दयाम् आस कश्यपं तं प्रजापतिम्
कश्यपो ऽपि शिवं प्राह विनीतवद् इदं वचः स प्राह विस्तरेणाथ इन्द्रस्य तु विचेष्टितम्
शापं नाशं च पुत्राणां परस्परम् अमित्रताम् पापप्राप्तिं तु शक्रस्य शापप्राप्तिं तथैव च ततो वृषाकपिः प्राह दितिं चागस्त्यम् एव च
मरुतो ये भवत्पुत्राः पञ्चाशच् चैकवर्जिताः सर्वे भवेयुः सुभगा भवेयुर् यज्ञभागिनः
इन्द्रेण सहिता नित्यं वर्तयेयुर् मुदान्विताः
इन्द्रस्य तु हविर्भागो यत्र यत्र मखे भवेत् आदौ तु मरुतस् तत्र भवेयुर् नात्र संशयः
मरुद्भिः सहितं शक्रं न जयेयुः कदाचन जेता भवेत् सर्वदैव सुखं तिष्ठ प्रजापते
अद्यप्रभृति ये कुर्युर् अनयाद् भ्रातृघातनम् वंशच्छेदो विपत्तिश् च नित्यं तेषां भविष्यति
अगस्त्यम् ऋषिशार्दूलं शंभुर् अप्य् आह यत्नतः
न कुर्यास् त्वं च कोपं च शचीभर्तरि वै मुने शमं व्रज महाप्राज्ञ मरुतस् त्व् अमरा भवन्
दितिं चापि शिवः प्राह प्रसन्नो वृषभध्वजः
एको भूयान् मम सुतस् त्रैलोक्यैश्वर्यमण्डितः इत्य् एवं चिन्तयन्ती त्वं तपसे नियताभवः
तद् एतत् सफलं ते ऽद्य पुत्रा बहुगुणाः शुभाः अभवन् बलिनः शूरास् तस्माज् जहि मनोरुजम् अन्यान् अपि वरान् सुभ्रूर् याचस्व गतसंभ्रमा
तद् एतद् वचनं श्रुत्वा देवदेवस्य सा दितिः कृताञ्जलिपुटा नत्वा शंभुं वाक्यम् अथाब्रवीत्
लोके यद् एतत् परमं यत् पित्रोः पुत्रदर्शनम् विशेषेण तु तन् मातुः प्रियं स्यात् सुरपूजित
तत्रापि रूपसंपत्तिशौर्यविक्रमवान् भवेत् एको ऽपि तनयः किंतु बहवश् चेत् किम् उच्यते
मत्पुत्रास् ते प्रभावाच् च जेतारो बलिनो ध्रुवम् इन्द्रस्य भ्रातरः सत्यं पुत्राश् चैव प्रजापतेः
अगस्त्यस्य प्रसादाच् च गङ्गायाश् च प्रसादतः यत्र देव प्रसादस् ते तच् छुभं को ऽत्र संशयः
कृतार्थाहं तथापि त्वां भक्त्या विज्ञापयाम्य् अहम् शृणुष्व देव वचनं कुरुष्व च जगद्धितम्
वदेत्य् उक्ता जगद्धात्रा दितिर् नम्राब्रवीद् इदम्
संततिप्रापणं लोके दुर्लभं सुरवन्दित विशेषेण प्रियं मातुः पुत्रश् चेत् किं नु वर्ण्यते
स चापि गुणवाञ् श्रीमान् आयुष्मान् यदि जायते किं तु स्वर्गेण देवेश पारमेष्ठ्यपदेन वा
सर्वेषाम् अपि भूतानाम् इहामुत्र फलैषिणाम् गुणवत्पुत्रसंप्राप्तिर् अभीष्टा सर्वदैव च तस्माद् आप्लवनाद् अत्र क्रियतां समनुग्रहः
महापापफलं चेदं यद् एतद् अनपत्यता स्त्रिया वा पुरुषस्यापि वन्ध्यत्वं यदि जायते
तद् अत्र स्नानमात्रेण तद्दोषो नाशम् आप्नुयात् स्नात्वा तत्र फलं दद्यात् स्तोत्रम् एतच् च यः पठेत्
स तु पुत्रम् अवाप्नोति त्रिमासस्नानदानतः अपुत्रिणी त्व् अत्र स्नानं कृत्वा पुत्रम् अवाप्नुयात्
ऋतुस्नाता तु या काचित् तत्र स्नाता सुतांल् लभेत् त्रिमासाभ्यन्तरं या तु गुर्विणी भक्तितस् त्व् इह
फलैः स्नात्वा तु मां पश्येत् स्तोत्रेण स्तौति मां तथा तस्याः शक्रसमः पुत्रो जायते नात्र संशयः
पितृदोषैश् च ये पुत्रं न लभन्ते दिते शृणु धनापहारदोषैश् च तत्रैषा निष्कृतिः परा