न ममार ततो दुःखाद् आहुस् ते भ्रातरो वयम् पुनश् चिच्छेद तान् खण्डान् मा वधीर् इति चाब्रुवन्
विश्वस्तान् मातृगर्भस्थान् निजभ्रातॄञ् शतक्रतो द्वेषविध्वस्तबुद्धीनां न चित्ते करुणाकणः
एवं तु खण्डितं खण्डं हस्तपादादिजीववत् निर्विकारं ततो दृष्ट्वा सप्तसप्त सुविस्मितः
एकवद् बहुरूपाणि गर्भस्थानि शुभानि च रुदन्ति बहुरूपाणि मा रुतेत्य् अब्रवीद् धरिः
ततस् ते मरुतो जाता बलवन्तो महौजसः गर्भस्था एव ते ऽन्योन्यम् ऊचुः शक्रं गतभ्रमाः
अगस्त्यं मुनिशार्दूलं माता यस्याश्रमे स्थिता अस्मत्पिता तव भ्राता सख्यं ते बहु मन्यते
अस्मान् उपरि सस्नेहं मनस् ते विद्महे मुने न यत् करोति श्वपचः प्रवृत्तस् तत्र वज्रधृक्
इत्य् एतद् वचनं श्रुत्वा अगस्त्यो ऽगात् ससंभ्रमः दितिं संबोधयाम् आस व्यथितां गर्भवेदनात्
तत्रागस्त्यः शचीकान्तम् अशपत् कुपितो भृशम्
संग्रामे रिपवः पृष्ठं पश्येयुस् ते सदा हरे जीवताम् एव मरणम् एतद् एव हि मानिनाम् पृष्ठं पलायमानानां यत् पश्यन्त्य् अहिता रणे
सापि तं गर्भसंस्थं च शशापेन्द्रं रुषा दितिः
न पौरुषं कृतं तस्माच् छापो ऽयं भविता तव स्त्रीभिः परिभवं प्राप्य राज्यात् प्रभ्रश्यसे हरे
एतस्मिन्न् अन्तरे तत्र कश्यपो वै प्रजापतिः प्रायाच् च व्यथितो ऽगस्त्याच् छ्रुत्वा शक्रविचेष्टितम् गर्भान्तरगतः शक्रः पितरं प्राह भीतवत्
अगस्त्याच् च दितेश् चैव बिभेमि क्रमितुं बहिः
एतस्मिन्न् अन्तरे प्राप्य कश्यपो ऽपि प्रजापतिः पुत्रकर्म च तद् दृष्ट्वा गर्भान्तःस्थितिम् एव च दितिशापम् अगस्त्यस्य श्रुत्वासौ दुःखितो ऽभवत्
निर्गच्छ शक्र पुत्रैतत् पापं किं कृतवान् असि न निर्मलकुलोत्पन्ना मनः कुर्वन्ति पातके
स निर्गतो वज्रपाणिः सव्रीडो ऽधोमुखो ऽब्रवीत् तन्मूर्तिर् एव वदति सदसच्चेष्टितं नृणाम्
यद् उक्तम् अत्र श्रेयः स्यात् तत्कर्ताहम् असंशयम्
ततो ममान्तिकं प्रायाल् लोकपालैः स कश्यपः सर्वं वृत्तम् अथोवाच पुनः पप्रच्छ मां सुरैः
दितिगर्भस्य वै शान्तिं सहस्राक्षविशापताम् गर्भस्थानां च सर्वेषाम् इन्द्रेण सह मित्रताम्
तेषाम् आरोग्यतां चापि शचीभर्तुर् अदोषताम् अगस्त्यदत्तशापस्य विशापत्वम् अपि क्रमात्
ततो ऽहम् अब्रवं वाक्यं कश्यपं विनयान्वितम् प्रजापते कश्यप त्वं वसुभिर् लोकपालकैः
इन्द्रेण सहितः शीघ्रं गौतमीं याहि मानद तत्र स्नात्वा महेशानं स्तुहि सर्वैः समन्वितः
ततः शिवप्रसादेन सर्वं श्रेयो भवेद् इति तथेत्य् उक्त्वा जगामासौ कश्यपो गौतमीं तदा
स्नात्वा तुष्टाव देवेशम् एभिर् एव पदक्रमैः सर्वदुःखापनोदाय द्वयम् एव प्रकीर्तितम् गौतमी वा पुण्यनदी शिवो वा करुणाकरः
पाहि शंकर देवेश पाहि लोकनमस्कृत पाहि पावन वागीश पाहि पन्नगभूषण
पाहि धर्म वृषारूढ पाहि वेदत्रयेक्षण पाहि गोधर लक्ष्मीश पाहि शर्व गजाम्बर
पाहि त्रिपुरहन् नाथ पाहि सोमार्धभूषण पाहि यज्ञेश सोमेश पाह्य् अभीष्टप्रदायक
पाहि कारुण्यनिलय पाहि मङ्गलदायक पाहि प्रभव सर्वस्य पाहि पालक वासव
पाहि भास्कर वित्तेश पाहि ब्रह्मनमस्कृत पाहि विश्वेश सिद्धेश पाहि पूर्ण नमो ऽस्तु ते