कौशल्यायां तथा रामः सुमित्रायां च लक्ष्मणः शत्रुघ्नश् चापि कैकेय्यां भरतो मतिमत्तरः
ते सर्वे मतिमन्तश् च प्रिया राज्ञो वशे स्थिताः तं राजानम् ऋषिः प्राप्य विश्वामित्रः प्रजापतिः
रामं च लक्ष्मणं चापि अयाचत महामते यज्ञसंरक्षणार्थाय ज्ञाततन्महिमा मुनिः
चिरप्राप्तसुतो वृद्धो राजा नैवेत्य् अभाषत
महता दैवयोगेन कथंचिद् वार्धके मुने जाताव् आनन्दसंदोहदायकौ मम बालकौ
सशरीरम् इदं राज्यं दास्ये नैव सुताव् इमौ
वसिष्ठेन तदा प्रोक्तो राजा दशरथस् त्व् इति
रघवः प्रार्थनाभङ्गं न राजन् क्वापि शिक्षिताः
रामं च लक्ष्मणं चैव कथंचिद् अवदन् नृपः
विश्वामित्रस्य ब्रह्मर्षेः कुरुतां यज्ञरक्षणम्
वदन्न् इति सुतौ सोष्णं निश्वसन् ग्लपिताधरः पुत्रौ समर्पयाम् आस विश्वामित्रस्य शास्त्रकृत्
तथेत्य् उक्त्वा दशरथं नमस्य च पुनः पुनः जग्मतू रक्षणार्थाय विश्वामित्रेण तौ मुदा
ततः प्रहृष्टः स मुनिर् मुदा प्रादात् तदोभयोः माहेश्वरीं महाविद्यां धनुर्विद्यापुरःसराम्
शास्त्रीम् आस्त्रीं लौकिकीं च रथविद्यां गजोद्भवाम् अश्वविद्यां गदाविद्यां मन्त्राह्वानविसर्जने
सर्वविद्याम् अथावाप्य उभौ तौ रामलक्ष्मणौ वनौकसां हितार्थाय जघ्नतुस् ताटकां वने
अहल्यां शापनिर्मुक्तां पादस्पर्शाच् च चक्रतुः यज्ञविध्वंसनायाताञ् जघ्नतुस् तत्र राक्षसान्
कृतविद्यौ धनुष्पाणी चक्रतुर् यज्ञरक्षणम् ततो महामखे वृत्ते विश्वामित्रो मुनीश्वरः
पुत्राभ्यां सहितो राज्ञो जनकं द्रष्टुम् अभ्यगात् चित्राम् अदर्शयत् तत्र राजमध्ये नृपात्मजः
रामः सौमित्रिसहितो धनुर्विद्यां गुरोर् मताम् तत्प्रीतो जनकः प्रादात् सीतां लक्ष्मीम् अयोनिजाम्
तथैव लक्ष्मणस्यापि भरतस्यानुजस्य च शत्रुघ्नभरतादीनां वसिष्ठादिमते स्थितः
राजा दशरथः श्रीमान् विवाहम् अकरोन् मुने ततो बहुतिथे काले राज्यं तस्य प्रयच्छति
नृपतौ सर्वलोकानाम् अनुमत्या गुरोर् अपि मन्थरात्मकदुर्दैवप्रेरिता मत्सराकुला
कैकेयी विघ्नम् आतस्थे वनप्रव्राजनं तथा भरतस्य च तद् राज्यं राजा नैव च दत्तवान्
पितरं सत्यवाक्यं तं कुर्वन् रामो महावनम् विवेश सीतया सार्धं तथा सौमित्रिणा सह
सतां च मानसं शुद्धं स विवेश स्वकैर् गुणैः तस्मिन् विनिर्गते रामे वनवासाय दीक्षिते
समं लक्ष्मणसीताभ्यां राज्यतृष्णाविवर्जिते तं रामं चापि सौमित्रिं सीतां च गुणशालिनीम्
दुःखेन महताविष्टो ब्रह्मशापं च संस्मरन् तदा दशरथो राजा प्राणांस् तत्याज दुःखितः
कृतकर्मविपाकेन राजा नीतो यमानुगैः तस्मै राज्ञे महाप्राज्ञ यावत् स्थावरजङ्गमे
यमसद्मन्य् अनेकानि तामिस्रादीनि नारद नरकाण्य् अथ घोराणि भीषणानि बहूनि च
तत्र क्षिप्तस् तदा राजा नरकेषु पृथक् पृथक् पच्यते छिद्यते राजा पिष्यते चूर्ण्यते तथा