अनन्तायाच्युतायेश जामदग्न्याय ते नमः वरुणेन्द्रस्वरूपाय यमरूपाय ते नमः
परमेशाय देवाय नमस् त्रैलोक्यरूपिणे बिभ्रत्सरस्वतीं वक्त्रे सर्वज्ञो ऽसि नमो ऽस्तु ते
लक्ष्मीवान् अस्य् अतो लक्ष्मीं बिभ्रद् वक्षसि चानघ बहुबाहूरुपादस् त्वं बहुकर्णाक्षिशीर्षकः त्वाम् एव सुखिनं प्राप्य बहवः सुखिनो ऽभवन्
तावन् निःश्रीकता पुंसां मालिन्यं दैन्यम् एव वा यावन् न यान्ति शरणं हरे त्वां करुणार्णवम्
सूक्ष्मं परं जोतिर् अनन्तरूपम् ओंकारमात्रं प्रकृतेः परं यत् चिद्रूपम् आनन्दमयं समस्तम् एवं वदन्तीश मुमुक्षवस् त्वाम्
आराधयन्त्य् अत्र भवन्तम् ईशं महामखैः पञ्चभिर् अप्य् अकामाः संसारसिन्धोः परम् आप्तकामा विशन्ति दिव्यं भुवनं वपुस् ते
सर्वेषु सत्त्वेषु समत्वबुद्ध्या संवीक्ष्य षट्सूर्मिषु शान्तभावाः ज्ञानेन ते कर्मफलानि हित्वा ध्यानेन ते त्वां प्रविशन्ति शंभो
न जातिधर्माणि न वेदशास्त्रं न ध्यानयोगो न समाधिधर्मः रुद्रं शिवं शंकरं शान्तिचित्तं भक्त्या देवं सोमम् अहं नमस्ये
मूर्खो ऽपि शंभो तव पादभक्त्या समाप्नुयान् मुक्तिमयीं तनुं ते ज्ञानेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ध्यानेषु होमेषु महाफलेषु
संपन्नम् एतत् फलम् उत्तमं यत् सोमेश्वरे भक्तिर् अहर्निशं यत् सर्वस्य जीवस्य सदा प्रियस्य फलस्य दृष्टस्य तथा श्रुतस्य
स्वर्गस्य मोक्षस्य जगन्निवास सोपानपङ्क्तिस् तव भक्तिर् एषा त्वत्पादसंप्राप्तिफलाप्तये तु सोपानपङ्क्तिं न वदन्ति धीराः
तस्माद् दयालो मम भक्तिर् अस्तु नैवास्त्य् उपायस् तव रूपसेवा आत्मीयम् आलोक्य महत्त्वम् ईश पापेषु चास्मासु कुरु प्रसादम्
स्थूलं च सूक्ष्मं त्वम् अनादि नित्यं पिता च माता यद् असच् च सच् च एवं स्तुतो यः श्रुतिभिः पुराणैर् नमामि सोमेश्वरम् ईशितारम्
ततः प्रीतौ हरिहराव् ऊचतुस् त्रिदशेश्वरौ
व्रियतां यन् मनोभीष्टं यद् वरं चातिदुर्लभम्
इन्द्रः प्राह सुरेशानं मद्राज्यं तु पुनः पुनः जायते भ्रश्यते चैव तत् पापम् उपशाम्यताम्
यथा स्थिरो ऽहं राज्ये स्यां सर्वं स्यान् निश्चलं मम सुप्रीतौ यदि देवेशौ सर्वं स्यान् निश्चलं सदा
तथेति हरिवाक्यं ताव् अभिनन्द्येदम् ऊचतुः परं प्रसादम् आपन्नौ ताव् आलोक्य स्मिताननौ
निरपायनिराधारनिर्विकारस्वरूपिणौ शरण्यौ सर्वलोकानां भुक्तिमुक्तिप्रदाव् उभौ
त्रिदैवत्यं महातीर्थं गौतमी वाञ्छितप्रदा तस्याम् अनेन मन्त्रेण कुरुतां स्नानम् आदरात्
अभिषेकं महेन्द्रस्य मङ्गलाय बृहस्पतिः करोतु संस्मरन्न् आवां संपदां स्थैर्यसिद्धये
इह जन्मनि पूर्वस्मिन् यत् किंचित् सुकृतं कृतम् तत् सर्वं पूर्णताम् एतु गोदावरि नमो ऽस्तु ते
एवं स्मृत्वा तु यः कश्चिद् गौतम्यां स्नानम् आचरेत् आवाभ्यां तु प्रसादेन धर्मः संपूर्णताम् इयात् पूर्वजन्मकृताद् दोषात् स मुक्तः पुण्यवान् भवेत्
तथेति चक्रतुः प्रीतौ सुरेन्द्रधिषणौ ततः महाभिषेकम् इन्द्रस्य चकार द्युसदां गुरुः
तेनाभूद् या नदी पुण्या मङ्गलेत्य् उदिता तु सा तया च संगमः पुण्यो गङ्गायाः शुभदस् त्व् असौ
इन्द्रेण संस्तुतो विष्णुः प्रत्यक्षो ऽभूज् जगन्मयः त्रिलोकसंमितां शक्रो भूमिं लेभे जगत्पतेः
तन्नाम्ना चापि विख्यातो गोविन्द इति तत्र च त्रिलोकसंमिता लब्धा तेन गौर् वज्रधारिणा
दत्ता च हरिणा तत्र गोविन्दस् तद् अभूद् धरिः त्रैलोक्यराज्यं यत् प्राप्तं हरिणा च हरेर् मुने
निश्चलं येन संजातं देवदेवान् महेश्वरात् बृहस्पतिर् देवगुरुर् यत्रास्तौषीन् महेश्वरम्
राज्यस्य स्थिरभावाय देवेन्द्रस्य महात्मनः सिद्धेश्वरस् तत्र देवो लिङ्गं तु त्रिदशार्चितम्