दृष्ट्वा नरो लभेत् कृष्णं तत् फलं सहलायुधम् सकलं भद्रया सार्धं व्रजन्तं दक्षिणामुखम्
गुडिवामण्डपं यान्तं ये पश्यन्ति रथे स्थितम् कृष्णं बलं सुभद्रां च ते यान्ति भवनं हरेः
ये पश्यन्ति तदा कृष्णं सप्ताहं मण्डपे स्थितम् हलिनं च सुभद्रां च विष्णुलोकं व्रजन्ति ते
केन सा निर्मिता यात्रा दक्षिणस्यां जगत्पते यात्राफलं च किं तत्र प्राप्यते ब्रूहि मानवैः
किमर्थं सरसस् तीरे राज्ञस् तस्य जगत्पते पवित्रे विजने देशे गत्वा तत्र च मण्डपे
कृष्णः संकर्षणश् चैव सुभद्रा च रथेन ते स्वस्थानं संपरित्यज्य सप्तरात्रं वसन्ति वै
इन्द्रद्युम्नेन भो विप्राः पुरा वै प्रार्थितो हरिः सप्ताहं सरसस् तीरे मम यात्रा भवत्व् इति
गुडिवा नाम देवेश भुक्तिमुक्तिफलप्रदा तस्मै किल वरं चासौ ददौ स पुरुषोत्तमः
सप्ताहं सरसस् तीरे तव राजन् भविष्यति गुडिवा नाम यात्रा मे सर्वकामफलप्रदा
ये मां तत्रार्चयिष्यन्ति श्रद्धया मण्डपे स्थितम् संकर्षणं सुभद्रां च विधिवत् सुसमाहिताः
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्त्रियः शूद्राश् च वै नृप पुष्पैर् गन्धैस् तथा धूपैर् दीपैर् नैवेद्यकैर् वरैः
उपहारैर् बहुविधैः प्रणिपातैः प्रदक्षिणैः जयशब्दैस् तथा स्तोत्रैर् गीतैर् वाद्यैर् मनोहरैः
न तेषां दुर्लभं किंचित् फलं यस्य यद् ईप्सितम् भविष्यति नृपश्रेष्ठ मत्प्रसादाद् असंशयम्
एवम् उक्त्वा तु तं देवस् तत्रैवान्तरधीयत स तु राजवरः श्रीमान् कृतकृत्यो ऽभवत् तदा
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन गुडिवायां द्विजोत्तमाः सर्वकामप्रदं देवं पश्येत् तं पुरुषोत्तमम्
अपुत्रो लभते पुत्रान् निर्धनो लभते धनम् रोगाच् च मुच्यते रोगी कन्या प्राप्नोति सत्पतिम्
आयुः कीर्तिं यशो मेधां बलं विद्यां धृतिं पशून् नरः संततिम् आप्नोति रूपयौवनसंपदम्
यान् यान् समीहते भोगान् दृष्ट्वा तं पुरुषोत्तमम् नरो वाप्य् अथवा नारी तांस् तान् प्राप्नोत्य् असंशयम्
यात्रां कृत्वा गुडिवाख्यां विधिवत् सुसमाहितः आषाढस्य सिते पक्षे नरो योषिद् अथापि वा
दृष्ट्वा कृष्णं च रामं च सुभद्रां च द्विजोत्तमाः दशपञ्चाश्वमेधानां फलं प्राप्नोति चाधिकम्
सप्तावरान् सप्त परान् वंशान् उद्धृत्य चात्मनः कामगेन विमानेन सर्वरत्नैर् अलंकृतः
गन्धर्वैर् अप्सरोभिश् च सेव्यमानो यथोत्तरैः रूपवान् सुभगः शूरो नरो विष्णुपुरं व्रजेत्
तत्र भुक्त्वा वरान् भोगान् यावद् आभूतसंप्लवम् सर्वकामसमृद्धात्मा जरामरणवर्जितः
पुण्यक्षयाद् इहागत्य चतुर्वेदी द्विजो भवेत् वैष्णवं योगम् आस्थाय ततो मोक्षम् अवाप्नुयात्
एकैकस्यास् तु यात्रायाः फलं ब्रूहि पृथक् पृथक् यत् प्राप्नोति नरः कृत्वा नारी वा तत्र संयता
प्रतियात्राफलं विप्राः शृणुध्वं गदतो मम यत् प्राप्नोति नरः कृत्वा तस्मिन् क्षेत्रे सुसंयतः
गुडिवायां तथोत्थाने फाल्गुन्यां विषुवे तथा यात्रां कृत्वा विधानेन दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च
संकर्षणं सुभद्रां च लभेत् सर्वत्र वै फलम् नरो गच्छेद् विष्णुलोके यावद् इन्द्राश् चतुर्दश
यावद् यात्रां ज्येष्ठमासे करोति विधिवन् नरः तावत् कल्पं विष्णुलोके सुखं भुङ्क्ते न संशयः
तस्मिन् क्षेत्रवरे पुण्ये रम्ये श्रीपुरुषोत्तमे भुक्तिमुक्तिप्रदे नॄणां सर्वसत्त्वसुखावहे