दृष्ट्वा रामं महाज्येष्ठं कृष्णं सुभद्रया सह विष्णुलोकं नरो याति समुद्धृत्य समं कुलम्
भुक्त्वा तत्र वरान् भोगान् यावद् आभूतसंप्लवम् पुण्यक्षयाद् इहागत्य चतुर्वेदी द्विजो भवेत्
स्वधर्मनिरतः शान्तः कृष्णभक्तो जितेन्द्रियः वैष्णवं योगम् आस्थाय ततो मोक्षम् अवाप्नुयात्
कस्मिन् काले भवेत् स्नानं कृष्णस्य कमलोद्भव विधिना केन तद् ब्रूहि ततो विधिविदां वर
शृणुध्वं मुनयः स्नानं कृष्णस्य वदतो मम रामस्य च सुभद्रायाः पुण्यं सर्वाघनाशनम्
मासि ज्येष्ठे च संप्राप्ते नक्षत्रे चन्द्रदैवते पौर्णमास्यां तदा स्नानं सर्वकालं हरेर् द्विजाः
सर्वतीर्थमयः कूपस् तत्रास्ते निर्मलः शुचिः तदा भोगवती तत्र प्रत्यक्षा भवति द्विजाः
तस्माज् ज्यैष्ठ्यां समुद्धृत्य हैमाढ्यैः कलशैर् जलम् कृष्णरामाभिषेकार्थं सुभद्रायाश् च भो द्विजाः
कृत्वा सुशोभनं मञ्चं पताकाभिर् अलंकृतम् सुदृढं सुखसंचारं वस्त्रैः पुष्पैर् अलंकृतम्
विस्तीर्णं धूपितं धूपैः स्नानार्थं रामकृष्णयोः सितवस्त्रपरिच्छन्नं मुक्ताहारावलम्बितम्
तत्र नानाविधैर् वाद्यैः कृष्णं नीलाम्बरं द्विजाः मध्ये सुभद्रां चास्थाप्य जयमङ्गलनिस्वनैः
ब्राह्मणैः क्षत्रियैर् वैश्यैः शूद्रैश् चान्यैश् च जातिभिः अनेकशतसाहस्रैर् वृतं स्त्रीपुरुषैर् द्विजाः
गृहस्थाः स्नातकाश् चैव यतयो ब्रह्मचारिणः स्नापयन्ति तदा कृष्णं मञ्चस्थं सहलायुधम्
तथा समस्ततीर्थानि पूर्वोक्तानि द्विजोत्तमाः स्वोदकैः पुष्पमिश्रैश् च स्नापयन्ति पृथक् पृथक्
पश्चात् पटहशङ्खाद्यैर् भेरीमुरजनिस्वनैः काहलैस् तालशब्दैश् च मृदङ्गैर् झर्झरैस् तथा
अन्यैश् च विविधैर् वाद्यैर् घण्टास्वनविभूषितैः स्त्रीणां मङ्गलशब्दैश् च स्तुतिशब्दैर् मनोहरैः
जयशब्दैस् तथा स्तोत्रैर् वीणावेणुनिनादितैः श्रूयते सुमहाञ् शब्दः सागरस्येव गर्जतः
मुनीनां वेदशब्देन मन्त्रशब्दैस् तथापरैः नानास्तोत्ररवैः पुण्यैः सामशब्दोपबृंहितैः
यतिभिः स्नातकैश् चैव गृहस्थैर् ब्रह्मचारिभिः स्नानकाले सुरश्रेष्ठ स्तुवन्ति परया मुदा
श्यामैर् वेश्याजनैश् चैव कुचभारावनामिभिः पीतरक्ताम्बराभिश् च माल्यदामावनामिभिः
सरत्नकुण्डलैर् दिव्यैः सुवर्णस्तबकान्वितैः चामरै रत्नदण्डैश् च वीज्येते रामकेशवौ
यक्षविद्याधरैः सिद्धैः किंनरैश् चाप्सरोगणैः परिवार्याम्बरगतैर् देवगन्धर्वचारणैः
आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः लोकपालास् तथा चान्ये स्तुवन्ति पुरुषोत्तमम्
नमस् ते देवदेवेश पुराण पुरुषोत्तम सर्गस्थित्यन्तकृद् देव लोकनाथ जगत्पते
त्रैलोक्यधारिणं देवं ब्रह्मण्यं मोक्षकारणम् तं नमस्यामहे भक्त्या सर्वकामफलप्रदम्
स्तुत्वैवं विबुधाः कृष्णं रामं चैव महाबलम् सुभद्रां च मुनिश्रेष्ठास् तदाकाशे व्यवस्थिताः
गायन्ति देवगन्धर्वा नृत्यन्त्य् अप्सरसस् तथा देवतूर्याण्य् अवाद्यन्त वाता वान्ति सुशीतलाः
पुष्पमिश्रं तदा मेघा वर्षन्त्य् आकाशगोचराः जयशब्दं च कुर्वन्ति मुनयः सिद्धचारणाः
शक्राद्या विबुधाः सर्व ऋषयः पितरस् तथा प्रजानां पतयो नागा ये चान्ये स्वर्गवासिनः
ततो मङ्गलसंभारैर् विधिमन्त्रपुरस्कृतम् आभिषेचनिकं द्रव्यं गृहीत्वा देवतागणाः