सकृज्जप्तं तु कवचं रक्षेत् सर्वम् उपद्रवम् द्विर्जप्तं कवचं दिव्यं रक्षते देवदानवात्
गन्धर्वाः किंनरा यक्षा विद्याधरमहोरगाः भूताः पिशाचा रक्षांसि ये चान्ये परिपन्थिनः
त्रिर्जप्तं कवचं दिव्यम् अभेद्यं च सुरासुरैः द्वादशाभ्यन्तरे चैव योजनानां द्विजोत्तमाः
रक्षते भगवान् देवो नरसिंहो महाबलः ततो गत्वा बिलद्वारम् उपोष्य रजनीत्रयम्
पलाशकाष्ठैः प्रज्वाल्य भगवन्तं हुताशनम् पलाशसमिधस् तत्र जुहुयात् त्रिमधुप्लुताः
द्वे शते द्विजशार्दूला वषट्कारेण साधकः ततो विवरद्वारं तु प्रकटं जायते क्षणात्
ततो विशेत् तु निःशङ्कं कवची विवरं बुधः गच्छतः संकटं तस्य तमोमोहश् च नश्यति
राजमार्गः सुविस्तीर्णो दृश्यते भ्रमराजितः नरसिंहं स्मरंस् तत्र पातालं विशते द्विजाः
गत्वा तत्र जपेत् तत्त्वं नरसिंहाख्यम् अव्ययम् ततः स्त्रीणां सहस्राणि वीणावादनकर्मणाम्
निर्गच्छन्ति पुरो विप्राः स्वागतं ता वदन्ति च प्रवेशयन्ति ता हस्ते गृहीत्वा साधकेश्वरम्
ततो रसायनं दिव्यं पाययन्ति द्विजोत्तमाः पीतमात्रे दिव्यदेहो जायते सुमहाबलः
क्रीडते सह कन्याभिर् यावद् आभूतसंप्लवम् भिन्नदेहो वासुदेवे लीयते नात्र संशयः
यदा न रोचते वासस् तस्मान् निर्गच्छते पुनः पट्टं शूलं च खड्गं च रोचनां च मणिं तथा
रसं रसायनं चैव पादुकाञ्जनम् एव च कृष्णाजिनं मुनिश्रेष्ठा गुटिकां च मनोहराम्
कमण्डलुं चाक्षसूत्रं यष्टिं संजीवनीं तथा सिद्धविद्यां च शास्त्राणि गृहीत्वा साधकेश्वरः
ज्वलद्वह्निस्फुलिङ्गोर्मिवेष्टितं त्रिशिखं हृदि सकृन् न्यस्तं दहेत् सर्वं वृजिनं जन्मकोटिजम्
विषे न्यस्तं विषं हन्यात् कुष्ठं हन्यात् तनौ स्थितम् स्वदेहे भ्रूणहत्यादि कृत्वा दिव्येन शुध्यति
महाग्रहगृहीतेषु ज्वलमानं विचिन्तयेत् हृदन्ते वै ततः शीघ्रं नश्येयुर् दारुणा ग्रहाः
बालानां कण्ठके बद्धं रक्षा भवति नित्यशः गण्डपिण्डकलूतानां नाशनं कुरुते ध्रुवम्
व्याधिजाते समिद्भिश् च घृतक्षीरेण होमयेत् त्रिसंध्यं मासम् एकं तु सर्वरोगान् विनाशयेत्
असाध्यं तु न पश्यामि त्रैलोक्ये सचराचरे यां यां कामयते सिद्धिं तां तां प्राप्नोति स ध्रुवम्
अष्टोत्तरशतं त्व् एके पूजयित्वा मृगाधिपम् मृत्तिकाः सप्त वल्मीके श्मशाने च चतुष्पथे
रक्तचन्दनसंमिश्रा गवां क्षीरेण लोडयेत् सिंहस्य प्रतिमां कृत्वा प्रमाणेन षडङ्गुलाम्
लिम्पेत् तथा भूर्जपत्त्रे रोचनया समालिखेत् नरसिंहस्य कण्ठे तु बद्ध्वा चैव हि मन्त्रवित्
जपेत् संख्याविहीनं तु पूजयित्वा जलाशये यावत् सप्ताहमात्रं तु जपेत् संयमितेन्द्रियः
जलाकीर्णा मुहूर्तेन जायते सर्वमेदिनी अथवा शुष्कवृक्षाग्रे नरसिंहं तु पूजयेत्
जप्त्वा चाष्टशतं तत्त्वं वर्षन्तं विनिवारयेत् तम् एवं पिञ्जके बद्ध्वा भ्रामयेत् साधकोत्तमः
महावातो मुहूर्तेन आगच्छेन् नात्र संशयः पुनश् च धारयेत् क्षिप्रं सप्तसप्तेन वारिणा
अथ तां प्रतिमां द्वारि निखनेद् यस्य साधकः गोत्रोत्सादो भवेत् तस्य उद्धृते चैव शान्तिदः
तस्मात् तं मुनिशार्दूला भक्त्या संपूजयेत् सदा मृगराजं महावीर्यं सर्वकामफलप्रदम्