अनड्वाहं च गाश् चैव सर्वांश् च पशुपालकान् इष्टयश् च प्रवर्तन्तां प्रासादं वैष्णवं ततः
सर्वम् एतच् च विप्रेभ्यो दीयतां मनसेप्सितम् स्त्रियश् च रत्नकोट्यश् च ग्रामाश् च नगराणि च
सम्यक् समृद्धभूम्यश् च विषयाश् चैवम् अर्थिनाम् अन्यानि द्रव्यजातानि मनोज्ञानि बहूनि च
सर्वेषां याचमानानां नास्ति ह्य् एतन् न भाषयेत् तावत् प्रवर्ततां यज्ञो यावद् देवः पुरा त्व् इह प्रत्यक्षं मम चाभ्येति यज्ञस्यास्य समीपतः
एवम् उक्त्वा तदा विप्रा राजसिंहो महाभुजः ददौ सुवर्णसंघातं कोटीनां चैव भूषणम्
करेणुशतसाहस्रं वाजिनो नियुतानि च अर्बुदं चैव वृषभं स्वर्णशृङ्गीश् च धेनुकाः
सुरूपाः सुरभीश् चैव कांस्यदोहाः पयस्विनीः प्रायच्छत् स तु विप्रेभ्यो वेदविद्भ्यो मुदा युतः
वासांसि च महार्हाणि राङ्कवास्तरणानि च सुशुक्लानि च शुभ्राणि प्रवालमणिम् उत्तमम्
अददात् स महायज्ञे रत्नानि विविधानि च
वज्रवैदूर्यमाणिक्यमुक्तिकाद्यानि यानि च अलंकारवतीः शुभ्राः कन्या राजीवलोचनाः
शतानि पञ्च विप्रेभ्यो राजा हृष्टः प्रदत्तवान् स्त्रियः पीनपयोभाराः कञ्चुकैः स्वस्तनावृताः
मध्यहीनाश् च सुश्रोण्यः पद्मपत्त्रायतेक्षणाः हावभावान्वितग्रीवा बह्व्यो वलयभूषिताः
पादनूपुरसंयुक्ताः पट्टदुकूलवाससः एकैकशो ऽददात् तस्मिन् काम्याश् च कामिनीर् बहूः
अर्थिभ्यो ब्राह्मणादिभ्यो हयमेधे द्विजोत्तमाः भक्ष्यं भोज्यं च संपूर्णं नानासंभारसंयुतम्
खण्डकाद्यान्य् अनेकानि स्विन्नपक्वांश् च पिष्टकान् अन्नान्य् अन्यानि मेध्यांश् च घृतपूरांश् च खाण्डवान्
मधुरांस् तर्जितान् पूपान् अन्नं मृष्टं सुपाकिकम् प्रीत्यर्थं सर्वसत्त्वानां दीयते ऽन्नं पुनः पुनः
दत्तस्य दीयमानस्य धनस्यान्तो न विद्यते एवं दृष्ट्वा महायज्ञं देवदैत्याः सवारणाः
गन्धर्वाप्सरसः सिद्धा ऋषयश् च प्रजेश्वराः विस्मयं परमं याता दृष्ट्वा क्रतुवरं शुभम्
पुरोधा मन्त्रिणो राजा हृष्टास् तत्रैव सर्वशः न तत्र मलिनः कश्चिन् न दीनो न क्षुधान्वितः
न वोपसर्गो न ग्लानिर् नाधयो व्याधयस् तथा नाकालमरणं तत्र न दंशो न ग्रहा विषम्
हृष्टपुष्टजनाः सर्वे तस्मिन् राज्ञो महोत्सवे ये च तत्र तपःसिद्धा मुनयश् चिरजीविनः
न जातं तादृशं यज्ञं धनधान्यसमन्वितम् एवं स राजा विधिवद् वाजिमेधं द्विजोत्तमाः क्रतुं समापयाम् आस प्रासादं वैष्णवं तथा
ब्रूहि नो देवदेवेश यत् पृच्छामः पुरातनम् यथा ताः प्रतिमाः पूर्वम् इन्द्रद्युम्नेन निर्मिताः
केन चैव प्रकारेण तुष्टस् तस्मै स माधवः तत् सर्वं वद चास्माकं परं कौतूहलं हि नः
शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः पुराणं वेदसंमितम् कथयामि पुरा वृत्तं प्रतिमानां च संभवम्
प्रवृत्ते च महायज्ञे प्रासादे चैव निर्मिते चिन्ता तस्य बभूवाथ प्रतिमार्थम् अहर्निशम्
न वेद्मि केन देवेशं सर्वेशं लोकपावनम् सर्गस्थित्यन्तकर्तारं पश्यामि पुरुषोत्तमम्
चिन्ताविष्टस् त्व् अभूद् राजा शेते रात्रौ दिवापि न न भुङ्क्ते विविधान् भोगान् न च स्नानं प्रसाधनम्
नैव वाद्येन गन्धेन गायनैर् वर्णकैर् अपि न गजैर् मदयुक्तैश् च न चानेकैर् हयान्वितैः
नेन्द्रनीलैर् महानीलैः पद्मरागमयैर् न च सुवर्णरजताद्यैश् च वज्रस्फटिकसंयुतैः