तत्रास्ते भारते वर्षे दक्षिणोदधिसंस्थितः ओण्ड्रदेश इति ख्यातः स्वर्गमोक्षप्रदायकः
समुद्राद् उत्तरं तावद् यावद् विरजमण्डलम् देशो ऽसौ पुण्यशीलानां गुणैः सर्वैर् अलंकृतः
तत्र देशप्रसूता ये ब्राह्मणाः संयतेन्द्रियाः तपःस्वाध्यायनिरता वन्द्याः पूज्याश् च ते सदा
श्राद्धे दाने विवाहे च यज्ञे वाचार्यकर्मणि प्रशस्ताः सर्वकार्येषु तत्रदेशोद्भवा द्विजाः
षट्कर्मनिरतास् तत्र ब्राह्मणा वेदपारगाः इतिहासविदश् चैव पुराणार्थविशारदाः
सर्वशास्त्रार्थकुशला यज्वानो वीतमत्सराः अग्निहोत्ररताः केचित् केचित् स्मार्ताग्नितत्पराः
पुत्रदारधनैर् युक्ता दातारः सत्यवादिनः निवसन्त्य् उत्कले पुण्ये यज्ञोत्सवविभूषिते
इतरे ऽपि त्रयो वर्णाः क्षत्रियाद्याः सुसंयताः स्वकर्मनिरताः शान्तास् तत्र तिष्ठन्ति धार्मिकाः
कोणादित्य इति ख्यातस् तस्मिन् देशे व्यवस्थितः यं दृष्ट्वा भास्करं मर्त्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते
श्रोतुम् इच्छाम तद् ब्रूहि क्षेत्रं सूर्यस्य सांप्रतम् तस्मिन् देशे सुरश्रेष्ठ यत्रास्ते स दिवाकरः
लवणस्योदधेस् तीरे पवित्रे सुमनोहरे सर्वत्र वालुकाकीर्णे देशे सर्वगुणान्विते
चम्पकाशोकबकुलैः करवीरैः सपाटलैः पुंनागैः कर्णिकारैश् च बकुलैर् नागकेसरैः
तगरैर् धवबाणैश् च अतिमुक्तैः सकुब्जकैः मालतीकुन्दपुष्पैश् च तथान्यैर् मल्लिकादिभिः
केतकीवनखण्डैश् च सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलैः कदम्बैर् लकुचैः शालैः पनसैर् देवदारुभिः
सरलैर् मुचुकुन्दैश् च चन्दनैश् च सितेतरैः अश्वत्थैः सप्तपर्णैश् च आम्रैर् आम्रातकैस् तथा
तालैः पूगफलैश् चैव नारिकेरैः कपित्थकैः अन्यैश् च विविधैर् वृक्षैः सर्वतः समलंकृतम्
क्षेत्रं तत्र रवेः पुण्यम् आस्ते जगति विश्रुतम् समन्ताद् योजनं साग्रं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
आस्ते तत्र स्वयं देवः सहस्रांशुर् दिवाकरः कोणादित्य इति ख्यातो भुक्तिमुक्तिफलप्रदः
माघे मासि सिते पक्षे सप्तम्यां संयतेन्द्रियः कृतोपवासो यत्रेत्य स्नात्वा तु मकरालये
कृतशौचो विशुद्धात्मा स्मरन् देवं दिवाकरम् सागरे विधिवत् स्नात्वा शर्वर्यन्ते समाहितः
देवान् ऋषीन् मनुष्यांश् च पितॄन् संतर्प्य च द्विजाः उत्तीर्य वाससी धौते परिधाय सुनिर्मले
आचम्य प्रयतो भूत्वा तीरे तस्य महोदधेः उपविश्योदये काले प्राङ्मुखः सवितुस् तदा
विलिख्य पद्मं मेधावी रक्तचन्दनवारिणा अष्टपत्त्रं केसराढ्यं वर्तुलं चोर्ध्वकर्णिकम्
तिलतण्डुलतोयं च रक्तचन्दनसंयुतम् रक्तपुष्पं सदर्भं च प्रक्षिपेत् ताम्रभाजने
ताम्राभावे ऽर्कपत्त्रस्य पुटे कृत्वा तिलादिकम् पिधाय तन् मुनिश्रेष्ठाः पात्रं पात्रेण विन्यसेत्
करन्यासाङ्गविन्यासं कृत्वाङ्गैर् हृदयादिभिः आत्मानं भास्करं ध्यात्वा सम्यक् श्रद्धासमन्वितः
मध्ये चाग्निदले धीमान् नैरृते श्वसने दले कामारिगोचरे चैव पुनर् मध्ये च पूजयेत्
प्रभूतं विमलं सारम् आराध्यं परमं सुखम् संपूज्य पद्मम् आवाह्य गगनात् तत्र भास्करम्
कर्णिकोपरि संस्थाप्य ततो मुद्रां प्रदर्शयेत् कृत्वा स्नानादिकं सर्वं ध्यात्वा तं सुसमाहितः
सितपद्मोपरि रविं तेजोबिम्बे व्यवस्थितम् पिङ्गाक्षं द्विभुजं रक्तं पद्मपत्त्रारुणाम्बरम्