न भारतसमं वर्षं पृथिव्याम् अस्ति भो द्विजाः यत्र विप्रादयो वर्णाः प्राप्नुवन्त्य् अभिवाञ्छितम्
धन्यास् ते भारते वर्षे जायन्ते ये नरोत्तमाः धर्मार्थकाममोक्षाणां प्राप्नुवन्ति महाफलम्
प्राप्यते यत्र तपसः फलं परमदुर्लभम् सर्वदानफलं चैव सर्वयज्ञफलं तथा
तीर्थयात्राफलं चैव गुरुसेवाफलं तथा देवताराधनफलं स्वाध्यायस्य फलं द्विजाः
यत्र देवाः सदा हृष्टा जन्म वाञ्छन्ति शोभनम् नानाव्रतफलं चैव नानाशास्त्रफलं तथा
अहिंसादिफलं सम्यक् फलं सर्वाभिवाञ्छितम् ब्रह्मचर्यफलं चैव गार्हस्थ्येन च यत् फलम्
यत् फलं वनवासेन संन्यासेन च यत् फलम् इष्टापूर्तफलं चैव तथान्यच् छुभकर्मणाम्
प्राप्यते भारते वर्षे न चान्यत्र द्विजोत्तमाः कः शक्नोति गुणान् वक्तुं भारतस्याखिलान् द्विजाः
एवं सम्यङ् मया प्रोक्तं भारतं वर्षम् उत्तमम् सर्वपापहरं पुण्यं धन्यं बुद्धिविवर्धनम्
य इदं शृणुयान् नित्यं पठेद् वा नियतेन्द्रियः सर्वपापैर् विनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति
तत्रास्ते भारते वर्षे दक्षिणोदधिसंस्थितः ओण्ड्रदेश इति ख्यातः स्वर्गमोक्षप्रदायकः
समुद्राद् उत्तरं तावद् यावद् विरजमण्डलम् देशो ऽसौ पुण्यशीलानां गुणैः सर्वैर् अलंकृतः
तत्र देशप्रसूता ये ब्राह्मणाः संयतेन्द्रियाः तपःस्वाध्यायनिरता वन्द्याः पूज्याश् च ते सदा
श्राद्धे दाने विवाहे च यज्ञे वाचार्यकर्मणि प्रशस्ताः सर्वकार्येषु तत्रदेशोद्भवा द्विजाः
षट्कर्मनिरतास् तत्र ब्राह्मणा वेदपारगाः इतिहासविदश् चैव पुराणार्थविशारदाः
सर्वशास्त्रार्थकुशला यज्वानो वीतमत्सराः अग्निहोत्ररताः केचित् केचित् स्मार्ताग्नितत्पराः
पुत्रदारधनैर् युक्ता दातारः सत्यवादिनः निवसन्त्य् उत्कले पुण्ये यज्ञोत्सवविभूषिते
इतरे ऽपि त्रयो वर्णाः क्षत्रियाद्याः सुसंयताः स्वकर्मनिरताः शान्तास् तत्र तिष्ठन्ति धार्मिकाः
कोणादित्य इति ख्यातस् तस्मिन् देशे व्यवस्थितः यं दृष्ट्वा भास्करं मर्त्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते
श्रोतुम् इच्छाम तद् ब्रूहि क्षेत्रं सूर्यस्य सांप्रतम् तस्मिन् देशे सुरश्रेष्ठ यत्रास्ते स दिवाकरः
लवणस्योदधेस् तीरे पवित्रे सुमनोहरे सर्वत्र वालुकाकीर्णे देशे सर्वगुणान्विते
चम्पकाशोकबकुलैः करवीरैः सपाटलैः पुंनागैः कर्णिकारैश् च बकुलैर् नागकेसरैः
तगरैर् धवबाणैश् च अतिमुक्तैः सकुब्जकैः मालतीकुन्दपुष्पैश् च तथान्यैर् मल्लिकादिभिः
केतकीवनखण्डैश् च सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलैः कदम्बैर् लकुचैः शालैः पनसैर् देवदारुभिः
सरलैर् मुचुकुन्दैश् च चन्दनैश् च सितेतरैः अश्वत्थैः सप्तपर्णैश् च आम्रैर् आम्रातकैस् तथा
तालैः पूगफलैश् चैव नारिकेरैः कपित्थकैः अन्यैश् च विविधैर् वृक्षैः सर्वतः समलंकृतम्
क्षेत्रं तत्र रवेः पुण्यम् आस्ते जगति विश्रुतम् समन्ताद् योजनं साग्रं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
आस्ते तत्र स्वयं देवः सहस्रांशुर् दिवाकरः कोणादित्य इति ख्यातो भुक्तिमुक्तिफलप्रदः
माघे मासि सिते पक्षे सप्तम्यां संयतेन्द्रियः कृतोपवासो यत्रेत्य स्नात्वा तु मकरालये
कृतशौचो विशुद्धात्मा स्मरन् देवं दिवाकरम् सागरे विधिवत् स्नात्वा शर्वर्यन्ते समाहितः