स्नानं करोति यो मर्त्यः सोपवासो जितेन्द्रियः देवान् ऋषीन् मनुष्यांश् च पितॄन् संतर्प्य च क्रमात्
अभ्यर्च्य देवतास् तत्र स्थित्वा च रजनीत्रयम् पृथक् पृथक् फलं तेषु प्रतितीर्थेषु भो द्विजाः
प्राप्नोति हयमेधस्य नरो नास्त्य् अत्र संशयः यस् त्व् इदं शृणुयान् नित्यं तीर्थमाहात्म्यम् उत्तमम् पठेच् च श्रावयेद् वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते
पृथिव्याम् उत्तमां भूमिं धर्मकामार्थमोक्षदाम् तीर्थानाम् उत्तमं तीर्थं ब्रूहि नो वदतां वर
इमं प्रश्नं मम गुरुं पप्रच्छुर् मुनयः पुरा तम् अहं संप्रवक्ष्यामि यत् पृच्छध्वं द्विजोत्तमाः
स्वाश्रमे सुमहापुण्ये नानापुष्पोपशोभिते नानाद्रुमलताकीर्णे नानामृगगणैर् युते
पुंनागैः कर्णिकारैश् च सरलैर् देवदारुभिः शालैस् तालैस् तमालैश् च पनसैर् धवखादिरैः
पाटलाशोकबकुलैः करवीरैः सचम्पकैः अन्यैश् च विविधैर् वृक्षैर् नानापुष्पोपशोभितैः
कुरुक्षेत्रे समासीनं व्यासं मतिमतां वरम् महाभारतकर्तारं सर्वशास्त्रविशारदम्
अध्यात्मनिष्ठं सर्वज्ञं सर्वभूतहिते रतम् पुराणागमवक्तारं वेदवेदाङ्गपारगम्
पराशरसुतं शान्तं पद्मपत्त्रायतेक्षणम् द्रष्टुम् अभ्याययुः प्रीत्या मुनयः संशितव्रताः
कश्यपो जमदग्निश् च भरद्वाजो ऽथ गौतमः वसिष्ठो जैमिनिर् धौम्यो मार्कण्डेयो ऽथ वाल्मिकिः
विश्वामित्रः शतानन्दो वात्स्यो गार्ग्यो ऽथ आसुरिः सुमन्तुर् भार्गवो नाम कण्वो मेधातिथिर् गुरुः
माण्डव्यश् च्यवनो धूम्रो ह्य् असितो देवलस् तथा मौद्गल्यस् तृणयज्ञश् च पिप्पलादो ऽकृतव्रणः
संवर्तः कौशिको रैभ्यो मैत्रेयो हरितस् तथा शाण्डिल्यश् च विभाण्डश् च दुर्वासा लोमशस् तथा
नारदः पर्वतश् चैव वैशंपायनगालवौ भास्करिः पूरणः सूतः पुलस्त्यः कपिलस् तथा
उलूकः पुलहो वायुर् देवस्थानश् चतुर्भुजः सनत्कुमारः पैलश् च कृष्णः कृष्णानुभौतिकः
एतैर् मुनिवरैश् चान्यैर् वृतः सत्यवतीसुतः रराज स मुनिः श्रीमान् नक्षत्रैर् इव चन्द्रमाः
तान् आगतान् मुनीन् सर्वान् पूजयाम् आस वेदवित् ते ऽपि तं प्रतिपूज्यैव कथां चक्रुः परस्परम्
कथान्ते ते मुनिश्रेष्ठाः कृष्णं सत्यवतीसुतम् पप्रच्छुः संशयं सर्वे तपोवननिवासिनः
मुने वेदांश् च शास्त्राणि पुराणागमभारतम् भूतं भव्यं भविष्यं च सर्वं जानासि वाङ्मयम्
कष्टे ऽस्मिन् दुःखबहुले निःसारे भवसागरे रागग्राहाकुले रौद्रे विषयोदकसंप्लवे
इन्द्रियावर्तकलिले दृष्टोर्मिशतसंकुले मोहपङ्काविले दुर्गे लोभगम्भीरदुस्तरे
निमज्जज् जगद् आलोक्य निरालम्बम् अचेतनम् पृच्छामस् त्वां महाभागं ब्रूहि नो मुनिसत्तम
श्रेयः किम् अत्र संसारे भैरवे लोमहर्षणे उपदेशप्रदानेन लोकान् उद्धर्तुम् अर्हसि
दुर्लभं परमं क्षेत्रं वक्तुम् अर्हसि मोक्षदम् पृथिव्यां कर्मभूमिं च श्रोतुम् इच्छामहे वयम्
कृत्वा किल नरः सम्यक् कर्म भूमौ यथोदितम् प्राप्नोति परमां सिद्धिं नरकं च विकर्मतः
मोक्षक्षेत्रे तथा मोक्षं प्राप्नोति पुरुषः सुधीः तस्माद् ब्रूहि महाप्राज्ञ यत् पृष्टो ऽसि द्विजोत्तम
श्रुत्वा तु वचनं तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् व्यासः प्रोवाच भगवान् भूतभव्यभविष्यवित्
शृणुध्वं मुनयः सर्वे वक्ष्यामि यदि पृच्छथ यः संवादो ऽभवत् पूर्वम् ऋषीणां ब्रह्मणा सह