अधश् चोर्ध्वं च ते दीप्तास् ततः सप्त दिवाकराः दहन्त्य् अशेषं त्रैलोक्यं सपातालतलं द्विजाः
दह्यमानं तु तैर् दीप्तैस् त्रैलोक्यं दीप्तभास्करैः साद्रिनगार्णवाभोगं निःस्नेहम् अभिजायते
ततो निर्दग्धवृक्षाम्बु त्रैलोक्यम् अखिलं द्विजाः भवत्य् एषा च वसुधा कूर्मपृष्ठोपमाकृतिः
ततः कालाग्निरुद्रो ऽसौ भूतसर्गहरो हरः शेषाहिश्वाससंतापात् पातालानि दहत्य् अधः
पातालानि समस्तानि स दग्ध्वा ज्वलनो महान् भूमिम् अभ्येत्य सकलं दग्ध्वा तु वसुधातलम्
भुवो लोकं ततः सर्वं स्वर्गलोकं च दारुणः ज्वालामालामहावर्तस् तत्रैव परिवर्तते
अम्बरीषम् इवाभाति त्रैलोक्यम् अखिलं तदा ज्वालावर्तपरीवारम् उपक्षीणबलास् ततः
ततस् तापपरीतास् तु लोकद्वयनिवासिनः हृतावकाशा गच्छन्ति महर्लोकं द्विजास् तदा
तस्माद् अपि महातापतप्ता लोकास् ततः परम् गच्छन्ति जनलोकं ते दशावृत्या परैषिणः
ततो दग्ध्वा जगत् सर्वं रुद्ररूपी जनार्दनः मुखनिःश्वासजान् मेघान् करोति मुनिसत्तमाः
ततो गजकुलप्रख्यास् तडिद्वन्तो निनादिनः उत्तिष्ठन्ति तदा व्योम्नि घोराः संवर्तका घनाः
केचिद् अञ्जनसंकाशाः केचित् कुमुदसंनिभाः धूमवर्णा घनाः केचित् केचित् पीताः पयोधराः
केचिद् धरिद्रावर्णाभा लाक्षारसनिभास् तथा केचिद् वैदूर्यसंकाशा इन्द्रनीलनिभास् तथा
शङ्खकुन्दनिभाश् चान्ये जातीकुन्दनिभास् तथा इन्द्रगोपनिभाः केचिन् मनःशिलानिभास् तथा
पद्मपत्त्रनिभाः केचिद् उत्तिष्ठन्ति घनाघनाः केचित् पुरवराकाराः केचित् पर्वतसंनिभाः
कूटागारनिभाश् चान्ये केचित् स्थलनिभा घनाः महाकाया महारावा पूरयन्ति नभस्तलम्
वर्षन्तस् ते महासारास् तम् अग्निम् अतिभैरवम् शमयन्त्य् अखिलं विप्रास् त्रैलोक्यान्तरविस्तृतम्
नष्टे चाग्नौ शतं ते ऽपि वर्षाणाम् अधिकं घनाः प्लावयन्तो जगत् सर्वं वर्षन्ति मुनिसत्तमाः
धाराभिर् अक्षमात्राभिः प्लावयित्वाखिलां भुवम् भुवो लोकं तथैवोर्ध्वं प्लावयन्ति दिवं द्विजाः
अन्धकारीकृते लोके नष्टे स्थावरजङ्गमे वर्षन्ति ते महामेघा वर्षाणाम् अधिकं शतम्
सप्तर्षिस्थानम् आक्रम्य स्थिते ऽम्भसि द्विजोत्तमाः एकार्णवं भवत्य् एतत् त्रैलोक्यम् अखिलं ततः
अथ निःश्वासजो विष्णोर् वायुस् ताञ् जलदांस् ततः नाशं नयति भो विप्रा वर्षाणाम् अधिकं शतम्
सर्वभूतमयो ऽचिन्त्यो भगवान् भूतभावनः अनादिर् आदिर् विश्वस्य पीत्वा वायुम् अशेषतः
एकार्णवे ततस् तस्मिञ् शेषशय्यास्थितः प्रभुः ब्रह्मरूपधरः शेते भगवान् आदिकृद् धरिः
जनलोकगतैः सिद्धैः सनकाद्यैर् अभिष्टुतः ब्रह्मलोकगतैश् चैव चिन्त्यमानो मुमुक्षुभिः
आत्ममायामयीं दिव्यां योगनिद्रां समास्थितः आत्मानं वासुदेवाख्यं चिन्तयन् परमेश्वरः
एष नैमित्तिको नाम विप्रेन्द्राः प्रतिसंचरः निमित्तं तत्र यच् छेते ब्रह्मरूपधरो हरिः
यदा जागर्ति सर्वात्मा स तदा चेष्टते जगत् निमीलत्य् एतद् अखिलं मायाशय्याशये ऽच्युते
पद्मयोनेर् दिनं यत् तु चतुर्युगसहस्रवत् एकार्णवकृते लोके तावती रात्रिर् उच्यते
ततः प्रबुद्धो रात्र्यन्ते पुनः सृष्टिं करोत्य् अजः ब्रह्मस्वरूपधृग् विष्णुर् यथा वः कथितं पुरा