प्रविष्टे ऽथ बिले कृष्णे बलदेवपुरःसराः पुरीं द्वारवतीम् एत्य हतं कृष्णं न्यवेदयन्
वासुदेवो ऽपि निर्जित्य जाम्बवन्तं महाबलम् लेभे जाम्बवतीं कन्याम् ऋक्षराजस्य संमताम्
मणिं स्यमन्तकं चैव जग्राहात्मविशुद्धये अनुनीयर्क्षराजं तु निर्ययौ च ततो बिलात्
उपायाद् द्वारकां कृष्णः स विनीतैः पुरःसरैः एवं स मणिम् आहृत्य विशोध्यात्मानम् अच्युतः
ददौ सत्राजिते तं वै सर्वसात्वतसंसदि एवं मिथ्याभिशस्तेन कृष्णेनामित्रघातिना
आत्मा विशोधितः पापाद् विनिर्जित्य स्यमन्तकम् सत्राजितो दश त्व् आसन् भार्यास् तासां शतं सुताः
ख्यातिमन्तस् त्रयस् तेषां भगंकारस् तु पूर्वजः वीरो वातपतिश् चैव वसुमेधस् तथैव च
कुमार्यश् चापि तिस्रो वै दिक्षु ख्याता द्विजोत्तमाः सत्यभामोत्तमा तासां व्रतिनी च दृढव्रता
तथा प्रस्वापिनी चैव भार्यां कृष्णाय तां ददौ सभाक्षो भङ्गकारिस् तु नावेयश् च नरोत्तमौ
जज्ञाते गुणसंपन्नौ विश्रुतौ रूपसंपदा माद्र्याः पुत्रो ऽथ जज्ञे ऽथ वृष्णिपुत्रो युधाजितः
जज्ञाते तनयौ वृष्णेः श्वफल्कश् चित्रकस् तथा श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्याम् अविन्दत
गान्दिनीं नाम तस्याश् च गाः सदा प्रददौ पिता तस्यां जज्ञे महाबाहुः श्रुतवान् अतिथिप्रियः
अक्रूरो ऽथ महाभागो जज्ञे विपुलदक्षिणः उपमद्गुस् तथा मद्गुर् मुदरश् चारिमर्दनः
आरिक्षेपस् तथोपेक्षः शत्रुहा चारिमेजयः धर्मभृच् चापि धर्मा च गृध्रभोजान्धकस् तथा
आवाहप्रतिवाहौ च सुन्दरी च वराङ्गना विश्रुताश्वस्य महिषी कन्या चास्य वसुंधरा
रूपयौवनसंपन्ना सर्वसत्त्वमनोहरा अक्रूरेणोग्रसेनायां सुतौ वै कुलनन्दनौ
वसुदेवश् चोपदेवश् च जज्ञाते देववर्चसौ चित्रकस्याभवन् पुत्राः पृथुर् विपृथुर् एव च
अश्वग्रीवो ऽश्वबाहुश् च सुपार्श्वकगवेषणौ अरिष्टनेमिश् च सुता धर्मो धर्मभृद् एव च
सुबाहुर् बहुबाहुश् च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ इमां मिथ्याभिशस्तिं यः कृष्णस्य समुदाहृताम्
वेद मिथ्याभिशापास् तं न स्पृशन्ति कदाचन
यत् तु सत्राजिते कृष्णो मणिरत्नं स्यमन्तकम् ददाव् अहारयद् बभ्रुर् भोजेन शतधन्वना
सदा हि प्रार्थयाम् आस सत्यभामाम् अनिन्दिताम् अक्रूरो ऽन्तरम् अन्विष्यन् मणिं चैव स्यमन्तकम्
सत्राजितं ततो हत्वा शतधन्वा महाबलः रात्रौ तं मणिम् आदाय ततो ऽक्रूराय दत्तवान्
अक्रूरस् तु तदा विप्रा रत्नम् आदाय चोत्तमम् समयं कारयां चक्रे नावेद्यो ऽहं त्वयेत्य् उत
वयम् अभ्युत्प्रपत्स्यामः कृष्णेन त्वां प्रधर्षितम् ममाद्य द्वारका सर्वा वशे तिष्ठत्य् असंशयम्
हते पितरि दुःखार्ता सत्यभामा मनस्विनी प्रययौ रथम् आरुह्य नगरं वारणावतम्
सत्यभामा तु तद् वृत्तं भोजस्य शतधन्वनः भर्तुर् निवेद्य दुःखार्ता पार्श्वस्थाश्रूण्य् अवर्तयत्
पाण्डवानां च दग्धानां हरिः कृत्वोदकक्रियाम् कुल्यार्थे चापि पाण्डूनां न्ययोजयत सात्यकिम्
ततस् त्वरितम् आगम्य द्वारकां मधुसूदनः पूर्वजं हलिनं श्रीमान् इदं वचनम् अब्रवीत्
हतः प्रसेनः सिंहेन सत्राजिच् छतधन्वना स्यमन्तकस् तु मद्नामी तस्य प्रभुर् अहं विभो