धर्मविद्भिः स देवेशो नमस्कार्यः सदाच्युतः धर्म एव सदा हि स्याद् अस्मिन्न् अभ्यर्चिते विभौ
स हि देवो महातेजाः प्रजाहितचिकीर्षया धर्मार्थं पुरुषव्याघ्र ऋषिकोटीः ससर्ज च
ताः सृष्टास् तेन विधिना पर्वते गन्धमादने सनत्कुमारप्रमुखास् तिष्ठन्ति तपसान्विताः
तस्मात् स वाग्मी धर्मज्ञो नमस्यो द्विजपुंगवाः वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च
दृष्टः पश्येद् अहरहः संश्रितः प्रतिसंश्रयेत् अर्चितश् चार्चयेन् नित्यं स देवो द्विजसत्तमाः
एवं तस्यानवद्यस्य विष्णोर् वै परमं तपः आदिदेवस्य महतः सज्जनाचरितं सदा
भुवने ऽभ्यर्चितो नित्यं देवैर् अपि सनातनः अभयेनानुरूपेण प्रपद्य तम् अनुव्रताः
कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजैः सदा यत्नवद्भिर् उपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुतः
एष वै विहितो मार्गो मया वै मुनिसत्तमाः तं दृष्ट्वा सर्वदेवेशं दृष्टाः स्युः सुरसत्तमाः
महावराहं तं देवं सर्वलोकपितामहम् अहं चैव नमस्यामि नित्यम् एव जगत्पतिम्
तत्र च त्रितयं दृष्टं भविष्यति न संशयः समस्ता हि वयं देवास् तस्य देहे वसामहे
तस्यैव चाग्रजो भ्राता सिताद्रिनिचयप्रभः हली बल इति ख्यातो भविष्यति धराधरः
त्रिशिरास् तस्य देवस्य दृष्टो ऽनन्त इति प्रभोः सुपर्णो यस्य वीर्येण कश्यपस्यात्मजो बली
अन्तं नैवाशकद् द्रष्टुं देवस्य परमात्मनः स च शेषो विचरते परया वै मुदा युतः
अन्तर्वसति भोगेन परिरभ्य वसुंधराम् य एष विष्णुः सो ऽनन्तो भगवान् वसुधाधरः
यो रामः स हृषीकेशो ऽच्युतः सर्वधराधरः ताव् उभौ पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ दिव्यपराक्रमौ
द्रष्टव्यौ माननीयौ च चक्रलाङ्गलधारिणौ एष वो ऽनुग्रहः प्रोक्तो मया पुण्यस् तपोधनाः तद् भवन्तो यदुश्रेष्ठं पूजयेयुः प्रयत्नतः
अहो कृष्णस्य माहात्म्यं श्रुतम् अस्माभिर् अद्भुतम् सर्वपापहरं पुण्यं धन्यं संसारनाशनम्
संपूज्य विधिवद् भक्त्या वासुदेवं महामुने कां गतिं यान्ति मनुजा वासुदेवार्चने रताः
किं प्राप्नुवन्ति ते मोक्षं किं वा स्वर्गं महामुने अथवा किं मुनिश्रेष्ठ प्राप्नुवन्त्य् उभयं फलम्
छेत्तुम् अर्हसि सर्वज्ञ संशयं नो हृदि स्थितम् छेत्ता नान्यो ऽस्ति लोके ऽस्मिंस् त्वदृते मुनिसत्तम
साधु साधु मुनिश्रेष्ठा भवद्भिर् यद् उदाहृतम् शृणुध्वम् आनुपूर्व्येण वैष्णवानां सुखावहम्
दीक्षामात्रेण कृष्णस्य नरा मोक्षं व्रजन्ति वै किं पुनर् ये सदा भक्त्या पूजयन्त्य् अच्युतं द्विजाः
न तेषां दुर्लभः स्वर्गो मोक्षश् च मुनिसत्तमाः लभन्ते वैष्णवाः कामान् यान् यान् वाञ्छन्ति दुर्लभान्
रत्नपर्वतम् आरुह्य नरो रत्नं यथाददेत् स्वेच्छया मुनिशार्दूलास् तथा कृष्णान् मनोरथान्
कल्पवृक्षं समासाद्य फलानि स्वेच्छया यथा गृह्णाति पुरुषो विप्रास् तथा कृष्णान् मनोरथान्
श्रद्धया विधिवत् पूज्य वासुदेवं जगद्गुरुम् धर्मार्थकाममोक्षाणां प्राप्नुवन्ति नराः फलम्
आराध्य तं जगन्नाथं विशुद्धेनान्तरात्मना प्राप्नुवन्ति नराः कामान् सुराणाम् अपि दुर्लभान्
ये ऽर्चयन्ति सदा भक्त्या वासुदेवाख्यम् अव्ययम् न तेषां दुर्लभं किंचिद् विद्यते भुवनत्रये
धन्यास् ते पुरुषा लोके ये ऽर्चयन्ति सदा हरिम् सर्वपापहरं देवं सर्वकामफलप्रदम्