गृञ्जनं चुक्रिकां चुक्रं वरुमां चनपत्त्रिकाम् जीवं च शतपुष्पां च नालिकां गन्धशूकरम्
हलभृत्यं सर्षपं च पलाण्डुं लशुनं त्यजेत् मानकन्दं विषकन्दं वज्रकन्दं गदास्थिकम्
पुरुषाल्वं सपिण्डालुं श्राद्धकर्मणि वर्जयेत् अलाबुं तिक्तपर्णां च कूष्माण्डं कटुकत्रयम्
वार्ताकं शिवजातं च लोमशानि वटानि च कालीयं रक्तवाणां च बलाका लकुचं तथा
श्राद्धकर्मणि वर्ज्यानि विभीतकफलं तथा आरनालं च शुक्तं च शीर्णं पर्युषितं तथा
नोग्रगन्धं च दातव्यं कोविदारकशिग्रुकौ अत्यम्लं पिच्छिलं सूक्ष्मं यातयामं च सत्तमाः
न च देयं गतरसं मद्यगन्धं च यद् भवेत् हिङ्गूग्रगन्धं फणिशं भूनिम्बं निम्बराजिके
कुस्तुम्बुरुं कलिङ्गोत्थं वर्जयेद् अम्लवेतसम् दाडिमं मागधीं चैव नागरार्द्रकतित्तिडीः
आम्रातकं जीवकं च तुम्बुरुं च नियोजयेत् पायसं शाल्मलीमुद्गान् मोदकादींश् च भक्तितः
पानकं च रसालं च गोक्षीरं च निवेदयेत् यानि चाभ्यवहार्याणि स्वादुस्निग्धानि भो द्विजाः
ईषदम्लकटून्य् एव देयानि श्राद्धकर्मणि अत्यम्लं चातिलवणम् अतिरिक्तकटूनि च
आसुराणीह भोज्यानि तान्य् अतो दूरतस् त्यजेत् मृष्टस्निग्धानि यानि स्युर् ईषत्कट्वम्लकानि च
स्वादूनि देवभोज्यानि तानि श्राद्धे नियोजयेत् छागमांसं वार्तिकं च तैत्तिरं शशकामिषम्
शिवालावकराजीवमांसं श्राद्धे नियोजयेत् वाघ्रीणसं रक्तशिवं लोहं शल्कसमन्वितम्
सिंहतुण्डं च खड्गं च श्राद्धे योज्यं तथोच्यते यद् अप्य् उक्तं हि मनुना रोहितं प्रतियोजयेत्
योक्तव्यं हव्यकव्येषु तथा न विप्रयोजयेत् एवम् उक्तं मया विप्रा वाराहेणावलोकितम्
मया निषिद्धं भुञ्जानो रौरवं नरकं व्रजेत् एतानि च निषिद्धानि वाराहेण तपोधनाः
अभक्ष्याणि द्विजातीनां न देयानि पितृष्व् अपि रोहितं शूकरं कूर्मं गोधाहंसं च वर्जयेत्
चक्रवाकं च मद्गुं च शल्कहीनांश् च मत्स्यकान् कुररं च निरस्थिं च वासहातं च कुक्कुटान्
कलविङ्कमयूरांश् च भारद्वाजांश् च शार्ङ्गकान् नकुलोलूकमार्जारांल् लोपान् अन्यान् सुदुर्ग्रहान्
टिट्टिभान् सार्धजम्बूकान् व्याघ्र-ऋक्षतरक्षुकान् एतान् अन्यांश् च संदुष्टान् यो भक्षयति दुर्मतिः
स महापापकारी तु रौरवं नरकं व्रजेत् पितृष्व् एतांस् तु यो दद्यात् पापात्मा गर्हितामिषान्
स स्वर्गस्थान् अपि पितॄन् नरके पातयिष्यति कुसुम्भशाकं जम्बीरं सिग्रुकं कोविदारकम्
पिण्याकं विप्रुषं चैव मसूरं गृञ्जनं शणम् कोद्रवं कोकिलाक्षं च चुक्रं कम्बुकपद्मकम्
चकोरश्येनमांसं च वर्तुलालाबुतालिनीम् फलं तालतरूणां च भुक्त्या नरकम् ऋच्छति
दत्त्वा पितृषु तैः सार्धं व्रजेत् पूयवहं नरः तस्मात् सर्वप्रयत्नेन नाहरेत् तु विचक्षणः
निषिद्धानि वराहेण स्वयं पित्रर्थम् आदरात् वरम् एवात्ममांसस्य भक्षणं मुनयः कृतम्
न त्व् एव हि निषिद्धानाम् आदानं पुंभिर् आदरात् अज्ञानाद् वा प्रमादाद् वा सकृद् एतानि च द्विजाः
भक्षितानि निषिद्धानि प्रायश्चित्तं ततश् चरेत् फलमूलदधिक्षीरतक्रगोमूत्रयावकैः
भोज्यान्नभोज्यसंभुक्ते प्रत्येकं दिनसप्तकम् एवं निषिद्धाचरणे कृते सकृद् अपि द्विजैः