देवताभ्यः पितृभ्यश् च महायोगिभ्य एव च नमः स्वाहायै स्वधायै नित्यम् एव भवन्त्व् इति
आद्यावसाने श्राद्धस्य त्रिर् आवृत्त्या जपेत् तदा पिण्डनिर्वपणे वापि जपेद् एवं समाहितः
क्षिप्रम् आयान्ति पितरो राक्षसाः प्रद्रवन्ति च प्रीयन्ते त्रिषु लोकेषु मन्त्रो ऽयं तारयत्य् उत
क्षौमसूत्रं नवं दद्याच् छाणं कार्पासिकं तथा पत्त्रोर्णं पट्टसूत्रं च कौशेयं च विवर्जयेत्
वर्जयेच् चादशं प्राज्ञो यद्यप्य् अव्याहतं भवेत् न प्रीणयन्त्य् अथैतानि दातुश् चाप्य् अनयो भवेत्
न निवेद्यो भवेत् पिण्डः पितॄणां यस् तु जीवति इष्टेनान्नेन भक्ष्येण भोजयेत् तं यथाविधि
पिण्डम् अग्नौ सदा दद्याद् भोगार्थी सततं नरः पत्न्यै दद्यात् प्रजार्थी च मध्यमं मन्त्रपूर्वकम्
उत्तमां द्युतिम् अन्विच्छन् पिण्डं गोषु प्रयच्छति प्रज्ञां चैव यशः कीर्तिम् अप्सु चैव निवेदयेत्
प्रार्थयन् दीर्घम् आयुश् च वायसेभ्यः प्रयच्छति कुमारशालाम् अन्विच्छन् कुक्कुटेभ्यः प्रयच्छति
एके विप्राः पुनः प्राहुः पिण्डोद्धरणम् अग्रतः अनुज्ञातस् तु विप्रैस् तैः कामम् उद्ध्रियताम् इति
तस्माच् छ्राद्धं तथा कार्यं यथोक्तम् ऋषिभिः पुरा अन्यथा तु भवेद् दोषः पितॄणां नोपतिष्ठति
यवैर् व्रीहितिलैर् माषैर् गोधूमैश् चणकैस् तथा संतर्पयेत् पितॄन् मुद्गैः श्यामाकैः सर्षपद्रवैः
नीवारैर् हस्तिश्यामाकैः प्रियङ्गुभिस् तथार्घयेत् प्रसातिकां सतूलिकां दद्याच् छ्राद्धे विचक्षणः
आम्रम् आम्रातकं बिल्वं दाडिमं बीजपूरकम् प्राचीनामलकं क्षीरं नारिकेलं परूषकम्
नारङ्गं च सखर्जूरं द्राक्षानीलकपित्थकम् पटोलं च प्रियालं च कर्कन्धूबदराणि च
विकङ्कतं वत्सकं च कस्त्वारुर् वारकान् अपि एतानि फलजातानि श्राद्धे देयानि यत्नतः
गुडशर्करमत्स्यण्डी देयं फाणितमूर्मुरम् गव्यं पयो दधि घृतं तैलं च तिलसंभवम्
सैन्धवं सागरोत्थं च लवणं सारसं तथा निवेदयेच् छुचीन् गन्धांश् चन्दनागुरुकुङ्कुमान्
कालशाकं तन्दुलीयं वास्तुकं मूलकं तथा शाकम् आरण्यकं चापि दद्यात् पुष्पाण्य् अमूनि च
जातिचम्पकलोध्राश् च मल्लिकाबाणबर्बरी वृन्ताशोकाटरूषं च तुलसी तिलकं तथा
पावन्तीं शतपत्त्रां च गन्धशेफालिकाम् अपि कुब्जकं तगरं चैव मृगम् आरण्यकेतकीम्
यूथिकाम् अतिमुक्तं च श्राद्धयोग्यानि भो द्विजाः कमलं कुमुदं पद्मं पुण्डरीकं च यत्नतः
इन्दीवरं कोकनदं कह्लारं च नियोजयेत् कुष्ठं मांसी वालकं च कुक्कुटी जातिपत्त्रकम्
नलिकोशीरमुस्तं च ग्रन्थिपर्णी च सुन्दरी पुनर् अप्य् एवमादीनि गन्धयोग्यानि चक्षते
गुग्गुलुं चन्दनं चैव श्रीवासम् अगुरुं तथा धूपानि पितृयोग्यानि ऋषिगुग्गुलम् एव च
राजमाषांश् च चणकान् मसूरान् कोरदूषकान् विप्रुषान् मर्कटांश् चैव कोद्रवांश् चैव वर्जयेत्
माहिषं चामरं मार्गम् आविकैकशफोद्भवम् स्त्रैणम् औष्ट्रम् आविकं च दधि क्षीरं घृतं त्यजेत्
तालं वरुणकाकोलौ बहुपत्त्रार्जुनीफलम् जम्बीरं रक्तबिल्वं च शालस्यापि फलं त्यजेत्
मत्स्यसूकरकूर्माश् च गावो वर्ज्या विशेषतः पूतिकं मृगनाभिं च रोचनां पद्मचन्दनम्
कालेयकं तूग्रगन्धं तुरुष्कं चापि वर्जयेत् पालङ्कं च कुमारीं च किरातं पिण्डमूलकम्