रुक्मेषुः पृथुरुक्मश् च ज्यामघः पालितो हरिः पालितं च हरिं चैव विदेहेभ्यः पिता ददौ
रुक्मेषुर् अभवद् राजा पृथुरुक्मस्य संश्रयात् ताभ्यां प्रव्राजितो राजा ज्यामघो ऽवसद् आश्रमे
प्रशान्तश् च तदा राजा ब्राह्मणैश् चावबोधितः जगाम धनुर् आदाय देशम् अन्यं ध्वजी रथी
नर्मदाकूलम् एकाकीम् एकलां मृत्तिकावतीम् ऋक्षवन्तं गिरिं जित्वा शुक्तिमत्याम् उवास सः
ज्यामघस्याभवद् भार्या शैब्या बलवती सती अपुत्रो ऽपि स राजा वै नान्यां भार्याम् अविन्दत
तस्यासीद् विजयो युद्धे तत्र कन्याम् अवाप सः भार्याम् उवाच संत्रस्तः स्नुषेति स जनेश्वरः
एतच् छ्रुत्वाब्रवीद् देवी कस्य देव स्नुषेति वै अब्रवीत् तद् उपश्रुत्य ज्यामघो राजसत्तमः
यस् ते जनिष्यते पुत्रस् तस्य भार्योपपादिता
उग्रेण तपसा तस्याः कन्यायाः सा व्यजायत पुत्रं विदर्भं सुभागा शैब्या परिणता सती
राजपुत्र्यां तु विद्वांसौ स्नुषायां क्रथकैशिकौ पश्चाद् विदर्भो ऽजनयच् छूरौ रणविशारदौ
भीमो विदर्भस्य सुतः कुन्तिस् तस्यात्मजो ऽभवत् कुन्तेर् धृष्टः सुतो जज्ञे रणधृष्टः प्रतापवान्
धृष्टस्य जज्ञिरे शूरास् त्रयः परमधार्मिकाः आवन्तश् च दशार्हश् च बली विषहरश् च सः
दशार्हस्य सुतो व्योमा व्योम्नो जीमूत उच्यते जीमूतपुत्रो विकृतिस् तस्य भीमरथः स्मृतः
अथ भीमरथस्यासीत् पुत्रो नवरथस् तथा तस्य चासीद् दशरथः शकुनिस् तस्य चात्मजः
तस्मात् करम्भः कारम्भिर् देवरातो ऽभवन् नृपः देवक्षत्रो ऽभवत् तस्य वृद्धक्षत्रो महायशाः
देवगर्भसमो जज्ञे देवक्षत्रस्य नन्दनः मधूनां वंशकृद् राजा मधुर् मधुरवाग् अपि
मधोर् जज्ञे ऽथ वैदर्भ्यां पुरुद्वान् पुरुषोत्तमः ऐक्ष्वाकी चाभवद् भार्या मधोस् तस्यां व्यजायत
सत्वान् सर्वगुणोपेतः सात्वता कीर्तिवर्धनः इमां विसृष्टिं विज्ञाय ज्यामघस्य महात्मनः युज्यते परमप्रीत्या प्रजावांश् च भवेत् सदा
सत्वतः सत्त्वसंपन्नान् कौशल्या सुषुवे सुतान् भागिनं भजमानं च दिव्यं देवावृधं नृपम्
अन्धकं च महाबाहुं वृष्णिं च यदुनन्दनम् तेषां विसर्गाश् चत्वारो विस्तरेणेह कीर्तिताः
भजमानस्य सृञ्जय्यौ बाह्यकाथोपबाह्यका आस्तां भार्ये तयोस् तस्माज् जज्ञिरे बहवः सुताः
क्रिमिश् च क्रमणश् चैव धृष्टः शूरः पुरंजयः एते बाह्यकसृञ्जय्यां भजमानाद् विजज्ञिरे
आयुताजित् सहस्राजिच् छताजित् त्व् अथ दासकः उपबाह्यकसृञ्जय्यां भजमानाद् विजज्ञिरे
यज्वा देवावृधो राजा चचार विपुलं तपः पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम स्याद् इति निश्चितः
संयुज्यमानस् तपसा पर्णाशाया जलं स्पृशन् सदोपस्पृशतस् तस्य चकार प्रियम् आपगा
चिन्तयाभिपरीता सा न जगामैव निश्चयम् कल्याणत्वान् नरपतेस् तस्य सा निम्नगोत्तमा
नाध्यगच्छत् तु तां नारीं यस्याम् एवंविधः सुतः भवेत् तस्मात् स्वयं गत्वा भवाम्य् अस्य सहानुगा
अथ भूत्वा कुमारी सा बिभ्रती परमं वपुः वरयाम् आस नृपतिं ताम् इयेष च स प्रभुः
तस्याम् आधत्त गर्भं स तेजस्विनम् उदारधीः अथ सा दशमे मासि सुषुवे सरितां वरा
पुत्रं सर्वगुणोपेतं बभ्रुं देवावृधं द्विजाः अत्र वंशे पुराणज्ञा गायन्तीति परिश्रुतम्