पितॄणां प्रीतये यत्र यद् देयं प्रीतिकारिणा मासं तृप्तिः पितॄणां तु हविष्यान्नेन जायते
मासद्वयं मत्स्यमांसैस् तृप्तिं यान्ति पितामहाः त्रीन् मासान् हारिणं मांसं विज्ञेयं पितृतृप्तये
पुष्णाति चतुरो मासाञ् शशस्य पिशितं पितॄन् शाकुनं पञ्च वै मासान् षण् मासाञ् शूकरामिषम्
छागलं सप्त वै मासान् ऐणेयं चाष्टमासकान् करोति तृप्तिं नव वै रुरुमांसं न संशयः
गव्यं मांसं पितृतृप्तिं करोति दशमासिकीम् तथैकादश मासांस् तु औरभ्रं पितृतृप्तिदम्
संवत्सरं तथा गव्यं पयः पायसम् एव च वाध्रीनम् आमिषं लोहं कालशाकं तथा मधु
रोहितामिषम् अन्नं च दत्तान्य् आत्मकुलोद्भवैः अनन्तं वै प्रयच्छन्ति तृप्तियोगं सुतांस् तथा
पितॄणां नात्र संदेहो गयाश्राद्धं च भो द्विजाः यो ददाति गुडोन्मिश्रांस् तिलान् वा श्राद्धकर्मणि
मधु वा मधुमिश्रं वा अक्षयं सर्वम् एव तत् अपि नः स कुले भूयाद् यो नो दद्याज् जलाञ्जलिम्
पायसं मधुसंयुक्तं वर्षासु च मघासु च एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्य् एको ऽपि गयां व्रजेत्
गौरीं वाप्य् उद्वहेत् कन्यां नीलं वा वृषम् उत्सृजेत् कृत्तिकासु पितॄन् अर्च्य स्वर्गम् आप्नोति मानवः
अपत्यकामो रोहिण्यां सौम्ये तेजस्वितां लभेत् शौर्यम् आर्द्रासु चाप्नोति क्षेत्राणि च पुनर्वसौ
पुष्ये तु धनम् अक्षय्यम् आश्लेषे चायुर् उत्तमम् मघासु च प्रजां पुष्टिं सौभाग्यं फाल्गुनीषु च
प्रधानशीलो भवति सापत्यश् चोत्तरासु च प्रयाति श्रेष्ठतां शास्त्रे हस्ते श्राद्धप्रदो नरः
रूपं तेजश् च चित्रासु तथापत्यम् अवाप्नुयात् वाणिज्यलाभदा स्वाती विशाखा पुत्रकामदा
कुर्वन्तां चानुराधासु ता दद्युश् चक्रवर्तिताम् आधिपत्यं च ज्येष्ठासु मूले चारोग्यम् उत्तमम्
आषाढासु यशःप्राप्तिर् उत्तरासु विशोकता श्रवणेन शुभांल् लोकान् धनिष्ठासु धनं महत्
वेदवित्त्वम् अभिजिति भिषक्सिद्धिं च वारुणे अजाविकं प्रौष्ठपद्यां विन्देद् गावस् तथोत्तरे
रेवतीषु तथा कुप्यम् अश्विनीषु तुरंगमान् श्राद्धं कुर्वंस् तथाप्नोति भरणीष्व् आयुर् उत्तमम्
एवं फलम् अवाप्नोति ऋक्षेष्व् एतेषु तत्त्ववित् तस्मात् काम्यानि श्राद्धानि देयानि विधिवद् द्विजाः
कन्याराशिगते सूर्ये फलम् अत्यन्तम् इच्छता यान् यान् कामान् अभिध्यायन् कन्याराशिगते रवौ
श्राद्धं कुर्वन्ति मनुजास् तांस् तान् कामांल् लभन्ति ते नान्दीमुखानां कर्तव्यं कन्याराशिगते रवौ
पौर्णमास्यां तु कर्तव्यं वाराहवचनं यथा दिव्यभौमान्तरिक्षाणि स्थावराणि चराणि च
पिण्डम् इच्छन्ति पितरः कन्याराशिगते रवौ कन्यां गते सवितरि यान्य् अहानि तु षोडश
क्रतुभिस् तानि तुल्यानि देवो नारायणो ऽब्रवीत् राजसूयाश्वमेधाभ्यां य इच्छेद् दुर्लभं फलम्
अप्य् अम्बुशाकमूलाद्यैः पितॄन् कन्यागते ऽर्चयेत् उत्तराहस्तनक्षत्रगते तीक्ष्णांशुमालिनि
यो ऽर्चयेत् स्वपितॄन् भक्त्या तस्य वासस् त्रिविष्टपे हस्तर्क्षगे दिनकरे पितृराजानुशासनात्
तावत् पितृपुरी शून्या यावद् वृश्चिकदर्शनम् वृश्चिके समतिक्रान्ते पितरो दैवतैः सह
निःश्वस्य प्रतिगच्छन्ति शापं दत्त्वा सुदुःसहम् अष्टकासु च कर्तव्यं श्राद्धं मन्वन्तरासु वै
अन्वष्टकासु क्रमशो मातृपूर्वं तद् इष्यते ग्रहणे च व्यतीपाते रविचन्द्रसमागमे