स गतायुर् नरस् तेन मत्स्ययोनौ प्रजायते मत्स्ययोनिम् अनुप्राप्य मृतो जायेत मानुषः
मानुषत्वम् अनुप्राप्य क्षीणायुर् उपजायते पापानि तु नरः कृत्वा तिर्यग् जायेत भो द्विजाः
न चात्मनः प्रमाणं तु धर्मं जानाति किंचन ये पापानि नराः कृत्वा निरस्यन्ति व्रतैः सदा
सुखदुःखसमायुक्ता व्याधिमन्तो भवन्त्य् उत असंवीताः प्रजायन्ते म्लेच्छाश् चापि न संशयः
नराः पापसमाचारा लोभमोहसमन्विताः वर्जयन्ति हि पापानि जन्मप्रभृति ये नराः
अरोगा रूपवन्तश् च धनिनस् ते भवन्त्य् उत स्त्रियो ऽप्य् एतेन कल्पेन कृत्वा पापम् अवाप्नुयुः
एतेषाम् एव पापानां भार्यात्वम् उपयान्ति ताः प्रायेण हरणे दोषाः सर्व एव प्रकीर्तिताः
एतद् वै लेशमात्रेण कथितं वो द्विजर्षभाः अपरस्मिन् कथायोगे भूयः श्रोष्यथ भो द्विजाः
एतन् मया महाभागा ब्रह्मणो वदतः पुरा सुरर्षीणां श्रुतं मध्ये पृष्टं चापि यथा तथा
मयापि तुभ्यं कार्त्स्न्येन यथावद् अनुवर्णितम् एतच् छ्रुत्वा मुनिश्रेष्ठा धर्मे कुरुत मानसम्
अधर्मस्य गतिर् ब्रह्मन् कथिता नस् त्वयानघ धर्मस्य च गतिं श्रोतुम् इच्छामो वदतां वर
कृत्वा पापानि कर्माणि कथं यान्त्य् अशुभां गतिम् कर्मणा च कृतेनेह केन यान्ति शुभां गतिम्
कृत्वा पापानि कर्माणि त्व् अधर्मवशम् आगतः मनसा विपरीतेन निरयं प्रतिपद्यते
मोहाद् अधर्मं यः कृत्वा पुनः समनुतप्यते मनःसमाधिसंयुक्तो न स सेवेत दुष्कृतम्
यदि विप्राः कथयते विप्राणां धर्मवादिनाम् ततो ऽधर्मकृतात् क्षिप्रम् अपराधात् प्रमुच्यते
यथा यथा नरः सम्यग् अधर्मम् अनुभाषते समाहितेन मनसा विमुञ्चति तथा तथा
यथा यथा मनस् तस्य दुष्कृतं कर्म गर्हते तथा तथा शरीरं तु तेनाधर्मेण मुच्यते
भुजंग इव निर्मोकान् पूर्वभुक्ताञ् जहाति तान् दत्त्वा विप्रस्य दानानि विविधानि समाहितः
मनःसमाधिसंयुक्तः स्वर्गतिं प्रतिपद्यते दानानि तु प्रवक्ष्यामि यानि दत्त्वा द्विजोत्तमाः
नरः कृत्वाप्य् अकार्याणि ततो धर्मेण युज्यते सर्वेषाम् एव दानानाम् अन्नं श्रेष्ठम् उदाहृतम्
सर्वम् अन्नं प्रदातव्यम् ऋजुना धर्मम् इच्छता प्राणा ह्य् अन्नं मनुष्याणां तस्माज् जन्तुः प्रजायते
अन्ने प्रतिष्ठिता लोकास् तस्माद् अन्नं प्रशस्यते अन्नम् एव प्रशंसन्ति देवर्षिपितृमानवाः
अन्नस्य हि प्रदानेन स्वर्गम् आप्नोति मानवः न्यायलब्धं प्रदातव्यं द्विजातिभ्यो ऽन्नम् उत्तमम्
स्वाध्यायसमुपेतेभ्यः प्रहृष्टेनान्तरात्मना यस्य त्व् अन्नम् उपाश्नन्ति ब्राह्मणाश् च सकृद् दश
हृष्टेन मनसा दत्तं न स तिर्यग्गतिर् भवेत् ब्राह्मणानां सहस्राणि दशाभोज्य द्विजोत्तमाः
नरो ऽधर्मात् प्रमुच्येत पापेष्व् अभिरतः सदा भैक्षेणान्नं समाहृत्य विप्रो वेदपुरस्कृतः
स्वाध्यायनिरते विप्रे दत्त्वेह सुखम् एधते अहिंसन् ब्राह्मणस्वानि न्यायेन परिपाल्य च
क्षत्रियस् तरसा प्राप्तम् अन्नं यो वै प्रयच्छति द्विजेभ्यो वेदमुख्येभ्यः प्रयतः सुसमाहितः
तेनापोहति धर्मात्मा दुष्कृतं कर्म भो द्विजाः षड्भागपरिशुद्धं च कृषेर् भागम् उपार्जितम्
वैश्यो ददद् द्विजातिभ्यः पापेभ्यः परिमुच्यते अवाप्य प्राणसंदेहं कार्कश्येन समार्जितम्