पायसं चोरयित्वा तु तित्तिरत्वम् अवाप्नुयात् हृत्वा पिष्टमयं पूपं कुम्भोलूकः प्रजायते
अपो हृत्वा तु दुर्बुद्धिर् वायसो जायते नरः कांस्यं हृत्वा तु दुर्बुद्धिर् हारीतो जायते नरः
राजतं भाजनं हृत्वा कपोतः संप्रजायते हृत्वा तु काञ्चनं भाण्डं कृमियोनौ प्रजायते
पत्त्रोर्णं चोरयित्वा तु कुररत्वं नियच्छति कोशकारं ततो हृत्वा नरो जायेत नर्तकः
अंशुकं चोरयित्वा तु शुको जायेत मानवः चोरयित्वा दुकूलं तु मृतो हंसः प्रजायते
क्रौञ्चः कार्पासिकं हृत्वा मृतो जायेत मानवः चोरयित्वा नरः पट्टं त्व् आविकं चैव भो द्विजाः
क्षौमं च वस्त्रम् आहृत्य शशो जन्तुः प्रजायते चूर्णं तु हृत्वा पुरुषो मृतो जायेत बर्हिणः
हृत्वा रक्तानि वस्त्राणि जायते जीवजीवकः वर्णकादींस् तथा गन्धांश् चोरयित्वेह मानवः
चुच्छुन्दरित्वम् आप्नोति विप्रो लोभपरायणः तत्र जीवति वर्षाणि ततो दश च पञ्च च
अधर्मस्य क्षयं कृत्वा ततो जायेत मानवः चोरयित्वा पयश् चापि बलाका संप्रजायते
यस् तु चोरयते तैलं नरो मोहसमन्वितः सो ऽपि विप्रा मृतो जन्तुस् तैलपायी प्रजायते
अशस्त्रं पुरुषं हत्वा सशस्त्रः पुरुषाधमः अर्थार्थं यदि वा वैरी मृतो जायेत वै खरः
खरो जीवति वर्षे द्वे ततः शस्त्रेण वध्यते स मृतो मृगयोनौ तु नित्योद्विग्नो ऽभिजायते
मृगो विध्येत शस्त्रेण गते संवत्सरे ततः हतो मृगस् ततो मीनः सो ऽपि जालेन बध्यते
मासे चतुर्थे संप्राप्ते श्वापदः संप्रजायते श्वापदो दश वर्षाणि द्वीपी वर्षाणि पञ्च च
ततस् तु निधनं प्राप्तः कालपर्यायचोदितः अधर्मस्य क्षयं कृत्वा मानुषत्वम् अवाप्नुयात्
वाद्यं हृत्वा तु पुरुषो लोमशः संप्रजायते तथा पिण्याकसंमिश्रम् अन्नं यश् चोरयेन् नरः
स जायते बभ्रुसटो दारुणो मूषिको नरः दशन् वै मानुषान् नित्यं पापात्मा स द्विजोत्तमाः
घृतं हृत्वा तु दुर्बुद्धिः काको मद्गुः प्रजायते मत्स्यमांसम् अथो हृत्वा काको जायेत मानवः
लवणं चोरयित्वा तु चिरिकाकः प्रजायते विश्वासेन तु निक्षिप्तं यो ऽपनिह्नोति मानवः
स गतायुर् नरस् तेन मत्स्ययोनौ प्रजायते मत्स्ययोनिम् अनुप्राप्य मृतो जायेत मानुषः
मानुषत्वम् अनुप्राप्य क्षीणायुर् उपजायते पापानि तु नरः कृत्वा तिर्यग् जायेत भो द्विजाः
न चात्मनः प्रमाणं तु धर्मं जानाति किंचन ये पापानि नराः कृत्वा निरस्यन्ति व्रतैः सदा
सुखदुःखसमायुक्ता व्याधिमन्तो भवन्त्य् उत असंवीताः प्रजायन्ते म्लेच्छाश् चापि न संशयः
नराः पापसमाचारा लोभमोहसमन्विताः वर्जयन्ति हि पापानि जन्मप्रभृति ये नराः
अरोगा रूपवन्तश् च धनिनस् ते भवन्त्य् उत स्त्रियो ऽप्य् एतेन कल्पेन कृत्वा पापम् अवाप्नुयुः
एतेषाम् एव पापानां भार्यात्वम् उपयान्ति ताः प्रायेण हरणे दोषाः सर्व एव प्रकीर्तिताः
एतद् वै लेशमात्रेण कथितं वो द्विजर्षभाः अपरस्मिन् कथायोगे भूयः श्रोष्यथ भो द्विजाः
एतन् मया महाभागा ब्रह्मणो वदतः पुरा सुरर्षीणां श्रुतं मध्ये पृष्टं चापि यथा तथा
मयापि तुभ्यं कार्त्स्न्येन यथावद् अनुवर्णितम् एतच् छ्रुत्वा मुनिश्रेष्ठा धर्मे कुरुत मानसम्